Tak bardzo chciałam mieć dziewczynkę....

[marta.71]

Jestem w 23 tygodniu ciąży. Mam termin na 5 czerwca. Mam 2 chłopców
w wieku 5 i 7 lat.
Wczoraj byłam na USG....I znowu będzie chłopczyk...a tak bardzo
chciałam miec dziewczynkę....
Nie moge sie z tym pogodzić...
Wiem, że powinnam sie cieszyć że wszystko jest w porzadku, że jest
zdrowy, że inni chcialiby miec dzieci a nie maja ich wcale...
Wszystko to wiem, a nadal czuje żal że Bóg nie dal mi na wychowanie
dziewczynki o która tak go prosiłam....
Jest mi bardzo przykro i czuję żal....chocw wiem, że nie powinnam....

[iwonagos]

tak, nie powinnas. dziekuj bogu, ze masz zdrowe dziecko

[karolina.and]

Nigdy nie rozumiałam takich sytuacji"ale ja bym chciał"
Nie potępiam cię bo rozumię że masz już synów i córeczka to fajna
sprawa,ale naprawdę dziekuj Bogu zdrowie malucha najważniejsze.
Albo próbuj dalej może do czterech razy sztuka.Powodzenia.

[sssto_krotka_1983]

faktycznie nie powinnaś czuć żalu a radość...kolejny raz na forum na
którym niektórzy starają się o dziecko po kilka lat ktoś wylewa
swoje irracjonalne smutki...dziewczyny ogarnijcie się wreszcie.Skoro
dziecko zdrowe to jakie znaczenie ma dla Was co ma w majtkach.
Piszesz że nie możesz się z tym pogodzić...przeczytaj raz jeszcze
swoje słowa, które brzmią jakbyś nie chciała swojego syna dlatego że
jest kolejnym SYNEM...czujesz się oszukana(tak wynika z Twojej
wypowiedzi).Ciesz się że urodzisz kolejne zdrowe dziecko!Są setki a
może tysiące kobiet które oddałyby wszystko żeby nosić w sobie życie
bez względu na to jakiej ono będzie płci!

[sinusoidaa]

A ja myślę, ze forum jest od tego, zeby podzielić się i radosciami i
smutkami. Jeśli Marta czuje smutek, to przeciez nie na własne
żądanie, bo takie ma widzimisię. Tak czuje i już. I z Jej postu
wynika, ze nie czuje sie z tym komfortowo, ma wyrzuty sumienia, ze
tak czuje, ale co moze na to poradzić? A takie komentarze, jakie
zafundowałyście Marcie, nie pomagają jej. Może mój przykład to duży
kaliber, ale to tak, jakby osobie z depresją powiedziec, zeby wzięła
się w garść.
A teraz kilka słów do Ciebie, Marta. Masz prawo czuć to, co czujesz,
masz prawo być smutna, spodziewałas się wyczekiwanej dziewczynki. To
uczucie minie, trzeciego synka będziesz kochała tak samo, jak dwóch
starszych. daj sobie tylko chwilkę na oswojenie się z tym faktem.
Nie miej wyrzutów sumienia. Trzymaj się ciepło, pozdrawiam

[sssto_krotka_1983]

a co miałyśmy napisać że rozumiemy???Dlaczego mamy poklepywać kogoś
po ramieniu, kiedy jego postawa nam się nie podoba.Wręcz przeciwnie
uważam że może jak ktoś ją troszkę opieprzy to przejrzy na oczy i
ucieszy ją fakt że kolejny raz dostąpiła zaszczytu bycia w ciąży.

[sinusoidaa]

Sądzę, że krytyka powinna być konstruktywna. A potępienie odczuć
Marty taką nie jest. Mówienie, ze nie powinna tak czuć, sprawia, ze
Marta będzie czuła się jeszcze bardziej winna, będzie miała większe
wyrzuty sumienia. Stokrotko, czy kiedykolwiek potrząsnęło Tobą
stwierdzenie, żebyś wzięła sie w garść? Przejrzałaś kiedykolwiek na
oczy po takim stwierdzeniu? Pisząc taką opinię dałas jedynie upust
swoim odczuciom. Może Tobie jest lepiej, ale nikomu innemu, a już
szczególnie Marcie, taka opinia ulgi nie przyniosła, wręcz
przeciwnie. Podtrzymuję - każdy ma prawo do złości, smutku. I w
przypadku Marty miną, Ona oswoi się z sytuacją, potrzebuje tylko
troszkę czasu. Nie jest żadnym odmieńcem pozbawionym uczuć
macierzyńskich. Po prostu ma prawo do smutku i już.

[foczkaka]

To nie jest "postawa". Nie wybieramy tego co będziemy czuć. Autorka nie
powiedziała że nie chce tego dziecka poniewaz jest chłopcem, nie napisała że nie
będzie go kochac. Napisała tylko co czuje i że ma wyrzuty sumienia z powodu tych
uczuć.

Autorko masz prawo czuc żal, masz prawo być smutna. Daj sobie prawo do tych
uczuć, ponarzekaj, albo popłacz jesli tego potrzebujesz. A potem pomysl sobie ze
wiele kobiet taki zawód przeżywa, ale potem i tak kochaja swoje dzieci bardzo
mocno, niezależnie od płci. Twój trzeci synek na pewno będzie Ci drogi tak samo
jak dwaj starsi.

[gato.domestico]

a ja Cie rozumiem.
Tez chcialam miec dzewczynke...nie wiem dlaczego ale od zawsze
myslalam ze bede miec mała panienke
Mimo ze udalo mi sie zajsc w ciaze za II ivf mialam preferencje co
do plci...czy to zbrodnia? taka wyrodna jestem ;P
Podczas usg dowiedzialam sie ze to bedzie chlopczyk...troche bylam
zawiedziona szczerze pare dni ale mi minelo...taki oto efekt
nastawiania sie
Cieszę sie ze z malym wszystko ok ...oczekiwania zawsze mozna
zmienic

[julienx]

Martuś trochę Cie rozumiem. Trzecia proba to juz nie w kij
dmuchał... szansa na kolejną dziewczynkę nikną... bo nie wszyscy
chcą miec wiecej niz 2,3,4.. dzieci...

Najwazniejsze ze dzieciątko zdrowe - wiadomo.

Ja sama mam juz chłopca i teraz bardzo chciałam miec dziewczynkę...
udało się, ale gdyby byl kolejny chłopczyk pewnie zaliczylibysmy
kolejną, trzecią probe...

ale jesli trzecia bylaby probą meską - musielibysmy odpuścic...

[memphis90]

Tak, tak, jako dziecko, które nie było wyczekiwanym chłopcem, tylko
niechcianą dziewczynką, nie zgodzę się z Twoim hurraoptymistycznym
postem... Dziecko wyczuwa i pamięta niechęć rodzica. A obowiązkiem
rodzica jest uporać się z emocjami do porodu. Nie byłoby problemu,
gdyby kobiety nie odczuwały potrzeby "zamawiania" sobie dziecka
określonej płci u Pana Boga.

[gemmi18]

Trzeba było nie pytać lekarza o płeć lub poprosić, żeby nie mówił -
nie czułabyś teraz żalu i zawodu Ja nie chciałam wiedzieć, czy
urodzę córkę, czy synka, było mi to obojętne i chciałam mieć
niespodziankę. Wtedy po porodzie też nie czułabyś się tak, jak
teraz, bo miałabyś synka przy sobie, pięknego i zdrowego, nie
powiedziałabyś 'o nie, chciałam mieć córkę!', po prostu
cieszyłabyś się, że już jest obok. A tak, no cóż, musisz
przecierpieć kilka miesięcy i oswajać się, że będzie kolejny
rozrabiaka Będzie dobrze, zawsze czwarte dziecko może okazać się
dziewczynką!

[marryberry]

kurcze lubie to forum ale nie rozumiem czasem ludzi jesli ktos chce
sie wyzalic i powie to co naprawde czuje to juz go ukamienowac nie
mozna jej bylo napisac ze to co ze kolejny syn wazne ze zdrowy a
dziewczynke moze jeszcze bedzie miec tylko od razu ze jest wyrodna
matka moze nie doslownie ale napewno nie jedna tak pomyslala

marto nie przejmuj sie głupimi dogryzkami na córke jeszcze masz czas
a wiesz jak sie swietni bedzie czuc dziewczynka wiedzac ze ma tylu
starszych braci nikt jej nie podskoczy niedaleko mnie mieszka
rodzina gdzie jest 5 chlopcow najstarszy ma 25lat i ostatnia 6
urodzila sie dziewczynka ma juz 3 latka wiesz jaka jest
rozpieszczana takich ludzi bierz sobie za przykład i glowa do góry

[88monia]

Ja tez staram sie o dziecko i mam z tym problem ale to nieznaczy ze problemy
innych sa mniej wazne, ja mam takie problemy a Marta ma inne, niemozna kogos
winic czy krytykowac ze ma takie odczucia a jak sie komus temat niepodoba i
zachowanie Marty to niech nie pisze. Napewno sie wszystko ulozy, to pewnie tylko
chwilowy smutek a forum jest od tego by otrzymac wsparcie i wymienic sie
refleksjami a nie by osadzac!!!

[janette81]

Marta bedzie dobrze
ale musiasz sie z tym oswoic mialas nadzieje na corke ale nie wyszlo i bedzie
chlopak - wiesz ze jest zdrowy i ze wszystko ok ato juz duzo - minie troche
czasu i sie pogodzisz z tym ze to jednak nie corka

ja mialam sasiadow ktorzy mieli dwoch synow i tez chciali miec corke jednak
urodzil sie trzeci syn, a potem po kilku latach byla wpadka i maja corke ktora
jest najmlodsza - za to rozpieszczona przez rodzicow i rodzenstwo ktore jest
duzo starsze od niej takze nie wszystko stracone glowa do gory

[evrin]

tu jest podobny watek:

forum.gazeta.pl/forum/w,88633,104961707,104965273,Re_Chore_mysli_i_wyrzuty_sumienia.html

[bell1977]

Marta nie przejmuj sie, że tak czujesz. Mi niby było obojętne czy
będzie chłopiec czy dziewczynka i na początku jak lekarz powiedział
mi, że to chłopiec to ucieszyłam sie, że będe miała drugiego synka.
Gorzej było później kedy rozczarowane babcie zaczęły się krzywić -
Łe, chłopiec.... Byłam tak rozbita tymi komentarzami, że zrobiło mi
sie strasznie przykro, że nikt sie nie cieszy i myślałam sobie - No
tak gdyby była dziewczynka to wszyscy byliby zadowoleni i ja tez
teraz bym sie teraz śmiała. Ja przez moment chyba żałowałam, że to
nie dziewczynka, chociaz tak sie przecież cieszyłam, że będzie
synek...
A teraz poza Piotrusiem wszyscy świata nie widzą A córki będziemy
miały tylko musimy poczekac jak nam je nasi chłopcy przyprowadzą
kiedyś do domu i przedstawia jako swoje przyszłe żony

[reteczu]

Tak bywa...Siostra mojego męża była w identycznej sytuacji jak
Twoja. Ma 3 chłopców. Los tak chciał i już.

Ja jestem szczęściarą. Wprawdzie nie wyszło nam idealnie według
planu, bo chcieliśmy mieć pierwszego chłopca, a potem dziewczynkę, a
mamy dwie córki (7 lat i 3 latka) i 5-miesięcznego faceta.


Najważniejsze, żeby dziecko było zdrowe. Moja siostra ma
autystycznego 4-latka. To jest dramat prawdziwy.

[k_sawa]

ja cię bardzo dobrze rozumiem i wspieram, aczkolwiek dla mnie nie jest to dramat
mam 3 córki i jestem szczęśliwa.

[malgosiek2]

Ok,masz prawo czuć żal.
Ale co ma z tym wspólnego Bóg?
Sensu i logiki nie widzę
Toż,to czyste prawa genetyki,a nie Bóg

[anik801]

Moja ciotka 4 synów i teraz urodził jej się wnuk.Nie była zbyt
szczęśliwa,nawet nikomu się nie pochwaliła.No bo według niej czym tu
się chwalićWiesz są kobiety, które rodzą dzieci tylko jednej płci.
miałam sąsiadkę która mogła mieć tylko synów(ciążę z dziewczynkami
traciła).Teraz leżałam w szpitalu z dziewczwyną,która też urodziła
3syna-ale ona ciszyła się bardzo.Znam takie rodziny,w których są
dzieci tylko jednej płci np.4dziewczynki(ich tata żartuje,że
ostatnia była chłopcem tylko ją za ptaszka przy porodzie ciągnęli i
urwali).Ludzie uważają,że pech to mieć już 2 dzieci tej samej płci,a
troje to już kara jakaś!No,bo PARKĘ trzeba mieć koniecznie!Ja mam
6letnią córkę i jak tylko zaszłam w ciążę to słyszałam jak świetnie
gdyby teraz był syn.Na święta wszystkie życzenia,które odbierałam
brzmiały"żeby wam się teraz syn urodził".Mojam mama urodziła 3
dziewczynki i 1 chłopca.Bardzo się cieszę,że mam 2 siostryMoja
mama stwierdziła że musi mieć syna i będzie próbowała.Ja trochę Cię
rozumiem,bo też bardzo chciałam mieć córkę i nigdy nie widziałam się
w roli matki chłopca.Może właśnie dlatego,że miałam siostry,a brat
(jako najmłodszy był straszny!)wolałam dziewczynki.No,a teraz będę
miała synka-kocham go już teraz,ale trochę się boję jak to będzie

[ewik74]

A ja chcę zostać szczęśliwą mamą w maju. Niewżne czy chłopczyk czy
dziewczynka byle się urodziło i było zdrowe. Już jedno straciłam i modlę
się żeby tym razem było OK. A brat mojego Bąbelka czeka niecierpliwie na
rodzeństwo.

[jagodzianka73]

Ja wczoraj też miałam USG połówkowe. W domu mam dwóch chłopców, no i właśnie się
okazało że będzie trzeci chłopak. Poczułam się lekko zawiedziona choć w głębi
serca wiedziałam że to będzie synuś. Cieszę się bardzo, że jest zdrowiuśki, no i
wiem czego się mogę spodziewać, bo doświadczenie już mam. Życzę Ci wszystkiego
dobrego. Nie martw się... Dziękuj opaczności i Bogu, że dane Ci jest być mamą,
że masz zdrowe dzieci. Nawet nie wiesz, ile mamy szczęścia.

[emil-ia84]

Polecam:
dziecko.onet.pl/41462,4,44,corka_za_wszelka_cene,artykul.html

[magdak75]

Rozumiem Cie doskonale, sama mam dwóch chłopców wieku 8 i 4 lata ,
za jakies 2 tygodnie pojawi sie trzeci chłopak, tez byłam
zawiedziona, teraz pod koniec ciązy pojawiły sie komplikacje i wierz
mi robię wszystko żeby urodzic zdrowe dziecko, nie ważne już dla
mnie co będzie chłopczyk czy dziewczynka, a wierz mi zawsze marzyłam
o dziewczynce...
Pozdrawiam gorąco
Magda

[mamadi]

Też Cię rozumiem i też dostało mi się na forum za to, że pragnę dziewczynki.Do mnie los się uśmiechnął i noszę córcię. Kto powiedział, że nie wolno nam pragnąć czegoś? Dlaczego nie możemy chcieć i zdrowego dziecka, i określonej płci, dobrze płatnej pracy, kochającego męża, domu z ogródkiem? Kurcze, dziewczyny dlaczego musimy czuć się winne, że bardzo nam na czymś zależy. Dajcie spokój z tą hipokryzją. Jak się czegoś chce, to trzeba to szczerze przyznać, a nie oszukiwać, że wystarczy to co się ma. A Tobie życzę czwartej córeczki.

[roxana8881]

Tez chcialam dziewczynke. To moja pierwsza ciaza. Na USG widac wyraznego chlopczyka, ale ciesze sie i tak Na poczatku tez bylam lekko rozczarowana, ale teraz nie zamienilabym tej kruszyny w moim brzuszku na nikogo innego

[iwonkocia]

i tak trzymaj, roxana

[roxana8881]

Powiedz sobie tak..nie wazne jaka plec, byle by zdrowy byl

[sssmutna]

Ja rozumiem cię chyba najlepiej... Sama jestem w takim dołku
psychicznym spowodowanym oczekiwaniem na syna. A jestem ju.ż w 8 m-
cu ciązy i ciągle mi nie przechodzi, a dowiedziałam się o płci już w
13 tyg. ciąży. Jedyna róznica to ta - i tu napewnoi gromy z nieba
sie posypią na mnie - że to moja 1 ciąża i nie mogę zaakceptować
płci dziecka. Od zawsze marzyłam o córce, starania też były sporo
przed owulacją, ale nie przypuszczałam, że tak to będę przeżywać,
gdy okaże się inaczej. I tu niespodzianka... Nie potrafię wyjaśnic
tak naprawdę dlaczego tak mnie to załamało. Wyłam przez kilka dni i
do dziś się nie pozbierałam. Nienawidzę siebie za to, że tak
krzywdzę tym moje dziecko, które jeszcze się nie urodziło i mojego
męża, który juz nie wie jak mnie pocieszyć. Tak bardzo chciałam małą
córunię - nie rozumiem małych chłopców, nie umiem się nimi zajmować.
Dla mojej mamy to już będzie 3 wnuk i wiem że tym ją też zawiodłam.
Niewiem czy to przypadek, ale wszyscy chłopcy w naszej rodzinie i
otoczeniu są lub byli takimi narwanymi dziećmi, mieli kolki, gorzej
sie rozwijają, później mówią, istne diabły wcielone... Dziewczynki
są urocze, grzeczne, mądre i zdolne. A poza tym córka to taka
bratnia dusza mamy... nie da się tego niczym zastąpić.
I jeszcze otoczenie nie daje mi żyć, potęgując to okropne uczucie
zawodu i smutku,. Ostatnio gdy mnie zapytano co będzie i
odpowiedziałam że syn, znajoma stwierdziła "trudno, byle zdrowe"...
z takimi opiniami i żałowaniem spotkałam sie nie raz...
Nie mogę sobie poradzić z moim problemem, choć wstyd mi się do tego
przyznać co czuję i tak sobie przez całą ciążę cierpię w milczeniu...

[jagodzianka73]

No , to tutaj poszłaś po bandzie dziewczyno. Koleżance która mówi "trudno" na
twojego synka, to bym już podziękowała za koleżeństwo. Nigdy w życiu nie myśl,
że Twoje dziecko jest gorsze bo jest chłopcem. Wolniej się będzie rozwijał, jak
go zaniedbasz a tak będzie się rozwijał w swoim tempie. Wolniej czy szybciej -
to przecież mały człowiek i indywidualność. ja właśnie jestem w ciąży z trzecim
synem i uwierz mi, że tutaj to dopiero można by było mieć pretensje... Jednak
tylko na początku się troszkę zmartwiłam a teraz tak strasznie się cieszę.
Nie rozumiesz małych chłopców i nie potrafisz się nimi zajmować??? A skąd wiesz
jak zajmować się małą dziewczynką???
No a poza tym córeczka jest tatusia a synek mamusi.
Wiem co mówię

[iwonkocia]

jagodzianka,ja tam chce miec drugiego chlopca! ale jesli bedzie
dziewczynka, to tez dobrze

[iwonkocia]

ssmutna,nie przejmuj sie otoczeniem. ja mam 5-letniego chlopca i
zapewniam cie,ze jest slodki i kochany, uwielbia sie przytulac i
wyznawac mi milosc. troszke szaleje,ale na pewno nie ejst zadnym
diablem wcielonym.
znam natomiast okropne dziewuszyska-
rozwydrzone,krzykliwe,niedelikatne,zero elegancji i taktu. w naszych
czasach coraz wiecej niegrzecznych dziewczyn. pracowalam w szkole
swego czasu i owszem,duzo bylo przemilych dziewczynek,ale rowniez
sporo okropnych. a niegrzeczna dziewczynka bywa, ze jest gorsza od
niegrzecznego chlopca.

[mamadda]

A ja jak zaszłam w ciążę nieplanowaną i dostałam depresji to czułam,że wcale nie
chcę tego dziecka. I powiem Wam,że argumenty typu: "tyle kobiet pragnie mieć
dziecko i nie moźe" wcale do mnie nie trafiały. wchodziłam specjalnie na fora,na
których kobiety żaliły się,że nie mogą zajść w ciążę lub opowiadały o
poronieniach,żeby "docenić" swoją sytuację. I co? I nic. bo to były problemy
tych kobiet-a mój był inny (owszem współczułam im,ale nie miało to nic wspólnego
ze mna i moimi odczuciami). To tak jakby osobie,której ucieło nogę mówić "a
popatrz ktoś nie ma dwóch nóg-ma gorzej". czy to nas pocieszy,czy zdejmie z nas
naszą osobistą tragedie braku jednej nogi?

Oczywiście nie ma co porównywać kalectwa do ciązy,ale chodzi mi o sam fakt. nie
pociesza człowieka świadomość,że inni maja gorzej (chyba jakiegoś sadystę
jedynie co się cieszy z cudzego nieszczęścia i ze on ma lepiej). to co czujemy
jest nasze,indywidualne i nie równa się ztym,ze jesteśmy złe. bo ja mimo
depresji o ciążę dbałam i dbam i autorka postu tez będzie chciała dla dziecka
najlepiej-ale to co czujemy,czułyśmy jest niezalezne od nas i własnie lepiej
jest wyrazić ten żal przed narodzinami dziecka niz go tłumic i udawać,że nie
ma-a wyjdzie on potem w gestach i czynach.

[iwonkocia]

marta oraz inne dziewczyny,ktore nie akceptuja plci nienarodzonego
dziecka- macie prawo czuc to,co czujecie. to sa uczucia i nie zawsze
umiemy na nie wplynac. forum jest po to,zeby moc sie wyzalic i nie
rozumie dlaczego niektorzy tak sie oburzaja na uczucia innych
kobiet! nie ma sensu tym uczuciom zaprzeczac-skutek jest odwrotny od
poządanego.

chce Wam powiedziec, dziewczyny,ze pomimo swojego
rozczarowania,musicie byc rozsadne,ze wzgledu na dziecko,ktore
niczemu nie jest winne i nie ma pojecia,ze Was zawiodlo ze wzgledu
na plec lub ze w ogole sie zjawilo. to na pewno trudne, ale my,
kobiety,musimy czesto, wbrew temu,co czujemy, byc rozsadne i
opanowane. dla naszych dzieci, dla naszej rodziny. byc moze po
urodzeniu malenstwa wszytsko sie zmieni. zycie tak szybko zmienia
okolicznosci!

inna sprawa,ze doswiadczenia zmieniaja nasze uczucia i
pragnienia.nie doswiadczylyscie straty czy smierci dziecka.gdy
straci sie dziecko, to płec,kolor oczu,wlosow...to po prostu nie
istnieje, nie mysli sie o tym. po stracie dziecka zlapalam sie na
tym,ze teraz to ja nie boje sie porodu i ejstem gotowa na kazdy
bol,zeby tylkomiec zdrowe dziecko.

[pola.cocci]

Nie ma sie o co oburzac, wg mnie. Dziewczyna nie ma problemow z
zajciem czy utrzymaniem ciazy to ma inne problemy i inne podejscie
do roznych spraw. Troche zrozumienia dla innych dobrze robi.

Ja tam autorke rozumiem, bo ja bbbb. chcialabym miec drugiego
chlopca i jezeli okaze sie, ze to jednak dziewczynka, to bede
musiala sie do tego przyzwyczaic i przemyslec pewne praktyczne
aspekty Ale i tak najbardziej boje sie, zeby to nie byly
blizniaki

[sssmutna]

Powiem szczerze bardzo jestem zaskoczona waszymi postami...
Pozytywnie... Oczekiwałam potępienia, wytykania mi idiotyzmu itp. A
wy tak naprawdę napisałyscie ze mam prawo tak czuc... Powiem wam
szczerze, że takie rady bardziej mnie dotknęły niz obelgi.Bo ja
nigdy, przenigdy nie chciałabym skrzywdzić swojego dziecka moim
niezrozumiałym rozczarowaniem. Wstydzę się tego że tak czuję i na
siłę próbuję to z głowy wyrzucić te okropne myśli i żal. Ale
uwierzcie to nie jest takie proste. Jak już ktoś napisał pocieszanie
się faktem, że inni mają gorzej mi nie pomaga. I każdego dnia
przepraszam to dzieciątko pod moim sercem,ze nie umiem się z niego
cieszyć tak jak powinnam

[klubgogo]

Nie staraj się przypadkiem o nastepne dziecko, a gdy Twój trzeci synek będzie większy, pokaż mu co napisałaś, ciekawe co on na to powie, że ma taką matkę. Wstydziłabym się o czymś takim głośno mówic.

[mamadda]

Moja babcia ma to samo co Ty. Ona zawsze wie co "powinno" a co "nie powinno się
mówić"-co więcej ona ma nawet monopol na to co 'powinno" a "nie powinno" się
czuć. Ja z kolei martwiłabym się o Twoje dzieci jak mozna rosnąć przy
mamie,która akceptuje tylko poprawne (wd.niej) uczucia.

Po za tym czy Ty zawsze czułaś i robiłaś wszystko w życiu tak jak "powinno" się
czuć i robić?

Jeśli odpowiesz tak,to napisz proszę kto robi takie badania i sondaże na temat
tych powinności i kto je segreguje wd. słusznych i złych?

I nie martw sie o synka autorki wątku-nic mu nie będzie. Przy takiej mamie
wyrośnie na dziecko zdolne do wyrażania wszelkich uczuć,nie zaś na stłumione i
zahukane (bo będzie się wstydziło mówic o uczuciach tak jak ja lub Ty-nas
wychowały matki "nakazujące". Dziwię się jednak,że mimo tych doświadczeń
powielasz schemat,bo mój synek będzie mógł czuć co odczuwa,a koryguje się
zachowanie a nie uczucia).

Marto!.

[zabcia35]

Zapraszam Cie na watek rafki37.
Twój żal do Boga szybko zamieni sie w poczucie wdzieczności.
Mysle, ze takie fanaberie i grymasy zdarzaja sie tym kobietom, które
dzieci dostaja ,,na tacy"...
Mam nadzieje, ze po lekturze ponizej pokochasz tego maluszka całym
sercem, czego Ci zycze


forum.gazeta.pl/forum/w,586,107175967,107175967,ciezko_mi_i_sm
utno.html

[mamadda]

Przepraszam a czy ona napisała,że go nie kocha?

Ja tego nie wyczytałam z tekstu,pisała jedynie o swoim rozczarowaniu płcią
dziecka,gdzie tu mowa o "nie chceniu" czy "nie kochaniu"?

[klubgogo]

Wyraziła się jasno, ze nie chce kolejnego chłopca... i to jest przykre, kiedy matka tak mówi, ale cóż.

[mamadda]

Znów czytasz między wierszami,albo dopowiadasz co chcesz słyszeć.

Napisała,że jest rozczarowana,bo WOLAłA mieć dziewczynkę- a to nie jest
równoznaczne z tym,że nie chce synka.

O tym nie ma ani słowa,że go nie chce.

Pisze jedynie o swoim ROZCZAROWANIU a to nie to samo co NIE CHCENIE bądź
NIEKOCHANIE.

[green_land]

Ale czyż nie mozna odczuwać zawiedzenia, że chciało się inną płeć?
Czy żadna z tych, co krytykują, nigdy nie pomyślała "gdybym miała
dziewczynke to...", albo "z chłopcem było by łatwiej"?
Ja się martwiłam, bo młoda jest bardzo wysoka, a wiem, ze zbyt
wysoki wzrost dla dziewczyny to problem /proszę tu z modelkami nie
wyskakiwać/. Też słyszałam "masz przecież zdrowe dziecko" - i to
wszystko racja, ale nie będę się oszukiwać, że miałam takie myśłi.
Co z tego, ze głupie, że mnie wkurzyały? Ale były. Ja wolę znać
swoje reakcje i odczucia, nawet jak są dla innych niewygodne.

Żabcia, nie gadaj o fanaberiach, bo chyba wiesz, jak w ciaży to
wygląda. Z buzującymi hormonami nie da się nic zrobić. Ja zaś nie
mam żadnych, najmniejszych nawet wątpliwości, że ona to dziecko od
początku kocha, tylko inaczej, niż niektóre z nas chciałyby.

[wuika]

Bez sensu, moja droga. Jeśli ona tak czuje, to jest jej sprawa. I chyba lepiej,
że spróbuje to jakoś przerobić, przegadać, umieścić się w tym, a nie trzymać
wewnątrz siebie i dusić, doprowadzając do nie wiadomo jakich konsekwencji. Tak,
ja też nie rozumiem, jak się można tak bardzo nakręcić na to, że chciało się
mieć dziecko jednej płci, a ma się inne, tak jak nie potrafię zrozumieć różnych
ludzkich przypadłości czy problemów tylko dlatego, że ich nie mam. I to, że ja
bym się cieszyła z dziecka obojętnie czy syna, czy córki (choć np. jako pierwsze
wolałabym córeczkę), nie oznacza, że wszyscy wszyscy wszyscy muszą być równo
zadowoleni z tego, co im przynosi los. I naprawdę, lepiej, jeśli nie chowają
problemów, tylko próbują coś z tym zrobić - pogadać i zrozumieć same siebie.
Będzie im łatwiej.

[zabcia35]

Macie rację, trzeba się wygadać, tyle ze z tego jej postu bije
głeboki smutek i te rozpaczliwe słowa o żalu do Boga... Czy to nie
przesada?
Zal do BOGA mamy chyba wtedy, gdy spotyka nas coś czego bardzo nie
chcemy, czyż nie tak?

Ja też myslałam sobie ze chciałabym synka, bo mam 2 córy, a tu
trafiła sie trzecia córa.
Jednak przeszłam tak wiele, zeby mieć te maleństwa, ze bardziej niz
na wiadomosć o płci czekałam na dobre słowo lekarza robiacego usg,
ze maluszek zyje i ze jest zdrowy.
Wierzcie mi, ze z perspektywy kobiety walczacej o dziecko kilka lat,
która straciła 5 razy ciążę i urodziła w 22 tyg martwe ,chore
dziecko jest to dla mnie fanaberią i wrecz wzdryga mną gdy czytam o
żalu do Boga z powodu zdrowego dziecka płci innej niż zamierzona.

Moge domniemac ze autorka wątku nie chciała trzeciego dziecka lecz
córkę, a gdy okazało sie ze jest inaczej przezywa wielki zawód.
Ja tak to widze i podobnie jak ona ma do tego prawo, ja wyrazam
swoje zdanie jako matka, której droga do macierzynstwa była długa i
pełna bolesnych doswiadczen.
Pozdrawiam

[iwonkocia]

zabciu, z naszej pesrspektywy, czyli kobiet, ktore stracily
dziecko/dzieci, to co pisze Marta wydaje sie błahostka,fanabieria, a
zal do Boga nas dziwi.
musismy ejdnak uznac fakt,ze to,co ona czuje jest prawdziwe i
naprawde ona cierpi z powodu innej plci dziecka niz by chciala.
cierpi byc moze z tego powodu,ze nie przezyla wiekszej tragedii
zwiazanej z dziecmi. nie umniejsza to jednak jej cierpienia. ja jej
zazdroszcze- chcialabym sie przejmowac takimi sprawami,ale juz nie
umiem.

[green_land]

Ja rozumiem Twoje wkurzenie, ale także jej żal Człowiek, który nie
znalazł się nigdy w takiej sytuacji, jak Twoja, nie rozumie i tyle,
ze błogosławieństwem jest zdrowe dziecko. Może próbować zrozumieć, i
moze mu się to udać, ale nie przeszedł przez to i dlatego jego
myślenie jest inne.
Ja odczytałam to jako brak odpowiedzi Boga na jej modlitwy, takiej
odpowiedzi, o jaką prosiła. I stąd ten żal. Bardzo chciała,
uwierzyła, że będzie dziewczynka, a tu taki zawód - Bóg jej nie
wysłuchał. I rozgoryczenie - bo... obiecał. Wszak jest napisane:
proście a otrzymacie.
Ja bym się wkurzyła, gdyby ton jej wypowiedzi był inny - złość,
niechęć do dziecka - taka włąsnie ze złosci. A tu widziałam jedynie
rozgoryczenie i zawiedzione nadzieje. Dlatego jest mi jej żal.

[sssmutna]

Każdy ma prawo do marzeń. A marzeniem autorki postu i moim było miec
córeczkę. I kiedy dowiesz się że marzenie jednak się nie spełniło
(choć praecież nie jest wygórowane bo inni mają córki i to nie
jedną) masz żal w sercu, smutek i czujesz się zawiedziona. I choć
tłumaczysz sobie, że to głupie, chore i inni mają gorzej, dalej z
utęsknieniem patrzysz na mamy z małymi dziewczynkami i juz wiesz, ze
ty nie będziesz miała swojej małej królewny, która będzie
twoją "bratnią duszą". Bo nikt mi nie powie syn nigdy nie będzie
córką, która dla matki (w ogóle dla rodziców) jest takim ich
błogosławieństwem.

Bzdury.

[martabg]

"I kiedy dowiesz się że marzenie jednak się nie spełniło "...
i juz wiesz, ze
> ty nie będziesz miała swojej małej królewny, która będzie
> twoją "bratnią duszą"
Bo nikt mi nie powie syn nigdy nie będzie
> córką, która dla matki (w ogóle dla rodziców) jest takim ich
> błogosławieństwem.


???
Córka jest czym? Błogosławieństwiem?

Syn jest syn, córka jest córka. Co je łączy to fakt, że są dziećmy
chcącymi być kochanymi BEZWARUNKOWO. Czyli nie za łechtaczkę a za
to, że urodziły się, są zdrowe i że wogóle SĄ.
Błogosławieństwem jest DZIECKO. Poprzewracało się niektórym. Wiecie,
jak marzenia się nie spełniają? Moja córka zmarła po porodzie, to ja
straciłam jeszcze dwie inne ciążę. To, że komuś się rodzi syn nie
jest tragedią. To szczęscie. Cała reszta to jakieś popierdułki,
drobiazgi. Ale jak tak bardzo chcecie, to zróbcie ze swoich
synków "Adasie, swoje Adasie". Ubierajcie w sukienki jak dla was
jest to wyznacznikiem szczęścia. Wasze "małe królewny"...

[green_land]

Jak chcesz łapać za słówka to proszę bardzo:
> są dziećmy
> chcącymi być kochanymi BEZWARUNKOWO. Czyli nie za łechtaczkę a za
> to, że urodziły się, są zdrowe
Rozumiem, że chore dziecko już nie ma prawa oczekiwać bezwarunkowej
miłości? Bo to wynika z Twojego postu. Więc skoro i Ty nie potrafisz
napisać jasno, co chcesz przekazać, to nie łap za słówka i nie
zarzucaj głupoty. Bo sama mogłaś być w podobnej sutuacji, tylko ze
nie miałaś tyle szcześcia do te, które dziecka nigdy nie straciły.
Jak widzę empatii w Tobie wiele nie ma, więc bardzo mozliwe, ze bez
tych doświadczeń, które przeszłaś także miałabyś podobne "problemy",
co Autorka wątku.

[martabg]

i ciąg dalszy... 'są zdrowe i że wogóle SĄ' Ponadto życzenie, by
dziecko urodziło się zdrowe, jest dla mnie jak najbardziej
zrozumiałe. Marząc o zdrowym dziecku chcemy, by miało radosny,
bezproblemowy start. W chorobliwym marzeniu o określenoj płci takiej
troski nie widzę.

Ja napisałam jasno, co myślę. Chociaż potrafię jeszcze jaśniej:
Uważam, że ktoś, kto chce dziecka tylko po to, by ubierać je w
sukienki, do rodzicielstwa nie dorósł. Do kupna lalki owszem.


> Jak widzę empatii w Tobie wiele nie ma, więc bardzo mozliwe, ze
bez
> tych doświadczeń, które przeszłaś także miałabyś
podobne "problemy",
> co Autorka wątku.
Więc autorka także nie ma za grosz empatii.


Przypomina mi się 18 córki mojego szefa... Dostała w prezencie
mercedesa. Rozpłakała się, bo marzyła o innym kolorze. Reszta gości
spojrzała na auto z zazdrością a na nią z politowaniem, bo przecież
wielu z nich chciałoby dostać auto... obojętnie w jakim kolorze. I
raczej zrozumienia dla niej za grosz nie mieli. Może poza kilkoma
pustymi panienkami, dla których samochód musi pasować do różowej
torebki i podobnych tipsów. Ot, takie skojarzenie...

[mamadda]

Ja również ucieszyłabym się z mercedesa w byle jakim kolorze. Ucieszyłabym się
nawet z poloneza.

Ale rozumiem rozczarowanie córki szefa i nie potępiam jej-bo ona ma inne
doświadczenia. Być może jest za młoda i nie miała okazji doświadczyć żadnej
większej tragedii i dlatego kolor samochodu jest dla niej tak ważny.

Czy należy ja potępiać? Bo nie poroniła,bo nikt jej jeszcze nie umarł,bo nie
choruje?

Nie sądze. nie wiadomo co ją jeszcze spotka,być może doświadczy czegoś jeszcze
boleśniej (własnie przez to,że do tej pory los był dla niej łaskawy).

Tak samo jak wychowujemy dzieci: nie potępiamy ich rozpaczy z powodu
np.połamanego samochodzika,tylko dlatego,ze dla nas to duperela (bo ja poroniłam
czy zwolniono mnie z pracy). Każdy ma swoje tragedie-dla niego równie ważne co
dla nas błahe.

Bo równie dobrze poronienie może nie być dla kogos tragedią (bo przeżył
trzy,albo był ofiara holocaustu).To jest właśnie brak empatii: ie rozumieie
drugiego człowieka tylko z tego powodu,że mieliśmy "gorzej".

To tak jakby brak jednej nogi nie był tragedia,bo ktos inny nie ma dwóch. Zawsze
są gorsi i lepsi i może zamiast się porównywać i licytować,warto wsłuchać się w
drugiego człowieka i jego emocje- dla niego równie bolesne i przykre (bo nie
posiada może gorszych doświadczeń-co nie jest jego winą).

[martabg]

Fajnie to napisałaś. I z wieloma kwestiami się zgodzę.
To oczywiście nie jest nikogo wina, że ma takie doświadczenia a nie
inne. Ale ja jestem zdroworozsądkowa, i jak piszesz o małym
samochodziku i dziecku to ok, ale dorośli powinni inaczej podchodzić
do pewnych spraw i problemów. "Przerobić" sobie wszystko w głowie i
nie poddać się negatywnym uczuciom.
Pewnie, ze mierzę teraz wszystkich swoją miarą. Bo innego
odniesienia już nie mam. I mam wielką chęć potrząsnąć kimś i
powiedzieć, że to nie jest tragedia, jak rodzi się chłopiec, bo ja
dałabym wiele, by mieć takiego brzdąca przy sobie. Bo to dla mnie
absurdalne, kochać kogoś mniej lub więcej tylko dlatego, że ma
siusiaka lub nie.

Ale dobrze, niech ktoś rozpacza i się smuci, bo życie z
niego "zadrwiło" lub Bóg nie wysłuchał próśb (byle te o zdrowe
dziecko wysłuchał...) Ja też miałam chwile zwątpienia przy pierwszej
ciąży i los dał mi pstryczka w nos, coś na zasadzie "Myślałaś, że to
nieodpowiedni czas na ciążę? To teraz masz".

Z biegiem czasu rzeczywiście patrzy się na wszystko inaczej i ten
synek będzie jednak darem od losu, brakującym puzzlem w rodzinnej
układance. Byleby nie odczuł, że mamusia wolała zamiast niego
dziewczynkę. Bo to chyba gotuje traumę na pół życia.

skad w ogole dyskusja jakiej plci dziecko?

[emil-ia84]

A ja w ogole nie rozumiem, co jest takiego, ze mama marzy sobie jakas konkretna
plec i potem rozczarowana i smutno jej...
Zgadzam sie z tym, ze niewazna jest plec, wazne, ze sie w ogole udalo. Bo
dziecko to cud, obojetnie czy ma penisa czy pochwe.

A jesli np. urodzi sie ta upragniona dziewczynka w jakims przypadku, a bedac
dorosla powie: "mamo, nie czuje sie kobieta, czuje sie mezczyzna w kobiecym
ciele, zmieniam plec", to co wtedy stanie sie z taka matka? Zawal? Depresja?
Alkoholizm?
Istnieje przeciez roznica miedzy plcia fizyczna/fizjologiczna a plcia socjalna...

Chodzi o lalki? Chlopcy tez moga bawic sie lalkami, jesli im sie to umozliwi, a
nie bedzie ich od urodzenia wpychac w ramy tego, co nam sie wydaje do chlopcow
pasowac i vice versa (jesli o dziewczynki chodzi).

A w ogole patrzac na to, jak obecnie wyglada sytuacja i jak przez lata
wygladaly, to chlopcom w zyciu latwiej... tez jakis plus...

[green_land]

> Pewnie, ze mierzę teraz wszystkich swoją miarą
A ja nie. I nie będę się tu licytować na tragedie życiowe.

Syn mojej znajomej się powiesił. Odratowali. Dwa lata bezustannej
walki o poprawę. Nic. I kiedyś powiedziała coś w stylu, że lepiej,
gdyby go wtedy nie odratowali. Nie zszokowało mnie to. Ale wielu
tak, bo: jak tak można o własnym dziecku!
A ja nie chę być tą, ktora rzuci kamieniem.

I jeszcze jedno - piszesz o poronieniach. Naprawdę nigdy nie
przyszło Ci do głowy, że to niesprawiedliwe, ze inni bez problemu
płodza i rodzą a Ty nie? Nigdy nie spojrzałaś na matkę z dzieckiem
bez uczucia zazdrości, że ona ma, a Ty nie? Chyba często, skoro z
taką pasją zareagowałaś na słowa Autorki.
Masz prawo do złości, tylko co daje Twoje wylewanie frustracji?
Pomoże jej? Ona chciała się jedynie wygadać. Już się nie odezwała.
Pierwsza złośc chyba jej już minęła, pewnie nie całkiem. Ale
jestemprzekonana, zę mniej kochać tego dziecka nie będzie ani przez
chwilę.

Jedni tłumią w sobie uczucia, bo "tak nie mozna myśleć". Inni mówią
o nich głośno. I z dwojga złego lepsze gadanie, nawet na wyrost, niż
duszenie w sobie złości do świata i tych "lepszych", co to im tak
łatwo poszło. I uważam, ze najważniejsze jest zrozumienie. Chociaz
próba. Bo wiem po sobie, ze to daje najwięcej. Zaś krytyka rodzi
jedynie postawę obronną, zamykającą na argumenty.

[martabg]

Naprawdę nigdy nie
> przyszło Ci do głowy, że to niesprawiedliwe, ze inni bez problemu
> płodza i rodzą a Ty nie?

Cały czas tak myślę. Ale Ty mając dzieci nie zrozumiesz mnie, tak
jak ja ze swoim doświadczeniem nie zrozumiem, jak można "nie
pogodzić się" z faktem, że nosi się w swoim łonie zdrowego
chłopczyka.


I z dwojga złego lepsze gadanie, nawet na wyrost, niż
> duszenie w sobie złości do świata i tych "lepszych", co to im tak
> łatwo poszło
Proszę bardzo, wylałam swe żale i frustracje. A pierwszy post był
pod wypowiedzią "smutnej", która to radość z macierzyństwa uzależnia
od posiadania królewny, która jest błogosławieństwem, jak sama
napisała.

[...]

[huarani]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[mama-008]

nadal czuje żal że Bóg nie dal mi na wychowanie
> dziewczynki o która tak go prosiłam....

no popatrz, a mnie Bóg dał chłopczyka z zespołem downa - o to go nie
prosiłam...
powinnam chyba sie zabic teraz, co????

mam nadzieje że to przez hormony takie kocopały wypisujesz.

[agadz2]

marto.71 mój tata też tak bardzo chciał mieć syna... I próbował cztery razy
wyszły mu cztery dziewczynki z czego ja jestem tą najstarszą. Znam ten ból tylko
z tej drugiej strony... Pomyśl jak będziesz cieszyła się z pierwszej wnuczki
Wiesz jestem w 5 tyg ciąży i gdy myślę o synku to staje mi przed oczami mój tata

a ja doskonale cię rozumiem

[meusus]

pewnie większość dziewczyn piszacych jak można być niezadowolonym
płci dziecka, to są to dziewczyny które nie mogą zajść w ciaże albo
jej uczymać, tak już jest najedzony głodnego nie zrozumie.Oczywistym
jest że chyba każdy człowiek gdyby miał do wyboru miecć dfziecko
określonej płci czy dziecko zdrowe wybrał by dziecitako zdrowe nawet
gdyby miał mieć 10 syna. Ja mam 2,5 rocznego i 3 miesiecznego
chłopczyka zawsze ale to zawsze chciałam mieć córke ,nawet dwie ,
albo parke nigdy nie myślałam że będę mieć dwóch synów, jak się
dowiedziałam że jestem zarówno za pierwszym jaki za drugim razem w
ciąży z chłopcem byłam smutna i zawiedziona zrozumiałe że przy
drugiej ciaży bardziej, jednak szybko mi przeszło i kocham ponad
wszystko swoich chłopców, i Bogu dziękuje że oboje są zdrowi i
śliczni. Pewnie zdecydowaliście sie na 3 dzieciatko bo łudziłaś się
że tym razem trafi sie dziewczynka. Ja mam 25 lat i jeśli wszystko
będzie dobrze za jakieś 5 lat będe chciała zajść w ciąże ,ale nie
dlatego że marzy mi się liczna rodzina tylko właśnie dlatego że może
akurat będzie to dziewczynka . Do 4 razy próbować napewno n ie będe
ale do 3 napewno, niestety znam wiele rodzin u których własnie jest
3 chłopców , albo 4 dziewczynki, my niestety na to wpływu nie mamy.
Napewno jeśli trafi mi się 3 chlopiec będe goo bardzo kochać modlić
się zeby był zdrowy. W szpitalu już na porodówce ja czekałam na
skurcze a na korytarzu czekała kobitka z mężem , na cesarke
zaczelyśmy rozmawiać i okazałpo się ze ona czeka na druga córke a ja
na drugiego syna , zażartowałam do niej ,że może sie wymienimy, jak
sie później okazało jej córeczka urodziła sie bardzo chora, było mi
strasznie wstyd za to,że miałam takie myśli jak ty.

[mama-008]

pewnie większość dziewczyn piszacych jak można być niezadowolonym
> płci dziecka, to są to dziewczyny które nie mogą zajść w ciaże
albo
> jej uczymać

tak tak, szczególnie te co nie moga tej ciąży UCZYMAĆ

[sssmutna]

Meusus mnie też jest wstyd, że czuję rozczarowanie że noszę syna.
Bardzo! Niewiele osób o tym wie, chyba tylko mój mąż, który jest
najcudowniejszym człowiem na świecie, ale też mojego żalu nie
rozumie... Zresztą nie dziwię mu się. I niewiem czy autorce postu
chodziło o laleczki, spineczki i sukieneczki, ale mnie napewno nie.
Nie dlatego pragnę córki bo ją można ładnie ubierać. Chodzi raczej o
osobowość. Moja mama ma z nami (mam siostrę) świetny kontakt, zawsze
jej pomagamy i ma w nas oparcie. Syn matce tego nie zapewni, nie
oszukujmy się. Przychodzi inna kobieta i go zabiera. Bardzo
pragnęłam takiej właśnie bratniej duszy. Ponadto jak obserwuję córki
moich koleżanek to zupełnie inaczej się wychowują niz chłopcy - są
wrażliwe, uzdolnione, szybko nauczyły się mówić, były spokojne i
urocze od samego początku. Z chłopcami od narodzin było trudniej i
jest nadal. Są baaardzo rozbrykani, nieposłuszni, w szkole same z
nimi kłopoty. MOże przesadzam, wiem sa różne dzieci. Ale ja nie
miałam do czynienia z dobrym, spokojnym i zdolnym chłopczykiem,
dlatego tak się boję.
Tylko chciałabym jeszcze podkreślić - to nie znaczy że nie kocham
mojego synka, którego noszę pod sercem, ale jednym słowem jestem
PRZERAŻONA...

[emil-ia84]

To, ze widisz takie roznice miedzy zachowaniem chlopcow i dziewczat nie znaczy,
ze sa to roznice wrodzone! Moim zdaniem wynikaja to z innego podejscia ludzi do
dzieci juz od ich urodzenia. Dziewczynki chwali sie za bycie spokojnymi, od
chlopcow wymaga sie kreatywnosci. Dziewczynkom daje sie plakac i pociesza, ze
przejdzie, chlopcom wmawia sie od malusienkiego, ze prawdziwi mezczyzni nie
placza itp.
Duzo tego jest, zarowno ze strony najblizszego otoczenia, jak i potem w
przedszkolach/zlobkach/szkolach. Stawia sie inne wymagania, to tez co innego sie
dostaje w zamian. I tyle.
Oczywiscie, sa pewne roznice w charakterze wynikajace z biologii, ale i tak
wieksze znaczenie ma to, jak sie dziecko wychowuje i jak sie do niego podchodzi
- niezaleznie od plci!

A to, ze inna kobieta zabierze... Hmm... Jak to zabierze?
Jestem 100% kobieta i nie mam takiej samej wiezi z mama, co moj brat, ktory
mieszka nadal w "domu" - ja sie wyprowadzilam zaraz po maturze i to dosc daleko
i jakos nie czuje, zeby moje wiezi z domem rodzinnym zalezaly od mojej plci - bo
wedlug twojego rozumowania to powinnam byc lub tez przynajmniej czuc sie
mezczyzna...

[mama-008]

zawsze możesz adoptowac dziewycznkę, wiele dziewczynek czeka na
mamusię...
jednym słowem jestem
> PRZERAŻONA...

skoro piszesz ze kochasz synka noszonego pod sercem to czym jestes
przerazona? ze milosc zniknie jak banka mydla na jak dziecko sie
urodzi?
sorry, ale ja nie rozumiem was i waszego rozczarowania płcią!to dla
mnie jakaś fanaberia i juz!

[easyblue]

Skończ trollować.

[mama-008]

a ty poprostu skończ.

[easyblue]

Nie wylewaj swojej frustracji na te dziewczyny, którym los
oszczędził tragedi utraty dziecka czy niemożności zajścia w ciążę.
Nie upowążniają Cię do tego Twoje osobiste tragedie życiowe.

easyblue

[mama-008]

myślę, że nie robię krzywdy nikomu uświadamiając co po niektórym
histeryczom że są inne ważniejsze czynniki niż płeć i marudzenie że
kolejny bedzie chłopak/dziewczynka.
jesli Ciebie i kogos jeszcze mocno tak zdenerwowałam to
bardzooooooooooo przepraszam.
szlag mnie trafia czasami jak czytam i słucham takie teksty...

PS
"Nie upowążniają Cię do tego Twoje osobiste tragedie życiowe".

nie wiem co to życiowa tragedia.
mam cudnego synka i nie zamieniłabym go na żadną zdrowa śliczną
dziewczynke czy zdrowego chłopca.
i to nie ja powinnam sie wstydzić tego co pisze i mysle ale taka
mama która wstydzi sie że nie akceptuje płci nie narodzonego
dziecka...

[easyblue]

> ja nie
> miałam do czynienia z dobrym, spokojnym i zdolnym chłopczykiem,
> dlatego tak się boję.
Są tacy, są I to wcale nie mało

A ja chciałam chłopca, bo mnie te wstążeczki i sukieneczki
najzwyczajniej w świecie przerażały Nie wyobrażałam sobie, ze ja
córeczkę w kiecki, spineczki i lakiery do paznokci zaopatrywała
będę Bo ja w tym sensie "kobieca" nie jestem A potem samo jakoś
przyszło

[pola.cocci]

Moja mama ma z nami (mam siostrę) świetny kontakt, zawsze
> jej pomagamy i ma w nas oparcie. Syn matce tego nie zapewni, nie
> oszukujmy się.

A niby dlaczego nie?? no i dlaczego jestes o tym tak przekonana, z
doswiadczenia? A moze to zalezy takze od wychowania? Zastanow sie
nad tym.

Przychodzi inna kobieta i go zabiera

Wspolczuje twojej przyszlej synowej... szczerze.

Moze sprobuj zmienic podejscie do chlopcow, spojrz na nich
przychylniej. Zapewniam cie, ze to wspaniale doswiadczenie byc matka
chlopca.

dzieki, pola.cocci!

[emil-ia84]

Dzieki, dokladnie to powiedzialas, co ja moim moze troszke zbyt skomplikowanym
postem chcialam wyrazic!!

[kasiak37]

"Moja mama ma z nami (mam siostrę) świetny kontakt, zawsze
jej pomagamy i ma w nas oparcie. Syn matce tego nie zapewni, nie
oszukujmy się. Przychodzi inna kobieta i go zabiera. "

Tobie chodzi o to,zeby miec kogos na wlasnosc,kogos do kochania i cholubienia na
wylacznosc,ot co.I wydaje Ci sie ze Twoje oczekiwania spelni dziewczynka.O jakze
sie mozesz pomylic

holubienia oczywiscie,sorry n/t

[kasiak37]

[meusus]

nie o to jej chodziło żeby mieć syna na własność do końca życia, ale
ja osobiscie nie znam kobiety która miałaby lepsze relacje z
teściową niż z własną mamą, tak już jest że jaka teściowa by nie
była to zawsze obca kobieta. Ja mam wspaniałą tesciową pod
wszystkimi względami ale jakoś już tak jest ze ja ciągne do mojej
mamy , to zdanie mojej mamy sie liczy a nie teściowej i to mojej
mamie częściej daje dzieciaki pod opieke, a facet jak to facet
podąrza za żoną

[iwonkocia]

ssmutna, to nie kwestia plci, tylko wychowania. syn tak samo moze
opiekowac sie matka npna starosc,jak corka. tokwestia
mentalnosci,plec nie ma z tym nic wspolnego

[iwonkocia]

zreszta teraz towlasnie dziewczynki sa coraz bardziej samodzielne i
czesto to wlasnie one chca zyc wlasnym zyciem i kariera zawodowa

[meusus]

haha no cóż mam powiedzieć

iwonkocia

[meusus]

sorki to miałobyć kilka postów wyzej

[kretek81]

tez mi się spodobało to "uczymac"

[klubgogo]

Dziewczyna ma fanaberię, a Wy dalej piejecie hymny pochwalne i żałujecie, bo biedactwo spodziewa się kolejnego chłopca.

[listopad.pl]

sory ale moglas zaadoptowac to bys miala 100% dziewczynke a nie teraz placz ,
smutek i zalamanie ze 3 chlopak.
kobieto puknij sie w glowe i zacznij sie cieszyc ze nosisz pod sercem zdrowego
chlopczyka. mam nadzieje ze jak urodzisz to sie zakochasz i ci sie odmieni a nie
cale zycie bedziesz plakac ze nie jest dziewczynka.