nie lubie byc w ciazy

[enia17]

to juz ostatnia prosta, 7 mc wiec pewnie juz nie polubie
komus sie podobalo wogole bycie w ciazy?
czuje sie jak polaczenie jakiegos dziwum na ktore wszyscy patrza z
wielorybem i inwalida
chce znowu normlanie zyc!

za pozno

[ciociacesia]

twoje zycie juz nigdy nie bedzie normalne
bedzie juz tylko gorzej
tez nienawidziłam byc w ciazy. zdarzały sie momenty ze było mi fajnie ale
ogolnie był to kanał. spodobało mi sie jakos dwa tygodnie przed porodem.
definitywnie mineły mi mdłosci i zgaga i jakos tak wesolo mi było. az zal mi
było ze to juz koniec

[figa33]

A ja wręcz przeciwnie, co zwykle wiele osób szokuje - UWIELBIAŁAM byc w ciąży. Przez pierwsze pół roku nawet mówiłam, że mogłabym być w permanentnej ciąży, hehe. Potem trochę oczywiście zweryfikowałam poglądy
Tak czy inaczej, dziś jestem tydzień przeterminowana i tak prawdę powiedziawszy, to jedynie ostatni miesiąc był już naprawdę ciężki. Do końca 8 miesiąca czułam się absolutnie idealnie, cała ciąża przebiegała bez najmniejszych problemów. Na dobrą sprawę dziś w tych ostatnich dniach też czuję się świetnie fizycznie (nie licząc absolutnych drobiazgów typu puchnięcie palców u rąk, niemożliwość schylania się, zakładania skarpetek czy nawet majtek, wstawanie w nocy do wc). Niczego sobie w ciąży nie odmawiałam, byłam aktywna, ćwiczyłam, pływałam, jadłam zupełnie normalnie, nie mialam żadnych zachcianek ani żadnych przykrych ciążowych "dodatków".
Z innych plusów - nigdy chyba nie miałam takiego zapału aby o siebie dbać. Największą chyba jednak zaletą jest zmiana, absolutnie pozytywna, stosunków z moim M. W życiu nie czułam się tak szczęśliwa, kochająca i kochana.
Takiej ciąży życzyłabym absolutnie każdej kobiecie.
Jedyne co mnie dziś już w sumie męczy, to czekanie.. Niby wiadomo że na bank się to wydarzy, ale brak pewności, w którym momencie, mocno irytuje. No ale pewnie teraz to już naprawdę kwestia kilku dni.
W pewnym sensie potem pewnie będę tęsknić za tymi dniami, bo było naprawdę super.

[montenegrina]

Nie znosze byc w ciazy...glownie z tego powodu, ze musze (po raz drugi)
lezec...no, i robie sie przez to bardzo nerwowa...gdyby nie to, mysle ze bym sie
ciaza bardzo cieszyla...

[wakacyjna_iguana]

Ja nie cierpię być w ciąży - pierwsza ciąża to była dla mnie prawie trauma
psychiczna, nie dość że nieplanowana, to bałam się że nie wrócę do dawnej figury
i wogóle czułam się taka aseksualna, że o rety, nie mogłam w lustrze na siebie
patrzeć!!! Mężowi jednak wyraźnie się podobałam taka okraglutka
Teraz w drugiej ciąży też mi się nie podoba ten stan wcale, ale podchodzę
psychicznie inaczej do niej (planowana ciąża więc spoko) - wiem już że kg potem
da się zrzucić, liczę że do następnej wiosny będzie OK z moją wagą! Wiem już, że
dzieci wyrastają z nieporadnych wrzeszczących noworodków na rozgadane kochane i
fajne 3-latki

[malpa513]

no własnie ja po urodzeniu dziecka myslałam że juz nigdy w życiu sie
nie wyśpię że już nigdy nigdzie nie wyjdę i że nigdy nie obejrze
żadnego filmu itd. ale dzieci wyrastaja, staja się samodzielne i
zycie po mału wraca do normy

[wilma.flintstone]

Ja tez nie. Koncze 6 miesiac i mam serdecznie dosyc, zas na
zapewnienia otoczenia, ze jeszcze tylko trzy miesiace zostalo
fukam, ze jak dla kogo tylko.

[takajakwy]

a ja uwielbiam byc w ciazy strasznie marzyłam o tym i po dwoch latach staran
udalo sie i nie wyobrazam sobie nigdy tego nie przezyc! a jak ludzie na mnie
patrza to czuje sie wyjatkowo w koncu nosze w sobie część siebie i mojego M i
daje nowe zycie, takze ja nie widze zadnych negatywów zwiazanych z ciaza!

[wilma.flintstone]

Z twojego suwaczka wynika, ze jestes w 4 miesiacu. Czyli jesli nie
wymiotowalas, to w pierwszej ciazy najprawdopodobniej jeszcze nie
masz brzucha ani wiekszych dolegliwosci. Ale spokojnie, jeszcze ci
bedzie dane poznac te uroki...

[bridal]

doskonale cie rozumiem. ciaza to najgorszy czas w moim zyciu.

[1duszyczka24]

moj tez, ani jeden dzień w ciąży nie był przyjemny. Ciągła depresja, marteienie sie, zle samopoczucie, brak apetytu, wyrzuty, niechec do życia....nosze w sobie cud, ale tego nie czuje..lepiej by bylo, aby dzieci rodzily osoby tego pragnace, marzace o dzieciach, chcace byc matkami.Wiem, ze Bog ma plan wobec kazdego z nas i dziecko odmieni moje zycie na zawsze, ale ja czuję sie z tym fatalnie. Mam poczucie, ze bede najgorsza matka na świecie, po co byc taka matka...po co w ogole byc....

[mond33]

Ja też nie cierpię tego stanu. To moja druga ciąża i nie podoba mi się tak samo
jak pierwsza. Gdyby ciąża nie była główną drogą do tego by zostać matką... ale
jest i trzeba ją przeżyć. U mnie jeszcze 2 miesiące i tym samym kończę swój
udział w jakichkolwiek ciążach

[lal-a85]

oj, pierwsza jakoś lepiej mi "przeleciała". Byłam mniejsza, sprawniejsza, młodsza...
teraz mam dość, choć była upragniona, planowana. to znaczy nie szaleje, nie chodzi o to, ze jestem jakas nieszczesliwa, wrecz przeciwnie, ale....: brzuch pod koniec 6 mca mam kolosalny, dzieki bogu na razie przytyłam tylko 3 kg, ale czuje sie jak mama-slon. spac nie moge, mala w brzuchu tak się wierci, tak kopie, ze ledwo zipie. druga 3,5 letnia katarynka nadaje odkad otworzy oczy. jej, jaka jestem umeczona.... a to jeszcze "troche".

[pagaa]

a ja teraz lubię być w ciąży, marudziłam strasznie jak miałam mdłości, płakałam
nad kiblem, że to ostatni raz i w ogóle, a potem już jakoś tak mnie nastroiło,
że zaczęłam się cieszyć rosnącym brzuszkiem, ludzie jacyś milsi się zrobili,
cała zabawa z szukaniem rzeczy dla Maluszka (chociaż nigdy nie miałam syndromu
gromadzenia i grzebania się w ciuszkach, zawsze szybko załatwiam zakupy, bez
roztkliwiania się), teraz jestem w 37t i jakoś mi się nie spieszy do porodu;P
teraz nachodzą mnie myśli, czy wrócę do formy, figury..nie przytyłam dużo,
brzuszek mały, ale zawsze ale sama ciąża mnie cieszy, a też nie była ona
planowana. fajnie było obserwować jak się Dziecko rozwija, ile waży, mierzy,
USG..badania mnie wkurzają, bo nie chce mi się tyle latać, krwi człowiek stracił
litry;P fakt, że ostatnio już tyle nie połażę, a zawsze byłam bardzo aktywna,
ale wiem, że po porodzie będę starała się znów coś działać. ale jest coś co mnie
wkurza w ciąży-że muszę siedzieć w domu a nie chodzić do pracy.

[nolija83]

dzięki dziewczyny za ten wątek... już myślałam, że jestem nienormalna... Nie
znoszę tego!! Nie ma nic gorszego we wszechświecie!

[1duszyczka24]

Tez tak czuje- ciaza jak kara...ach nasze mamy tez to przeszly, ale odradzam jak na razie każdemu....

[malpa513]

ja też nie lubię, szczególnie jak sie robię gruba to nie moge na to
patrzeć, ale co zrobic jeszcze 5 miesięcy, jakos przeżyje

[adaneta]

ja się przyłączam do grona tych co lubią być w ciąży i do końca (TP 30 czerwiec)
delektuję się każdą chwilą, choć oczywiście też nie mogę się już doczekać
maleństwa. to moja 3 ciąża (poprzednia 6 lat temu), zaplanowana, wyczekana i
świadoma i staram się nią delektować, bo kto wie czy nie ostatnia. fakt, że nie
przytyłam dużo, brzunio mały i nie doskwierały mi zbytnio okołociążowe
dolegliwości. cieszę się bardzo z tego cudu, w którym mogę brać udział!

[zlotarybka_1]

ja też ciąży nie mogłam znieść. Niby nic strasznego się nie działo,
ale ogólnie źle ją znosiłam. Fizycznie dlatego, że jednak ten stan
bardzo ogranicza, psychicznie jeszcze gorzej - zamiast euforii i
radości (po 3 latach starań) te 9 mies. zeszło mi na zamartwianiu
się czy dziecko zdrowe będzie. Plus strach przed rodzeniem w
końcówce.
A co do powrotu do normalnego życia... no cóż po urodzeniu będzie
jeszcze bardziej nienormalnie

[sumatra_rain]

Ja tez nie cierpie...

[koni42]

W pierwszej ciąży miałam 22 lata. Na wszystko miałam ochotę, czas i
siły. Teraz (prawie 10 lat później) wszystko mnie irytuje, drażni,
mam mdłości, jestem zdegustowana i przybita
Do tego wiem jak wygląda poród i że przez ro od porodu tylko można
pomarzyć o wcześniejszej figurze - głównie chodzi o brzuch. Mam
nadzieję, że po 4 misiącu mi się zmieni.

[loganmylove]

To w duzym stopniu zależy jak ciąża przebiega. Muszę przyznać że ja w obecnej
czuję się znakomicie-nie miałam żadnych przykrych dolegliwości przytyłam dotąd
3,5 kg a jestem w 25 tyg i taką siebie lubię. W poprzedniej było gorzej bo
leżałam. Teraz liczę na to, ze dobre samopoczucie utrzyma się do końca-oby...

[zabcia35]

Ja najbardziej nie lubię dołków, które mnie dopadają, a na które nie
mam wpływu,ani pomysłu jak się nie dać. Czuje się nieatrakcyjna,
traktowana inaczej niż kobieta, tylko jak dziecko albo ktos lekko
upośledzony.Czuje się samotna, potrzebuje nienormalną dawkę uwagi,
bliskości, czułości, miłości, której nikt nie jest w stanie u mnie
zaspokoić.Mam pełno obaw o zdrowie dziecka, o przebieg porodu, o
stan i kondycje po porodzie, o nieprzespane noce, o nie daj BOze
katarek u niemowlęcia, o odczyny poszczepienne, o kryzys w
małżenstwie po narodzinach, powrotu do pracy po długiej przerwie,
zostawienia dziecka z nianią itd itd itp
Nie wspomne już o konieczności lezenia z powodu krwiaków i skurczy.

Mimo to jestem szczesliwa ze doczekałam się na ten koszmarnie trudny
czas w zyciu kobiety jakim jest ciaza,ale chyba nie lubię w niej
być.Jest dla mnie zbyt trudna

[lilith76]

Fizycznie i jeśli chodzi o relacje z własnym ciałem, to jest ok - przyjmuję jako
koszta, które miną i już. Ale debiutuję dopiero w III trymestrze, więc mogę
jeszcze to odszczekać
Psychicznie - hormony czasem tak dają po łbie, że szkoda gadać. Gadki o
błogosławionym stanie to można sobie - za capa_negra - zwinąć w rulonik i
wykorzystać znaczenie słowa czopek.
Pocieszam się, że do porodu, potem połóg i kolejny szał hormonów i tak koło
wiosny może znowu estrogeny wezmą mnie w łaskawe posiadanie.

[tosterowa]

Ja tez nie lubie ale jeszcze tylko miesiac i znow bede mogla szybko chodzic <jupi>

[iskierka40]

e tam wszystko ma swoje plusy i minusy)
ja w tej ciąży też czuję się o wiele gorzej ale staram się
dostrzegać fajne chwile

[nika206]

w ciąży byłam jakieś pięć lat temu i pamiętam swoje
rozczarowanie 'błogosławionym stanem'.. daleko mi było okładkowych
uśmiechniętych ciężarnych kobiet. najpierw byłam sfrustrowana, że
powiększył mi się obwód w pasie i już nie wyglądam szczupło tylko
raczej jak rozgotowana kluska a potem z wystającym brzuchem czułam
się pokracznie

dopiero pod koniec ciąży polubiłam siebie i po urodzeniu Antosia
nadal odruchowo głasakałam się po brzuchu.


teraz planuję drugą ciążę i mając w pamięci poprzednie
doświadczenie i myślę, że tym razem realne podjeście do sprawy, mam
zamiar... na tyle na ile się da - delektować się każdym dniem ciąży.

[ognista998]

a co z dzidziusiem i instynktem macierzyńskim??

[ertex]

A ja jakoś traumatyczne nie wspominam mojej porzedniej ciąży, może
dlatego że byłam młody i generalnie wieloma rzeczami się nie
przejmowałam. Pod koniec faktycznie już mnie męczyła ale poźniej jak
się mały urodził to marzyłam żeby być znów w ciąży . Macie racje,
po pewnym czasie wszystko wraca do normy....a jak są już
nastolatkami to chciałaby się żeby byli jeszcze takimi maluszkami co
się przytulają i patrzą na ciebie jak w obrazek (wiem coś o tym bo
mój syn ma 11 lat i już za pannami się ugania ).
W tej ciąży jest trochę gorzej, bo muszę leżęć nic mi robić nie
wolno, więc zadowolona nie jestem ale cóż, człowiek nie takie rzeczy
przechodził.
AAAA i jeszcze przez to leżenie to przez 2 mc przytyłam ze 4 kg
hihihi, bo cóż innego robić jak tylko jeść mi wolno )). w takim
tempie to na koniec będę ważyła chyba ze 100 kg .

[langolier_maximus]

ja dopiero 12 tydzien ale nie jest to moj lubiony stan.mimo dobrego
samopoczucia.musze rezygnowac z wielu aktywnosci, ktore bardzo lubie.stan jednym
slowem ograniczajacy, i wciaz slysze "a moze nie powinnas..", "uwazaj na siebie"
nsz kur..wiem,ze jestem narwana ale nie mam zamiaru skakac na motorze na dach
pociagu wiec o co ten szum..
A bedzie ciezej bo jeszcze mnie nikt nie maca po brzuchu.I to lazenie na
pobieranie krwi i sikow co chwila -upierdliwe

[ognista998]

no to ja grubo się pomyliłam myśląc że wszystkie kobiety w ciąży się nią cieszą.....

[kavainca]

Ja też nie lubię być w ciąży, co w cale nie znaczy, że się nie
cieszę, że będę matką - to dwie różne rzeczy. Fizjologicznie ciąża
mi nie odpowiada. Te wszystkie ograniczenia i kiepskie
samopoczucie:/. Do tego zmieniające się ciało...ech, jakoś przeżyję,
ale szału nie ma

[zabcia35]

Kavainca ma absolutną rację.Nie moge powiedziec ze nie cieszy mnie
fakt, ze doczekałam się na ciążę.Toż ja wylałam morze łez po kazdym
cyklu zakonczonym niepowodzeniem.
Spełnia się moje ogromne marzenie, ze będę znów mamą,ale to nie
zmienia faktu, ze nie lubie być w ciąży.
Dla mnie najgorsza jest psyche , zadne dolegliwosci fizyczne nie
daja mi tak w tyłek jak moje doły, które mnie dopadaja nagminnie z
coraz większą siłą.

[kavainca]

no wali nam pod kopułą, ale dammy radę
ja np odkąd jestem w ciaży przed seksem zawsze muszę się wypłakać.
Inaczej nie da rady, bo jest we mnie tyle emocji, że...

[zabcia35]

ale przynajmniej mozesz go uprawiać A ja.... cóż półśrodki i
poczucie bycia półkobietą
Ja wypłąkuje się średnio raz na kilka dni z powodu poczucia
samotności mimo obecności najblizszych

[kavainca]

cały pierwszy trymestr tak sie baliśmy, że były tylko półśrodki
Teraz jest lepiej, strach troche minął, ale jest inaczej
A jeśli chodzi o samotność, to najczęściej wypowiadanym przeze mnie
zdaniem zdaniem jest "mam dość, sam sobie noś!!!"
Dziś mnie to bawi, ale jak mnie dopada, to dupa

[zabcia35]

kavainca przyjedz do mnie na kawę, please....

[kavainca]

[langolier_maximus]

a z czego tu sie cieszyc?? tatara nie, suszi nie, sera plesniowego nie, piwa
nie, sport-powoli odchodze na lawke rezerwowych bo krzyz jakby juz nie ten
,jakies fajne wyjazdy tez nie bardzo...eh..W dodatku rosnacy
brzuch-absolutnie nic ladnego..i jeszcze se czasem boje czy wszystko okej tam w
brzuchu.Trzeba przeczekac to w sumie w perspektywie zycia krotki okres

[sueellen]

Niecierpię być w ciąży, chciałabym być znowu szczupła!

[konewkaa7]

Dla mnie, to też nie jest najwspanialszy okres w życiu. Najpierw ogromny strach, czy skończy się to tak samo, jak z dwiema poprzednimi ciążami, potem strach, kiedy dzidziuś wreszcie się porusza, teraz strach, jak to w ogóle będzie, jak my sobie poradzimy. Praktycznie przez całą ciążę jestem uziemiona w domu, więc często dostaję szału. Tęsknię właściwie za wszystkim: za wagą, za normalnym spaniem, za normalnym zbliżeniem, za pracą, za wyjściem gdziekolwiek, za niezdrowymi napojami (nie tylko alkoholowymi), itp., itd., ale oczywiście jednocześnie nie mogę doczekać się tej małej istoty

[majamaja12]

O jaki fajny wątek! Wyrwał mnie z marazmu ciąży na kilka chwil... Pierwsza ciąża jakoś przeszła, udało się nią cieszyć... Teraz jestem w 10 tyg. drugiej w którą nie mogłam zajść kilka lat... Mam chyba wszystkie złe objawy... Plamienia, wymioty nudności calodobowe zawroty głowy ból głowy dreszcze osłabienie bezsennosc zaparcia niechęć... Tak nie da się żyć. Nie mam ciepłych uczuć do Istoty w brzuchu. Ciągły lęk że poronię albo ze takie samopoczucie będzie trwać... Glowy nie mam siły podnieść z poduszki... Dzień się ciągnie jak miesiąc... Do cholery ja ledwo żyję....