Tata dobry ale mama najlepsza

[blou1]

Mój syn ostatnio bije rekordy, w płaczu i płaczu za mną. Bawi się sam owszem,
ale mama musi być w zasięgu wzroku. Jestem już trochę zmęczona tym
wiecznym "mamusia!!!!!". Tato jest fajny bo jest kilka godzin na dobę, i bawi
się fajnie ale mamusia musi być. Zostawiam dzisiaj dzieci i wyrywam się do
koleżanki, zobaczę po powrocie jak to zniosły. A jak wy sobie radzicie?

[setorika]

Podobno chłopcy w tym wieku są bardzo zaborczy o mamę, która jest dla niego
ideałem kobiety.

[corokia]

Moja 3 letnia córka "woli" tatusia,mnie chyba ma juz dosyć
ciągle słyszę: tatulek to tatulek tamto .....
taka córeczka tatulka teraz sie zrobiła,ale jak mnie pół dnia nie ma
to tęskni za mną ...dobre i to
kurcze zazdrosna jestem...

[blamblam]

u nas jak synek miał pomiędzy 1,5 roku i 2 lata ja byłam potrzebna do
wszystkiego. tylko ja (albo babcia) moglam nakarmić, ubrac, polożyc spac,
nawet prowadzic wózek. Tata był dobry do zabawy przez chwile i na spacer. ale
od niedawna (synek ma 27 mies) rola taty rośnie zasadniczo. mają swoje zabawy
(tylko z tata), z tatą mozna bez problemu zostac w domu, tata moze dac jeść i
moze ubrać, nawet do łazienki synek woli chodzić z tatą. Na moją wyłącznośc
synek rezerwuje tylko kapiel i usypianie. Sprawia mi ogromną radośc to ze więź
między nimi robi się taka ważna no i odsapnąć trochę mogę.