nie chce spać!

[makbyt]

mam problem może ktoś mi to wyjaśni.
Moja 26miesięczna córka która jest z nianią od 4miesiąca życia, bardzo ladnie
jej zasypia.Ze mną zawsze byly problemy jedyny sposób to że szlam spać razem
z nią.
W tym tygodniu nie bylo niani i zajmowala się dzieckiem moja babcia i córki
tata (nie mieszkamy razem od urodzenia dziecka)i oczywiście im też ladnie
poszla spać, powiedziala ze jest zmęczona i sama poszla do lożeczka.
A mi oczywiście nie chce spać, zdarza się tak że ja zasypiam ona leży kolo
mnie a potem wstaje i się bawi w pokoju. Rezulata jest taki ze okolo 17tej
jest padnięta i zmęczona i z rykiem i wrzaskiem w koncu zasypia. Na kazdą
moja radę żeby się polozyla i zasnela slyszę NIE CHCE SPAC!
Czemu innym spi a mi nie??

[marghe_72]

a moze chcę jak najdłuzej z Tobą przebywać?

[judytak]

bo się ciebie nie boi ;o)
(nie mam na myśli jakiegoś panicznego leku przed niania czy tatą, tylko to, że
dziecko ma wiekszy "respekt", bo czuje, że owszem niania ją lubi, ale nie kocha
bezwarunkowo, jak mama)

bo przebywanie z osobami "mniej znanymi" niż matka jest dla dziecka bardziej
męczące, wymaga ciągłej "gotowości", trzeba uważać, zeby byc grzecznym, nie
narażać się, itp.

co możesz robić?
nie położyć się obok dziecka, tylko usiąść obok, czytać coś albo szyć itp.,
czyli "być zajętym", nie wdawać się z dzieckiem w rozmowę, ale na każdą próbę
podnoszenia główki kazać natychmiast się połozyć
jeśli przez pólgodziny nie zaśnie, należy odpuścić, bo rzeczywiście nie jest
śpiąca

pozdrawiam
Judyta

[makbyt]

Dziękuję!!!
bardzo mądre to co napisałaś!

[stypkaa]

Bo wie na co sobie może pozwolić z Tobą, a na co z kim innym. I jak widać
doskonale z tego korzysta. Niestety zmiana wymaga STANOWCZOŚCI, co sama wiem po
sobie, łatwe nie jest.
Ale jestem dumna z tego, że nauczyłam moje dziecko samo zasypiać w łózeczku.
Oczywiście musi się odbyć cały rytuał do jakiego jest przyzwyczajony, czyli
czytanie przed snem, przytulenia, buziak, włączenie kołysanek, danie picia -
ale potem zasypia sam, zwykle w ciągu kilku minut. Ale wymagało to pracy i
konsekwencji od nas, rodziców.
Pozdrawiam i zyczę powodzenia.

[makbyt]

tylko że córka nie chce mi spać w dzień, wieczorem zasypia bez problemów w
łóżeczku a o spaniu w dzień nie ma mowy.
Niania zawsze jej mówiła że jak pójdzie spać to potem jak się obudzi będzie
mama może to o to chodzi?
Jest mi ciężko bo tak naprawdę czuję się przez nią ukarana tym jej niespaniem.
Ale swojej babci która bardzo kocha coraz częściej tez już nie chce zasnąć!!

[stypkaa]

Aha, no to niedoczytałam, że to chodzi tylko o drzemki dzienne. A może ona
powoli wchodzi w okres rezygnacji ze spania w dzień? W sumie to ma już ponad 2
lata. Niektóre dzieci w tym wieku już powoli przestają potrzebować spać w
dzień, za to w nocy śpią dłużej.
Czy to od zawsze tak było, że nie chciała przy Tobie usypiać w dzień? Czy
dopiero jakoś niedawno tak się zrobiło?
A swoją drogą to to co mówiła niania rzeczywiście może mieć wpływ. A tak na
logikę, nawet dziecka, skoro mama jest z nią cały dzień to po co iść spać?

[makbyt]

właśnie!!!
wypisałam sobie na kartce że jak Jagoda nie chce iść spać to ją na siłę nie
kładę i to właśnie dlatego że mnie (swoją mamę) bardzo kocha.
Powiesiłam na lodówce i codziennie to czytam, może w końcu przestanę czuć się
ukarana przez nią i docenię ten czas który moje dziecko chce spędzać ze mną!!

[verdana]

Świetne rozwiązanie.
Jak nie chce spać - to niech nie śpi. Nawet nie próbuj jej kłaść - po co?
Szkoda i jej nerwów i Twoich.
O ile dobrze rozumiem, taka sytuacja jest w weekendy, kiedy Ty jesteś w domu.
Pewnie, że córka woli być z Tobą niz spać. Nie powinnaś się czuć ukarana, tylko
zaszczycona.
Moje dzieci spały w żlobku czy z nianią. W soboty i niedziele nawet nie
próbowalam ich kłaść. I wcale przez to w tygodniu nie było problemów ze spaniem
w dzień (oprócz najstarszego, ale on w ogóle nie sypiał...).

[judytak]

verdana napisała:

> Moje dzieci spały w żlobku czy z nianią. W soboty i niedziele nawet nie
> próbowalam ich kłaść. I wcale przez to w tygodniu nie było problemów ze
spaniem
>
> w dzień (oprócz najstarszego, ale on w ogóle nie sypiał...).

u mnie nie było tak prosto
był taki czas (trwał ok. roku przy kazdym dziecku), kiedy w sumie można by było
dziecka nie kłaść (bo i nie chciało), ale to oznaczało okropne marudzenie przez
całe popołudnie, po czym dziecko "padło" ze zmęczenia wczesnym wieczorem,
budziło się po godzinie, jeszcze marudniejsze, potem się rozbudziło i nie było
mowy o spaniu do północy...

tak więc trzeba wyczuć, co jest większym problemem, kładzenie, czy
niekładzenie :o)

u mnie, jako sprawdzian, zdała egzamin reguła półgodzinki: "idziesz dziecko
odpoczywać na pólgodziny, spać nie musisz", jak zaśnie, dobrze, jak nie, widać
nie musi...

pozdrawiam
Judyta