Eksmisja. Pilna sprawa!

[jaga211]

Chodzi mi o to że mój ojciec znęcał się nad rodziną, dostał wyrok w zawiasach
(4 lata)było to 9 lat temu. Przez te cała lata on bezkaznie mieszkał sam w
domu, bo my musiałysmy uciekać (wynajmowałyśmy mieszkanie, nie musze pisać że
był bardzo ciężko. Ale teraz jesteśmy już dorosłe, mamy swoje rodzimy, a
dodam
jeszcze że moja mama jest po udaże muzgu ale sama chodzi, (jak na jej wiek i
to
co przeszła jest super.) Wróćmy jednak do sedna. Chodzi mi o to że nie wiemy
co
robić, na adwokata nie mamy kasy. Mama rozwiodła się miesiąc temu z
ożeczeniem
winy ojca. I tok się stało, a oprucz tego dostał nakaz eksmisji.
Mimo to mieszka w domu nadal, nie wiemy jak się go "pozbyć" to żeby mama
mogła
wrócić na swój cały dorobek życia.
Proszę jeżeli ktoś może spotkał się z taką sytuacją i wie co robić to prosze
o
pomoc.
Wiem, że nie można go wyżucić na bruk, trzeba mu zapewnić lokum zastępcze,
ale
mi chodzi o to żeby on nie miał już zadnych praw do tego domu.

[edka05]

Złóżcie wyrok eksmisji do komornika. Nie musicie mu zapewniać mieszkania
zastępczego, bo jest dorosły. Komornik wszystko wam wyjaśni,przeprowadzi
eksmisję itd.

[jaga211]

Na początku przepraszam za moje byki, jestem dyslektykiem.
Czytałam w internacie o eksmisji i nie ma już czegoś takiego jakiego jak
wyrzucenie na bruk.
Gdy właściciele mieszkanie nie płacą to wtedy spółdzielnia występuje o eksmisje
do sądu i w takim wypadku jest im przyznawany lokal zastępczy, A w naszym
przypadku sąd daje wyrok o eksmisje ale o lokal zastępczy trzeba mu zapewnić i
właśnie w tym miedzy innymi jest problem, no bo niby dlaczego to mama na mu
szukać lokalu. Takie jest u nas prawo, które chroni oprawcę a nie ofiarę.
Do komornika idziemy w przyszłym tygodniu, dlatego że mama czekała 4 tygodnie
na pisemny wyrok z sądu który jest niezbędny w rozmowie z komornikiem.
Czuje że nic nie da się zrobić i będzie tak jak było. On (czyli oprawca, który
znęcał się nad rodziną psychicznie i fizycznie tyle lat) będzie sobie dalej
mieszkał czując się bezkarnie.

Ps. Mam nadzieje, że udało mi się napisać nie popełniając błędu (pisałam ze
słownikiem)