Boję się mieć syna:(

[olunia24]

Bardzo Was przepraszam dziewczyny ale musiałam to napisać,mimo to,że pragnę
tego dziecka by było zdrowe to jednocześnie boję się mieć chłopczyka,wiem,ze
zaraz odezwą się dziewczyny i mnie skrytykują ale ja nie pisze to w formie
prowokacji ja naprawdę potzrebuję wsparci,szcególnie z dziewczynami ,które
czują to samo.
Nie wiem skąd się to wzięło u mnie,moze dlatego,że wokoło sa sami
chłopcy"rozbójniki",albo..no właśnie niewiem
przed zajsciem w ciązę kupiłam sobie ksiązkę dr Shettlesa"Jak zaplanować
pleć"ale nie wiem na ile się to zdało
już za miesiac moze będe znała płeć ,sama jużnie wiem czy warto ją znać...
czy któras z Was doznaje tego samego?
Czy to normalne?

Tak bardzo pragnę córeczkę mój M zresztą też,przy nim nie okazuję tego tak
bardzo
Jak synek się urodzi napewno będzie przez nas kochany ale czytak bardzo jak
córeczka?

.......
dziękuję

[niepytana]

Ja Cie tam wcale nie krytykuje. Sama sie juz skrytykowalas, znaczy ze rozumiesz
ze to glupi problem i blachy ale moze silniejszy od Ciebie. Sama bylam zawsze
niezadowolona gdy sie dowiadywalam o plci moich dzieci. Mam pierwszego syna,
potem corke i teraz jestem w ciazy z coreczka. Za kazdym razem chcialam co
innego, ale teraz jak patrze to niezamienilabym tych dzieci, ich kolejnosci czy
plci. Pracowala u nas kiedys taka pani z Polski. W Polsce byla polozna. Jak ze
mna rozmawiala to jej corka miala juz 32 lata, czyli 6 lat wtedy byla starsza
ode mnie. W tamtych czasach oczywiscie nie mozna bylo dowiedziec sie plci
dziecka przed porodem, ale ona nastawila sie na 100% chlopca. Raz ze wszyscy
wokolo i wszystkie zabobony mowily jej ze chlopiec, a dwa ze bala sie miec
dziewczynki. Mowila ze od dziewczynki sa zawsze wieksze wymagania. Musi byc
ladna, zgrabna, nie glupia... Nie daj Bog jakby sie miala urodzic z jakas skaza
an twarzy, czy miala krzywe nogi... "A chlopak to i garbatym traktorzysta jak
bedzie to bedzie niezle", mowila. Po urodzeniu corki dostala silnej depresji
poporodowej. Teraz jest tak blisko ze swoja corka ze naprawde silniejszej wiezi
miedzy matka a dorosla corka nie widzialam jeszcze. Wiem ze niewiele ta
historia zmieni w Twoim mysleniu, ale zawsze to jakis szerszy punkt widzenia.
Nie ma co poprzez chwile pietnowac calego zycia dziecka. Sama wiesz ile razy
sie zalamujemy ze cos tam nam nie wyszlo po to tylko zeby za pare lat dziekowac
Bogu ze tak sie stalo... Trzymaj sie.

[badowimo]

Jak mozesz wypisywac takie rzeczy, gdzie pokora? O czym mowa i w czym problem?
Jestem w 26 tc, przez 2 tygodnie zylismy umierajac z niepokoju czy nasza
coreczka jest zdrowa, bo byly podejrzenia ciezkiej nieuleczalnej choroby.
Odchodzilam od zmyslow, podobnie jak moj maz. Nie zycze nikomu przezywac czegos
podobnego. Wtedy jak czytalam watki w stylu w/w mialam ochote wyrzucic komputer
i modlic sie o rozum dla takich jak Ty.

Przyjmuje przeprosiny od Ciebie i cale szczescie ze stac Cie bylo przynajmniej
na ten gest.

[kulusuk]

Kobiety w ciąży często się boją. boją się choroby, boją się porodu, boją się że
płeć nie taka a newt bojąsię że nie pokochają dziecka bo go przeciez nie
planowały. ciąża trwa 9 mies i jest to czas potrzebny psychice i ciału na
przygotowanie się do dziecka. ja nie zamierzam cię krytykować. nachodzi mnie
mysl że wszystkie podobne lęki są wynikiem swego rodzaju stresu przed wielką
życiową zmianą. poczekaj spokojnie. jak poznasz płeć - o ile chcesz - to
będziesz się zastanawiać. ja nie chciałam znać płci. wszystko mi mówiło że
będzie dziewczynka (nie żebym specjalnie chciała, tak mi się wydawało),
większość ubrań miałam różowych i wyskoczył chłopak. zdziwiłam się. za dwa
miesiące wyskoczy kolejny chłopak. i kocham ich obu. a dziewczynki też dają
popalić - nie bądź naiwna. drapią, płaczą i rzucają się zdenerwowane na ziemie
tak samo - przynajmniej te w w ieku mojego syna tj. 2latka

[anaj75]

Hmm, a ja odkąd pamiętam bałam się mieć córkę i to zapewne ze względu na
niezadawalajacą relację, jaką mam z moją mamą. Oczywiście, gdybym się
dowiedziała, że urodzi się córeczka, to pewnie nastawiłabym się na jej
przyjęcie z otwartością i miłością. Z tego też względu bardzo chciałam poznać
płeć maluszka i mieć czas, by przepracować swoje lęki. Jak na razie mam dwóch
synków - jednego już narodzonego, drugiego jeszcze nie. Hi, hi i widać wszystko
sobie już poukładałam, ponieważ zaczęłam pragnąć jeszcze córeczki
Owszem, w obliczu zagrożenia zdrowia i życia maleństwa takie problemy wydają
się nie na miejscu i może śmieszne ale tak na prawdę, myślę, że ich źródło tkwi
głębiej - w historii życia, akceptacji własnej płci, relacjach z rodzicami a
nawet w traumatycznych zdarzeniach i przeżyciach. Psychika to skomplikowany
twór. Warto, byś przemyślała, dlaczego córka niby miałaby być bardziej
pożądanym dzieckiem, skąd to się wzięło. W końcu dziecko to dziecko i jest
darem wraz ze swoją płcią. I jakby nie patrzeć świat na lepsze zmieniają
zarówno kobiety, jak i mężczyźni.
Pozdrawiam i życzę więcej luzu
Jana

[pimpek_sadelko]

ja tez sie troche boje miec syna ( juz wiem, ze bedzie), bardzo sie ciesze, ze
jest zdrowy, ze rosnie pieknie, ale strach mam. mysle, ze podobnie czulabym sie
wiedzac, ze to bedzie corka.
jestem pewna, ze Twoje fobie mina jak go przytulisz, nie zamienisz go na 1000
najpiekniejszych dziewczynek na swiecie.
mimo moich obaw kocham tego szkraba strasznie mocno i nawet nie mysle o tym, ze
moglby byc dziewczynka. jest chlopcem i bardzo na niego czekam.
poczujesz to samo, naprawde. daj sobie tylko czas i nie nakrecaj sie swoimi
obawami

[gabi67]

Ja mam chłopca i dziewczynke Straszny z niego urwis ma 12 lat i diabełek
wcielonyAle się ciesze że jest zdrowy bo to jest najważniejsze.Strasznie się
kłuci ze swoją młodszą siostrą ale to normalne .A co do niej to tak samo
pokazuje czasem pazurki,jest między nimi 6 lat różnicyTeraz czekamy na córcie
i oni już się kłucą kto będzie lepiej pomagał przy dzidzi
Pozdrawiam Gabi
lilypie.com/days/050818/4/24/1/+0
PS.Obawy zawsze sąAle głowa do góry dasz rade a jak go zobaczysz to będziesz
najszczęśliwszą mamą na świecie .

[edyta_bo]

tak jak któraś z poprzedniczek tak i ja mam wrażenie, że twoje strachy wynikają
z różnych "ciążowych" stanów, lęków i obaw. Tak mamy w tym okresie i nie ma
sobie co tego wyrzucać, czy czuć się winnym. Warto tylko zdawać sobie z tego
sprawę. Teraz spodziewam się trzeciego dziecka i powiem Ci jedno - gdy dziecko
się urodzi - duma i szczęście są tak wielkie, że nie myślisz o tym jaką kiedyś
wg Ciebie miało mieć płeć, a potem gdy obserwujesz jak się rozwija, kochasz z
dnia na dzień mocniej, nie tylko nie wyobrażasz sobie by miało inną płeć, ale
też ne możesz zrozumieć, że kiedyś żyłaś bez tego dziecka. Tak będzie i z Tobą,
a to czy maluch będzie dziewczynką czy chłopcem nie ma dla tej miłości żadnego
znaczenia.

[emilka82]

Straszne te Twoje obawy. Nie możesz myśleć tak pesymistycznie na temat swojego
jeszcze nienarodzonego dziecka. Na pocieszenie mogę doddać, że w wieku
dorastania to ja przysporzyłam mojej mamie o wiele większych problemów, niż mój
brat. Więc nie ma reguły, może tylko tak, że chłopcą "psoty" bardziej wypadają.
A teraz i ja i mój brat mamy już swoje rodziny, jesteśmy całkiem normalni,
zdrowi i jesteśmy jedyną pociechą w życiu mamy.
Natomiast w moim brzuszku rośnie synek, którego zawsze chciałam mieć. Przed usg
brały mnie przeczucia, że to dziewczynka i bardzo mnie to cieszyłam. Gdy
usłyszałam że to chłopiec poleciały mi łzy szczęścia oczywiście. Najmocniej
modlę się żeby moje dziecko było zdrowe i wszystko było ok.
Życzę Ci pełni spokoju i równowagi!

[sonnja1]

Bedziesz bardzo kochac czy chlopiec czy dziewczynka. Ha, tez marzylam o
dziewczynce, jak sie dowiedzialam ze chlopczyk bedzie, bylam autentycznie
wsciekla, rozczarowana. A teraz nie zamienilabym mojego syneczka nawet na
przyszla miss swiata.
A co do chlopcow- rozbojnikow- to kwestia wychowania. Rownie dobrze mozna by
zakladac ze dziewczynka wyrosnie na lafirynde )))

pozdr

[demika]

a skąd masz pewnośc,że córka będzie aniołkiem?Najwazniejsze by dzidzia urodziła
się zdrowa.To,że mój syn ma chochliki w oczach nie oznacza,że bedzie kiedyś
złym człowiekiem.To kwestia wychowania i wartości jakie dziecku
przekażemy.Trzeba pokazywać co jest dobre a co złe.Uczyć szacunku do drugiego
człowieka.ZLe dzieci się nie rodzą.To absurd

[koleandra]

Ja miałam podobne odczucia jak Ty. Nie to żebym wybrzydzała, że nie taka płeć!
Broń Boże!! ale... jak dowiedziałam się z USG, że to chłopczyk to potrzebowałam
trochę czasu żeby dojść do siebie. Moje pierwsze dziecko to córka i jakoś tak
chyba podświadomie zaplanowałam sobie dla niej siostrę. Poza tym dręczyły mnie
obawy, że ja po prostu nie będę potrafiła wychować syna, że nie wychowam go
wystarczająco na "zaradnego życiowo twardziela"... bo to trudne dla mnie będzie
wyzwanie.
Wróciłam od mojego lekarza i nie chciało mi się z nikim gadać, musiałam tą
wiadomość przetrawić. Moja mama widząc moją minę zinterpretowała ją, że ja nie
chcę syna. Ale to nie tak...
Teraz już dojrzałam do tej mysli, że to będzie chłopczyk, mamy już dla niego
imię, mąż jest bardzo szczęśliwy, ja jestem bardzo szczęśliwa. Musiałam się
przyzwyczaić po prostu.
Moja rada to taka, żebyś spytała o płeć, będziesz miec tak jak ja czas żeby się
oswoić.

[alinaw1]

Nie można Cię osądzać. Myślę, że coś się stało w Twojej rodzinie czy wokół, że
masz takie podejście. Ja podczas pierwszej ciąży chciałam mieć chłopca, do
końca nie znaliśmy płci i ... był chłopak. Drugi raz też bardzo chciałam mieć
chłopaka (od najmłodszych lat przebywałam tylko w środowisku męskim, widzę
współczesne nastolatki i jestem zszokowana ich obyczajowością, zachowaniem
itd). Lekarz, choć niepytany, powiedział, że będzie dziewczynka. I wiesz, choć
to wbrew rozsądkowi i wierze- boję się. Tak. Przyznaję się - boję się...

[luna333]

My też się nastawialiśmy na dziewuszkę - o synku wogóle nie było mowy - owszem
mieliśmy wybrane imiona tak w razie co -ale i tak chłopczyk to była jakaś
daleka abastrakcja do czasu aż na usg maleństwo pokazało co ma - i oczywiście
nasze marzenia o córeczce legły w gruzach bo to synuś. I co? trzeba było to
łyknąć - na szczęście dowiedzieliśmy się w 21tc więc mialiśmy trochę czasu by
to zaakceptować. Teraz chodzę po ulicach i przyglądam się małym chłopcom -
patrzę na dresiarzy -szalikowców i ze strachem myślę że i mój synek może kimś
takim być po czym szybko oczyszczam umysł z obaw - czemu ma być taki zły -
przecież mój mąż jest najfajniejszym facetem na świecie - może nasz synek
będzie do niego podobny? Grunt to wychować dziecko na dobrego uczciwego
człowieka - i to mamy w planach - a że ten człowiek ma siusiaka - widać tak
miało być
pozdrawiam

[alinaw1]

No właśnie luna... To też od nas zależy czy wyrośnie z malca szalikowiec czy
puszczająca się durna nastolatka... I właśnie taka świadomość powinna pomagać
zaakceptować wybór Opatrzności....

[gosia262]

Moje pierwsze dziecko to chłopczyk, teraz jestem w 6-tym m-cu, i też bedzie
chłopczyk. Mam 3 siostry, same kuzynki i super układy z mamą. ale jakoś nigdy
mi do głowy nie przyszło, żeby sie bac własnego syna!!! Myslisz, że wiesz
cokolwiek wiecej o wychowaniu dziewczynki? Poza tym widze jak mój syn mnie
broni 'przed calym światem", jaki jest czuły i wspaniały, jak sie o mnie
troszczy!! Ma trzy lata, ale przepuszcza mnie pierwszą w dzwiach, codziennie
rano pyta mnie, jak sie czuję!! Jest najcudniejszym stworkiem na świecie!!!
Twój taz taki będzie, tylko go kochaj, i ciesz się, zamiast wynajdywac dośc
dziwaczne problemy!!!

[jancze]

A my bardzo chcieliśmy mieć synka (mąż nawet bardziej). Mąż dopiero teraz,
miesiąc przed terminem pogodziłsię z myślą, że to dziewczynka. Wcześniej cąły
czas miał nadzieję, że 30% na chłopca (z usg połówkowego) jeszcze się odmieni.
Nawet nie mieliśmy imienia dla dziewczynki. i mam wrażenie, że teraz też jest
mu to obojętne - to imię oczywiście. Ale pokocha. Natomiast ja trochę wolałabym
chłopca, bo jak patrzę na moją cókę, to wydaje mi się, że cłopcy są mniej
problemowi, mniej dyskutują, mniej podkreślają swoje zdanie itd.
Ale to, co pisąły dziewczyny wcześniej - najważniejsze, żeby dzieci były zdrowe.

[mynia_pynia]

Ja nawet nie wiem czy boję się mieć syna, ja poprostu nie wyobrażam sobie
mojego dziecka jako płeć męską.
Ma być córka i już!!!
Nawet kolor włosów i oczu mam wybrany , pewnie to dlatego że mi się śni
czasami i wiem że to moja córcia, tylko że jescze jej nie "zrobiliśmy"

[luna333]

no i super mynia_pynia- my też tak myśleliśmy - nawet jak "robiliśmy"
dzidziusia to się śmialiśmy że tworzymy córeczkę i co? wyobrażać sobie można
dużo - a na usg szczęka mi opadła na ziemię

[karolinajk]

Nie bój się to naprawdę nic strasznego-wiem bo mam juz dwoch chłopców i za 6
tygodni urodzę następnego! Moi chłopcy są naprawdę wspaniali,mam z nimi super
kontakt,ale to zależy od tego jak wychowasz synka... poswięcam im dużo
czasu,wiedzą ze bardzo ich kocham i oni mnie też, nawet chyba bardziej są za
mną niż za ojcem.....ale powiem jedno za każdym razem jak chodziłam w ciąży
pragnęłam córci i w chwilę po porodzie jak dowiadywałam się ze to synek nie
zamieniłam na 100 corek, teraz wiem wczesniej ze to synek mimo ze był planowany
córeczką to juz wiem ze znowu będą go bardzo kochała i on mi wynagrodzi to ze
jest synkiem!Nie bój się-chłopcy są wspaniali!

[kolina01]

To podobnie jak ja
Zwlaszcza, ze mam juz jednego urwisa w domu Jest sliczny jak dziewczynka, na
ulicy ogladaja sie za nim i gdyby nie ubranie i zachowanie ()!, to sie
zachwycaja, jaka "Sliczna dziewczynka", ale lobuziak jak malo ktore dziecko w
okolicy (nie zamienilabym go na zadne inne )!!!)
W styczniu skonczyl 2 latka i jak pomysle, jak bardzo byl i jest wymagajacym
dzieckiem, to boje sie Jezeli 2 urwis (jestem w 20tyg), bedzie tez chlopcem o
podobnym temperamencie, tez taki uparty i z takim zapasem energii, to nie wiem
jak sobie poradze
Ale decyzje o 2 dziecku podjelismy teraz, wlasnie dlatego, ze pomyslelismy, ze
moze rodzenstwo troszke go zmieni....

[karolinajk]

Kolina01 to podobnie jak my,nasz drugi synek ma prawie 5 lat i tez jest urwisem
dlatego myslimy ze ten mały braciszek trochę go uspokoi ale jeśli bedzie taki
sam jak brat to ja nie wiem jak wytrzymam z nimi w domu! Najstarszy syn ma juz
13 lat i od zawsze był grzecznym chłopcem! Jakoś to bedzie damy sobie radę z
tym łobuzami małymi!

[olunia24]

Dziekuję dziewczyny,ze podtzrymałyście mnie na duchu szczególnie te które mają
już synków

u mnie posiadanie córeczki wiążę się chyba z tym,ze każdy tego oczekuje...nikt
nie mówi o chłopaku nawet mój mąż ,chociaż jak z nim rozmawiam na ten tem,at to
mówi,że to bez znaczenia ale ja wiem,że bardzo tegoi chce bardzo chce
córunię,nawet wczoraj z moją mamą się śmiał,ze mam maly brzuszek więc będzie
dziewczynka...

w każdym razie dziękuję ,ze nie skrytykowałyście mnie bo nie tego chcialam
tylko szczerych wypowiedzi ,które dostałam.

[marzena70]

ja niedługo urodzę trzeciego syna Są bardzo udanymi dziećmi. Nie zaprzeczę,
że teraz marzyłam o dziewczynce, z drugiej strony bardzo bałam się mieć
dziewczynkę, bo u nas w rodzinie rodzą się sami chłopcy i tylko jeden raz moja
siostra miała dziewczynkę, która urodziła się w 25 tygodniu ze strasznymi
wadami genetycznymi i zaraz po porodzie zmarła. Ubzdurałam sobie, że widocznie
tylko chłopcy rodzą się w naszej rodzinie zdrowi, mimo że wszelkie badania
jakie sobie zrobiła moja siostra i szwagier wskazywały na to, że mieli po
prostu potwornego pecha .... Wszystkie chyba mamy jakieś lęki i obawy o nasze
dzieci, ale nie wariujmy, spróbujmy się poprostu cieszyć, złe rzeczy zdarzają
się na szczęście bardzo bardzo rzadko. A co do tego czy będą łobuziakami czy
nie, to życie pokaże , nie na wszystko mamy wpływ. Mój najstarszy 14-letni syn
jest cudownym facetem, bardzo mi pomaga i dba o mnie, fajnie mieć takiego syna,
na prawdę polecam Co prawda jest jednocześnie antyglobalistą, pacyfistą,
anarchistą itd. ;P Oj, wszystko przed nami, z takimi maluszkami w brzuchu to
najmniejszy kłopot. Pozdrawiam serdecznie i życzę zdrowego chłopaka, wiem co
mówię

[ebbe]

A ja Ci nie napiszę "jak możesz" . I "nie wolno Ci tak myśleć".
Bo sama przez to przeszłam.
W rodzinie mojęgo męża były same chłopaki, mój mąż od dawna chciał córcię, o
teściowej nie wspominając. Więc i ja chciałam. Do tego mięliśmy bliskich
znajomych z dwójką chłopaczków 3i 4 latka, po wizycie u których przechodziła
nam chęć posiadania dzieci w ogóle...))))
Nie chciałam takiego "diabełka". Chciałam grzeczną SPOKOJNĄ dziewczynkę.
Pamiętam to rozczarowanie na usg, kiedy okazało się, że noszę jednak
syna...Pozostałe miesiące ciąży spędziłam na oswajaniu się z myślą, że córuni
nie będzie...
Od tamtej pory minęło 6 lat.
Ja kocham małego jak nic na świecie, mam najukochańszego obrońcę i śliczną
mordkę z wielkimi czarnymi ślepiami.
Do półtora roku to było dziecko spokojne i śpiące w nocy. Koleżanki męczyły się
z dziewczynkami, które miały np. całodzienne kolki, a mój spał...
Teraz jest okropny!!!! Niegrzeczny, pyskaty i cwany. Ale mój...
Niestety gorzej z mężem...Kocha syna, ale jednak ja wiem, że wolałby córunię,
która okręciła by go sobie wokół palca. Tymczasem drą koty i zachowują sie
czasami jak koguty)))
Nie chcę się rozpisywać na temat :lepsza dziewczynka czy chłopiec. Chcę jednak
pocieszyć, że nie Ty jedna na tym świecie.
Pozdrawiam i życzę miłości.

[olunia24]

dziękuję,jestem sama zła na siebie ale nic na to nie poradzę ,chyba wszystko
się zmieni jak urodzę
najbardziej boję się tego połówkowego z meżem i jego rozczarowania jak lekarz
powie chłopczyk
mam nadzieję,ze jednak dzieczynka,cały czas śnią mi się chłiopcy wiec sama juz
niewiem
czas wszystko pokaże

[krismum]

A ja sobie obiecałam, że w drugiej ciąży nie zapytam lekarza o płeć
dziecka...ja i mąż chcieliśmy synka, po pierwszym usg(kiedy widać, przynajmniej
powinno być widać), lekarz zakomunikował ze będzie dziewczynka, lekko się
skrzywiłam a mąż nawet zbladł, ale świadomość że wszystko z dzidzią ok i że
rośnie ślicznie stłumiła nasze rozczarowanie, mąż natychmist przestawił się i
nie mówił do brzunia "hej juniorze" tylko "cześć Gabryniu"....Ze świadomośćią
że mam pod sercem dziewczynkę pogodziłam się na drugi dzień, ....moje dziecko
rosło ja pęczniałam i czułam się kwitnąco...i chociaż nie jestem nawet odrobinę
przesądna i nie wierzę w takie bzdury,,,bolało mnie że wszystkie ciotki i panie
sąsiadki nie wierzyły że będę miała córcie...a bo to:"kształt brzucha jak na
chłopaka pani ma", "a pani kwitnie a dziewczyna matce zabiera urodę "itd....na
3 tygodnie przed porodem lekarz na usg zdębiał i powiedział"jej pani maż mnie
zabije,,,, ta Gabrysia ma trąbkę..."chciałam ja zabić lekarza ale stan mi nie
pozwalał na takie akcje hihihi urodziłam zdrowiutkiego synka i mimo że na
początku bardzo chciałam syna to świadomość kilkumiesięczna że jednak
dziewczynka, wpłynęła na mnie tak że, jak się urodził sie syncio...zapragnęłam
z całego serca dziewczynki....taka już nasza natura,,,,,
Teraz jak na niego patrzę nie wyobrażam sobie córci....jestem przekonana że
drugie dziecko zaplanowane za rok... jak Bóg da to też będzie chłopiec.....


Marta i Krzyś(13.02.2004)

[olunia24]

dziekuje

[alfa36]

Też sie troche boję. Nasz Kubuś (22tc) miał być Majką. Tylko, że ja od początku
czułam, że to syn. A mój mąż do połówkowego nie wierzył. Teraz sie śmieje, że
on ma maciusia (rośnie mu brzuszek jak mi hahaha), a ja Kubusia. I tak jest
dobrze. I mam nadzieję, że będę potrafiła synka wychować. I , że będzie dobrym
człowiekiem.

[molica]

Mam trzech starszych braci i z obserwacji własnego domu powiem tak: dziewczynki
są znacznie łatwiejsze w dzieciństwie i znaczenie trudniejsze w okresie
dojrzewania (szczególnie trudne są wtedy relacje z matką). Więc wszystko ma
swoje plusy i minusy. Nie ma się co przejmować - każde dziecko w odpowiednim
czasie da nam w kość

[mamatysi]

molica to co napisalas nie zawsze jest prawda:ja bedac mala dziewczynka bylam
nieznosna wszedzie wlazilam robilam rozne psikusy innym,nawet bilam sie za
mojego brata gdy ktos go nazwal okolarnikiem.on natomiast to malutki aniolek i
nawet duzy zawsze byl spokojniejszy ode mnie.wiec mysle ze to nie jest sprawa
plci lecz charakteru ja jestem z natury osoba konkretna i bardziej uparta-wiec
mi to zostalo.on jest odwrotnoscia mnie.
pozdrawiam

[mamatysi]

jeszcze dodam ze moja bratowa majac 2-e synow kiedys mi powiedziala ze nie dala
by sobie rady z moja corka tak jak ja sobie daje rade,odzidziczyla po mnie
upartosc i cechy przywodcze.strasznie z nia musialam walczyc od poczatku,ale
teraz na szczescie pomalutku robi sie mniej krnabrna

[olanowak24]

Moze nie az tak bardzo ale do pewnego stopnia mialam identyczne odczucia,
goraco modlilam sie o coreczke, ale intuicja podpowiadala mi ze bedzie Synek,
na usg czekalam z wielka niecierpliwoscia i gdy uslyszalam, o prosze TU MAMY
COS MIEDZY NOZKAMI to sie zalamalam (na kilka sekund) zaraz jednak pomyslalam
sobie ze nie mam prawa myslec w tak glupich kategoriach i ogarnela mnie fala
macierzynskiego uczucia, z kazdym dniem oswajalam sie z ta mysla coraz
bardziej i w dniu porodu nie wyobrazalam sobie ze moglaby sie urodzic
dziewczynka Gdy zobaczylam Mikusia juz nic nie bylo wazne, liczyl sie tylko
ON i zganilam sie za to co przez mysl mi kilka miesiecy predzej przeszlo,
KOCHAM SYNUSIA nad zycie, gdy tylko Wasze malenstwo kopnie CIE nozka i
poczujesz pierwsze ruchy nic juz nie bedzie tak jak predzej i uwierz ze plec
nie bedzie miala dla Ciebie znaczeniaa tak a propos wyobraz sobie dzien za
kilkadziedsiat lay gdy taki olbrzym, TWOJ SYN - podejdzie do Ciebie i powie po
prostu KOCHAM CIE MAMO, pozdrawiamy cieplutko Ola i Mikolaj (02.02.2005)

[bernadka.1]

też chciałam zawsze córkę, urodził się syn, i teraz nie wiem co bym zrobiła
gdyby Go nie było........................

[mamatysi]

olumia odpowiem ci tak.moze to byc dziewczynka,moze byc chlopak wiesz ze
dziewczynke jest ciezko zaplanowac ,dlatego na waszym miejscu /tych ktorzy sa
nastawieni na dziewczynke/zaczelabym zmieniac nastawienie ,ze moze to byc
chlopczyk.moja bratowa z bratem tak sie nastawili jak ty i gdy urodzil sie
chlopczyk nie dziewczynka moj brat nie chcial go wziasc nawet na rece,2-i raz
bylo to samo chlopczyk nie dziewuszka i znowu porazka-zamias radosci
smutek...nigdy nie nastawialam sie na to kto to bedzie mam juz 1-a coreczke i
jesli bedzie 2-a bede szczesliwa ,ze jest.wierz mi itak pokochasz tego chlopca
jesli to bedzie chlopiec?oni tez kochaja swoich synkow.wiec po co zlym
nastawieniem odrzucac wlasne dziecko.wiem ze nie chcialas krytyki i to nie jest
krytyka tylko trzezwe spojrzenie na sprawe.
pozdrawiam

[marianka_pod_choinke]

Oluniu! Moj nick swiadczy sam o sobie...Kupuje ubranka dla dziewczynki i widze
juz dwa kucyki. A jestem dopiero w 9 tc. Maz jest wyrozumialy - dzisiaj
przynioslam kolejna rozowa sukienke. Mowi tylko - i tak bedzie synek. Moze on
czuje inaczej? Jak bedzie chlopczyk, to na pewno bede go bardzo kochac.
src="lilypie.com/days/051221/2/21/1/+1"

[olunia24]

Dziękuję mamatysi i marianka pod choinkę ale to takie trudne
wiem,ze może nie dorosłam do tego by być matką ,2 czerwca mam usg i 20 tc wiec
moze już coś się dowiem
trzymajcie kciuki ze względu na wszystko czy to będzie chłopak czy dziewczynka

dzisiaj byłam u koleżanki która ma córeczke 6lat i nezły łobuz ,pyskowała
niesamowiecie więc rzeczywiscie nie ma reguły
dziękuję za przyjemne nastawienie i słowa

[mamatysi]

olunia napewno doroslas by byc mama ,ale czasem zycie nas tak doswiadcza ze
trudno nam przejac pewne sprawy w swoje rece,dlatego najlepiej od razu nastawic
sie pozytywnie ,nawet gdy nasze marzenia sie nie spelniaja.pomysl gdyby to byl
synek itak bys go pokochala i zaloze sie ,ze nie zamienilabys go na zadna
dziewczynke.

pozdrawiam i zycze ci zdrowego slodkiego maluszka ktorego pokochasz
bezgranicznie.

[michalina761]

Olunia, cieszę się, że poruszyłaś ten temat. Wcale nie uważam żebyś zasługiwała
na krytykę. Czujesz to co czujesz i masz do tego prawo. Nikt nie ma prawa mówić
Ci że powinnaś czuć inaczej i np: martwić się tylko o zdrowie dziecka. Jak dla
mnie to kolejna totalna bzdura z jaką się tutaj spotykam!!! Jest to jedna z
obaw kobiety ciężanej obok wielu innych.
Jestem w 16tc i bardzo chcę mieć synka. Jak się okażę,że noszę córcię to będę
ją kochała równie bardzo. Chcę pierworodnego synka i tyle. Nie tyle boję się
mieć córkę, co wolę synka. Nikt nie ma prawa mówić mi że nie powinnam tego
pragnąć.
Pozdrowienia dla Olci i jej Dziecka.

[asia06]

Na sto procent będziesz tak samo kochac córeczkę, jak i chłopczyka. W sumie
najważniejsze jest to, żeby było zdrowe.
Ja znam już płeć mojej dzidzi, ale nie podchodze do tego zbyt poważnie, bo
pomyłki się zdarzają. Mam mieć córcię, ale i na chłopczyka się nie pogniewam.
Jedno i drugie byłoby tak samo kochane.
Myślę, żew jeszcze trochę i skończą sie twoje dylematy. Tzrymam kciuki

[olunia24]

są jeszcze dziewczyny,które myślą i mają obawy tak samo jak ja ,a ja tak sie
bałam napisać tego posta,zeby nie byc źle zrozumiana

ostatnio miałam piękny sen jak M przynosi mi dziecko na pierś i kładzie to był
synek ,mocno się do mnie przytulił i zasnął czułam jak ciepło przechodzi przeze
mnie
To chyba mój Anioł mnie przygotowuje na bycie dobra matka również dla syna bo
ostatnio mam tylko z nimi sny)))

dziękuję

[juskapl]

hej no musze ci napisac ze nie jestes sama ,ja tez sie balam miec syna jakos
nie umialam sobie wyobrazic tego wszystkiego z chlopczykiem moze dlatego ze
zawsze marzylam o dziewczynce?rzecz biorac jak jeszcze nie znalam plci to sie
przyzwyczajalam do mysli ze moze to bedzie chlopczyk i tez musi byc fajnie miec
chlopczyka ,ale szczerze piszac moim marzeniem byla dziwczynka i mam mala
julieczke (ja sie dowiedzialam ze to dziewczynka baaaardzo sie ucieszylam )
teraz jak mysle nieraz o rodzenstwie dla mojego skarbenka to mysle ze teraz bym
chciala miec chlopca bo juz moja wymarzona dziwczynke mam)zobaczysz jak
urodzisz i wezmiesz na rece swoje cudo to wszystkie obawy mina )pozdrawiam

[agula82]

Mialam podobne obawy,ale szybko minelypo rozmowie z mezem,ktory soidnie mnie z
nich wyleczyl.Jak urodzilam Wikusia zakochalam sie w nim od pierwszego wejrzenia
i tylko sobie pomyslalam z usmiechem jaka to bylam glupia bojac sie miec
synka.Teraz nie wyobrazam sobie zycia bez niego.Jestem pewna,ze jesli nawet
urodzisz chlopca z toba bedzie tak samo. pozdr/aga