a są tu mamy zbuntowanej 13

[mac62]

bo ja dużo rady potrzebuję
a może są mamy jeszcze starszych nastolatek i ten "trudny" czas mają
już za sobą?
bo ja wysiadam, moja cierpliwość podwieszona jest na niteczce
a z dnia na dzień jest coraz trudniej

[alina66]

miałam co prawda nastolatka płci męskiej, ale powiem, że poczucie
humoru i cierpliwość to chyba jedyne środki...

[ibulka]

nie jestem matką nastolatki, ale mam taką jedną delikwentkę w rodzinie
panna lat 16 i pół, świetna agentka, ale humory swoje ma. to trudny wiek. aż się
boję, przez co ja będę przechodzić, bo nastolatków będę mieć troje, conajmniej ;DD

[echtom]

Ja jestem w środku cyklonu (13, 15, 17). Chętnie udzielę Ci rad, ale
nie wiem, czy jestem autorytetem, bo wszystko mi się sypie. W czym
konkretnie problem?

[verdana]

Ja przerabiam trzeciego 13-latka. Buntu ani śladu, uwielbiam ten
wiek!
Tylko ja bardzo malo rzeczy uznaje za bunt, może to dlatego.
Pyskowac wolno, kłocic sie wolno, ubierać się wolno w zeczy dowolne,
przekłuc sobie uszy - jeszcze dam kasę, przepisać lekcje domowe od
kolegi, a zamiast tego poczytac książke - popieram.

[nangaparbat3]

Widzisz, u mnie też to wszystko wolno, ale i tak jej pietnasty rok zycia
wspominam jako przebywanie w oku cyklonu.
I uważam, ze nie wiek jest trudny, ale swiat jest trudny, coraz trudniejszy dla
dorastajacej dziewczyny (zwłaszcza dziewczyny), ponieważ funkcjonuje w kilku na
raz systemach wartosci, ponieważ świat oczekuje od niej zachowań całkowicie
sprzecznych.
Moja corka chodzi od prawie roku do psychologa i pan ten powiedział mi, ze
"zbuntowała się w moim imieniu" - fakt, ja nie buntowalam sie, w kazdym razie
nie jako nastolatka.
Po tym straszliwym (dla nas obu) roku postrzegam nastoletnie zbuntowane
dziewczyny jako wrażliwe, nie dośc kochane osoby, zagubione i bezradne,
maskujace to zagubienie wygłupami lub agresją, potrzebujące zainteresowania,
ciepła, i zwykłej zyczliwości. Polecam ksiażkę "Ocalic Ofelię", Mary Phiper
(albo podobnie sie to pisze, nie pamietam dobrze>

[echtom]

Fakt, moja trzynastka to przy dwóch starszych prawie aniołek. Ale ta
odpowiedź chyba nie pocieszy autorki wątku

[echtom]

Ale papierosów i piwa chyba byś nie popierała? Tudzież nagminnego
opuszczania lekcji?

[verdana]

Nie, pewnych rzeczy zdecydowanie bym nie popierala. Tylko
zastanawiam się, szczególnie obesrwujac co wolno i czego nie wolno
wielu kolegom moich dzieci, czy w niektorych wypadkach "uogólniony"
bunt nie jest reakcja na to,, ze dziecku (juz nie dziecku) za mało
pozostawia sie miejsca na decyzję. O jego wlasnym zyciu.
Widzę , co wzbudza w rodzicach sprzeciw - niekonwencjonalne
ubieranie sie, ostra krytyka nauczycieli i rodzicow, wybór szkoły -
to wszystko co jest typowe i normalne.
A dlaczego 15-latki zyja w dwóch systemach wartości? Jakos tego
wśrod swoich 15-latkow nie zauwazylam - owszem, widzą wówczas wiele
systemow wartosci, no ale chyba to czas na wypracowanie wlasnego.

[nisar]

Mam trzynastolatkę w domu. Cierpliwość mam żadną, ale generalnie na razie nie
jest tak źle:
- nie pali
- nie pije
- nie włóczy się
- nie kłamie
- jest żywo zainteresowana życiem rodziny i np. naszym samopoczuciem; jeśli jest
złe, chętnie pomaga (nie dajbóg nie chcieć)
- lubi z nami spędzać czas
- b. dużo czyta
Za to:
- dyskutuje do upadłego na każdy temat, najlepiej na taki, na który niewiele wie
- porządek jest terminem obcym i wrogim
- siedzi w łazience do oporu, jeśli wołamy "pospiesz się" to ZAWSZE słyszymy
obrażone "już wychodzę przecież"
- każdy obowiązek odkłada na ostatnią chwilę
- uwielbia robić miny pt. "jak ci starzy nic nie wiedzą o życiu"
- straaaaasznie dużo gada...

I tak dalej, i tak dalej...

[verdana]

Hm, doszłam do przerazajacego wniosku.
Mam trzynascie lat. Jedyna różnica - pije. Reszta się zgadza, co do
joty.

[wieczna-gosia]

verdano, nigdy nie sadzilam ze bedziemy w tym samym wieku

[nchyb]

a mnie przeraziło, bo się okazało, że córka Nisar jest moim synem...
Kropka w kropkę mój pyskaty nastolatek...

Nie pali, bo się sportuje, ale resazta się zgadza. Nisar, oddawaj mi
dziecko
A reszta z tym piciem włącznie, też do mnie pasuje, cholera, to ile
ja miałam jak rodziłam, skoro teraz mam tyle co i Wy?...

[mac62]

no ładnie i ja mam rozmawiać z samymi "smarkatymi" o poważnym
problemie wrednej 13- latki !!!!?

do rzeczy:
wczoraj usłyszałam, że jestem niespr. , jeśli umrę , to nie
przyjdzie na mój pogrzeb, nie kocham jej(a tak naprawdę to ją
chroniłam najbardziej z wszystkich dzieciaków, bo taka delikatna,
wrażliwa, itp...),
gotuję zawsze to, czego nie lubi i jeszcze się znęcam, bo każę jej
to jeść, a ona ma właśnie ochotę na chlebek z kiełbaską ,a nie jakiś
rosół,..., ona musi mieć nową torbę na trening i nie obchodzi jej,
że nie mam pieniędzy,itd....

dziewczyna zawsze była chodzącą emocją, ja zawsze byłam i jestem
impulsywna i co, i wielka kupa - wrzask, krzyk , łzy (fajnie jest
normalnie)

małżonek szanowny stwierdził, że największy problem w tym, że po
takiej eskalacji emocji , przechodzę do normalnego trybu a nie
jestem na dziewczynę obrażona- no i tu jest pies pogrzebany;

powinnam się obrazić i jak długo taki stan powinien trwać?
ja rzeczywiście nigdy nie usłyszałam od niej 'przepraszam', a wręcz
sama próbowałam się ukorzyć(bo ktoś musi pierw. i może wtedy coś
zrozumie)- cholerka, może robię coś źle???

Napisz trochę więcej

[echtom]

ile masz dzieci, w jakim wieku, jakie są między nimi relacje i jaka
jest rola wychowawcza Twojego męża. Mówisz, że ją najbardziej
chroniłaś - może jest po prostu bardzo rozpieszczona?

[mikkka30]

czesc !
ja tez mam ten sam problem(jestem klebkiem nerwow,bo albo to ja
jestem nienormalna,albo moja panna.
Pomimo tego,ze pracuje jak wol,zeby jej nic nie zabraklo,nieraz
uslyszalam juz,ze lepiej by bylo zebym juz nie zyla itp.
Jej humory dobijaja mnie,nie wiem juz co dalej robic,nieraz mam
ochote,zeby zniknela mi z oczu(
piszcie na maila gazetowego moze razem uda sie nam cos zaradzic na
te mlode zbuntowane panny)

[verdana]

No nie wiem - mnie w takich wypadkach włącza się poczucie humoru.
Jak jestem trup, to ani obiadu nie ugotuję, ani torby nie kupie (tu
jestem twarda, zadne dziecko nigdy nie upieralo się przy
jakimkolwiek zakupie, przeciwnie parokrotnie to ja urzadzalam
awantury, ze mnie stac, to kupie). Po czym sporzadzamy testament. W
ten sposób moj najstarszy w drodze machinacji wyludził od rodzenstwa
niemal wszystkie dobra materialne!
Na zakonczenie wsciekly nastolatek turla się zze smiechu. Rosolu w
życiu nie kazalabym zjeść, niech zje chleb z kiełbasą. Zresztą u
mnie jest zwyczaj zamawiania niedzielnych obiadow w kolejnosci.
Wtedy co pewien czas kazdy ma, to co lubi.
Na zdania "jesteś niesprawiedliwa", "zmarnowalas mi dziecinstwo"
reaguję refleksyjnie, bo niestety - czasem w takich zdaniach kryje
sie część prawdy. A już na pewno ma ją najstarszy, krytykujac wiele
z moich zachowań.

[joannab-o]

mac62 napisała:
> małżonek szanowny stwierdził, że największy problem w tym, że po
> takiej eskalacji emocji , przechodzę do normalnego trybu a nie
> jestem na dziewczynę obrażona- no i tu jest pies pogrzebany;
>
> powinnam się obrazić i jak długo taki stan powinien trwać?

Nie powinnaś, według mnie to jeden z tych błędów, które prowadzą do trwałej utraty kontaktu z dzieckiem w tym wieku (obrażanie się jest złe zawsze, tylko wcześniej dziecko je z przymusu znosi).

Obrażając się rodzic staje się dla dziecka przez cały czas obrażniea niedostępny, prawie że nieobecny, nie udziela w tym czasie wsparcia.
Jego pierwsza reakcja, która bywa często nazbyt gwałtowna i niesprawiedliwa, przez obrażenie się zostaje na zimno "potwierdzona", pozbawiona elementu samotłumaczącej się spontaniczności.
Nie obrażając się okazujemy dziecku miłość(bo wyraźnie odróżniamy czyn od osoby) i zaufanie, że kiedyś zrozumie i zmieni zachowanie.

Oraz, co dla mnie najważniejsze, dajemy dziecku wolność wyboru dobra zamiast osiągania celu przymusem i manipulacją.

Nchyb. To na pewno jest dziewczynka.

[nisar]

Sprawdziłam.
Więc albo się mylisz, albo nie wiesz co urodziłaś )

Verdana, a wobec kogo robisz miny typu

[nisar]

"jak oni nic o życiu nie wiedzą", bo mnie zaskoczyłaś ))

[verdana]

Zawsze byłam przekonana, ze miny typu "jak oni nic o zyciu nie
wiedza" to robą nastolatki, a nie matki. No, ale moze ja nic nie
wiem o życiu, to nie mam po co robic min.

[kudlanka]

jakbym o mojej nastolatce czytała...
mieszkam na wsi - a stad nie pochodzimy, młoda poza szkołą nie ma
możliwośći właśiwie żadnego kontaktu z rówieśnikami... Niby jakieś
dzieci anwet z jej klasy we wsi są - ale od lat ok4 - młoda doszła
do wniosku, że nie ma co się z nimi zadawać ....
- wobec tego właściwie - 100% czasu poza szkołą spędza z nami - mamy
jeszcze panienke lat 6 - onegdaj wymarzoną i wymodloną przez
sstarszą - a obecnie oczywiscie traktowanej jako największe
nieszczęscie o jedyny dopust boży
- czytania zero..., zainteresowania - poza plotkami o Dodzie i
innych równie mądrych kobietach i facetach ! - żadne
- oceny średnie - raczej nas niezadawalajace, co rok gorzej - ale
nie ma większych kłopotów.
- plany na przyszłość? - Będzie gwiazdą - jak np. Doda czy inna
nawet nie pamiętam tych imion i nazwisk...
- uczyć sie nie warto..
- co ważne? by być piękną i bogatą
- odnosi się do nas dość lekceważąco - ale bez przesady - mogę na
palcach ręki policzyć - sytuacje, które doprowadziły mnie do łez...
- Zupełnie nie widzi autorytetu w rodzicach - dlaczego? - bo
mieszkaja na wsi i nie mają domu z basenem. Zupełnie nie liczy się,
że jesteśmy szczęśliwi i robimy to co chcemy
- generalnie wszytsko po za nią - jest głupie...
głupie - to wogóle najczęsciej używane słowo.
- nie pali, nie pije (nawet mi się w głowie nie mieści- w tym
wieku?) nie włóczy się... porządku nie utrzymuje, tzn cały tydzień
syf - ale pół soboty układa ciuchy w szafie (choć oczywiscie - nie
ma w czym chodzić...) Jak ją poproszę to ogarnie cały dom, zajmie
się siostrą. Generalnie jej ufam, w takich poważnym sprawach...
niemal nie kłamie... Ale może dlatego, że właściwie on nie ma
możliwości nadwyrężenia naszego zaufania - spod domu jedzie do
szkoly szkolnym autobusem - a potem pod domem wysiada - nie ma wiele
możliwosci narozrabiania, nie ma możliwosci wpaść w tzw złe
środowisko, czy coś...
Więc - w czym problem?
No właśnie nie wiem.... ale problem jest.
Młoda działa na mnie cholernie drażliwie, ciągle gada..., a
najwięcej wtrąca sie w tematy o których nie ma zielonego pojęcia...
Włożyłam w jej wychowanie mase energii, czasu - poświęciłam jej 6
lat życia - w porównaniu z tym ile czasu daję teraz młodszej -
moznaby uzanć , że wcale się nią nie zajmuję
I jakoś mam przykre wrażenie - że nie zbieram żniwa..., że miało być
inaczej. Że właściwie to moje dziecko, niewiele ma więcej w głowie
(poza lepszym zachowaniem i taktem może? ) niżeli reszta dzieciaków -
najczęsciej z patologicznych rodzin w naszej popegieerowskiej wsi
Nie wiem - może to jest moja reakcja na jaj doratanie, jej
dorosłość, inność - odrębność?

Może to wynik mojej niedojrzałości?
Nie wiem...
ALe jakoś lekko mi nie jest - kiedy o niej myślę, kiedy myślę o jej
przyszłości... Najbardziej brakuje mi czytania - kiedyś młoda
czytałą sporo - ale wkoło poza domem nikt nie czyta - więc ona się
świadomie upodabnia.
Kidyś nawet na wychowawczej Pani spytała - co można robić w wolnym
czasie? Młoda zachwycona "tajemniczym ogrodem" - mówi że w wolnej
chwili można czytać książki. A pani na to oburzona: " no tak, ale ja
pytała co robicie w olnym czasie - tak dla przyjemności?" (((
Więc czego tu wymagać od 13latki?

do KUdlanki

[mikkka30]

wiesz sytuacja u mnie wyglada w 100% tak samo jak u ciebie,tylko z
ta roznica ze mieszkamy w duzym miescie.
A moze to z nami jest cos nie tak?Czepiamy sie biednych
nastolatek ,ktorym hormony buzuja,a matki truja)
pozdrawiam

[aszpr]

Z własnego doświadczenia wiem, że mikka ma rację! Ważne, by
Młoda miała emocjonalną siłę na bycie - później - odrębną, a widać
ma, skoro potrafi się nie zadawać z dzieciakami we wsi

Jedyne, co można zrobić, to chyba zarzucać ją pisemkami, które
uwielbia i filmami, które ją wciągają, by jej się przejadło i
przeszło przed liceum Baza, którą stworzyłaś kiedyś się odezwie.

[echtom]

Płytkie zainteresowania zaakceptowałam, jak i to, że tylko jedna z
moich trzech córek naprawdę lubi czytać. Trudno, są ludzie, którzy
nie czytają, a żyją i mają się dobrze, więc widać mozna. Wydaje mi
sie, że ambitne zainteresowania kształtują się zwykle na etapie
liceum i studiów - wcześniej ważniejsze jest upodobnienie się do
mało wymagającego intelektualnie otoczenia.

[verdana]

Nie wiem.
Mój 13-latek własnie czyta "Dumę i uprzedzenie" mimo, ze wzywamy go
na "Włatców móch", ktorych będzie ogladac jego intelektualna
rodzina. Moze to tez bunt?

[dorota711]

Witam, nie jestem mamą zbuntowanej nastolatki, ale siostrą cioteczną. Dziewczyna
we wrześniu skończyła 14 lat, ale opisane zachowanie dotyczy też 13 lat. Ogólnie
jest chyba gorzej niż u Was...
Młoda:
- pije (w wieku 11-12 lat popijała piwo, teraz (widziałam na rodzinnej imprezie)
przerzuciła się na wódkę; dodajmy, że jej ojciec jest alkoholikiem, ale reszta
rodziny (matka, moi rodzice, inni starsi nie piją))
- olewa szkołę, oceny ma coraz gorsze, w zasadzie w szkole nie interesują ją nic
(a rodzice wydają kasę na prywatne korki i ona tam nadrabia zaległości)
- jest kłótliwa i ciągle wcina się w rozmowę
- imponują jej ludzie pijący i ogólnie temat alkoholu
- ulubiona rozrywka - obgadywanie wszystkich dookoła (łącznie z ciociami,
wujkami i innym rodzeństwem)
- nie wiem, czy nie popala, wcale bym się nie zdziwiła
- całe dnie (i noce) spędza na necie
- ja niestety nie jestem dla niej autorytetem (mam 22 lata), uważa mnie prawie
za pokolenie swoich rodziców ;D

Przyznaje, że ja w nastoletnim wieku też popijałam, ale było to piwo w wieku
16-17, wódki spróbowałam w wieku 18 lat, popalałam (ale też gdy byłam już
dorosła (19), w liceum trochę wagarowałam, kombinowałam, ale nigdy nie
potrzebowałam żadnych korepetycji, maturę zdałam głównie na 5. Co do
obgadywania, kłótliwości byłam taka sama

Chyba po prostu trzeba dać jej spokój i zaufać jej (wątpliwej) dorosłości albo
zafundować zimny prysznic :]

[ibulka]

to już nie jest objaw buntu, tylko poważnego zaniedbania...

[kudlanka]

też tak myślę jak ibulka
Jeżeli teraz tak jest, że rodzice nie mają na nią wpływu (matka ...)
to co będzie potem.
Nie wyobrazam sobie (a taka znowu leciwa nie jestem...) picia
gorzałki (piwa też zresztą) w ty wieku.
W LO - popijali sobie znajomi, popalali - nawet większość z nich
wyszła na tzw ludzi. Ale generalnie na tzw LUDZIE - wyszli Co którzy
sie wtedy dobrze uczyli, a jak nie mieli super ocen to super
zainteresowania.
Masz problem - trzeba coś zrobić - nie ma się liczyć, że to minie.
To typowe objawy zaniedbania, braku kontroli. Z resztą -
podejrzewam, że ona nie ma na co się buntować - bo w zasadzie
wszystko wolno, co?

[verdana]

To co opisujesz, to nie jest bunt. To postepujaca demoralizacja.
Wymaga natychmiastowej interwencji psychologa, rodzicow, a może
nawet kuratora.

[ibulka]

buntuje się, bo ma za dużo wolnego. chce powiedzieć 'tu jestem, szukajcie mnie i
mi pomóżcie', chce czyjegoś zainteresowania.

szkoda, że szuka go w taki sposób.
żal mi takich dzieci, takich osób. żadne dziecko nie powinno mieć takiej
sytuacji...

[kudlanka]

doookładnie niestety

znam rodzine - kiedy 16 latek wrócił z czerwonym irokezem do domu -
a mama powiedziała - jak ty synu teraz męsko wyglądasz!
Gadałam z nim - był ty zadziwiony - myślał, ze ją tym wkurzy,
zaszokuje - nie spodziewał się pochwały, nie o to mu chodziło.
Wszytsko mu było wolno, wszytsko miał...
koniec końców ma teraz 19 lat - i skończone gimnazjum, mądry fajny
dzieciak, ale czgoś zabrakło, a ojciec doktor nauk -

[verdana]

A co, przepraszam, nalezy zrobic jak syn wraca z irokezem?
Prawidlowo jest łamac ręce i dac szlaban na pół roku?
Sama dalam synowi kase na kolczyk...

[kudlanka]

zdaje mi się, że zależnie od sytuacji.
Kase na kolczyk też bym dała - bo bezpieczniej.
Nie dam - to pójdzie do piwnicy z kumplami - też wróci z kolczykiem,
ale może i z czymś więcej.
Co do irokeza - w przyapadku tego chłpaka - to był naprawdę błąd -
on potrzebował jasnych klaorownych zasad. Zawsze mu było wszystko
wolno, klarowne ramy dają poczucie bezpieczeńśtwa itd.
On taką liberalność rodziców traktował nie jako przemyślaną metode
wychowawczą - tylko jako olewke.
Różnie to bywa, co dla jednych jest normalne innych szokuje.

Potraktuj dorosle to bedze sie zachowywac dorosle

[harrypotter]

Pomaga zaangazowanie w dom i w prace domowe, dziecik wie ile rodzice
zarabiaj jakie sa podatki, rachunki (mozna kazac isc zaplacic, chyba
ze wszystko z aciebie bank placi) niech sie przejmuje zyciem.
Niech myje kilbel, wnne, podloge itd. zrobi zarcie
To sie uspooji, przestac traktowac jak bo bo i wiekszosc klopotw
zniknie

[ania1500]

harrypotter napisał:

> Pomaga zaangazowanie w dom i w prace domowe, dziecik wie ile
rodzice
> zarabiaj jakie sa podatki, rachunki (mozna kazac isc zaplacic,
chyba
> ze wszystko z aciebie bank placi) niech sie przejmuje zyciem.
> Niech myje kilbel, wnne, podloge itd. zrobi zarcie
> To sie uspooji, przestac traktowac jak bo bo i wiekszosc klopotw
> zniknie

super wyjscie nie ma co,zastanow sie zanim cos napiszesz.

Mnie to pomoglo i mojemu rodzenstwo tez

[harrypotter]

Poztym uzasadnij o co ci biega

[ania1500]

harrypotter napisał:

> Poztym uzasadnij o co ci biega
ta trzynastolatka sie wscieknie jak matka ja bedzie gonic do takich
prac,zacznie unikac domu,i co wtedy? a zreszta jak ta matka ma ja
zmusic,do wykonywania tych prac?

[harrypotter]

Trzeba powedziec takiej trzynastolatce ze jej rówiesnicy (ja nie w
miescie to na wsi, a tam to dopiero musza pracowac) tez tak robia bo
rodzice to nie sluzacy (chyba ze rodzic sie uwaza za sluzacego to mi
go szkoda)
Pozatym mozna powedzec ze w takim wieku tez sie to robilo, "skoro ja
musialem to dlaczego moje dzecko nie?"
Mnie sie holernie glupio zrobilo jak mi matka powedziala ze w wieku
12 lat rozbila zakupy dla calej 5 osobowej rodziny i potrafila
przygotowac objad a ja nawet sobie zarcia prostego z bardzo nie
potrafilam zrobic.
To naprawde dziala jak komus uswiadomisz jak niewiele umie i jak ma
dobrze, jak niewiele od siebie daje.
Dziecko sie wscieknie - a moze to rodzic sie wsieknie??
Ucieknie z zdomu?? - Matak mi powedziala "wiesz a moze to ja sobie
uciekne i co?" no i zobaczylam ze niema co sie wydrurniac
To jest pogrywanie z rodzicami i tyle

[echtom]

Masz rację, ale ja wtedy słyszę, że ich rówieśnicy nie mają żadnych
obowiązków oprócz sprzątania swojego pokoju. A że żadna z nich nie
ma własnego pokoju, to też odpada.

[harrypotter]

hmmm...szkoda ze nie da sie zrobic pokoju
ale maja jakies "wlasne" konciki w tych pokojach??
ja poprostu uwazam z eco innego klopot wychowawczy z 8 latkiem a co
innego ze swiadomym wikszoaci spraw 13, 14 latkiem
wiesz moga ci mowic ze ich rowiesnicy nie maja obowiazkow ale ty nie
musisz wierzyc, serio, skoro masz duzy problem mozesz nawet pojsc na
gierke jaka poszli moi rodzice:
Gadali mi duzo ze rozmawiaja z innym rodzicami i ich dzieci duzo im
pomagaja i tamci rodzice sa z nich tacy dumni (strasznie mnie to
denerwowalo)
Przyszly do mnie kolezanki oni podali nam kanapki i zapytali ich czy
pomagaja w domu, a one ku mojemu dziwieniu sklamaly bo wiedzialm z
enic nie robily ale bylo im to blupio przyznac. No i od tego czasu
byly juz argumenty
Ci przebiegli rodzice hehehe, ale tak serio to porostu powedz ze
kazdy w miare powinien robic za siebie, zeby ci dziecko nie
krzyczalo ze czegos tam po nim nie posprzatalas
Mozesz tez podzialc na ambicje : co ty nie umiesz sama? , nie
umiesz? (i tu maly usmieszek)

[echtom]

Harry, odpowiedz mi na pytanie w wątku o kuratorze.

[ania1500]

harrypotter napisał:

> Trzeba powedziec takiej trzynastolatce ze jej rówiesnicy (ja nie w
> miescie to na wsi, a tam to dopiero musza pracowac) tez tak robia
bo
> rodzice to nie sluzacy (chyba ze rodzic sie uwaza za sluzacego to
mi
> go szkoda)
> Pozatym mozna powedzec ze w takim wieku tez sie to robilo, "skoro
ja
> musialem to dlaczego moje dzecko nie?"
> Mnie sie holernie glupio zrobilo jak mi matka powedziala ze w
wieku
> 12 lat rozbila zakupy dla calej 5 osobowej rodziny i potrafila
> przygotowac objad a ja nawet sobie zarcia prostego z bardzo nie
> potrafilam zrobic.
> To naprawde dziala jak komus uswiadomisz jak niewiele umie i jak
ma
> dobrze, jak niewiele od siebie daje.
> Dziecko sie wscieknie - a moze to rodzic sie wsieknie??
> Ucieknie z zdomu?? - Matak mi powedziala "wiesz a moze to ja sobie
> uciekne i co?" no i zobaczylam ze niema co sie wydrurniac
> To jest pogrywanie z rodzicami i tyle


przepraszam cie ,ale ze mna to chyba nie pogadsz sobie mam troche
inne poglady,zreszta ja sie bawie w taka sluzaca wzgledem mojej
corki,pewnie zle robie,bo moze to ty masz racje naprawde nie
wiem.tylko wiesz mi sie wydaje,ze 13lat to nie wiek na takie prace w
domu.przez cale dalsze zycie sie na sprzata i na gotuje.

[echtom]

ania1500 napisała:

tylko wiesz mi sie wydaje,ze 13lat to nie wiek na takie prace w
> domu.przez cale dalsze zycie sie na sprzata i na gotuje.

To akurat błąd - wiem, bo mnie tak wychowywali. Im prędzej się
nauczy, tym lepiej dla niej.

[ania1500]

echtom napisała:

> ania1500 napisała:
>
> tylko wiesz mi sie wydaje,ze 13lat to nie wiek na takie prace w
> > domu.przez cale dalsze zycie sie na sprzata i na gotuje.
>
> To akurat błąd - wiem, bo mnie tak wychowywali. Im prędzej się
> nauczy, tym lepiej dla niej.
>

dobra,ok.w takim razie przyjmijmy ,ze to sie sprawdzi napisz jak ta
kobieta ma to wprowadzic w zycie.

[echtom]

Z tym już gorzej - moje ładnie pomagały w domu do tego wieku, a
potem przestały.

Czego Jas sie nie nauczy...

[harrypotter]

Najbardziej nastolatka denerwoje i konsternuje:
"Jestes niepowazna" - jaka ja chcialm wtedy byc powazna
"Dorosnij w koncu" - no przeciez jestem dorosla
Wiesz pamietaj ze pstryknieciem palcow nie nauczysz sie tych
wszytskich domowych i zyciowych prac ktorych w szkole nie ucza a a
ktore sa niezbedne
Zeby moc dobrze gotowac i nie kupic gowna w sklepie trzeba co
mnimniej 3 lat
Ja caly czas sie posluguje moim wlsnym przykladem, mnie matka mowila
ze jak nie ona to raczej nikt mine uczyc tego nie bedze, wiec ucz
sie poki czas bo nie widomo co bedze potem
ja nie mowie o jakichs wielkich pracach ale uwierz mi takie pieczeni
razem cista to dobrze dziala, mozna sie zblizyc
Na poczatek radze ci nie begac z herbatka na kazde zawolanie

[verdana]

A trzynastolatki to po prostu uwielbiaja morały "bo ja w twoim
wieku...".

[ania1500]

harrypotter napisał:

> Najbardziej nastolatka denerwoje i konsternuje:
> "Jestes niepowazna" - jaka ja chcialm wtedy byc powazna
> "Dorosnij w koncu" - no przeciez jestem dorosla
> Wiesz pamietaj ze pstryknieciem palcow nie nauczysz sie tych
> wszytskich domowych i zyciowych prac ktorych w szkole nie ucza a a
> ktore sa niezbedne
> Zeby moc dobrze gotowac i nie kupic gowna w sklepie trzeba co
> mnimniej 3 lat
> Ja caly czas sie posluguje moim wlsnym przykladem, mnie matka
mowila
> ze jak nie ona to raczej nikt mine uczyc tego nie bedze, wiec ucz
> sie poki czas bo nie widomo co bedze potem
> ja nie mowie o jakichs wielkich pracach ale uwierz mi takie
pieczeni
> razem cista to dobrze dziala, mozna sie zblizyc
> Na poczatek radze ci nie begac z herbatka na kazde zawolanie

moje dziecko ma dopiero 4 lata,a ja tu wogole mam opinie totalnie
beznadziejnej matki,wiec to pewnie wy macie racje a nie ja.
a co do tego sprzatania itd. to moze akurat by sie sprawdzilo niech
pani ktora puscila ten watek zaryzykuje moze to cos da.

[mona771]

A ja mam w domu 13 latke. Misiowata, spokojna, słucha sie. Tylko teraz taka melancholijna sie zrobiła, płaczliwa. Ale ja też taka byłam. W domu pomaga mi zawsze, od 7 roku życia. Może dlatego, że wychowuję ją sama i zdane byłyśmy tylko na siebie. Nigdy sie nie zbuntowała poważnie jeśli chodzi o pomaganie. Raz jedyny miałam z nią jazde ( rok temu) jak ją babcia w wakacje wywiozła do siebie bez mojej wiedzy i zgody i smarkula wrócić nie chciała a moja matka jej oddać też nie chciała. Była policja , pedagog, psycholog i jest już ok.Chyba zrozumiała, że nie tedy droga a i u babci nie jest fajnie bo babcia " truje" a mama nie

[piastka]

Też jestem mamą nastki - od wczoraj 14-latki. Nie jest może zbyt
zbuntowana, ale obserwuję coraz większe stany "odmienności".
Najgorsze, że zrobiła się taka... antypatyczna. Z mojej słodkiej
przytulanki (zawsze lubiła się przytulać) wyrosła mrukowata duża -
już większa ode mnie - dziewczyna. Mamy sytuacje konfliktowe - ale
w wyjściu z nich pomaga mi wyobraźnia, a właściwie to zadaję sobie
pytanie, jak ja bym postąpiła w tym wieku i czego oczekiwałabym od
swojej mamy. Na pewno nie jest dobre obrażanie się na siebie.
Chyba jedna rzecz jest dość skuteczna - spojrzenie głęboko w oczy
dziecku i powiedzenie z głebokim westchnieniem, jak mi jest ciężko
(taka próba wzbudzenia współczucia) lub oczywiście co innego - jeśli
konflikt dotyczy np kłótni z siostrą, itp.
Niestety - nie mam serca obarczać córki nadmiernie obowiązkami, bo
bardzo stara się w szkole - gimnazjum o bardzo wysokim poziomie.
Właściwie to podziwiam ją za efekty.
Ale martwi mnie ta antypatyczność zmierzająca w kierunku arogancji.
To nie moje geny!