Proszę o odp.!!!

[justynadla]

Dopiero niedawno dowiedziałam się, że moja 14-letnia córka od 4
miesięcy regularnie zażywa LSD . Jestem załamana, tym bardziej, że
ona nie chce się leczyć. Moje prośby, a ostatnio też groźby nie
docierają.
Ona twierdzi, że nie jest uzalażniona i że nie będzie się leczyć .
Ja juz nie wiem, jak mam ja nakłonić do leczenia, co powiedzieć.
Czy ktoś miał podobny kłopot??
Prosze o odpowiedź.

[sun_of_the_beach]

Nic tu chyba mądrego nie wymyślimy poza tym ,żebyś skontaktowała się z jakimś specjalistą od środków odurzających, a mówiąc wprost - od uzależnień. Poszukaj przede wszystkim wsparcia dla siebie i podpowiedzi, jak motywować córkę do leczenia.

[allija]

najlepiej poszukaj odpowiednich osrodków, jest ich sporo, zadzwoń,
na pewno poradza cos madrego. Jest tez chyba telefon zaufania
dotyczacy narkotyków, tam też możesz szukac rady. 14 lat to
smarkateria, córka nie zdaje sobie sprawy z tego co robi a potem
moze być za późno.

[...]

[p3nisista]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

Do p3nisista

[justynadla]

Do p3nisista:
Chyba masz jakiś kompleks, chłoptasiu. Moze sam jestes trollem??
Radze ci pomyśleć 100 razy, zanim cos napiszesz.
A z takich problemów raczej nikt sobie żartów nie robi

[corneliss]

odbierz kieszonkowe - bo chyba skads ma pieniadze na no paskudztwo
no i skontaktuj sie ze specjalista ds. uzaleznien
poza tym twoja corka ma 14 lat, a nie 18, chyba mozesz decydowac za nia dla jej wlasnego dobra

Przeklejone przez moderatora

[mika_p]

Re: Proszę o odpowiedzi!!
madameblanka 19.01.08, 08:41

Nie wiem czy jest uzależniona czy nie? Czy dostaje towar w szkole czy na
osiedlu? Bo zawsze można zmienić szkołe, ale jeżeli jest to dostępne na
osiedlu...no to ciężko bedzie sie przenosić.
Szczerze mówiąc jak by to dotyczyło mnie to jeżeli żadne argumenty by nie
docierały do dzieciaka to bym po prostu sprała. Tak, tak wiem że niby źle ale co
robić, fochy stroi że nie chce sie leczyć itd? To zrób jej leczenie w domu -
przetrzymaj ją z miesiąc. Puść jej pare razy 'requiem for a dream' to może jej
przejdzie...

a propos tego lania...niby złe ale czasem konieczne, znam pare takich
przypadków, jak dzieciak widzi że rodzic nie popuści i nie ma z nim żartów to
przestanie podskakiwać. Za parę za to lat podziękuje.
Trzymaj sie i sie nie uginaj!

Re: Proszę o odpowiedzi!!
izatka 19.01.08, 09:06

Spróbuj znaleźć dojscie do osrodka dla narkomanów (jakiegokolwiek), albo do
oddziału, gdzie takich "prostują" na swiezo, tzn. wyprowadzają z objawów
odstawienia - widok jest, zapewniam, wstrzasający. Zostaw Ją tam na chwile bez
komentarzy. Telewizja nie wchodzi w gre, musi byc na zywo. Jest duza szansa, ze
pomoze. Mozesz spróbowac wrzucic kilka forów internetowych, gdzie wypowiadają
się ci, co sa w trakcie brania, bądź na odwyku, na zasadzie, że nie wyjdzie z
domu, jezeli codziennie pół godziny nie poczyta. No i na koniec spróbuj
zastanowić się sie nad Waszymi relacjami, moze gdzieś coś utyka i dziewczyna
szuka autorytetów na zewnatrz...To ostatnie bywa niestety bardzo trudne,
zwłaszcza dla zastanawiajacego...
Swoją drogą, nie zazdroszczę Ci.


Re: Proszę o odpowiedzi!!
kerry_weaver 19.01.08, 09:24

Lecz ją przymusowo, jak najszybciej, dopóki masz prawa do decyzji
(dopóki ma 14 lat nie 18). To że ona nie chce, nie ma nic do rzeczy,
jasne że nie chce, po to ma rodziców, przy narkotykach nie ma czasu
na dywagacje kto co chce, trzeba działać. Psycholog, i
poradnia/ośrodek odwykowy. Zacznijcie od psychologa. Miałam w
rodzinie taki problem tylko nie z własnym dzieckiem i znacznie
bardziej zaawansowany. Jeśli chcesz pogadać pisz na priv.

[salommea]

Nie chciałabym nikogo urazić, ale te rady, których udzielacie nie są
najbardziej trafne.
Może przy okazji powiem, ze jestem psychologiem.
Po pierwsze to, ze dziewczyna nie ma 18 lat nic tu nie zmienia, bo
jeśli ktoś nie chce się leczyć, to nic mu nie pomoze, choćby go
przywiązać i od rana do nocy terapeutyzować.
Po drugie - lanie, kary, odebranie kieszonkowego i wszelkie inne
metody typu kara spowodują tylko dalsze odsuniecie się córki i jej
niechęć do rodziców, co pogłębi problem. Pieniądze zawsze się
znajdą, jeśli są potrzebne albo jakiś życzliwy poczęstuje a urwanie
kontaktu z dzieckiem spowoduje jedynie to, ze nie bedzie wiadomo
gdzie to dziecko jest.
Najważniejsze jest wsparcie i to głównie szczere wsparcie rodziców.
Problemy narkotykowe nie powstaja znikąd. Jeśli dziecko czuje
głęboką więź z rodzicami, to raczej nie ma obaw, że wpakuje się w
takie kłopoty.
Należy jeszcze dodać, ze LSD nie uzależnia szybko (psychicznie
szybkie uzależnienie daje głównie heroina i podobne), natomiast LSD
jest niebezpieczne z innej przyczyny - przy dłuższym spożywaniu moze
wywołać nawet nieodwracalne skutki takie jak: stany lękowe bez
przyczyny, depresja a nawet objawy schizofreniopodobne (omamy itp),
więc radzę działać szybko.
jeśli potrzeba wiecej informacji, wsparcia lub czegokolwiek,
zapraszam na prv: [e-mail]
pozdrawiam

[allija]

to nie jest takie proste przełożenie, dziecko ma więź z rodzicami-
brak narkotyków. Dzieci i młodzież maja duży pęd do
eksperymentowania, poznawania nowego. W naszym pokoleniu to były
raczej papierosy, czy jest ktoś kto będąc dzieckiem/młodzieżą nie
próbował?
W dodatku presja grupy i chęć przynależenia do niej, która w tym
wieku jest bardzo silna. A dodatkowo w tym wlaśnie wieku autorytet
rodzica zaczyna byc poddawany surowemu osądowi i to niekoniecznie w
naszym, dorosłym, rozumieniu logicznemu i sprawiedliwemu.
Tak więc wcale nie uważam, że dziecko, z ktorym jestesmy zwiazani
jest pod tym względem bezpieczne. I nie należy dołować rodziców,
których dziecko ma takie czy inne problemy, że są złymi rodzicami.

[verdana]

Ja nie próbowałam. Nie próbowałam, bo mama bardzo mnie prosiła, abym
nie paliła.
Jest jednak spora róznica miedzy papierosami, a narkotykami - choćby
taka, ze kupujac narkotyki i posiadając je, dziecko popelnia
przestepstwo.

[salommea]

oczywiście, ze nie jest to proste i nikt tu nie mówi, że ktoś jest
złym rodzicem, jednak czasem coś nie wychodzi, w pewnym momencie
traci się kontakt z dzieckiem chociażby z powodu swojej pracy i
ogólnego braku czasu.
Nie zgadzam sie jednak że grupa może stać się ważniejsza niż rodzina
dla dziecka, które łaczą z rodzicami naprawdę silne, prawdziwe,
przyjacielskie więzi.
Jeśli chodzi o próbowanie - pewnie, prawie każdy próbował, ale raz a
później poczucie, że nie wolno, ze rodzice tłumaczyli, że choćby dla
nich (bo zależy mi na nich i ich kocham) nie zrobię czegoś takiego.
Jeśli chodzi o autorytet rodzica - jest to jedynie kwestia
zapracowania sobie na to, co będzie później - nastolatek sprawdza
rodzica, czy nie kłamie, czy jego przekaz (zasady wypowiadane)
zgadza sie z jego czynami. Przecież to nie jest tak, że dziecko
kończy 12 czy 13 lat i nagle zaczyna nienawidzić swoich rodziców dla
zasady.
Myślę, że głównie należy wyjść z załozenia, że dzieci są z natury
dobre, że to nasz największy skarb i trzeba go przede wszystkim
chronić i wspierać a dopiero później karać. Na pewno nigdy nie
opuszczać. Każdy ma proawo do błędów a na nas (bo jesteśmy
rodzicami) spada odpowiedzialnosć za to, na kogo dziecko wyrosnie. W
końcu kształcimy je od urodzenia, praktycznie przez pierwsze 2-3
lata mamy na nie 100% wpływ.
Dodam jeszcze, że wszystkie niedopatrzenia można naprawić, ale
trzeba chcieć.
pozdrawiam serdecznie

[a.nancy]

LSD nie uzaleznia.
(fakt naukowy, sorry winnetou)

[dobrad]

Ja miałam kiedyś taki problem ze sobą . ,-(