Trzy fazy porodu

[konrad.frankowski]

Bylo fantastycznie... Rozplakalem sie z radosci, kiedy sie skonczylo i oboje z
Dagmara od razu zapomnielismy o Jej bólu i wczesniejszym strachu. Cudownie
jest byc razem, we trójke. A poród umacnia relacje miedzy cala trójka.

Trzy fazy porodu

[mag-ia]

Niesamowity opis, bardzo szczegółowy i obrazowy. Czytałam arytkuł ze łzami
radości w oczach, zapomniałam gdzie jestem - wszystkimi myślami byłam na sali
porodowej i rodziłam moje kochane dziecko.

ten "pierwszy raz" a artykuly

[ishel]

Czytając artykuł rzeczywiście można się rozpłakać, zwłaszcza po przeżytym
porodzie w jednej z bydgoskich placówek... Pierwsze co położna powiedziała na
porodówce to: "Niech się kładzie." (dokładnie w ten sposób!) Na moją uwagę, że
jednak wolałabym "rozchodzić" skurcze, zripostowała "A ja bym wołała być w
Paryżu." Dodam, że na sali porodowej byłam sama jedna, więc mogłam sobie
pozwolić na "fanaberie" tego typu. Potem było tylko gorzej - położna była jak z
jakiegoś horroru, przez cztery godziny przyszła do mnie 2 razy, chyba tylko po
to, by wygłaszać obraźliwe uwagi. Płakałam, dobrze, że był przy mnie mój mąż,
który po drugiej wizycie położnej wyszedł za nią i... w każdym razie nie
wróciła, przyszła inna, na widok której kamień spadł mi z serca - dosłownie .
A potem w ciągu 15 minut urodził się mój synek - podczas gdy pierwsza
położna uparcie twierdziła że "z takim rozwarciem to ty za tydzień nie
urodzisz".
Wszystko odbyło się w charakterystyczny dla polskich szpitali sposób: porodówka
i stare łóżko porodowe, nacięcie krocza, oksytocyna, poród, szycie i na salę
poporodową. Bogu dzięki, że dziecka nie było przy mnie tylko przez 2 godziny.
Naczytałam się w czasie ciązy artykułów tego typu. Płakałam ze szczęścia,
wyobrażając sobie na ich podstawie swój poród. Artykuły tak pięknie
przedstawiają - spacery, ciepła kąpiel, jakieś piłki, worki, drabinki,
natryski... Tylko nasza rzeczywistość wygląda inaczej i w większości naszych
szpitali rodzącą pierwszy raz może spotkać ogromne rozczarowanie - wieloosobowe
obskurne sale porodowe, ze starym sprzetem i przedpotopowym wyposażeniem.
Dziewczyny! Zanim wybierzecie szpital - idzcie do niego, obejrzyjcie sale
porodową, poporodową a przede wszystkim pogadajcie z tymi kobietami, które tam
leżą - one powiedża wam najwięcej. Po obejrzeniu w szpitalu wspaniałych sal z
ww piłkami i wannami dowiedzcie się, czy któraś z rodzących z nich korzystała
(i za jaką opłatą) bo może się okazać, że wspaniałe, jednoosobowe, kolorowe,
utelewizornione, wyposażone w standardzie biznes-klasy sale do porodów
rodzinnych są tylko na pokaz...
Dla mnie akcja Rodzieć po ludzku" odbywa się chyba na innej planecie...

[bognas27]

kurcze no to rzeczywiscie akcja rodzic po ludzku jest bez sensu..
wyrazy współczucia a powiedz mi kochana czy rodziłaś w szpitalu miejskim na
szpitalnej w bydgoszczy? bo i ja zamierzam tam rodzic z 6 tyg a całkiem mocno
mnie przestraszyłaś i chyba jednak wynajme połozną ....
pozdrawiam

[ishel]

w bizielu. kumpela rodzila na szpitalnej (placili za osobna sale) i bardzo
sobie chwalila. Pozdrawiam i zycze powodzenia oraz aniolów w białych kitlach

[bognas27]

dzieki za odpowiedz uspokoiłaś mnie troche, choć wiem dobrze, ze i w szptalu
na szpitalnej tez bywa róznie pozdrawiam

[drevni.kocur]

to wszystko przeraża mnie do tego stopnia, że chyba sobie daruję macierzyństwo

[veroy]

wszystko jest dla ludzi. zawsze można mieć cesarke na życzenie, ale jak sobie
przypomne jak mnie cięli na wyrostek robaczkowy i te dni w szpitalu kiedy nie
mozna było wstac z łóżka do ubikacji ,to myśle że rozerwanie od pasa w dół,
połóg i inne obrzydliwości związane z naturalnym porodem to jednak o niebo
lepsze.

[drevni.kocur]

dlaczego natura jest taka okrutna???? ((((
a to był tylko opis porodu BEZ komplikacji
szkoda mi mojego ciała, nie chcę sama siebie dręczyć
nie wiem, czy kiedykolwiek zdobędę się na to, by sobie coś takiego zrobić

[ishel]

Zapomnisz o całym bólu i strachu jak tylko poczujesz nowonarodzone dziecko przy
swojej piersi
Nie pamiętam bólu towarzyszącego skórczom - pamiętam tylko okropną jedzowata
położna i obskurną salę porodową i to te czynniki sprawiały, że w trakcie
porodu czułam się fatalnie (choc ból wynosił na orbitę )
Po części to moja wina nieprzyjemnych wrażeń - mogłam wcześniej jechać do
szpitali (w mieście mam trzy), porozmawiać, dowiedzieć sięsokładnie co wolno a
czego nie.
Drugi raz wybiorę mądrze, zapłacę, jesli bedzie trzeba, chocby za mozliwosc
pochodzenia. Bo pomimo wszystkiego chcę drugi raz poczuć radosc, jaka daje
malutkie, kwilace dziecko, po omacku szukające drogi do piersi...

[kuusamo]

bleeee

[bigajka]

wiecie co,ja tez się boję teraz

[effi23]

Wydaje mi sie ze takie artykuly rozczulaja kobiety, ktore juz rodzily. Te
majce "to wzniosle przezycie" dopiero przed soba boja sie tych
skurczow ,parcia, nacinania, zszywania i wielogodzinnego cierpienia... po
takim artykule to cesarka chodzi po glowie)

Trzy fazy porodu

[maggo77]

Ohyda. Obrzydlistwo. Pominawszy nawet komplikacje. Brrrr... Paskustwo.
Masochistkom zycze powodzenia. Na szczescie jest adopcja i mozna pominac te
tortury na wlasne zyczenie.

[lili92]

Nie jestem jeszcze matka, ale mam zamiar nia zostac i kiedy czytam tego typu
reakcje to naprawde zal mi ludzi takich jak ty. Naprawde uwazasz ze
macierzynstwo = ohyda, masochizm i tortury na wlasne zyczenie? Jezeli tak to
wspolczuje.

[maggo77]

Skoro nie jestes jeszcze matka, to skad wiesz, rodzenie jest takie wspaniale?
Daj znac jak juz urodzisz, podziel sie wrazeniami. Nie wiem kto jest bardziej
godny wspolczucia, ja czy ty. Nie zauwazylas pewnie, ze wspomnialam cos o
adopcji a to tez jest macierzynstwo. A taka droge NA SZCZESCIE mozna wybrac na
wlasne zyczenie i absolutnie nikt nie jest w stanie ani mnie ani nikogo innego
ani zmusic, ani namowic, ani zmanipulowac przez falszywe "wyrazy wspolczucia"
do rodzenia dzieci. To jest moje zdanie i nie musisz sie ze nim zgadzac.

[delfina77]

Napisałaś: "Ohyda. Obrzydlistwo. Pominawszy nawet komplikacje. Brrrr... Paskustwo.
Masochistkom zycze powodzenia. Na szczescie jest adopcja i mozna pominac te
tortury na wlasne zyczenie" - to miała być mądra, tolerancyjna wypowiedź na
poziomie? Zastanów się nad sobą dziewczyno i lepiej nie adoptuj z takim
podejściem żadnych dzieci, to dopiero musi być ohyda i obrzydliwstwo przewijać
pieluchy i brudzić się przy dzieciach. Życie to nie bajka

[maggo77]

Nie zrozumialas mnie zupelnie. Dla mnie taka sama albo i wieksza wartosc ma
adoptowanie dziecka i danie mu milosci jak urodzenie go. Branie sobie na glowe
jego urodzenia jest dla mnie zbednym cierpieniem, ktorego moge uniknac i
unikne. Dawanie milosci w poczuciu krzywdy, frustracji jest zadaniem
niemozliwym albo takim, ktorym jedynie swieci moga sie parac. Ja sie za swieta
nie uwazam, ale jesli ty tak, to wolna droga. A moze dla ciebie to nie jest
cierpienie a czysta radosc zycia - tego tez nie neguje, choc dla mnie jest.
Jesli chodzi o przewijanie, ulewanie, placze nocne to nie, nie jest to ZBEDNE.
I tak sie sklada, ze nie da sie tego pominac. Nie jestem dzieciozerca, ale z
drugiej strony nie jaram sie wizja posiadania gromadki pulchnych kedzierzawych
bobasow. Opiekowalam sie dziecmi kolezanek i wiem co to znaczy, wiec nie
zarzucaj mi tego czego nie wiesz i czego nie dowiedzialas sie ode mnie (ciekawe
skad przyszlo ci do glowy ze brzydze sie dzieciecych kup). Jedyne co chcialam
zakomunikowac przez swoj post to to, ze mnie nie jara ciaza i rodzenie,
przeciwnie brzydze sie ich do nieprzytomnosci i poniewaz moge stanowic o sobie
to nie bede sobie tego koszmaru fundowac. Jak ktos ma ochote - prosze bardzo.
Natomiast nie ma to zadnego zwiazku z moim podejsciem do dzieci i ich
posiadania, jak mowilam, sa inne sposoby i nie tobie wywijac macierzynskimi
sztandarami i stanowic czy mam adoptowac czy nie. Klaniam.

[mrowka75]

maggo77 napisała:
> Opiekowalam sie dziecmi kolezanek i wiem co to znaczy,
<

G..no wiesz
I Poziom masz nadzwyczaj wysoki. Tak mniej więcej na jakieś 15 lat. Fuj,
ohyda...

[ataglu]

takie artykuły rzeczywiście przyprawiają mnie o łzy, zwłaszcza że rodziłam parę
miesięcy temu w niemałym mieście. Nie było worka sako, ani osobnej sali do
porodu rodzinnego (o czym trąbi strona internetowa szpitala). Była za to
niemiła położna, poród na leżąco,w uroczym boksie i przy jękach innych
rodzących, brak możliwości otrzymania choćby łyka wody, nacinanie krocza nawet
bez poinfrmowania mnie o tym ( a podobno powinni zapytać) i tekst "niech pani
nie krzyczy, bo nie ma powodu". Identycznie rodziła moja mama 30 lat temu.To
tyle na temat akcji "rodzić po ludzku"

Trzy fazy porodu

[sacreble]

"Kiedy po porodzie kobieta widzi, słyszy i dotyka dziecko, w jej organizmie
wydzielają się hormony, które ułatwiają podjęcie roli matki. Fala endorfiny
powoduje, że znika ból i zmęczenie (czasem trzeba poczekać na ten efekt
kilkanaście minut), a na ich miejsce pojawia się euforia i poczucie spełnienia.
Endorfina pod wpływem obecności mamy wydziela się także u malucha."

tia.... endorfin do dzis nie poczułam. Spelnienie??? Euforia????? Kto to pisał?
Ja miałam 2 lata deprechy. Ciaza i porod i cała reszta popsuły mi zdrowie. Bol
pamietac bede do konca zycia - koszmar!!! Gadka ze jak zobaczysz dziecko to
zapomnisz o bolu to bujda bardzo poprawnie politycznie. Przeciez macierzynstwo
jest takie cacy! Poród to najlepszy srodek antykoncepcyjny - nigdy wiecej nie
rodzic.
A jak ktos by chciał sie tu połakomic o moj portet psychologiczny to mu szyki
popsuje: dziecko kocham ale nie znosze głupkowatej paplaniny pt. cud
macierzynstwa.

[selene-p]

Ja rodzilam synka 2 lata temu, teraz za 3 tygodnie mam urodzic drugiego...
Chodzilam na szkole rodzenia, gdzie w podobny sposob przedstawiano porod. A
tymczasem...rodzialm po terminie (dlaczego nikt nie opisuje takiego przypadku -
i jak wtedy sie zachowywac i co sie bedzie dzialo - przeciez wiele kobiet
rodzacych zwlaszcza po raz 1 konczy na "patologii"), spedziwszy w swietnym
warszawskim szpitalu promujacym akcje "rodzic po ludzku" upojna SAMOTNA noc na
skurczach co 2 minuty bez rozwarcia i dowiedziawszy sie ze jestem histeryczka,
bo nie chce sie polozyc spac. Co prawda rano wreszcie "cos sie zaczelo dziac" -
przyjechal maz i dalej potoczylo sie normalnie - czyli juz na porodowce i razem.
Depresja pol roku...
A jednak zdecydowalam sie na drugie dziecko Bolu juz nie pamietam dzis i
zamierzam kategorycznie optowac za zostaniem meza, nawet jesli bede znowu na
patologii i znowu beda mi porod wywolywac... Ale to sie wie dopiero za drugim
razem - dlatego uwazam, ze powinno sie wiecej mowic na temat takich przypadkow
jak porod indukowany po terminie zanim ktos przezyje taki szok jak ja...

obecnosc meza podczas

[o90]

wobec wszystkich negatywnych postow - relacji coraz bardziej sklaniam sie do
tego ze obecnosc meza jest niezbedna podczas rodzenia potomka
chocby po to zeby opie..c polozne.
noz sie otwiera w kieszeni ze taka swolocz pracuje na porodowkach

oczywiscie sa tez polozne z prawdziwego zdarzenia

[anna2008]

Bardzo piekny artykul.Mozna sie wzruszyc.
Szkoda tylko ze w rzeczywistosci rzecz wyglada zupelnie inaczej. Pierwsze
dziecko rodzilam dwa lata temu i naprawde daleko temu opisowi do polskiej
szpitalnej rzeczywistosci. A szkoda.

[langolier_maximus]

przepraszam z gory jesli kogos uraze...ale musze to napisac...tego typu teksty
sa tak ckliwe, tendencyjne i pelne glukozy (bo juz nawet nie slodyczy)
ze...czuje sie zaslodzona na tydzien.sorry ja w tym nic pieknego nie widze.i
pisze to bedac kobieta dorosla,wyksztalcona (w razie gdyby ktos mi zarzucal
prymitywizm ited), mezatka, ktora za rok planuje dziecko.chce miec 2 dzieci ale
ciaze uwazam za okres meczacy, nudny,oszpecajacy a porod za zwykla
fizjologie.Wkurza mnie ta cala moda na podniecanie sie porodem, karmienie
piersia i ten caly "trynd" ;->
No tak juz mam...tak samo jak na meza nie mowie mezus na dzieci dzidzi i nie
podniecalam sie wizja wlasnego slubu od dziecinstwa.Mam kolezanke ktora jest
matka.Podziela moje zdanie,a corke kocha i jest swietna matka.wiem,ze zaraz na
moja glowe spadna nieliche baty.Trudno.

[elve]

cóż, więc sama przyznajesz, że piszesz teraz o rzeczach, o których nie masz
pojęcia. ciekawe co powiesz za dwa lata, kiedy potomek już będzie.
ja miałam szczęście rodzić w szpitalach, w których akcja rodzić po ludzku dała
wymierne efekty, i porody pamiętam jako coś niesłychanie bolesnego ale i
niewyobrażalnie wzruszającego. u mnie potworny ból został za grubą, szklaną
ścianą. ciało go nie pamięta, nie chce pamiętać.
planuję jeszcze mieć dzieci, ale rodzenie chyba - dla odmiany - w znieczuleniu.
miałam nadzieję, że tylko za pierwszym razem tak boli, ale jednak nie

[daszy1]

Ja jestem mama dwojki dzieci. Pierwszy porod pamietam ze byl bolesny, dostalam znieczulenie i to byla
pomylka. Znieczulenie spowodowalo tylko ze bylam "leniwa" i absolutnie nie chcialam wyprzec dziecka
(pamietam dwie poloznie skaczace na moj brzuch zeby wychnac moje dziecko). Drugi razem nie chcialam
miec zadnego znieczulenia, dostalam jedynie maske z tlenem. Skurcze czeste, krotkie i absolutnie nie
bolesne dostalam o godzinie 17-stej. O 19-stej bylam przyjeta na porodowke a o 20-stej trzymalam
moja corke w ramionach . Nie wiem dlaczego ale podczas calego porodu bylam bardzo spokojna i
rozluzniona i to jest chyba recepta na szybki i "bezbolesny" porod

Trzy fazy porodu

[malvia]

stududiowalam poloznictwo i jest mi szkoda 3 lat. ja naprawde sie wstydze za te
polozne ktore pracuja na poloznictwie i ginekologii. slyszalam takie texty jak
piszecie codziennie,sluchalam komentarzy o rodzacych. studiowalam w bialymstoku
i i bylam we wszystkich placowkach polozniczych-prywatnych tez. nigdzie nie
zdecydowalabym sie na porod! nigdzie nie ma poszanowania dla porodu i praw
rodzacej. akcja rodzic po ludzku to abstrakcja. jesli liczyc na plozna i
lekarza to lepiej rodzic w polu jak dawniej.moze bedzie przyjemniej.

[sarna73]

no tak konradzie, ty faktycznie pewnie szybko zapomniales o jej bólu ...

Trzy fazy porodu

[maka771]

Mój mąż również towarzyszył mi przy porodzie i to prawda , że rodzinny poród
umacnia relacje między małżonkami.Jestem już 3 miesiace po porodzie i z
przyjemnością przeczytałam ten artykuł.Szkoda, że taki artykuł nie powstał
zanim urodziłam. Być może poród byłby mniej bolesny, gdybym rodziła na siedząco
a nie należąco. Mam tylko żal do lekarza za to , że zbyt szybko zabrał mi malca
z objęć, nawet nie zdążyłam go pocałować i spojrzeć mu w oczka. Został
dosłownie rzucony mi na klatkę piersiową na kilka sekund i to wszystko. Poród
był bolesny, ale to niesamowite przeżycie.

Trzy fazy porodu

[aricia1]

Piękna wizja, ktoś ładnie ubrał w słowa ten cały "cyrk"! Urodziłam już dwie
córeczki, teraz czekam na synka, który ma pojawić sie w lutym. Mam do
dyspozycji tylko jeden lokalny szpital (na dojazdy do innych oddalonych o
dziesiąt kilometrów po prostu nie mam pieniędzy). Za pierwszym razem doznałam
wielkiego rozczarowania, po pierwsze jedyna sala do porodów rodzinnych była
zajęta, rodziłam w przechodniaku-magazynku pomiędzy zbiorową salą porodową, a
salką do porodu rodzinnego, łóżko porodowe ledwie się tam zmieściło. Przez
przeszkloną ścianę mogłam do woli obserwować personel medyczny knsumujący
ciasteczka, kanapki, popijajacy kawusię. Słowo "pierwiastka" nabrało dla mnie
ochydnego znaczenia.Lekarz położnik zjawił się raz. Nie raczył mi nic wyjasnić,
nie odpowiedział na moje pytania, potraktował mnie jak powietrze. Za to przez
ciasny zakamarek przetoczyło się stado stażystów - zainteresowanych nawet
kolorem moich włosów.Za obecność męża zapłaciliśmy, przecież to poród rodzinny!
(później doczytałam się że prawo pacjęta pozwala na bezpłatną obecność nawet
dwóch osób przy rodzacej, oprócz położnej, ale w chwili danej tego nie
wiedziałam)Położna okazała sie niekoniecznie aniołem, ale fachowcem w swojej
dziedzinie, praktycznie to ona poprowadziła cały poród i mnie przez te trudy.
Nie obrażała mnie, tylko podpowiadała co robić. Niestety nikt mi nie proponował
możliwości rodzenia w innej pozycji, chodzenia, czy też rozluźniającego
prysznica. Przy drugim porodzie, z wieksza wiedzą, udało się załapać na salę
porodów rodzinnych. Wystrój i możliwości bez porównania, wanna z bąbelkami
niestety tylko na pokaz bo: "żadna położna nie została przeszkolona do tego
typu opieki" Była cicha muzyka i prysznic i cherbatka, kilka ćwiczeń, no i
mogłam chodzić. Spotakałam się z tą samą położną, wiedziałam, że to fachowiec.
Niestety lekarz położnik nie zjawił się wcale, raz pokazała się pani pediatra,
to znowu położna okazała się największa pomocą. Obecność męża dała mi siły żeby
przetrwać oba porody. Ktoś mógłby zapytać czemu zdecydowałam się na kolejne
dzieci i kolejne porody! - bo to co czuje się do dziecka warte jest
największego poświęcenia. Mimo to może następny artykuł nawiązując do tematu
poruszyłby kwestie praw pacjęta, ich dostępności i przede wszystkim
przestrzegania.Bo nawet znając całe prawo rodząca kobieta tak naprawdę zdana
jest na łaskę lekarzy, pielęgniarek i położnych.

Trzy fazy porodu

[nola9]

ja sie najbardziej boje tego lyzeczkowania jamy macicy, przeciez to brzmi jak
najgorszy koszmar, moze ktos cos powie na ten temat wiecej? nie wyobrazam sobie
tego, mnie nawet boli zwykle badanie ginekologiczne!

[jodi28]

porod kojarzy mi sie z ciaglym czekaniem na skurcze i bolem. coreczka urodzila
sie 9 dni po terminie. pamietam ta nerwowke i wyczekiwanie pierwszych "objawow"
porodu. zdecydowalismy z mezem, ze nadszedl czas aby pojechac do szpitala. w
szpitalu przyjeli mnie, jakbym przeszkodzila w piciu kawy. czekalam na
szpitalnej lawce na dalsze instrukcje. po ok 40 min pielegniarka wskazala mi
lazienke i oznajmila, ze mam sie przebrac w swoja koszule itp. pierwszy widok-
szok! lazienka zakrwawiona jakby tam kogos mordowali! przestraszona wrocilam na
korytarz, a potem udalam sie do sali. ciagle nie mialam skurczy. na drugi
dzien, po 5 godzinach chodzenia po korytarzu (kazali mi chodzic, zeby pojawily
sie skurcze), zmeczeniu, lewatywie i ciaglym obawom "dopadlam" lekarza i
prosilam o przyspieszenie porodu. udalo sie. dostalam kroplowke, podlaczyli
mnie pod KTG. zaczely sie skurcze. szczesliwa czekalam na nieznane. bardzo
pomogl mi maz, masowal mi kregoslup, pomagal skakac na pilce, gdy brakowalo mi
sil. porod oczywiscie w pozycji lezacej. cala akcja porodowa trwala 2 godziny i
20 minut. nacieli mnie 2 razy. potworny bol, ktorego nie da sie zapomniec.
pamietam ten cudowny moment, kiedy zobaczylam pierwszy raz moja coreczke.
plakalam. lezala na moich piersiach taka malutka. maz przecinal pepowine. ale
to jeszcze nie byl koniec, niestety. "szycie" trwalo 1 godzine! niby dostalam
zastrzyk znieczulajacy, ale podobno sie nie rozeszlo, bo bylam zbyt spieta.
koszmarny bol. nie moglam siedziec przez ponad 2 tygodnie (mialam zszywany
posladek!).musze przyznac, ze trafilam na sympatyczny personel (lekarz, polozna
itp), masowali mi kregoslup, zartowali ze mna i mezem w czasie porodu
teraz coreczka ma 13 miesiecy. ja jestem w 6 tygodniu ciazy. mam nadzieje, ze
kolejny porod rowniez bedzie krotki. dodam, ze mieszkam teraz w anglii i troche
sie obawiam angielskiej sluzby zdrowia. czas pokaze. zycze powodzenia wszystkim
przyszlym mamom ), jadwiga