dzieci mowia rodzicom po imieniu...

[ania1500]

co o tym sadzicie mi sie to bardzo podobalo,ale nie udalo mi sie
tego wcielic w zycie,od poczatku dla mojej corki bylam mamusia,
prosilam ja ,ale nic z tego, do meza czasami mowi piotrek do mnie
nie,a mam znajoma ktorej dzieci mowia do rodzicow po imieniu i
chcialam aby u mnie bylo tak samo,no niestety to mi nie wyszlo.

[nangaparbat3]

Dziecko bedzie znało w zyciu tysiace Ań i Piotrków - mamusie ma te jedna jedyna
i tatusia jedynego. Daj dziecku spokoj, niech mówi, jak jej pasuje.

[archi_joa]

Moim zdaniem dopóki między dziećmi a rodzicami panują stosunki opiekun-dziecko,
czyli do wieku dorosłości (18-20 lat) zdrowsze jest zachowanie tych stosunków
przez mówienie mamo, tato. Później, kiedy przechodzimy na kontakty bardziej
partnerskie można przejść na formę "po imieniu". Ja mówię różnie (mam 22 lata) -
do mamy raczej mamuśka, ale do taty Andrzej, Jędrek, w zależności od humoru.

[mama303]

Moja córka mówi często na mnie i męża po imieniu. Nie uczyliśmy jej
tego, samo wyszło.

[scher]

mama303 napisała:

> Moja córka mówi często na mnie i męża po imieniu.

Chore.

[mama303]

scher napisał:

> mama303 napisała:
>
> > Moja córka mówi często na mnie i męża po imieniu.
>
> Chore.

Zdrowe, zdrowe

[rosemary4]

A czemu ty napisałaś córka, a nie po imieniu.
I naprawdę nie upieram się przy jakiejś opcjii - moja Gaba mówi do
mnie i męża mamo tato, a my do niej Gabrysia

[mama303]

rosemary4 napisała:

> A czemu ty napisałaś córka, a nie po imieniu.
A ja akurat często na nią mówie córciu, córeczko, córko

[scher]

Za bardzo się dałaś wywieść na manowce antypedagogiki. Dziecko w
domu potrzebuje rodziców, nie kumpli.

[olamazur]

> Dziecko w domu potrzebuje rodziców, nie kumpli.

Dokładnie tak. Tata to tata, koledzy czy przyjaciele będą gdzie
indziej.

Nasz syn mówi czasem do nas po imieniu, bo próbuje różnych zdań,
zwrotów, przymierza się. Prosimy, by mówił "mamo" i "tato", ale jak
powie po imieniu to nikt się nie złości, czy go za to nie karze. Po
porstu informujemy, że ma mówić "mamo" i "tato".

[mama303]

scher napisał:

> Za bardzo się dałaś wywieść na manowce antypedagogiki. Dziecko w
> domu potrzebuje rodziców, nie kumpli.

To Ty sie dałes wywieźc na manowce. Pewnie Ojcze i Matko byłoby
najbardziej poprawne nie?

mama, tata

[iwonaje]

Mama, tata - to takie piękne słowa. W życiu ma się jedną mamę,
jednego tatę. Masz przecież wielu znajomych, którzy Ci mowią po
imieniu, nie rezygnuj z tego "mamo".

[verdana]

Wydaje mi sie, ze Ty wcale nie chcesz miec dziecka. Chcesz zabawke i
kolezanke, ktorą bedziesz sie bawic, monopolizujac jej cale zycie.
Albo jesteś trollem, albo sądzac z pozostalych postów robisz dziecku
bardzo powazna krzywdę.

[scher]

verdana napisała:

> Chcesz zabawke i kolezanke, ktorą bedziesz sie bawic,
> monopolizujac jej cale zycie.
> Albo jesteś trollem

Chyba jest trollem. To, co pisze, jest zbyt straszne, żeby mogło być
prawdziwe.

[asidoo]

Napisz za kilka lat, może przez ten czas ci się uda?

[dobrakobieta3]

Jeszcze kilka postów tej samej autorki i trzeba będzie ją namierzyć
i wnioskować o ograniczenie praw obywatelskich albo co... Już ktoś
chyba przy innej okazji wnioskował, abyś sobie kupiła dużego misia i
robiła z nim, co chcesz, bez względu na konsekwencje. To chyba dobre
rozwiązanie dla tak niedojrzałej osoby...

[ania1500]

dobrakobieta3 napisała:

> Jeszcze kilka postów tej samej autorki i trzeba będzie ją
namierzyć
> i wnioskować o ograniczenie praw obywatelskich albo co... Już ktoś
> chyba przy innej okazji wnioskował, abyś sobie kupiła dużego misia
i
> robiła z nim, co chcesz, bez względu na konsekwencje. To chyba
dobre
> rozwiązanie dla tak niedojrzałej osoby...
szkoda,ze nie namierzacie alkoholikow,itp.,ktorzy naprawde robia
dzieciom krzywde,wiesz moje problemy,watpliwosci to przy tym nic.
a to jest forum mozna chyba zapytac o wszystko,ale nie bo wiekszosc
tutaj nie ma wogole watpliwosci wszyscy sa doskonalymi
rodzicami,nikt w pewnym momencie nie zaczol sie zastanawiac,czy
napewno to co robie i jak robie jest ok.najlatwiej jest kogos
obrazic,bo temat jest dziwny,a nie mozna poprostu nie pisac jak sie
nie ma nic do powiedzenia na dany temat? pewnie latwiej jest
rozmawiac o zupkach i zabkach,myslalam,ze takie forum to dobra
sprawa,ale nie to miejsce gdzie siedza kobiety,ktore nigdy nie mialy
watpliwosci,nie mialy problemow byly zawsze idealne.dopoki ktos
spiewa tak jak one ok,ale jak inaczej to juz jest zle,najlepiej
spalic na stosie.ja nie napisalam,ze nie wiem znecam sie nad swoim
dzieckiem,nie daje jesc,albo jeszcze cos gorzej ,wiec nie widze
powodu do takiego oburzenia.

[triss_merigold6]

Lalkę chciałaś mieć czy dziecko? Nie życzyłabym sobie, żeby syn
mówił do mnie po imieniu, jestem matką a nie koleżanką.

[mama303]

triss_merigold6 napisała:

Nie życzyłabym sobie, żeby syn
> mówił do mnie po imieniu, jestem matką a nie koleżanką.

Ja tez jestem matka a nie koleżanką i to że moje dziecko mówi na
mnie po imieniu /bardzo często/tego nie zmienia

oswiećcie mnie, proszę

[nangaparbat3]

Co takiego strasznego wypisuje Ania, żeście się aż tak wściekły?
Tez się z nia nie zgadzam, ale widziała tu juz o wiele gorsze rzeczy i nie
reagowałyscie aż tak gorąco.

[scher]

nangaparbat3 napisała:

> Co takiego strasznego wypisuje Ania, żeście się aż tak wściekły?

Jeździ z dzieckiem autem po nocach, bo dziecko ma zachciankę. Dla
mnie to objaw patologii. Deformuje psychikę córki pod pozorem
miłości.

[nangaparbat3]

Nie doczytalam tego - ostatnio jestem jeszcze bardziej nieuważna niz zwykle.
Tak mi sie przypomniało, ze jeździłam z dzieckiem po nocach - wozkiem, kiedy
poznawala nowe umiejetnosci, podniecała się tak bardzo, ze o spaniu nie było
mowy. Najgorzej, kiedy nauczyła się chodzić. Doszlo do tego, ze doswiadczona
lekarka-pediatra zaproponowała, aby dac jej raz luminaletkę, zeby przerwac
szaleńczy cykl niespania i ganiania (radosnego). Efekt był straszliwy,
zareagowała paradoksalnie jeszcze wiekszym pobudzeniem.

Gorsze rzeczy ludzie dzieciom robią niz wożenie autem po nocy, naprawdę. I
opowiadaja o tym na forum, i nikt sie nie oburza. W postach Ani przede wszystkim
nie widze wrogosci do wlasnego dziecka - dla mnie nie moze byc nic gorszego. A
jest czeste, niestety.

[scher]

nangaparbat3 napisała:

> Gorsze rzeczy ludzie dzieciom robią niz wożenie autem po nocy,

Ale ona to opisuje w jakimś przerażającym kontekście skrajnie
bezstresowego wychowania.

> W postach Ani przede wszystkim nie widze wrogosci do wlasnego
> dziecka

Przeciwnie, ona to dziecko zagłaska na śmierć.

[nangaparbat3]

Rzeczywiscie, jest chyba jakiś problem. Napisałam o tym w innym wątku.

[aluc]

jeśli kilkuletnie dziecko mówi po imieniu do rodziców samo z siebie,
to totalna olewka

jeśli rodzic wymaga od dziecka mówienia do siebie po imieniu, to
znaczy, ze ma jakieś problemy emocjonalne

[guderianka]

we wszystkich językach świata są imiona -dla ludzi, zwierząt,
kwiatów, samochodow i czego tam jeszcze i są słowa określające
ładunek emocjonalny i wartości które za sobą niosą. Mama i Tata-to
najpiękniejsze słowa na świecie, w jednym wyrazie zawarta jest cała
esencja życia. Nie pozwalając dziecku mówić tak do siebie zabierasz
mu rodzica-opokę, miłość,schronienie i dajesz w zamian zwykłego
kolegę o jakimś tam imieniu. Nie popieram tego

[camel_3d]

szczerze mowiac nie wyobrazam sobie mowic do moich rodzicow po imieniu...
ta moda chyba ze stanow przywedrowala...
i jakos jej nie popieram.
ale pewnei sa tacy ktorzy dzieki temu sie "odmlodza".




> co o tym sadzicie mi sie to bardzo podobalo,ale nie udalo mi sie
> tego wcielic w zycie,od poczatku dla mojej corki bylam mamusia,
> prosilam ja ,ale nic z tego, do meza czasami mowi piotrek do mnie
> nie,a mam znajoma ktorej dzieci mowia do rodzicow po imieniu i
> chcialam aby u mnie bylo tak samo,no niestety to mi nie wyszlo.

[przeciwcialo]

Mama jest mama a nie kolezanka.
Dla mnie system nie do przyjecia aby córka mówiła mi po imieniu.

[jacksparrow1]

Moje dzieciaki czasami do meza a swego tatusia mowia po imieniu.Do
mnie nie , bo ja nie pozwolilam( ot moj kaprys) Kolezanki i koledzy
ze szkoly zaiwaniaja do mnie po imieniu, nie przez per pani.
Do swoich rodzicow z dniem zamiany ich statutu - kiedy stali sie
dziadkami zwracam sie Babcia/Dziadek i tak juz zostalo.
JAk nie przeszkadza to osobom to niech sie zwracaja tak jak chca,
byle strony wzajemnie sie szanowaly.

[srebrnarybka]

Do swoich rodzicow z dniem zamiany ich statutu - kiedy stali sie
> dziadkami zwracam sie Babcia/Dziadek i tak juz zostalo.
- Jak to: zmiany ich statusu? Czy przez to, że stali babcią i
dziadkiem Twoich dzieci, stali się też Twoimi babcią i dziadkiem?
Przecież nadal są Twoimi rodzicami, a nie dziadkami. Wiem, że wiele
osób tak się zwraca do swoich rodziców, ale mnie to razi. Czy
kontakt z rodzicami odbywa się wyłącznie przez pryzmat swojego
dziecka? Podobnie razi mnie, gdy mąż do żony zwraca się per: matko
czy mamo, a żona do męża per ojcze czy tato. Świadczy to, że tych
ludzi nic ze sobą nie łączy poza wspólnym dzieckiem (dziećmi), a
chyba nie po to zawierali małżeństwo.

[mamapiotra4]

Witam,
uważam, że dziecko powinno sie zwracać do rodziców per mamo i tato.
Jest to wyraz szacunku do osób, którzy nam dali życie. Ja nie
odważyłabym sie powiedzieć do mojej mamy po imieniu i nie
zaakceptowałabym, gdyby moje dziecko zwracało sie do mnie po imieniu.
Pozdrawiam

[wrobelek0403]

szacunek nie ma tu nic do rzeczy, odkad pamietam ( a mam 27 lat) mowie do ojca
po imieniu, i w zaden sposob nie umniejsza to mojego szacunku dla niego. Mimo
mojego wieku, nadal czuje do niego wrecz respekt. Dopoki nie zaczelam zarabiac i
sama sie utrzymywac nigdy nie byłam dla niego partnerka do dyskusji. Z
perspektywy czasu dochodze do wniosku, ze wolabym mowic tato, a czuc wiecej
milosci niz respektu.

[jacksparrow1]

Nie, nadal sa moimi rodzicami, ale nikomu to nie przeszkadza a jak
mam bardzo wazna sprawe to zwracam sie tato/mamo.
Ciebie razi,mnie nie.
Mnie razi wiele innych rzeczy, ale w sumie nic mi do tego.Tak jak
moja tesciowa nie akceptyje decyzji meza ze pozwala dzieciom do
siebie mowic po imieniu.Nikt nikogo nie zmusza a jak komus nie na
reke to to powie i dzieci sie przystosuja, wychodzac z zalozenia ze
nalezy szanowac czyjes upodobania i zwracac sie do danej osoby tak
jak ta osoba tego pragnie.

[srebrnarybka]

Oczywiście, że możesz mówić do rodziców, jak Ci się podoba, przecież
nie zamierzam Ci tego zakazać, a nawet się nie znamy, więc nie będę
miała okazji osobiście coś Ci na ten temat powiedzieć. Ale ponieważ
na forum ludzie wyrażają swoje opinie, to i ja pozwoliłam sobie
swoją wyrazić. Na dodatek ta sprawa nie dotyczy tylko Ciebie, ale
zwracanie się do rodziców per dziadku, babcio jest powszechniejszym
zwyczajem i dlatego mnie razi. Gdyby to był indywidualny i wyjątkowy
przykład Twojej rodziny, nie byłoby o czym dyskutować.

[nangaparbat3]

Nie wyobrażam sobie zwracania sie do moich rodzicow "babcia, dziadek". Nawet w
rozmowach z corka o dziadkach często uzywamy ich imion (zeby odroznić babcie od
babci, dziadka od dziadka).
Mnie sie to kojarzy z mowieniem do i o starszych osobach, obcych, "babcia,
dziadek" - okropne i nieznosne. Ktoś, kto jest dziadkiem, jest jednocześnie
ojcem, a nawet synem i wnukiem - występuje jednocześnie w wielu rolach i nie ma
powodu sprowadzać tego do jednej.

[mama303]

nangaparbat3 napisała:

> Nie wyobrażam sobie zwracania sie do moich rodzicow "babcia,
dziadek".

ja tez nie, wole mówić do nich po imieniu i mówię bardzo czesto,
pewnie dlatego zupełnie nie przeszkadza mi, że maja kilkuletnia
córcia mówi do mnie często po imieniu. Nie psuje to w ogóle naszych
relacji, a w waznych sprawach /np kłopatach/ zawsze mówi do
mnie "mamo". Samo jej wtedy tak pasuje.
Własnie sobie uswiadomiłam że nawet bliska koleżanka mojej córki
mówi do mnie często po imieniu. Nie przeszkadza mi to w ogóle. Wole
to niż "ciociu".

[paacynka]

ponieważ ja do męża mówię po imieniu i on do mnie, dzieci czasem w
żartach mówią po imieniu, szczególnie córka gdy chce zaczepnie się
podroczyć - uwielbiam to. Ale jestem dla niej mamą i bardzo to
odczuwam słysząc piękne Mamo, Mamusiu itd. i tak samo mąż, Tato,
Tatusiu...
Każda forma zwrotu dziecka do nas jest piękna, bo mówi do nas a nie
do obcych ludzi i nam ufa, to jest w relacjach najważniejsze nie to
jak kto do kogo mówi o ile nie jest to mówienie bez szacunku

[fantastyka]

A moja córcia często mówi do mnie Mamuniu, a do męża Tatuniu. I
niesamowicie nas to rozczula

[e-ftalo]

Widzę że u forumowiczów występuje w tej materii prawdziwy zamęt.
Dla mnie natomiast oczywiste jest że
1)do mamy taty mówimy ZAWSZE mamo,tato,matko,ojcze
2)do dziadka,babci mówimy dziadku,dziadzi,babciu (czasem babka)
3)obcego pana/pani w starszym wieku mówimy Pan,Pani

Dziecko powinno wiedzieć że do mojej matki powinien sie zwracać babciu,ponieważ
na to wskazują więzi rodzinne.Dziecko jako osoba myśląca powinno ta kwestie
zrozumieć w odróżnieniu od wielu tutaj piszących forumowiczek ,które
najwyraźniej mają mocno namieszanie w głowie w tych kwestiach.

Nie uznaję innych opcji i zawsze reaguję gdy ktoś z mojej grupy dzieci uzywa
innych określeń

[jakw]

Zawsze możesz spróbować za kilka lat. Może nastolatkom będzie to
bardziej pasowało.

Ja tam mowie od 10 roku zycia

[harrypotter]

Malym dzieciom to nie pasuje bo lubia mamo i tato, a pozatym bardzo
pozyteczne bo jak dzecko sie zgubi i wola "mamo" to nie wiadomo o
kogo chodzi a po imieniu jest latwiej
A do dziadka mowilam tato - zeby poczol sie mlodziej i on to
lubil (babc nie mialam tylko 1 dziadek)

[e-ftalo]

mówienie do rodziców po imieniu jest nienaturalne i w towrzystwie innych ludzi
dziecko mówiące po imieniu do rodzica sprawia wrażenie że gada albo z wujkiem
albo innym znajomym,na pewno nie z rodzicem.

ania1500 im więcej cię czytam tym bardziej żal mi twojego dziecka... i ciebie

[berdebul]

e-ftalo a co powinna takich rodziców obchodzić opinia innych?
Jeśli rodzice chcą żeby dziecko mówiło po imieniu to czemu nie, ale niech pozna zwrot mamo/tato bo to piękne słowa. Jeśli będzie wolało po imieniu czemu nie? Szacunku nie buduje się przez jakieś nazewnictwo. Bardzo szanuję ludzi starszych ode mnie, mimo że mówimy sobie po imieniu. To jakiego zwrotu używamy nie świadczy o tym czy kogoś szanujemy.

[plastusia1]

A u mnie w rodzinie sytuacja byla nietypowa. Otoz rodzonego ojca nie znalam
wcale (rodzice sie rozstali jak mialam niecale pol roczku i nie utrzymywali ze
soba kontaktu). Moja mama wyszla za maz drugi raz jak mialam 7 lat. Jakos sie
nie moglam przekonac do mowienia do mojego ojczyma tato i do dzis zwracam sie do
niego po imieniu (zaznaczam ze nikt mnie nie zmuszal do niczego, sama sobie
wybralam i tak zostalo). Po latach nawiazalam kontakt z moim rodzonym ojcem, ale
nic do niego nie czuje, jestesmy jedynie znajomymi i do niego tez mowie po
imieniu. Wyszlo wiec tak, ze oprocz mojego tescia do nikogo nie mowilam tato.
Ale zgadzam sie z tym ze forma nie ma nic wspolnego z okazywaniem szacunku,
aczkolwiek ja sama bedac matka uwazam slowa mamo i tato (i wszelkie ich
zdrobnienia) za najcudowniejsze na swiecie i nie chcialabym zeby moje dziecko
zwracalo sie do mnie po imieniu.

[sally30]

J jestem przeciwna mowieniu rodzicom po imieniu i nie pozwolilabym
na to sowjemu dziecku.Jak pisal ktos wyzej to sa wiezi rodzinne i
dziecko powinno wiedziec kto jest kim.Moda z zachodu ktora mi sie
rowniez bardzo nie podoba.

[tosina]

Dobrze ,ze corka ma troszke wiecej rozumku niz matka. Moze ona
wyprowadzi Cie na prosta bo Ty jej napewno NIE.

[archi_joa]

Ale zrobiliście nalot na anię1500 Dostało się dziewczynie. Uważam, że wymagać
raczej nie powinna, bo niby z jakiej racji zabierać dziecku urok słów mama i
tata a w późniejszym wieku jest duża szansa, że same zaczną mówić po imieniu.
Moje stosunki z tatą stały się na tyle przyjacielskie i partnerskie, że zupełnie
nieadekwatne do sytuacji byłoby zwracanie się per "tato". Moim zdaniem to jest
właściwa kolejność - to, jak mówimy wynika tego, jakie są relacje. W
towarzystwie używam określenia tata, ojciec (obecnie bardziej mi odpowiada) dla
lepszego zrozumienia.