....... poronilam ;-(

[agnesm1]

Czesc...

Niestety ja tez podzielilam los patuni i nie tylko...
W poniedzialek bylam na USG kontrolnym - byl to koniec 11 tygdonia...
myslalam, ze jest wszystko dobrze
okazalo sie jednak, ze rozwoj dzidzi zatrzymal sie na 6 tygodniu
- wtedy akurat konczylam branie antybiotyku - sumamed-u , ktory zapisala mi
moja madra lekarka....(mowilam jej ze moge byc w ciazy) i zapewne to
spowodowalo to wszystko...

Zalecono badanie kontrolne za tydzien, ale we wtorek zaczelo sie mocne
krwawienie i skontaktowalam sie z moim ginekologiem, ktory w tym wszystkim
wsparl mnie bardziej niz na to oczekiwalam...
Pojechalam do szpitala... kolejne USG potwierdzilo brak tetna plodu...
chcieli powtorzyc badanie za 3 dni, ale w nocy poronilam...
Nastepnego dnia rano moj lekarz przyszedl do mnie - pocieszyl i powiedzial ze
w ciagu dnia bede miala zabieg.....

Bylo bardzo ciezko... bardzo sie balam, poza tym nie moglam opanowac drzenia
calego ciala... znieczulenie podzialalo tylko polowicznie...
o 12 bylam juz po wszystkim

Teraz probuje sie pozbierac po tym wszystkim... mam wielki zal do mojej
lekarki... mogla sie przeciez skonsultowac z innym lekarzem... moze teraz
moja dzidzia rozwijalaby sie dobrze, a ja nie musialabym przejsc przez to
wszystko...

POradzcie co zrobic, zeby zapomniec, zeby sie pozbierac, zeby spowrotem
nabrac checi do zycia... puki co wszystko mnie denerwuje... nic mi sie nie
chce... wszystko jest mi obojetne...

Pozdrawiam, Agnes

[maja_m1]

Witaj Agnes
nawet nie wiesz jak bardzo mi przykro i jak strasznie Ci wspolczuje Twojej
straty. wiem doskonale co czujesz bo przezylam to juz dwa razy. Znam uczucia
ktore temu towarzysza. Ciagle pytania dlaczego tak sie stalo?, dlaczego ja?,
kto zawinil? co bylo przyczyna? !!! Ale wiem tez ze na wiekszasc z tych pytan
nie znajdziemy odpowiedzi - niestety... Choc to brzmi strasznie to
podobno "tak czasmi bywa"... Ja staram sie w to uwierzyc, bo inaczej zadrecze
sie ciaglym rozpamietywaniem... Ty tez sprobuj!!!
Szkoda ze Ciebie tez los wystawil na tą straszna próbę i ze musisz przez to
przechodzic, ale moze bedziesz pozniej silniejsza!!! Czas na pewno pomaga i
napawa coraz wiekszym optymizmem. Uwierz w to! Ja zaczynam wlanie nowe
starania i mocno wierze ze bedzie dobrze - u Ciebie rowniez!!!
Sciskam Cie mocno i przesyalm duzo nadzieii i sily...
maja

[allunia77]

Witaj
strasznie mi przykro, że Ty też musiałaś przez to przechodzić. Wiem doskonale
jak to boli.
Co Ci mogę napisać ??? - tylko starą prawdę, że to czas leczy rany - pamiętam
te pierwsze dni po stracie swojej pierwszej Julki także w 11 tygodniu - potem
straszny był pierwszy tydzień, miesiąc. Mi lżej zrobiło się dopiero po 3
miesiacach. A po pięciu miesiącach spotkało mnie niesamowite szczęście - znowu
byłam w ciązy - miałam niestety taki sam początek - najpierw podejrzenie ciąży
ektopowej, poźniej obumarłej - leżałam na patoloii ciąży, gdzie ginekolodzy
nie dawali mi szans - a teraz jestem mamą 3 miesięcznej Zuzi !!!!!
Więc tak to jest - po tych trudnych dniach będą i u Ciebie dni pełne
szczęścia !!!!!!
Około 30 % ciąż kończy się poronieniem - niestety musiłąo nas tospotkać.
trzymaj się
Magda

[marikaow]

Czesc
Pocieszy moze cie to że nie jestes sama. Ja tez to przezyłam. Bardzo długo cierpiałam. W 2002 w grudniu dowiedziałam sie ze jestem w ciązy , ogromna radosc i dosć duze zaskoczenie. Mam juz córeczke, ale druga ciaża była nie planowana, lae w planach była druga dzidzia wiec w sumie sie cieszylismy z męzem. Najgorsze było to że miałam załozona spirale i do tego ciaża. Ciąża zatem była od początku zagrozona. co tydzień byłam u ginekologa na badaniu i USG, ze wzgledu na spirale . Najgorzsze było to że lekarze nawet w szpitalu nie mogli wyjac spirali bo uciekła , zatem zadecydowali że płód będzie rozwijał sie ze spiralą. Naszczęście że płód umiescił sie nad spirala. Wszystko było fajnie do lutego. W co tygodniowym usg widzuiałam jak moja mała kruszynka rosnie (chodziłam na specjalne usg do szpitala podobno super dokładne). Gdy byłam na początku lutego w szpitalu jeden z lekarzy ginekologów (majacy ogromne doświadczenie ),powiedział do mnie abym sie jeszcze za bardzo nie cieszyła bo on nic nie chce mówić ale ciaża może nie wytzrmać. I poszedł. mój ginekolog od poczatku ustawił mnie że 90% na to ze ciąza może nie przeżyć. Ale ja wierzyłam że będzie dobrze. Tak bardzo siecieszylismy. ALe niestety na następnym usg okazało się że ciąża obumarła i zwineła sie niczym liść. to było straszne to moje dziecko które widziałam jak malutki uschniety listek zwiniety w rulonik. Komisja przyszła każdy lekarz stwierdził obumarcie płodu. Najbardziej dziękuje mojemu ginekologowi bo bardzo mnie pocieszał i utrzymywał na duchu. Teraz minał rok i powiem ci ze czas faktycznie leczy rany ale jest cos takiego że zadajesz sobie pytanie jakby ta dzidzia wygladała, dla mnie najgorszy był wrzesień bo wtedy miało narodzić sie nasze malenstwo. Mimo że mam corcie prawie 3 latka to chciałabym mieć drugie ale sieboje, boje sie zę to moze sie powtórzyć. Zatem wiem co czujesz, trzymam za ciebie kciuki. Na drugi raz zanim weźmiesz antybiotyk radze ci sie skonsultować z ginekologiem. ja tak robilam i on zawsze starał sie sprawdzic jak dany lek dziął na płód. pozdrawiam Marika

[agnesm1]

> Na drugi raz zanim weźmiesz antybiotyk radze ci sie skonsultować z
>ginekologiem.

Fakt teraz dziesięć razy spytam innych lekarzy czy lekarstwa nie zaszkodza,
ale czemu takim kosztem musialam sie tego nauczyc...

[ada773]

Witaj strasznie mi przykro......
ja tez poronilam 2 tygodnie temu w 9 tyg.tez jest mi bardzo ciezko...... ale na
to nie ma lekarstwa. Musimy byc dzielne i co wazne wierzyc ze bedzie lepiej i
ze niedlugo bedziemy mialy male zdrowe dzieciatko. O tym nie da sie
zapomniec...... ale moze czas nam pomoze. Ja po tygodniu od zabiegu wyjechalam
na dwa dni w gory i to troszke pomoglo
trzymaj sie ciplo pozdrawiam

[amelia791]

Bardzo Ci współczuję tego co przeżyłaś ...Jednak chciałabym nawiązać do
lekarstwa które brałaś - SUMAMED. Ja przez długi czas nie mogłam zajść w ciążę
ale udało się w końcu. W 12 tygodniu ginekolog zrobił mi wymaz bakteriologiczny
z pochwy na bakterię - Chlamydię. Okazał się on dodatni czyli miałam tą
bakterię, przepisał mi właśnie Sumamed gdyż jest to antybiotyk który ją zwalcza
i w ciąży trzeba się jej pozbyć. Dokładnie przeczytałam ulotkę i nie
stwierdzono negatywnego wpływu na płód. Bakteria ta wywołuje we wczesnej ciąży
poronienia a w późniejszej przedwczesny poród i może wywołać wadę płuc u
dziecka. Dlatego tak ważne jest jej wyleczenie rónież w ciąży. Ja tak zrobiłam -
zaufałam mojemu ginekologowi, który zapewnił mnie że 100 razy lepiej wziąść
Sumamed w ciąży niż zostawić bakterię żeby zaatakowała dziecko, i że i tak mam
szczęście że bakteria ta nie wywołała poronienia u mnie wcześniej. I
prawdopodobnie była ona przyczyną tego że nie mogłam zajść w ciążę. Uff .. ale
się rozpisałam, ale chciałam udowodnić że branie Sumamedu w ciąży nie powoduje
poronienia, tylko bakteria. Spróbuj zrobić sobie wymaz i sprawdzić, a na pewno
będąc drugi raz w ciąży donosisz ją bez komplikacji. Pozdrawiam serdecznie.
Amelia i 17 tygodniowy "ktoś"

[melka_x]

Bardzo Ci współczuję.
Chciałam jeszcze powiedzieć, żebyś nie zadręczała się tym antybiotykiem,
lekarze twierdzą, że przeważająca większość poronień w I trymestrze wynika z
błedu przy łączeniu chromosów lub podziale komórek. Zapłodnienie i późniejszy
podział komórek jest tak skomplikowanym procesem, że nawet bez obciązenia
genetycznego powstają ciąże, które nie mają szans normalnie się rozwinąć, one
niestety z góry są skazane na odrzucenie. Szukanie przyczyny przy tak wczesnej
ciąży (leki, pól piwa, wysiłek itd) nie ma sensu, bo to jest zaledwie promil
wśród przyczyn poronień, co nie oznacza, że nie warto się przebadać. Kosztowne
badania genetyczne przy jednym poronieniu nie są konieczne, ale zrób sobie
badania na przeciwciała różyczki i chorób odzwierzęcych (toksoplazmoza,
listerioza, cytomegalia)oraz posiew wymazu z pochwy, żeby wykluczyć zakażenie
bakteryjne. Nastepnym razem się uda. Trzymaj się.

[agnesm1]

Amelia... ja bralam sumamed z innego powodu... u mnie wykryto mykoplazme, tylko
z ta mykoplazma bywa tak, ze moga ja wykryc, a jej wcale nie ma...
Sumamed bralam przed 3 tygodnie - te poczatkowe 3 tygodnie - a rozwoj mojego
Malenstwa zatrzymal sie w 6 tygodniu - wtedy wlasnie konczylam
antybiotyki.........
Mozliwe ze pozniej sumamed nie wywoluje skutkow ubocznych, ale na poczatku
ciazy - taka dawka antybiotyku dziala widac dosc brutalnie.....
Moj ginekolog tez stwierdzil, ze to moze niesc ze soba tego rodzaju
konsekwencje, ale juz wtedy bylam podczas kuracji antybiotykowej zleconej przez
moja lekarke rodzinna... a czytajac ulotke liczylam ze wsyztsko bedzie ok...
na ulotce tez jest napisane ze nie zaleca sie stosowania u kobiet w ciazy bez
wyraznego wskazania lekarskiego...

Jeszcze jedno po 12 tygodniu dzidzia ma juz pepowine i jest w pewien sposob
chroniona, a na poczatku ciazy malenstwo jest niestety bezbronne...

Pozdrawiam Agnes i Aniołek

[annjan]

Jest takie powiedzenie: Co nas nie zabije to nas wzmocni. Ja 02-02-2004
urodziłam martwą córkę w 24 tygodniu ciąży. Poród wywoływany 30 godzin siłami
natury po to żeby zobaczyć tą piękną 32 cm kruszynkę ale nieżywą. Była cudowna
tylko taka malutka... Zamiast wózka kupiliśmy trumienkę i 6 lutego pochowaliśmy
córeczkę. Dała nam jedno - siebie - mam cudownego Męża który nie opuścił mnie
na sekundę. Dla Niego chcę żyć i urodzić zdrowe dziecko - musi się udać.
Na razie udaję że sobie radzę, siedzę w pracy i raz się trzymam a raz mam
ochotę rozpędzić samochód i wjechać w drzewo...
Wiem że czas leczy rany i damy sobie radę tylko nie wiem dlaczego??????? Może
gdybym znała odpowiedź byłoby lepiej. Uwież że najtrudniej pożegnać dziecko,
któremu wystawiono akt urodznia i zgonu, któremu wykupiliśmy miejsce na
cmentarzu i którego śliczna buzia miesza mi się w głowie ze wspomnieniem
martwego usg na którym nie wiem czemu córeczka już się nie ruszała.
Trzymaj się!

[asia_k2]

agnes, ja też to przeżyłam. byłam w 12 tygodniu i zaczęłam plamić i po
zrobieniu usg okazało się, że płód obumarł w 8 tygodniu. nie będę ci opisywać
co przeżyłam, bo teraz przechodzisz przez to samo. musisz się wypłakać i też
radzę gdzieś wyjechać na jakiś czas, żeby myśleć o czymś innym - ja z mężem
pojechałam do Pragi na kilka dni. antybiotykiem się nie stresuj, bo skoro
lekarka wiedziała, że mogłaś być w ciąży, to na pewno nie przepisała ci niczego
zagrażającego życiu dziecka.
oprócz badań, o których piszą dziewczyny radziłabym ci jeszcze zrobić badanie
poziomu progesteronu - u mnie okazało się, że był tak niski, że to
prawdopodobnie było przyczyną obumarcia płodu. oczywiście wtedy lekarz nie
przypisał mi takiego badania, bo lekarze zaczynają się bardziej pacjentką
interesować i przypisywać dodatkowe badania po drugim/trzecim poronieniu (na
pewno nie wszyscy). tak więc domagaj się przy następnej ciąży wszelkich badań,
no i dmuchaj na zimne.
dodam, że teraz jestem w drugiej ciąży tamto poronienie nie było żadną
przeszkodą, żeby w nią zajść, tylko oczywiście jest to ciąża pod specjalnym
nadzorem. tak więc za ok. miesiąc na świat przyjdzie nasz synek i na pewno
zapełni lukę po tamtej stracie.
zobaczysz że u ciebie też będzie dobrze.
asia

[alfa36]

Asiu! Piszesz o drugiej ciaży, że jest ona pod specjalnym nadzorem. Ja również
poroniłam (jutro miną dwa miesiące). Mam pytanie, czy w tej sytuacji trzeba
zrezygnowac z pracy na 9 miesięcy? Mój lekarz powiedzial "kiedy zajdzie pani w
ciaże to do pracy pani nie wraca". Jestem tym przerażona, choc oczywiscie jeśli
bedzie trzeba, to od samego początku pójde na zwolnienie. Póki co czekam, choć
jakoś nie mam sily żeby zainteresować sie badaniami (lekarz zlecił mi tylko
tokso i cytomelagię). Pozdrawiam asia

[asia_k2]

asia,
u mnie ta ciąża jest pod specjalnym nadzorem, ponieważ od pierwszego do
czwartego miesiąca utrzymywały się w niej plamienia. myślałam, że to koniec, że
skończy się tak jak poprzednia. byłam ciągle na hormonach - progesteron w
tabletkach (Duphaston) + zastrzyki też z jakimiś hormonami i ciągłe badania usg
w celu sprawdzenia czy jeszcze bije serduszko... Przez pierwsze 4 miesiące
byłam obowiązkowo na zwolnieniu, później jak się wszystko uspokoiło wróciłam na
1 miesiąc do pracy,ale później pojawiły się problemy z nerkami, leżałam na
patologii ciąży i musiałam wrócić na zwolnienie, na którym ciągle jestem i będę
do rozwiązania.
jak planowałam tą ciążę lekarz nie zapowiedział, że będę musiała być na
zwolnieniu, ale ja wiedziałam, że tym razem będę na siebie BARDZO uważać,
szczególnie przez pierwszy trymestr. tak się złożyło że na zwolnieniu musiałam
być. po tamtej stracie priorytety mi się całkowicie przestawiły i ogólnie
wolałam być w domu na zwolnieniu niż chodzić do pracy. jeśli mogę coś doradzić,
to radzę słuchać lekarza i nawet jeśli nic by się nie działo to myślę, że
pierwszy trymestr warto spędzić w domu, odpowczywając, bo niestety w tym
okresie najłatwiej stracić dziecko.
tak wygląda moja historia, ale znam dziewczyny, które po jednym poronieniu
wspaniale znosiły następną ciążę, więc nie ma reguły...
jeśli chodzi o badania to myślę, że powinnaś jeszcze zrobić różyczkę, no i może
poziom progesteronu.
gdybyś miała jeszcze jakieś pytania do pisz na adres gazetowy, chętnie odpowiem.
pozdrawiam,
asia

[justyna1212]

Minęło zaledwie kilka dni... nie ma lekarstwa na ten ból. Postaraj się nie
analizować, nie zadręczaj się, spróbuj oderwać się od tych myśli. Może zrób coś
co sprawi Ci radość, coś na co nie miałaś czasu wcześniej, coś co pozwoli Ci
choć odrobinę oderwać się... Na pocieszenie powiem Ci, że od czasu, gdy odeszło
moje maleństwo minęły trzy tygodnie i czuję się już troszeczkę lepiej. Mam do
Ciebie Agnes pytanie, jeśli nie chcesz nie odpowiadaj. Napisałaś, że w nocy
poroniłaś, a dopiero nastepnego dnia lekarz powiedzial że będzie zabieg....
Dlaczego dopiero następnego dnia? Mnie czyszczono natychmiast, właściwie
roniłam na fotelu ginek., lekarze mówili, ze bardzo ważne jest jak najszybsze
usunięcie resztek z macicy.

[agnesm1]

U mnie jak przyszlam do szpitala we wtorek na USG bylo jeszcze widac moje
Malenstwo - serduszko juz nie bilo...
Lekarze powiedzieli mi, ze lepiej jak organizm sam roni, a oni tylko oczyszcza
reszte... poza tym nastepnego dnia bylam umowiona ze swoim lekarzem na zabieg
i sama wolalam poczekac do rana, niz trafic na jakiegos malo delikatnego
konowala czy rzeznika, a wielu ich tam bylo...

A tak poza tym mysle, ze dzieki temu ze troche jeszcze posiedze w domu mam czas
zeby dojsc do siebie... moj lekarz tez poradzil, zeby nie analizowac, nie
zastanawic sie dlaczego, ale to bardzo trudne, bo ja nie chce zeby ta historia
sie powtorzyla i chce zrobic wszystko, zeby tak wlasnie bylo...

Pozdrawiam i mam nadzieje, ze czas uleczy rany
Agnes i Aniołeczek (04.02.2004)

[mamajulki5]

Kochana
tak mi przykro. Znam ten ból. Za kilka dni miną 2 lata jak straciłam swojego
aniałka w 10 tygodniu. Obwiniałam siebie, ludzi, cały swiat. Teraz już mam
swoją księżniczkę, ale długie miesiące po tym nie mogłam sie pozbierać.
Najbardziej dołowały mnie pocieszenia i mówienie, że wszystko będzie dobrze.
Wtedy miałam ochotę krzyczeć, wykrzyczeć z siebie cały ból i żal. Nie chciało
mi się żyć. Gdybym wiedziała, że spotka mnie takie wielkie szczęście, że będę
mogla wreszcie tulić swoje kochane maleństwo, może ta rozpacz byłaby mniejsza.
Czas rzeczywiście leczy rany i leczą je dzieci, którymi później zostajemy
obdarowani, ale pamięć pozostaje. To że pamiętamy uczy nas większej pokory i
miłości do tych, których mamy obok siebie. Nie staraj się więc na siłe
zapominać.
Ja szybciutko wróciłam do pracy, ale noce wciąz były pełne łez. Każda myśl
obracała się wokól ciąży. I tu muszę gorąco podziękować mężowi. Starał zając mi
każdą godzinę w ciągu doby, żebym nie rozpamiętywała. Kupił mi rower i jak
tylko było ciepło robiliśmy sobie długie wycieczki. Zabierał mnie do kina, na
spacery, robił przeróżne niespodzianki. Rzucił nawet palenie i wiem że zrobił
to glównie dlatego, że porostu nie znosiłam tych jego papierosów. Te miliony
drobiazgów uzmysłowiły mi jak kochaną osobę mam przy sobie i że nie jesteśmy
sami,dopóki mamy siebie. A teraz mamy jeszcze swoje najdroższe maleństwo i
małego aniołka, który czuwa nad nami w niebie.

Nie poddawaj się. Już może niedługo znów uśmiechnie się do ciebie słońce, czego
ci gorąco życzę

Kaja

[randia]

W piatek, tydzień temu, dowiedzialam się, że moje małe szczęście (10 tydz)
ubumarło... w sobotę poroniłam, w niedziele miałam zabieg...
Nie planowałam tego dziecka, choć jak już się "pojawiło" zaczęłam je kochać...
dziś jeszcze nie mogę się pozbierać... nie mogę spokojnie patrzeć na kobiety w
ciąży... i oczywiście masę pytań czemu ja...
Lekarz powiedział, żebym się nie martwiła, że przecież "zaraz" mogę zajść w
ciążę...ale...

[maaszka]

Wiem jak ci przykro. Mam nadzieję, że szybko wyleczysz ranę. To prawda, że ból
z czasem mija choć zdarza mu się powracać... Przepędź go wtedy tak jak ja
nadieją(!)Ja poroniłam we wrześniu, w dodatku w trzecią rocznicę slubu, a
dzisiaj znowu czekam na cud. I choć nie jest wcale różowo mam nadzieję, że
będzie dobrze Tobie też życzę wszystkiego dobrego i cieszę się, że miałaś
dobrą opiekę w szpitalu i że masz wsparcie w nas wszystkich - ja nie miałam
wcześniej pojęcia o takim forum. Pozdrawiam gorąco!

[dziubulek111]

Ogromnie mi przykro. Sama jestem w 10 tygodniu i łzy mi w oczach stają na samą
myśl. Będę o Tobie myśleć, mam nadzieję, że takie pozytywne "fluidy" pomogą...
Życzę Ci, żeby czas (najlepszy lekarz) uleczył Cię szybko z tego bólu.
T.