mężowie (ojcowie) a ciążą..? :)

[awa09]

Dziewczyny mam pytanie odnośnie Waszych mężów, ojców
Czy traktują Was jakoś wyjątkowo? czy coś się zmieniło w Waszych relacjach
odkąd jesteście w ciazy?

ja jestem w 10tc, mąż zaczął chodzić ze mną na zakupy, nie pozwala mi nic
dźwigać, jest na pewno bardziej troskliwy, kupuje mi soczki, owoce itd.. ale
ja się chyba zrobiłam jakaś dziwna, bo potrzebuję więcej czułości, a tego nie
ma..
mąż się chyba boi zrobić krzywdę dziecku i nawet nasza intymność bardzo
ucierpiała.. i ja cały czas czuję się przez to wszystko jakoś mało kobieca,
nieatrakcyjna.. no i nie wiem czy to są moje ciązowe himery czy jednak
facet powinien się starać duzo bardziej..
zakręcone to co piszę, ale mam nadzieję ze zrozumiecie
pozdrawiam

[gondziakoja]

Mój mąż też stał się bardziej troskliwy i opiekuńczy,a jeśli chodzi o sprawy
łóżkowe to też bał się na początku o maleństwo(chyba każdy facet tak ma),ale
kiedy mu wszystko na spokojnie wytłumaczyłam i zrozumiał,że nie może zrobić
maleństwu krzywdy wszystko było o.k.Teraz kończę 40 tc i marzę tylko o porodzie
i już po prostu nie mam ochoty na seks(choć on podobno przyspiesza poród).Także
porozmawiaj na spokojnie z mężem i wszystko mu wytłumacz a Wasza intymność na
pewno będzie taka jak przed ciążą

[anika772]

Na zakupy chodzi tylko na moją prośbę, z własnej woli nigdy. Do
jedzenia też sam z siebie nic mi nie kupuje
Za to sprząta bez żadnego ponaglania i przypominania.
czułości mam pod dostatkiem, a intymność super, bo na mnie ciąża tak
jakoś dziala

[netek22]

Cześć dziewczyny, ja mam taki sam problem. moj mąż rownież pojdzie
na zakupy pomoze ale co do intymnosci to masakra. jestem w 17
tygodniu i po prostu sie nie kochamy. ja mysle ze on sie po prostu
boi ze zrobi mnie albo dziecku jakas krzywde. czy wy tez tak macie ?
powiem szczerze ze brakuje mi czulosci bliskosci a on nic,
tlumaczylam mu ale on i tak swoje .boi sie nawet dotknac mojego
brzucha choc jest maly. Czy to jest normalne, bo ja juz nie wiem co
mam myslec czuje sie odrzucona i powiem szczerze niekochana, a
przeciez nosze jego dziecko. Proszę poradżcie coś, dziękuje i
pozdrawiam.

[szczesliwiec]

Ja tam uwielbiam całować brzuszek mojej ukochanej.Choć jest on
jeszcze niewielki to bardziej liczy się dla mnie "pomarańczka" która
tam zamieszkuje.Rozmawiam z nią,całując brzuszek - całuję ją.Ponadto
maleństwo potrzebuje czułości obojga.Jestem w owiele lepszej
sytuacji bo Julcia bardziej wyraźnie słyszy mój głos bo jestem
bliżej.A gdy już się urodzi napewno rozpozna mój głos i powie
ACHA!!! TO TAK WYGLĄDA FACET KTÓRY DO MNIE MÓWIŁ.
Pozdrawiam wszystkie kobiety w ciąży!!!!

[meimei]

u mnie sie nic nie zmienilo, maz kochany tak jak byl i mam nadzieje, ze tak juz
cale zycie bedzie nie uwazam, ze powinien sie bardziej starac tylko dlatego,
ze jestem w ciazy, obydwoje powinnismy sie starac zawsze i zawsze byc dla siebie
nawzajem oparciem. a jesli chodzi o seks, to porozmawiaj z nim, on przeciez nie
wie, co siedzi w Twojej glowie...

[opoint]

Mój mąż wychodzi do pracy o 8 a wraca około 22. Jak wraca to
najpierw jest oglądanie TV, a potem gra w swoją ulubioną grę. Zatem
wszystkie obowiązki domowe spadają na mnie. Nie powiem w czasie
weekendu pomaga na tyle na ile potrafi - składa pranie, zrobi coś do
jedzenia, w ciągu tych dwóch dni odciąża mnie troszkę, ale i to się
liczy. Nigdy nie był wyrywny w pracach domowych i nawet zachęty czy
groźby nie pomagały. Wydaje mi się, że takie rzeczy wynosi się z
domu. Małżeństwem jesteśmy od 10 lat i jakoś się z tym pogodziłam.
W ciągu całego tygodnia wnoszę zakupy na drugie piętro, pichcę
obiadki, sprzątam, zajmuję się naszym dzieckiem - odbieranie ze
szkoły, odrabianie lekcji itd. Nie powiem żeby było mi lekko. Co do
intymności, ehhh z tym bywa bardzo różnie, akurat w moim przypadku
lekarz kazał się wstrzymać jak na razie.
Obecnie jesteśmy na etapie częstych kłótni - o dywany w pokoju,
firanki itp itd. Jemu nie są te rzeczy potrzebne, ale nie dziwne jak
się jest wciąż poza domem, a ten traktuje się jak sypialnię... I
takie mam mieszane odczucia.

[totorotot]

Mój dostał fiola na punkcie... mojego hm... nowego biustu ) Ciągle mu łapki latają )
Do sprzątania trzeba go przymuszać, ale też o jeden argument mam więcej (szybkie męczenie). A tak w ogóle to nic się chyba nie zmieniło

[nombrilek]

Mój mąż jest kochany i troskliwy, ale jesli chodzi o sfere łóżkowa to odkąd
zaszłam w ciąże to chyba każde zbliżenie ja inicjować musze, mimo że przed ciążą
potrafiliśmy sie kochać codziennie albo i kilka razy dziennie, tak teraz moge na
palcach policzyć 8 miesięcy..
Niby to z troski o dzidziusia i o mnie ale ja sie czuje nieatrakcyjna i wogole

[madzioszka28]

mój M był i jest super,rano przed pracą robi mi zbożówkę i kanapkę.smaruje mi
brzuszek i stopy.sprząta,wywiesza pranie,robi ze mną zakupy ulega gdy chce wydać
kasę na pierdoły a ostatnio zrobił mi kruche ciasto z jabłkami:0)jest wspaniały
i czuły,opiekuńczy itd a ja sie zrobiłam wredna krowa przez te hormony i mam
niechęć do sexu,wiem w ogóle jestem dziwna i mam nadzieje ,że po porodzie mi
minie bo wiem ,ze go bardzo krzywdzę

[ada_7]

Mój Mąż zawsze był troskliwy-obecnie jestem w 25 tc i co najwyżej
mogę zauważyć,że troska jest podwójnaPodwójna nie ze względu na
mnie,ale ze względu na Naszą córeczkę,która jakby nie patrzeć jest
osobnym człowieczkiem z tym,że póki co zamieszkuje w moim brzuszku-
stąd określenie,że troska jest podwójnaWspólne zakupy,sprzątanie
to w Naszym domku norma,więc w tej kwestii nic się nie zmieniło-
zawsze mogłam na mojego Kochanego liczyćJeśli chodzi o seks to
jestem zdania,że trzeba ze sobą po prostu umieć rozmawiać-w końcu
wspólny język w małżeństwie to podstawaPozdrawiam

[jadwa11]

u mnie jest tak w czerwcu bede rodzic a moj maz jest nannjkochanszym
mezem na swiecie wszystko za mnie robi kochamy sie prawie co
dzsiennie i znosi moje zachcianki i humory z wielkim darem:0 kocham
go

[gonia28b]

bardzo dobrze rozumiemy...

ja byłam w ciąży, a mój mąż zajadał się ogórkami kiszonymi - serio!

ale tak całkiem powąznie, też tak miałam - bardzo, ale to bardzo
potrzebowałam czułości... i faceta po prostu...
mimo wielu łez, rozmów (nawet w środku nocy potrafiłam go obudzić)
nic nie wskórałam
zmieniło się to dopiero po porodzie...

Pozdrawiam

[miriana]

My zawsze wszystko robiliśmy razem - zakupy, sprzątanie i inne domowe prace
Teraz jest jeszcze cudniej, bo kochany mój mąż, nawet nie pozwala mi zdjąć
prania z balkonu, sam chodzi na zakupy ze sporządzoną przeze mnie listą. Czasem
dzwoni ze sklepu i pyta, czy może coś jeszcze dokupić? Jest cudowny, i nie
wyobrażam sobie innego.
Też zachwyca sie moim "nowym" biustem, ciągle mnie przytula, całuje, głaszcze
mój brzuszek. Z seksem lekarz kazał nam się wstrzymać. Więc jakoś sobie radzimy,
choć oboje mamy ochotę na szaleństwa jak przed ciążą. W sobotę byliśmy razem na
usg, jak wyszliśmy z gabinetu miał łzy szczęścia w oczach... Uwielbiam go!!!

[memphis90]

Odnosnie seksu, to chyba sporo facetów ma obawy. Odkąd pokazał mi się widoczny
brzuszek mój też się boi "uszkodzić" jakoś dziecko, więc musieliśmy odpowiednio
dobrać pozycje Reszta- w zasadzie jak przed ciążą, zawsze był opiekuńczy i czuły

[speedymika]

wyczyny mojego z ostatnich dni:
1. dzisiaj - proba wyslania mnie do US po druczki, w drodze do pracy mialam wg
niego znalezc najblizszy US...chlopca na posylki sobie znalazl, 3 tyg przed
porodem...i to jeszcze po wczorajszych akcjach ze skurczami i w obliczu mojego
przeziebienia.
2. pomysly wyjazdow sluzbowych w maju - od jesieni byla umowa ze maj jest tylko
dla mnie...oczywiscie teraz nagle wypada cos co chwile, co tydzien nowa
koncepcja...zaczynam sie zastanawiac czy on w ogole nie chce uniknac bycia przy
porodzie
3. docinki ze chce isc na L4 na ostatnie 2 tygodnie - bo przeciez to tak dobrze
sie ruszac, byc aktywnym, a jak urodze to sobie pare miesiecy bede odpoczywac w
domu na macierzynskim....
4. jak byl przeziebiony - polecenia pt. kuchnie trzeba umyc, skoczyc po browarki
dla niego itp itd... (mialam prasowanie pieluch i ciuszkow kilkugodzinne na
glowie), no ale to przeciez powinna byc sama przyjemnosc...a jego przeziebienie
to stan znacznie powazniejszy niz 9 miesiac ciazy

ale poza tym to sie przytula, masuje mi stopy, martwi sie kiedy sie gorzej czuje...
faceci sa po prostu okropni
tylko tez jak inne dziewczyny - nie czuje sie w ogole kobieta przy nim. zero
pozadania, namietnosci, o sex sie prosze ciagle...
na szczescie jest ktos w pracy, kto mi to zapewnia (no poza sexem, przynajmniej
chwilowo)
milo jest kiedy kobieta nawet w zaawansowanej ciazy moze poczuc sie .. kobieta
wlasnie, szczegolnie jesli sprawca jest ktos inny niz wlasny chlop

[amarasz]

Mój mąż nie stara się ani trochę. Uważa, że na poczatku ciązy ( 10
tydzień) powinnam normalnie funkcjonować. A ja czuję się okropnie.
Jestem bardzo rozczarowana, ciągle płaczę. Przez to wszystko
przestałam się cieszyć ciązą, która stała się dla mnie
koszmarem.Marzę o tym, by mąż był troskliwy, pytał mnie o
samopoczucie, przytulił, przyniósł jakiś drobiazg.Kiedyś był inny,
wydawał się opiekunczy i odpowiedzialny. Mieszkamy z tesciową, która
dowiedziawszy się o tym,ze zostanie babcią,nie okazała zadnych
emocji, słowem siędo mnie nie odezwała. I jak tu się cieszyć?

[opoint]

Teściową bym się nie przejmowała, bo jak mawia mój tato: teściowa to
nie rodzina). Moja też mnie olała i dopiero po miesiącu jak się
dowiedziała o ciąży zadzwoniła do mnie zapytać jak się mam. Przy
okazji usłyszałam kolejnych rad tysiąc i wszystkie takie "mądre", że
strach się bać. Jak zaczęłabym tutaj je wypisywać to chyba każda z
was posikałaby się ze śmiechu. Na szczęście moja teściówka mieszka
ode mnie 160 km i to jest PIĘKNE.
Co do męża powiedz mu o tym, że jest Ci źle. Mężczyźni to taki
rodzaj któremu trzeba kawę na ławę, bo inaczej nie rozumieją. Ja
swojemu kilka razy dziennie przypominam to i owo, niestety nie raz
bezskutecznie - ale chociaż staram się.
I głowa do góry, POWODZENIA.

Amarasz

[aggelti]

Bardzo mi przykro, naprawdę. Rozumiem twoje odczucia, Twój mąż
jednak wcale nie musi niestety Cię rozumiec, bo tacy sa faceci. Nie
wszyscy oczywiście ale tacy tez bywają. Powiedz mu o wszystkim,
powiedz mu, że bardzo go kochasz ale..., Czasem tak jak napisała
moja poprzedniczka trzeba powiedziec wprost aniżeli czekac aż mąż
się domyśli. Wiem, że to jest trudne i wydawałoby się uwłaczające
prosic się o czułośc, o objawy miłości do rosnącego w Tobie
dzieciątka, ale dla Waszego wspólnego dobra nie wstydź się tego
tylko walcz o siebie i Waszą miłośc. A tesciową się nie martw, one
często rywalizują z synową, nie wiem dlaczego! Niby powinno im
zależec na szczęściu syna jako szczęsliwego męża ale jednak nieco
inaczej to pojmują. Nie wstydź się swoich uczuc, masz prawo czuc sie
samotna i domagac się zmian w Waszych relacjach. Są przecież dowodem
Twojej miłości i starań o dobro Waszego małżeństwa. Myślę o Tobie,
serdecznie pozdrawiam

[amarasz]

Bardzo dziękuję wszystkim za wsparcie! Macie rację: teściowa jest
mało wazna, ale z powodu męża jest mi bardzo smutno. I jakoś nie
potrafię się cieszyć dzieckiem. Cale szczęście,że mam wsparcie
rodziców. Szkoda tylko,zesą daleko. Pozdrawiam

[szczesliwiec]

Hej amarasz to nie dobrze, że ne mniej cieszysz się swoim
błogosławionym stanem. Przecież Ty i maleństwo jesteście teraz
najważniejsi.PAMIĘTAJ: "Albowiem człowiek jest taki, jakie w jego
sercu myśli".Myśl pozytywnie bo maleństwo to czuje, a nie chcesz
chyba by się też smuciło.Faceci tak jak każdy człowiek są różni ale
nie staraj się zmieniać tego na co nie masz wpływu.Dbaj o siebie o
nowe zycie które nosisz w sobie bo poźniejsze życie tego maleństwa
zależy w dużej mierze od Ciebie ,twojego nastroju i myśli a mna to
masz tylko Ty największy wpływ.A TO MOŻESZ ZMIENIĆ!!!! jeśli tylko
chcesz.

[koza_w_rajtuzach]

Chyba Twój mąż tak najgorzej się nie stara z tego co piszesz . Przecież on
właśnie kupując Ci soczki i nie pozwalając dźwigać okazuje Ci czułość. Faktem
jest, że facet nie jest w stanie zrozumieć dolegliwości kobiety w ciąży, jej
humorów, bo nigdy w takim stanie nie był i nie będzie PP.
U mnie to druga ciąża i nie mogę się nad sobą roztkliwiać, bo mam dwulatkę w
domu, którą często muszę nosić na rękach (13 kg żywej wagi). No ogólnie to
wszystko jest po staremu, nic się nie zmieniło z zajściem w ciążę. A dzisiaj
mamy górnolotny plan, aby wejść na Śnieżkę .

[szczesliwiec]

Witaj ewo09!!!!
Pytanie kierowałaś do dziewczyn a ja nią nie jestem ale uważam ,że
to co czzujesz i potrzebyjesz to jest normalna rzecz.Jak opisałaś
mąż jest bardziej opiekuńczy i troskliwy i to jest chwalebne.Może i
masz rację ,że obawia się tego o czym pisalaś.A czy rozmawiałas z
nim o tym?Może warto uswiadomić go troszeczkę, może jakiś artykuł o
intymności i wspólżyciu.Przecież seks podczas ciazy jak najbardziej
jest wskazany a nawet pozytywnie działa w tym okresie.Jeśli lekarz
nie widzi przeciwskazań więc nie ma czym się martwić.Ja osobiscie
uważam,że kobiety w ciązy sa tak samo ponetne a nawet jeszcze
bardziej seksi.
Pozdrów męża i posadź go przed komputerem niech trochę poczyta.
Dużo zdrówka dla Ciebie i maleństwa!!!!

dzieki za zainteresowanie tematem

[awa09]

dzieki za to co napisałyście/napisaliście..

próbuje rozmawiać z mężem, ale niestety w naszej intymności nadal zima..
mąż twierdzi że to on ma jakiś kryzys, do tego moze i podświadomie boi się ze
zrobi krzywdę dziecku.. niestety ja czuję się sama ze sobą bardzo nieatrakcyjnie
(zaszłam w ciążę ze sporej nadwagi.. teraz w 11 tc brzuch już mi rośnie) i chyba
to wszystko się nałożyło na siebie i stąd moje poczucie o wielkiej
nieatrakcyjności w ciąży.. a zwalam to na męża, ze stracił totalnie mną
zainteresowanie.. a sprawa chyba ma 2 końce..
poza tym mąż jest naprawdę dobry i troskliwy. Zwykłe przytulanki, buziaczki są
cały czas, dba o mnie i w sumie nie powinnam chyba narzekać..
Mam nadzieję ze ten kryzys naszej intymności niedługo też się skończy..
dzieki za zainteresowanie tematem

Amarasz - bardzo mi przykro, ze Twój mąż jest taki.. mam nadzieję ze się to zmieni.

[szczesliwiec]

Być może znalazłaś rozwiązanie i odpowiedź na swoje pytania i
obawy.Sama postrzegasz się jako mało atrakcyjną a podobno "Co
wewnątrz to i na zewnątrz". Spróbuj dostrzec w sobie piękno i
urodę.Uroda człowieka zależy od tego kto na niego patrzy.Wytrwałość,
wiara i nadzieja mogą bardzo wiele zdziałać.Nic na siłę.Piszesz ,że
mąż jest troskliwy i czuły, tuli Cię do siebie, całuje.Ciesz sie tym
bo niektóre kobiety nawet tego nie mają.Głowa do góry awa09 -
wszystko ma swój czas i swoje miejsce.

[ani-a9]

Dzięki szczęśliwiec
jakoś sobie powoli to układam. Rzeczywiście sama mam ze sobą duży problem, a
męża zaczynam postrzegać inaczej..
nie jest idealnie, ale nie jest źle
a sama ze sobą też się muszę uporać..
pozdrawiam Wszystkich

[szczesliwiec]

ani-a9 napewno sobie poradzisz!!!Wygrałaś bieg po życie to i w tym
biegu masz wielkie szanse wygrać.
Życzę wytrwałości w dążeniu do celu!!!