cierpliwą mamą być...

[konwalia9]

postanowiłam być cierpliwą mamą, nie krzyczeć często na dzieci, nie ulegać
emocjom.... karmiłam półroczną córeczkę a mój dwuletni synek bawił się w
pokoiku podejrzanie cicho, zaglądam a mój smyk otworzył szafkę z ubrankami
(gdzieś tak 40 ubranek wyprasowanych poprzedniej nocy!!!), wywlekł wszystkie
i..... (tu hit)- polał olejem zagrabionym wczesniej z kuchni. Weszłam i
powiedziałam: tak nie wolno synku, posprzątajmy razem Wiem, zanim skończy
pięc lat będę leżła na kozetce u psychoanalityka, ale byłam z siebie dumna

[iwpal]

KOnwalio, nie na kozetce, tylko na oddziale zamkniętym

[mama_kotula]

Ja bym zabiła

[sledziowa]

Brawo! Ja czasami też próbuję na wybryki mojej córki reagować "spokojnie",
jednak najpierw wychodzę do innego pomieszczenia liczę od 5 i wracam do miejsca
w którym nabroiła coś moja córunia i wtedy w miarę spokojnie ale stanowczo
próbuję jej wytłumaczyć dlaczego tak nie wolno robić

[carmelaxxx]

jestes aniolem !

[cynta]

Cwicz sie w cierpliwosci cwicz. Za jakies 20 lat twoj synek wyjedzie na koniec
swiata (a nie do drugiego pokoju), zapowie ci ze bedzie skakal na lotni albo
zwiedzal najbardziej niebezpieczne miato na swiecie, potem w eterze zrobi sie
cisza (tak jak w tym pokoju) tyle ze nie bedziesz mogla pojsc i sprawdzic,
bedziesz mogla tylko siedziec i czekac az sie wreszcie odezwie, a w czasie tego
czekania przypomnisz sobie ta wlasnie sytuacje i pomyslisz ze w zamian za choc
slowko od niego ze zyje i jest w porzadku wiele bys oddala moze nawet to ze te
ubranka bylyby dodadkowo pocietw nozyczkami w drobny maczek...

[pampeliszka]

niezla jestes
no i widzisz, lepiej nie prasowac ubran, szkoda czasu...

[anatemka]

zmroziło mnie....
żona ze stepford????)))
no, ja mojego bym może nie sprała, może nawet nie darłabym się na niego, ale na
pewno usłyszałby: wyjdź stąd. Nie chciałabym żeby widział, jak matka pluje
nienawiścia na wszystko dookoła)

[74l]

Gratuluję cierpliwości autorce wątku( zawsze tak spokojnie reagujesz, jeśli tak
to wprawiłas mnie w kompleksy), a Ty Cynta świetnie to wszystko ujełaś. jest
takie przysłowie: małe dzieci mały kłopot, duże - duży.Tak mi się smutno
zrobiło...... Czasami zdarza mi się nakrzyczeć na swoje dzieciaczki , a potem
zazwyczaj mam kaca. Cociaż widzę ,że tłumaczenie często nie przynosi
efektów.Kiedy podniosę głos - jest reakcja. Ale dumna jestem z tego ,że nie
bijemy naszych dzeci. PRZYZNAJĘ , PRZY PIERWSZYM DZIECKU "SKOCZYŁA" MI RĘKA
(krzyczę na siebie), ale czułam się potem po prostu podle.I wynikało to z mojej
słabości, zmęczenia, zniecierpliwienia- nie było adekwatne do przewinienia.
Teraz pilnuję się.
Przyznacie,że będąc mamą dwojga trudno być aniołem. Mój syn powiedział
kiedyś: "mamo tata ma anielską cierpliwość ,a ty diabelską". Przyznam , dało mi
to do myślenia.

[rycerzowa]

Nie za bardzo rozumiem. Jak mozna bylo inaczej zareagowac?!
Przeciez on ma dopiero 2 lata. Takie 'psoty' czesto zdarzaja sie maluszkom.
Twoja reakcja byla normalnym zachowaniem rozsadnej osoby.

[mamaewy]

A uważcie że ciche, pokorne i z przepraszającą nutą w głosie zdanie: tak synku
nie wolno, mamusia zaraz pomoże ci posprzątać, wywrze jakikolwiek pozytywny
wpływ na dzicko? Bo mi osobiście się nie wydaje. Poza tym do jakiego wieku
dziecko może psocić? A co póżniej? Nagle bierzemy się za wychowanie pociechy?
Nagle zabraniamy? Toż to dopiero jest nieludzkie! Dwa, trzy, pięć lat dziecko
może wszystko, a nagle koniec. nagle dowiaduje się, że na pewne zachowania
przyzwolenia już nie ma, choć wcześniej ono było.

Wolę być więc wyrodna, czasami nie mieć cierpliwości i pozwolić sobie
na "wybuch" złości, kiedy coś naprawdę wyprowadzi mnie z równowagi. Tak dla
dobra wszystkich bliskich... niż udawać szczęśliwą i opanowaną a po nocach wyć
w poduszkę z bezsilności.

[pade]

tu się zgadzam w całej rozciągłości z mamaewy,
dziecko od początku musi wiedzieć co mu wolno a czego nie, a dwulatek wie już
bardzo dobrze, ze oblanie olejem czystych ubranek nie zachwyci mamy,
podziwiam cierpliwość, ja bym nakrzyczała a potem się rozpłakała,
z żalu nad sobą nie nad dzieckiem

[fish79]

ja też się zgadzam, nie można zacząć wymagac od dziecka kiedy bedzie miało 3-4-
5 lat, to za późno!!! I wydaje mi sie ze cierpliwosć mamy wcale nie oznacza ze
sie nie reaguje na przewinienie. Pamiętam jak moja córka obecnie 7 letnia
mając 4 lata, notorycznie ściagajac spodnie, np w łazience, maszerowała w
nich "załatwić wazne sprawy" nie podciagajac ich= brudzac. Prośby nie pomagały
więc... uprała je ręcznie, sama. Nie była zadowolona Ale poskutkowało. jak
była młodsza też miała ograniczenia, i basta, pewnych rzeczy n i e robimy. A
co jak zrobi? ja nie uznaję bicia jako metody, ale podniesiony głos (nie
krzyk), powinien być znakiem dla dziecka ze cos jest nie tak.
W sytuacjach naprawde wyjatkowych-wybiegła na ulicę- było "przedłużenie
konstytucji" czyli klaps, ale nie wyobrażam sobie zeby w takiej sytuacji
powiedzieć spokojnym głosem " nie rób tak, chodź wrócimy na chodnik razem"
Moja znajoma, mama 2 dzieci, psycholog, wychowuje je bezstresowo, co skutkuje
ciagłym wrzaskiem tych dzieci które"chcą", "nie Chcą", "nie pójdą", nie jedzą
przy stole tylko chodza z jedzeniem po domu, kopią, gryzą i robią drakońskie
wręcz awantury. Bardzo bezstresowe, szczególnie dla mamy
A ja jestem "ta niedobra ciocia, co wygania z pokoju" bo tak robię, prawda.Nie
stosujesz zasad których wszyscy przestrzegamy-wyjdź proszę( i powrzeszcz sobie
gdzieś indziej) pozdr.

[setorika]

nic dodać nic ująć

[dagu75]

Zazdroszczę ci cierpliwości. Mnie by rozniosło. szukam sposobu na własną
agresję wyrażaną krzykiem. Też jestem niedobrą mamą, która wymaga, bo tatuś i
babcia ustępują w imię spokoju. Macie jakieś sposoby?

[konwalia9]

no karą chyba było posprzątanie a w ogóle to miałam nadzieję, że będzie to
wątek humorystyczny a nie budowa teorii psychologiczno- wychowawczej na
podstawie jednej sytuacji, luzik Mamusie, bo zwariujemy

[klebek0]

A potem rosna nam dzieci,którym sie wydaje,że wszystko im wolno,rozkapryszone
bez szacunku dla nikogo.Gratulacje(

morał:

[judytak]

nie należy nocami ubranek prasować

pozdrawiam
Judyta

Też mam dwulatka.

[dagmama]

I cierpliwość.
Co prawda tylko jedno dziecko do pilnowania, więc podziwiam autorkę postu.
Tak trzymaj!!!
Wiem, że kara czy lanie nic by wychowawczego nie dały. Jestem pewna, ze mój
synek by nie skojarzył, co zrobił. No, chyba żeby widział mnie prasującą i
opowiadającą, jak to wszystko ma być pięknie ułożone w szafiem i że ma nie ruszać.
E, pewnie byśmy razem wpakowali to do pralki
Ale ja rzadko prasuję.

[verdana]

Cierpliwość cierpliwością, a pokazanie dziecku, że czegoś naprawdę nie wolno -
to inna sprawa.
Tak nie można, synku - jest dokonałe przy braniu garscia kopytek z taleza. Przy
ewidentnej psocie przydałoby się jednak jakieś ostrzejsze słowo. Bo dziecko nie
dostało od matki żadnej informacji. Dwulatek bez przerwy słyszy, że czegoś nie
wolno, a powinien także wiedzieć, czego nie wolno "trochę", a czego "bardzo".

Mysle, że pomiędzy niekontrolowaną wsciekłością , a brakiem własciwie
jakiejkolwiek ostrzejszej reakcji jest cała gama zachowań, które warto
wykorzystać.

[dagmama]

Cierpliwość jednak jest dobra.
Gdyby tak jak pisałam, synek widział ją przy prasowaniu, dostał stanowczy zakaz,
można by dyskutować, czy zasłużył na coś innego z gamy zachowań. Ale dla mnie to
jedyne, co można zrobić. Powiedzieć: sprzątamy i posprzątać razem. Można dodać,
że nie wolno albo zamknąć na klucz, jeśli jest możliwość.
No ale nie wiemy, co autorka wątku mówiła synkowi na temat zaglądania do szafek.
Ja na przykład pozwalam zaglądać...
Szczerze mówiąc też nie stosuję "ostrzejszych" reakcji. I dziwią mnie komentarze
typu "zabiłabym".

[lidqa]

Wiecie mi sie wydaje ze dziecko wiedzialo ze mama nie bedzie zachwycona, bo to
nie jest wywalenie po prostu tylko cale dzialanie- przyniesienie oleju, wylanie
na ubranka itd. Ale moze ta reakcja nie byla taka zła... zalezy, jesli dziecko
bedzie szalało coraz bardziej to na pewno byla zła, ale moze chodzilo wlasnie o
wywolanie jakiejs reakcji- dziecko nie otrzymalo tego na co oczekiwało i nie
bedzie wiecej tego robic. Ja bym raczej tez nei wytrzymała i nakrzyczała na
kube.

[rycerzowa]

W ciagu dwu lat macierzynstwa mozna sie juz chyba nauczyc przepuszczania
niektorych informacji 'bokiem przez mozg', aby ominac centrum jestestwa, skad
biegna polaczenia nerwowe do kazdej czasteczki ciala (to wtedy nas tzw. szlag
trafia).
Nie przytrafilo wam sie polozenie wykapanego malenstwa w slicznym,
wykrochmalonym beciku - a tu potezne rzygniecie i wszystko do prania.
Albo potrzymanie na chwilke golaska - i cale ubranie nagle zafajdane.
Albo pac - i cos potluczone, rozwalone, rozlane.
Normalka.
Powiadam, przepuszczac bokiem przez mozg.

Oczywiscie, ze trzeba od poczatku uczyc i od poczatku wymagac.
Ale male dziecko nie robi niczego ze zlej woli, bo jest na to za glupiutkie.
Psota dwulatka jest psota 'z wyniku', nie 'z zamiaru'.
Gdyby nasz bohater rzeczywiscie chcial narobic mamie zlosliwie klopotu z tym
olejem, znaczyloby to , ze jest genialny.

Wine ponosi mama, bo olej powinien byc dla dziecka niedostepny.
Nie wystarczy powiedziec 'nie wolno', trzeba albo zamknac, albo pilnowac.

Gdyby ktorykolwiek z hadlowcow zostawil niezamkniety i niepilnowany sklep z
olejem, towar zostalby w ciagu krotkiego odcinka czasu rozkradziony przez
osobnikow starszych i madrzejszych, niz dwulatki.

Czyli wszystkich nas obowiazuje zasada, aby nie wystawiac nikogo na zbyt wielka
pokuse.

Dokładnie tak!

[patrycja0]

Gdyby mi przytrafiła się taka akcja jak Konwalii - nie chwaląc się -
zareagowałabym podobnie. Zdumiałabym się i zatkałoby mnie na wystarczająco
długo żeby pierwszy szok i ewentualny szał minął w ciszy. Być może zaczęłabym
się nerwowo śmiać. W każdym razie nigdy w podobnych sytuacjach (a było ich
parę) nie darłam się na swoje dziecko. Natomiast brakuje mi cierpliwości w
sytuacjach nerwowych, (poranne pośpieszne wyjścia a dziecię się stawia), czy
też gdy jestem zmęczona jakimś ogólnym zawirowaniem - w każdym razie wtedy gdy
negatywne emocje się nawarstwią. Wówczas nietrudno wyprowadzić mnie z równowagi
i o "wydarcie" łatwo...

[vanilla_sky7]

Podziwiam cię moja droga, naprawdę cię podziwiam. Ja bym wyszła z siebie i
stanęła obok)

[marghe_72]

a kto zostawił olej w zasiegu ręki dwulatka?

co by tu dał krzyk?
nic