Poroniła - czy mogła temu zapobiec? przestroga

[usia-1984]

Witajcie dziewczyny dzisiaj rano moja koleżanka poroniła opowiem wam
troszke...

To druga jej ciąża od poczatku miała problemy serduszko nie biło aż
w koncu radośc zaczelo bic tydzień temu w środe zrobiła szczęśliwa
jeszcze roczną imprezke urodzinowa swojej córci i ogłosiła rodzinie
że jest w ciązy radośc itd...a wczoraj dzwoni do mnie i mówi że
troszke krwawi i czy ma jechac do szpitala ja jej że natychmiast
niech jedzie dla pewności że nic nie jest z dzidzią i żeby była
spokojniejsza jak nic sie nie dzieje poważnego ale..nie posłuchała
rano mi pisze smsa bo na rozmowe nie miała siły poszła zmienic
podpaske i zobaczyła jak wylatuje z niej dzieciatko była 3miesiącu
ciąży pojechała do szpitala i tak dzidzi już nie było. Cała jej
radośc trwała zaledwie tydzień dokładnie odkiedy serduszko zaczeło
bic dzieciątka to była środa tydzień temu a teraz niestety przestało
w te środe.Teraz sobie wypomina i myśli a coby było jakbym pojechała
jednak wczoraj? Czy dzidzia by może żyła? i wiele innych pytań ale
już niestety zapuźno

Także dziewczyny pisze to żeby przekazac niektórym przyszłym mamą że
jakiekolwiek krwawienie w ciaży oznacza że coś się dzieje nie
koniecznie najgorszego ale coś i nie zwlekajcie aby takie historie
jak ta sie nie powtarzały gnajcie odrazu na ip lub swojego gina , ja
jak krwawiłam w ciąży lekaż mi powiedział to samo że zawsze cos jest
nie tak jak plami się bądz krwawi ja zareagowałam odrazu natychmiast
w 5 minut byłam w szpitalu i dzisiaj mam śliczną 7,5 miesiączną
dziewczynke...Zdaża się że krwawienie kończy się poronieniem ale nie
każde są leki zaszczyki itp podtrzymujące ciąże także lepiej nie
zwlekac i nie ryzykowac utraty czegoś bardzo cennego.. Pozdrawaim
wszystkie przyszłe mamusie i życze udanego zakończenia)))

[alicja0000]

nie panimaju! Była w 3 miesiącu ciąży i dopiero zaczęło bić serduszko? Jak
serduszko zaczyna bić to zarodek ma zaledwie kilka milimentrów i z pewnością nie
odróżniłaby go na zakrwawionej podpasce. To z pewnością nie był trzeci miesiąc
aczkolwiek bardzo współczuję w tej sytuacji, poronienia w tak wczesnej ciąży
bardzo często się zdarzają.

[korlewna]

chciałam napisac dokładnie to samo, co Alicja0000...

[eli81]

słuchajcie, wydaje mi się, że po prostu zabrakło przecinków w odpowiednich
miejscach, wystarczy sobie "dostawić" i tekst ma sens.

A dzieciątka szkoda i to bardzo...bardzo

[dorianne.gray]

Ej, no przecież dalej w poście powtarza, że serce zaczęło bić
tydzień temu. Kupy się nie trzyma ta historia.

[eli81]

to może tak - po wstawieniu znaków interpunkcyjnych:
"To druga jej ciąża od poczatku miała problemy serduszko nie biło aż
w koncu radośc zaczelo bic. Tydzień temu w środe zrobiła szczęśliwa
jeszcze roczną imprezke urodzinowa swojej córci i ogłosiła rodzinie
że jest w ciązy radośc itd (...) Rano mi pisze smsa bo na rozmowe nie miała siły
poszła zmienic podpaske i zobaczyła jak wylatuje z niej dzieciatko. Była
3miesiącu ciąży, pojechała do szpitala i tak dzidzi już nie było. "

[dorianne.gray]

A to przeczytałaś? I bez interpunkcji (swoją drogą jak można pisać
bez kropek i przecinków ?...) przekaz jest jasny:

"Cała jej
radośc trwała zaledwie tydzień dokładnie odkiedy serduszko zaczeło
bic dzieciątka to była środa tydzień temu a teraz niestety przestało
w te środe."

[usia-1984]

Wiem to dziwne a może sie o tydzień pomyliłam ale tak było chodziła
co tydzień do lekarza bo nie widział bijącego serduszka i na
ostatniej wizycie wkońcu zaczeło bic a był to jej 11tc no właśnie
serducho zabiło chociaż lekarz stwierdził że to już raczej nie
możliwe i po tygodniu 12tc( to chyba 3 miesiąc)poroniła . Zgadzam
się że czasem ciąży nie da się utrzymac nawet lekami ale tutaj
głównie chodziło mi o to żeby sobie dziewczyny nie lekceważyły
żadnych krwawieeń i plamień.Pozdrawiam

[dagaam]

Z krwawieniem w ciąży jest różnie, wiadomo żadnego nie można bagatelizować, z tym oczywiście się zgadzam!Ale nie zawsze lekarze są w stanie pomóc. Jeżeli ciąża ma się nie utrzymać, nic i nikt jej nie uchroni. U mnie zapewne ciąża sama uległaby poronieniu , gdyby nie zastała farmakologicznie utrzymana. A tak miałam poronienie zatrzymane, a ciąża obumarła. Nic nie można było zrobić.Widzisz nie zawsze leki są w stanie zapobiec stracie ciąży. U mnie leki tylko przedłużyły nieuchronne poronienie. Ciąża nie żyła, ale była sztucznie utrzymywana.Wszystko ma dwie strony medalu! Lekarz powiedział, to może trochę smutne, lecz niestety prawdziwe: jeżeli ciąża jest zdrowa nic i nikt jej nie przeszkodzi, a jeżeli coś jest nie tak to chyba lepiej by natura sama zdecydowała. Wiadomo nie można szufladkować - każdy przypadek jest inny. Może u Twojej koleżanki też lekarze by nic nie mogli poradzić, zwłaszcza skoro organizm sam wydalił ciążę.Widocznie coś było nie tak!

[hanalui]

dagaam napisała:
> U mnie zapewne ciąża sama ul
> egłaby poronieniu , gdyby nie zastała farmakologicznie utrzymana.
A tak miałam
> poronienie zatrzymane, a ciąża obumarła. Nic nie można było
zrobić.Widzisz nie
> zawsze leki są w stanie zapobiec stracie ciąży. U mnie leki tylko
przedłużyły n
> ieuchronne poronienie. Ciąża nie żyła, ale była sztucznie
utrzymywana.Wszystko
> ma dwie strony medalu! Lekarz powiedział, to może trochę smutne,
lecz niestety
> prawdziwe: jeżeli ciąża jest zdrowa nic i nikt jej nie
przeszkodzi, a jeżeli co
> ś jest nie tak to chyba lepiej by natura sama zdecydowała.

Za ta nature to mozesz tu byc jedynie zlinczowana. Niestety do wielu
nie dociera ze czasem naprawde nie pomoze swiety boze i trucie
tabletkami jest niepotrzebne a co nawyzej przedluza sie nimi stan
bycia w ciazy ktorej nie ma. DO tego dochodzi caly zestaw
dolegliwosci ciazowych, nadzieji itd.
Znam tez kilka takich wypadkow...sztucznego utrzymywania. Kolezanki
po 3 miesiacach byly zdruzgotane i mysle ze latwiej byloby im sie
pozbierac niz po 5-7 tygodniach

[variuss]

Współczuję! Najgorsze się jednak zaczyna, jak sie juz powie rodzinie
a potem nastąpi tragedia.
Też bedę powtarzać do upadłego, żeby się nie bawić samodzielnie w
lekarza (mimo, że to takie "polskie"), konsultowac wszelkie
nietypowe sytuacje i nie zażywać samemu leków, witaminek ( tak, tak -
witaminek - niektóre w nadmiarze powodują wady płodu) itp.

[anulka59]

Ja również współczuję ale mimo znaków interpunkcyjnych i tak jakoś mi tu nie
pasuje-serduszko dużo wcześniej zaczyna bić a nie w 3miesiącu może to był sam
początek ciąży i koleżanka pośpieszyła się z wiadomością o ciąży?

[lilith76]

usia, współczuję koleżance. Też straciłam dziecko - ono umarło, a ciało przez kilka tygodni produkowało jakąś tam ilość hormonów ciążowych.
Z twoich wypowiedzi wynika, że prawdopodobnie ciąża od początka rozwijała się wolno, słabo i trzeba się było liczyć z takim jej końcem
W większości przypadków, jeśli coś jest nie tak, to krwawienie w ciąży jest oznaką końca, którego nie da się zatrzymać. Trzeba to oczywiście konsultować i działać od razu.
ALE OSTATNIĄ RZECZĄ JAKĄ WOLNO ROBIĆ KOBIECIE KTÓRA STRACIŁA DZIECKO TO MÓWIĆ ŻE MOŻE DAŁOBY SIĘ JE URATOWAĆ. Ona wystarczająco się gryzie, szarpie, wypłakuje, doszukuje swoich win. Tak więc wspieraj koleżankę i nigdy nie sugeruj, że czegoś zaniedbała.

Ja akurat należę do tej drobnej grupy po-roniących, która przyjęła argument wad genetycznych, selekcji natury. Moje dziecko nie było gorsze. Zapłodnienie to loteria, wystarczy jeden drobny błąd i "Projekt Człowiek" nie może funkcjonować. Rzadko to widać, ale wg statystyk do 30% ciąż jest ronionych w I trymestrze.

[magd.a84]

Masz racją. Ja też poronołam 4 tygodnie temu. W moim przypadku było,
tak, że od początku ciąży było coś nie tak, co tygodniowe usg nie
dawały nadziei, cały czas nie można było zobaczyć zarodka. Prawde
mówiąc byłam przygotowana na to, że w którymś momencie zacznę
krwawić. Tym bardziej, że na ostatnim usg lekarz zauważył, że
wszystko zaczyna się zmniejszać a nie rozwijać.

Tłumaczę sobie to tak jak ty, ze to natura tak zadecydowała.
Najgorsza jest jednak myśl, że teraz byłby to już 3 miesiąc...

Nie mogę się doczekać jak bedziemy mogli spróbować drugi raz, mam
nadzieją, ze wszystko będzie w porządku

Pozdrawiam

[kamelia04.08.2007]

z kolei u mnie w rodzinie był taki przypadek: kwas foliowy brany
przed ciążą, potem ciąża i dobre wyniki ciaży, przy kolejnym badaniu
okazało sie, ze ciąża sie nie rozwija od 2 tyg. - poronienie było w
mniej wiecej 3 m-cu.

Po roku urodziła sie fajna dziewczynka.

Wniosek - co ma wisiec nie utonie.

[pirolina]

Często czytam o tym, jak wiele ciąż jest ronionych bez wiedzy
kobiety, albo w ogóle w pierwszym trymestrze. Jest to zwykle
podawane w charakterze pociechy. Zastanawia mnie jednak JAK ma mnie
to pocieszyć? Że innym też się zdarzyło nieszczęście? Mnie coś
takiego nie pociesza. Jedyną pociechą, jaką można z czegoś takiego
wyciągnąć jest fakt, że może poronienie nie oznacza jakiejś mojej
choroby, skoro jest raczej częste w przyrodzie. Ale to wszystko. Być
może z zewnątrz wygląda to tak, że wyleciało ze mnie trochę komórek.
JA uważam, że straciłam MOJE dziecko i nie jest to myśl, z którą
łatwo mi żyć. Dlatego ja będę ratować moje ciąże za wszelką cenę
(oby nie było takiej potrzeby), bez względu na poglądy tych, którzy
uważają, że "osłabiam geny", "jak ma się urodzić, to się
urodzi", "natura robi swoje", albo wyrażają inne podobne opinie.
Wiem, że wiele z Was to przeszło i pogodziło się z tym z godnym
podziwu spokojem ducha. To dobrze, ale we mnie tego spokoju ducha
nie ma. I zgadzam się w stu procentach, że choćby sugerowanie
kobiecie, że w jakikolwiek sposób przyczyniła się do niechcianego
poronienia, jest po prostu nieludzkie. Przepraszam, że trochę nie na
temat.

[lilith76]

Straciłaś kiedyś dziecko?

edyną pociechą, jaką można z czegoś takiego
> wyciągnąć jest fakt, że może poronienie nie oznacza jakiejś mojej
> choroby, skoro jest raczej częste w przyrodzie

I o to chodzi! Myślisz, że to pierd, który choć w 10% nie układa zbolałych myśli?!
Mnie pocieszało, że jest cała rzesza kobiet, które przeżyły to samo, że nie jestem jakiś odpadem, który nawet dziecka nie potrafi urodzić, frajerką, która jako jedyna odpadła z wyścigu na najbardziej udany płód, zawaliła prosty, banalny egzamin, który zazwyczaj przechodzi się z gwizdnięciem, ot tak sobie.


Dlatego ja będę ratować moje ciąże za wszelką cenę
> (oby nie było takiej potrzeby), bez względu na poglądy tych, którzy
> uważają, że "osłabiam geny", "jak ma się urodzić, to się
> urodzi", "natura robi swoje", albo wyrażają inne podobne opinie.

Ale to nic nie da. W 99.99% przypadków nie wiesz, że coś jest nie tak. Jak zamierzasz ratować????? Podawaniem hormonów, które tylko opóźnią proces poronienia. Hormony pomagają na linii matka-dziecko, ale jeśli z dzieckiem coś jest nie tak to nic nie da? Będziesz robić operację genetyczną na 8 milimetrowym dziecku??????????????????
Jak, k... miałam ratowac moje dziecko, skoro w piątek serce biło, w sobotę już nie????????????? Zrobić mu defibrylację?
Na stronie o poronieniu jest pewien artykuł. Pewien ginekolog zrobił badania genetyczne kilku wcześnie poronionych dzieci - okazało się, że miały wady o których medycyna nie ma pojęcia, tzn że nigdy taka osoba nie urodziła się, tzn że nigdy taka osoba nie byłaby zdolna do samodzielnego życia poza ciałem matki. To już nie osłabianie genów, to fantastyka.
Moje ukochane dziecko odeszło mając 8 milimetrów i wiem, że dzięki temu ma spokojne, wygodne życie gdzieś indziej, bo tu czekałby je ból i cierpienie.


Wybacz, moje bardzo emocjonalne podejście, ale ty jeszcze wierzysz, ze jako człowiek MOŻESZ WSZYSTKO. Ja poznałam smak bezsilności.

[pirolina]

Nie, nie wierzę. Też znam ten smak. Tym bardziej zrobię wszystko, co
w mojej mocy, aby zminimalizować prawdopodobieństwo powtórzenia się
takiej historii. Nawet jeśli mogę mało. I znam historie, które takie
podejście usprawiedliwiają. Chociaż zasadniczo oczywiście masz rację.
Natomiast co do kwestii "pierdu". Tak, dla mnie to pierd w
kontekście straty. Niespecjalnie mnie osobiście pocieszyło.

[ewa-krystyna]

pirolina napisała:
Tym bardziej zrobię wszystko, co
> w mojej mocy, aby zminimalizować prawdopodobieństwo powtórzenia się
> takiej historii. Nawet jeśli mogę mało.


prawda jest taka,ze niestety zaduzo zrobic nie mozesz,najczesciej jedynie
przedluzasz nieuniknione co w efekcie boli jeszcze bardziej...

[pirolina]

Na samym początku ciąży pewnie nie. Ale np. moja lekarka twierdzi,
że wiele kobiet roni dzisiaj (a właściwie raczej ma trudności z
zagnieżdżeniem) przez zbyt wysoki poziom prolaktyny, który w dużym
uproszczeniu wynika także ze stresu. Na to można wziąć środki
farmakologiczne, a to już coś. Są też przypadki, którym pomaga
leżenie plackiem. Również jednej z moich lekarek dziecko po prostu
wypadło. Na szczęście własciwie na stole operacyjnym, więc
zastosowano metodę "leżenia plackiem z nogami w górze", a jak się
cofnęło, to zaszyli (tu mała uwaga dla pewnej forumki, która chodzi
po forum i łapie za słowa - tę historię FAKTYCZNIE znam tylko z
opowieści). Nie chodzi mi o jakieś duże sprawy. Chodzi mi właśnie o
to COKOLWIEK. Wychodząc z założenia, że nie warto nic robić, bo jak
ma być to będzie, po co leżeć? Po co brać lekarstwa? Sama spotkałam
się z zarzutami, że straciłam dziecko, bo za dużo pracuję, jestem
zestresowana i ogólnie powinnam prowadzić inny tryb życia. Być może
to prawda. Ale uważam, że robienie takich "niewinnych" uwag,
podyktowanych oczywiście troską, jest w gruncie rzeczy niegodziwe.

[hanalui]

pirolina napisała:
> Również jednej z moich lekarek dziecko po prostu
> wypadło. Na szczęście własciwie na stole operacyjnym, więc
> zastosowano metodę "leżenia plackiem z nogami w górze", a jak się
> cofnęło, to zaszyli (tu mała uwaga dla pewnej forumki, która
chodzi
> po forum i łapie za słowa - tę historię FAKTYCZNIE znam tylko z
> opowieści).

Totez moze wyjasnij taze ciekawa historie ...co wypadalo? Dziecko
przy porodzie, zaplodniona komorka? I co robila na stole
operacyjnym? I tak lekarze w strumieniu krwi widzieli te 4-5-8 mm?
Golym okiem? I co tej biednej kobiecie zaszyli? zaplodniona komorke,
szyjke macicy czy co bo, taka ta opowiesc ciekawa . Rada bym
uslyszec jej ciag dalszy i
wyjasnienia

[pirolina]

Kobieta z misją Czytaj jednak uważniej. Czy podałam gdzieś wiek
ciąży? Gdzie napisałam, ze wypadła komórka? Wypadł płód, nie w
początkowej fazie ciąży i nie na stół operacyjny, tylko do kanału
rodnego. Ja jednak nazywam płód dzieckiem, bo takie mam poglądy, że
jest to dziecko. Na stole operacyjnym była w celu przeprowadzenia
prostego zabiegu. Szczęśliwy zbieg okoliczności. Owszem, szyjkę jej
zaszyli. Ciesze się, że mogę Ci dostarczyć tyle radości.

[hanalui]

pirolina napisała:

> Kobieta z misją Czytaj jednak uważniej. Czy podałam gdzieś
wiek
> ciąży? Gdzie napisałam, ze wypadła komórka? Wypadł płód, nie w
> początkowej fazie ciąży i nie na stół operacyjny, tylko do kanału
> rodnego. Ja jednak nazywam płód dzieckiem, bo takie mam poglądy,
że
> jest to dziecko. Na stole operacyjnym była w celu przeprowadzenia
> prostego zabiegu. Szczęśliwy zbieg okoliczności. Owszem, szyjkę
jej
> zaszyli. Ciesze się, że mogę Ci dostarczyć tyle radości.

Nie bede komentowac tej radosnej historii...jak dla mnie srednio
trzyma sie kupy podobnie jak inne twoje historie. Nie ma to jak
zycie historiami zaszlyszanymi

[memphis90]

Może niech Pirolina poda nazwę tego środka, gdzie dokonuje się cudów? Tysiące
kobiet z przedwcześnie pęknietymi błonami, porodami przedwczesnymi i
poronieniami zapłacą każde pieniądze, żeby im wcisnęli i zaszyli... Takich
wspaniałych specjalistów trzeba koniecznie wypromować w Polsce i na swiecie!

[lilith76]

Pewnie chodziło o słabą, rozwierającą się szyjkę macicy, a dziecko nie wypadło, czy nie wsunęło się w kanał rodny, ale na pewno zagrożone było. Nie każdy potrafi fachowymi terminami przekazać historię.
Koleżanka z innego forum tak straciła w II trymestrze dziecko - lekarz, mimo badań usg, nie zauważył coraz słabszej szyjki, potem poszło szybko.

[pirolina]

To prawda. Nie znam się na fachowej terminologii. Oczywiście,
słowo "wypadło" zwykle kojarzy się ludziom z "wypadło z wielkim
hukiem", co oczywiście nie miało miejsca. Przykro mi, że
nieumiejętność fachowego wytłumaczenia problemu spowodowała tę
absurdalną dyskusję, która i tak nie była sednem pdyskutowanego
roblemu. Błona nie pękła, dziecko nie walnęło o stół. Doprawdy, są
ludzie, którzy żyją po to, żeby atakować. Szanujemy ich.

[pirolina]

Doceniam Twoją ironię i żałuję, że nie jestem w stanie zaspokoić
Twojej ciekawości. Również byłabym szczęśliwa, znając adres ośrodka,
w którym dokonują cudów. Może dzisiaj nie siedziałabym na tym forum.
Prawdą jest, że jak ktoś chce, to przyczepi się do wszystkiego,
odkręci koto ogonem i zrobi idiotę z interlokutora. A ja w oczywisty
sposób dałam dobry pretekst dość nonszalancko operując słowem. Na
moje usprawiedliwienie mam tylko to, że wydawało mi się to zupełnie
pobocznym wątkiem, a istotą mojego przekazu było - ciąża rządzi się
swoimi prawami, owszem, ale warto zrobić wszystko, co w naszej mocy,
aby jej pomóc przetrwać. Zwłaszcza, że tak mało jest w naszej mocy.
Warto to zrobić także po to, aby nie mieć pretensji do samej siebie,
że gdzieś się popełniło błąd. Chciałam też jakby mimochodem
podzielić się bólem, z którym mimo upływu czasu sobie nie radzę, a
widzę, że innym przychodzi to łatwiej. Wybrałam forum, bo nie czuję
się na siłach rozmawiać o tym z kimkolwiek w realu. Sądziłam, że
wyrzucenie tego z siebie pomoże. Myliłam się. Jak widać, dobre
intencje zawsze zostaną w taki czy inny sposób ukrane. O czym na
przyszłość postaram się nie zapominać. Pozdrawiam Was wszystkie.

[kaixa]

Pirolina, mysle, ze madrze piszesz.
Wspolczuje Ci bardzo bolu zwiazanego ze strata dziecka i trzymam za Ciebie kciuki!
Serdeczne pozdrowienia!

[pirolina]

Dziękuję. Też Cię pozdrawiam
W gruncie rzeczy dobrze się stało, że tak się niezręcznie wyraziłam o dziecku,
które "wypadło", bo widzę, że dostarcza to ogólnie wiele radości. A ponieważ
historia pochodzi od ginekolożki, która opowiedziała mi własne doświadczenia, to
jakoś nie przyszło mi do głowy, żeby się wtedy śmiać. Jak widać, wczorajsze łzy
mogą oznaczać dzisiejszy śmiech. I dobrze

[hanalui]

pirolina napisała:
> W gruncie rzeczy dobrze się stało, że tak się niezręcznie
wyraziłam o dziecku,
> które "wypadło", bo widzę, że dostarcza to ogólnie wiele radości.
A ponieważ
> historia pochodzi od ginekolożki, która opowiedziała mi własne
doświadczenia, t
> o
> jakoś nie przyszło mi do głowy, żeby się wtedy śmiać.

Serio...ginekolozka ci taka bajke sprzedala o wypadajacych
dzieciach , lezeniu z nogami do gory i zszywaniu ?
Wiesz, bylabym w stanie zrozumiec kogos kto nie potrafi fachowo sie
wyrazic (jak sugerowala to jedna z dziewczyn), ale nie jestem w
stanie uwierzyc ze ktos wyksztalcony, z fachowa terminologia
medyczna opowiada takie glupoty. No chyba ze fakty byly zupelnie
inne a ty je zwyczajnie przekrecilas, udramatyzowalas i
podkoloryzowalas jak juz pewnie w niejednej tutaj opowiadanej przez
ciebie historii, zaslysanej od znajomych, szwagierek, kolezanek czy
jeszcze nie wiadomo kogo tam jeszcze
Ty naprawde masz bujna wyobraznie dziewczyno
Moze na przyszlosc opowiadaj jedynie o faktach ktre zdarzyly sie
tobie... ...tylko wowczas juz pewnei nie bedzie tak dramatycznie i
widowiskowo . I pamietaj gdzie i co mowisz...bo zawsze ktos ci
moze wygrebac ze sie kupy twoje historie nie trzymaja

[pirolina]

Tak, prosze pani. Dobrze, proszę pani. To już teraz, jak wiem, co mi wolno, a
czego nie, to czuję się przywołana do porządku, proszę pani. Dobrze, że mam
kogoś, kto mnie zawsze w razie potrzeby ustawi do pionu, podpowie, co się
wydarzyło naprawdę, a co tylko mi się przyśniło i ogólnie będzie stanowił
wyrocznię w moim życiu.

[memphis90]

Ale np. moja lekarka twierdzi,
> że wiele kobiet roni dzisiaj (a właściwie raczej ma trudności z
> zagnieżdżeniem) przez zbyt wysoki poziom prolaktyny, który w dużym
> uproszczeniu wynika także ze stresu. Na to można wziąć środki
> farmakologiczne, a to już coś.
Może i tak. Ale przepisywana na każdą bolączkę luteina naprawdę nie pomaga
utrzymać ciąży.

ównież jednej z moich lekarek dziecko po prostu
> wypadło. Na szczęście własciwie na stole operacyjnym, więc
> zastosowano metodę "leżenia plackiem z nogami w górze", a jak się
> cofnęło, to zaszyli
No, to akurat musiała być przenośnia... Jak dziecko wypadnie z macicy, to nijak
nie można wcisnąć go z powrotem, a tym bardziej zaszywać w worku owodniowym...

[alicja0000]

hahaha w życiu nie słyszałam większych bzdet, uśmiałam się -dzięki za poprawę
humoru. "Również jednej z moich lekarek dziecko po prostu
> wypadło. Na szczęście własciwie na stole operacyjnym, więc
> zastosowano metodę "leżenia plackiem z nogami w górze", a jak się
> cofnęło, to zaszyli " hahahaa

[alicja0000]

memphis90 to oczywiście nie do Ciebie, po prostu nie umiem wklejać posta pod
postem którym bym chciała...

[ewa-krystyna]

lilith76 napisała:
ALE OSTATNIĄ RZECZĄ JAKĄ WOLNO ROBIĆ KOBIECIE KTÓRA STRACIŁA DZIECKO TO MÓWIĆ Ż
> E MOŻE DAŁOBY SIĘ JE URATOWAĆ. Ona wystarczająco się gryzie, szarpie, wypłakuje
> , doszukuje swoich win. Tak więc wspieraj koleżankę i nigdy nie sugeruj, że cze
> goś zaniedbała.


swiete slowa....
>

[landri83]

Jestem teraz w 35 tc i mam nadzieje dotrwac szczesliwie do konca, choc nie jest to latwa ciaza. Jednak, kiedy na poczatku ok. 5-8 tc mialam intensywne plamienia i krwawienia, to... trzymalam kciuki za to, zeby jesli mam poronic, to zeby to sie stalo jak najszybciej. Bo racje moim zdaniem maja te dziewczyny, ktore pisza, ze to natura, z ktora trzeba sie pogodzic, a z czasem jest coraz trudniej. A z ta wiara w szpitale i lekarzy to jest tak, ze naprawde gucio mozna zrobic. Ja wiedzac, ze w szpitalu nie dadza mi ani jednego leku wiecej, a jedynie bede miala gratis usg i beta hcg co chwila (zeby sprawdzic czy ciaza sie rozwija) swiadomie zrezygnowalam z "przyjemnosci" lezenia w szpitalu, tylko zaaplikowalam to sobie sama konsultujac sie tylko z lekarzem ambuilatoryjnie. Bo tak naprawde te dzialania to bylo tylko podgladanie czy natura poradzila sobie i zachowala ciaze, czy nie.

Jest masa czynnikow, na ktore mamy wplyw - palenie, dieta itp, pozniej nasza uwaznosc tez moze pomoc, kiedy juz cos mozna poradzic. Ale czy tego chcemy czy nie nasi dziadkowie beda umierac ze starosci, a duza rzesza kobiet bedzie ronic - i to niezaleznie od ilosci dostepnych w aptece kolorowych pigulek.

[ewa-krystyna]

Landri82... jest dokladnie jak piszesz... naszym problemem dzis jest to,ze o
ciazy dowiadujemy sie niemalze natychmiast,kiedy jeszcze nasze matki pewnosc
moglly miec dopiero najczesciej ok 3 miesiaca,kiedy to wiekszosc slabych ciaz
sama sie ronila i maloktora kobieta o tym wiedziala...

Uważajcie na słowa pocieszenia i na tatusia

[ursz-ulka]

Dokładnie - można wpaść w deprechę po tych słowach. NIE OBWINIAJCIE
NIKOGO! U mnie każde pocieszenia wywołują płacz. Przecież to jest
tragedia, wielka strata. Miałam dziecko i koniec. Nadzieje, plany,
marzenia, obrazy - wszystko zniknęło.
Najgorsza rzecz na świecie.
Dlatego jak chcecie pocieszać swoje koleżanki po poronieniu,
uważajcie na słowa. Czasem lepiej przytulić i nic nie mówić. Ktoś
kto miał małego pod sercem a potem został z pustym brzuchem nie jest
w stanie przez jakiś czas normalnie funkcjonować. Zrozumie to ta,
która ma to za sobą. Nikt inny nie. TO JEST NIE DO OPISANIA.
I jeszcze jedno - DENERWUJE MNIE U ZNAJOMYCH I RODZINY, ŻE
KONCENTRUJĄ SIE NA MNIE, powszechna nieuwaga dla niedoszłych
tatusiów. Oni też stracili dziecko. Zdarza się, że rodzina o tym
zapomina i koncentruje sie na niedoszłej mamie, a przeciez RODZICÓW
BYŁO DWÓCH.

[kamelia04.08.2007]

by zawróciła patykiem Wisłę, niż uratowała tę beznadziejną ciażę

[mad-25]

Jestem tego zdania że czasami natura wybiera za Nas. Ja pierszą
ciążę donosiłam , mimo iż prawie do 5 m.c. wymiotowałam, miałam
dziwne uczucie że coś dziecku się stanie , przecież prawie nic nie
jadłam , zero witamin bo prawie wszystko zwracałam, syn zdrów jak
ryba za parę miesięcy skończy 4 lata. Druga ciążą mimio iż baardzo
ale to bardzo zbałam o siebie coś od początku było nie tak ,
przestała się rozwijać lekarz kazał przyjść za tydzień , a ja w tym
czasie poroniłam - był 7 t.c. (((

[kasiac23]

ja rowniez zaczelam krwawic w 9tc lecz dzieki Bogu, lezeniu plackiem i braniu
hormonow wszystko jest poki co wporzadku jestem teraz w 14tc i jest ok. Jednak
bedac w szpitalu i gdy zaczelam ponownie krwawic poszlam do lekarki ktora
powiedziala mi ze nic nie mozna wiecej zrobic a w naturze bywa tak ze niestety
jest wiecej poronien niz porodow. bylam wsciekla za te slowa ze tak mozna
powiedziec juz spanikowanej kobiecie.....

[lilith76]

Jednak
> bedac w szpitalu i gdy zaczelam ponownie krwawic poszlam do lekarki ktora
> powiedziala mi ze nic nie mozna wiecej zrobic a w naturze bywa tak ze niestety
> jest wiecej poronien niz porodow.

Okropne słowa, to prawda. Z ciążą będzie, co będzie, ale kobieta musi czuć, że zrobiła co się da i lekarz powinien jej w tym pomóc.

[pirolina]

Właśnie o to mi chodziło i przykro mi, że tak Cię zdenerwowałam w
jednym z postów powyżej. Pozdrawiam.

[memphis90]

Wczesna ciąża rządzi się swoimi prawami- jak jest coś nie tak z zarodkiem, to
ulegnie poronieniu niezależnie od tego, czy kobieta pojedzie sobie na narty czy
będzie leżeć plackiem w szpitalu. Te tajemnicze "zaszczyki" to zwykły
progesteron, skuteczny tylko w jednym przypadku- niewydolności ciałka żółtego. W
zasadzie chyba tylko w Polsce przepisuje się go jako placebo w każdej zagrożonej
ciąży. Na początku ciąży przeszłam przez to samo- plamienie, luteina doustnie,
leżenie i czekanie- albo się uda, albo nie. U mnie akurat się udało, aczkolwiek
tabletki nie miały z tym nic wspólnego- plamienie pochodziło z nadżerki.

[karolinaaaa000]

Moja ciąża obumarła według sekcji w 10 tygodniu łyżeczkowanie miałam w 13.
Trafiłam do szpitala w 13 tygodniu ciąży z plamieniem. Wtedy jeszcze nie miałam
pojęcia że mogę stracić malucha. Myślałam że to takie ciążowe plamienie które
minie. Trafiłam na usg. I tam mi lekarz powiedział że moja ciąża jest obumarła
tonem jakby mi mucha w pokoju zdechła. Ja rozumiem że to dla nich jest
codziennością ale dla mnie nie było. To było moje pierwsze dziecko a nie
tysięczne tak jak w jego przypadku (chociaż dla kobiety w ciąży moim zdaniem
nieistotne jest które to jest jej dziecko... to zawsze boli tak samo jeśli nie
bardziej) i mam do niego do tej pory straszny żal że nie potrafił albo nie
chciał tego uszanować. Jak wpadłam w histerie to rzucił że 90 % pierwszych ciąż
kończy się właśnie w ten sposób. Niesamowicie podniósł mnie na duchu. Na
szczęście później zajmowali się mną ludzie którzy posiadali zarówno rozum jak i
serce. To było rok temu pod koniec lipca. Teraz jestem w 38 tygodniu ciąży
Nieplanowanej, w którą zaszłam biorąc regularnie tabletki antykoncepcyjne. Jak
się później okazało już po zajściu w ciążę miałam dwa razy okres. Okres nie
plamienie. A mój synek niedługo będzie ze mną Ja również przychylam się do
opinii że ciąża rządzi się swoimi prawami. Siostra mojego faceta właśnie miała
łyżeczkowanie w 11 tygodniu ciąży (licząc od ostaniej miesiączki). Poszła do
ginekologa w 7 tygodniu przepisał jej leki podtrzymujące ciążę i dawał do
zrozumienia że on dużych szans na rozwój ciąży nie widzi. Dwa tygodnie po tej
wizycie poszła na usg. Biło serduszko w 9 tygodniu. W 11 okazało się że ciąża
obumarła. I jak tu wierzyć w to że jesteśmy w stanie cokolwiek zrobić.

Ps. Pamiętaj żebyś nigdy nie mówiła swojej koleżance że mogła zrobić coś więcej.
Ona teraz na pewno zarzuca sobie że to jej wina a zadaniem każdego do kogo się
zwróci jest uświadomienie jej że tak miało być a ona nic nie mogła zrobić. Moim
zdaniem to jest Twój obowiązek nawet jeśli myślałabyś inaczej.

[ewa-krystyna]

karolinaaaa000 napisała:
Jak
> się później okazało już po zajściu w ciążę miałam dwa razy okres. Okres nie
> plamienie
wybacz,ale to na pewno nie byly okresy,tylko krwawienia... okres podczas ciazy
jest po prostu niemozliwy...

[karolinaaaa000]

Masz rację źle się wyraziłam Chodziło mi po prostu o to że nie miałam żadnych
podstaw żeby myśleć że jest to plamienie bo po pierwsze trwało kilka dni i krew
była "żywa", nie brązowa ani różowa i absolutnie nie w małych ilościach. Za
pomyłkę słowną przepraszam.

[dragica]

Dwa lata temu poronilam ciaze w 12tc. Od 5tc do 11tc lezalam w
szpitalu na podtrzymaniu ciazy, dostawalam progesteron i nic.Nie
udalo sie.Plamien, boli do samego poronienia nie mialam. Poronienia
w wiekszosci przypadkow nie mozna,niestety, uniknac.