RODZIC WE DWOJE??

[kasiabambo]

Hej dziewczyny!!Jakie macie opinie na temat,zeby wasz facet byl razem z Toba
podczas porodu?Moj partner bedzie mi towarzyszyl,poniewaz niemamy duzego
wyboru,bo jestesmy za granica,i mamy tylko tutaj siebie),pewnie jak bym
byla w Polsce,to zastanawialabym sie nadtym,a w tej sytuacji bedziemy rodzic
razem.Slyszalam wiele opini na ten temat-wiecej pozytywnychNapiszcie czy
juz jestescie po wspolnym porodzie,i jak reagowal wasz facet,lub czy,i jak
przygotowujecie sie dopiero na to wielkie przezycie!!Pozdrowionka)

[gall2]

Ja na początku byłam przeciwna wspólnemu porodowi. Jakoś nie mogłam sobie
wyobrazić, że mąż będzie obok mnie w tej ważnej chwili, że zobaczy jak cierpię,
że się denerwuję itd. Z czasem jednak, im bliżej porodu (38tc), tym bardziej
się do tego przekonuję. Pomyślałam sobie, że to jednak dobry pomysł, że nie
będę sama w szpitalu, że nikt mnie nie skrzywdzi jak obok będzie mąż. Można by
powiedzieć, że to samo może zrobić mama czy siostra. Moja mama rodziła wiele
lat temu, nie wie jakie są teraz zwyczaje i myślę, że tylko by mnie
denerwowała. Już teraz udziela mi absurdalnych rad. Siostra z kolei jeszcze nie
rodziła, nie ma więc o tym zielonego pojęcia. Pozostaje mąż, który chodził ze
mną do szkoły rodzenia. Poza tym słyszałam, że jak kobieta rodzi razem z mężem,
to jest inaczej traktowana przez personel medyczny. Lekarze i położne mają
respekt, bo wiedzą, że mąż zareaguje jak ktoś zechce źle potraktować jego żonę.
Kobieta w chwili bólu nie jest w stanie o niczym myśleć i często godzi się na
zupełnie niepotrzebne zabiegi. Także to wszystko razem wzięte przekonało mnie,
że obecność męża to jednak dobry pomysł. Myślę, że nie będę żałowała.
Pozdrawiam.

[pimpek_sadelko]

nie chce rodzic sama. bedzie maz, a jak on bylby wtedy w pracy to moja
kolezanka.

[monia513]

Wrażenia super, uważam, że warto. Pierwsze dziecko ( syn- 26 miesięcy)
rodziliśmy razem i było wspaniale, mąż nie zemdlał i spisywał się bardzo
dobrze. Teraz jestem w 23 tyg. ciąży i mój mąż twierdzi, iż za nic w świecie
nie przegapi narodzi następnego synka. Wspaniale jest mieć wsparcie podczas
porodu, i uważam, że nikt Cię tak dobrze nie zrozumie jak ojciec Twojego
dziecka. Mój mąż teraz wszystkim opowiada jakie to wspaniałe uczucie przecinać
pępowinę , no i chyba ma satysfakcję że jemu było dane to przeżyć, bo niektórzy
się po prostu boją wejść na porodówkę, czego ja wogóle nie rozumiem.

[amelia42]

Na poczatku ciąży w ogóle nie chciałam o tym słyszeć ale teraz nie wyobrażam
sobie żeby mogło jego nie być przy mnie w tak ważnej chwili. Zresztą on bardzo
tego chce i zależy mu bardzo na tym żeby być wtedy przy mnie, jest szczęśliwy i
czeka na ten moment tak jak ja. A za nic na świecie nie podaruję sobie widoku
jego twarzy tuż po))

[abiedrzycka]

Rodziłam dwa razy, przy obu porodach był mąż. I wiesz co, facet naprawdę się
przydaje. Będzie pomagał Ci chodzić (chodzenie przyspiesza rozwieranie szyjki
macicy, ale czasami przy silnych skurczach, możesz niepewnie czuć się na
nogach), będzie masował plecy, żeby złagodzić ból, będzie gadał do Ciebie,
żebyś nia skupiała sie na bólu i wreszcie, bedzie stawiał do pionu personel,
kiedy będą mieli jakieś fochy, czy będą Cię źle traktować. I co chyba
najważniejsze: będzie pierwszą osobą, która (oprócz lekarza i położnej) zobaczy
dziecko. To bardzo ważne i tworzy niesamowitą więź emocjonalną między ojcem a
dzieckiem. Ale uważaj: jeżeli facet boi sie widoku krwi, to może być z nim
więcej problemu niż pożytku. Pozdrawiam i życzę powodzenia. Ania

[betty761]

Z początku miałam miesznae odczucia, później chciałam żeby był. Jednak
ostateczną decyzję zostawiłam mężowi. Rodziliśmy razem. I mam pozytywne
wspomnienia z porodu. W sumie mąż nie uczestniczył jakoś bardzo aktywnie w
porodzie [nie było czasu], ale jego obecnoć to, że trzymał mnie za rękę i
gładził po głowie były bardzo dla mnie ważne i pomogły mi poczuć się
bezpiecznie. Oczywiście nie powstrzymał się od rzucenia okiem poniżej mojego
pępka, ale nasze wzajemnie stosunki nie ucierpiały na tym. Wręcz przeciwnie
ufamy sobie bardziej. Drugiego Malucha też będziemy rodzić wspólnie. Nie
wyobrażamy sobie innej możliwości