Choroby początkującego przedszkolaka

[misiek12311]

Od września moja córka pójdzie do przedszkola. Będzie miała wtedy równo 3
lata. I to, co mnie najbardziej przeraża to widmo częstych chorób. Proszę
napiszcie, jak często i jak długo Wasze dzieci chorowały jak poszły do
przedszkola. A może są takie, które wcale nie chorują częściej?

[aniask_mama]

Mój syn zaczął, gdy miał 3,5 roku, od kwietnia. Pochodził miesiąc, następny
straszliwie przechorował. Znowu zaczął od września i chodził w cyklu: 1 tydzien
w przedszkolu, 2 w domu i tak cały rok. Jako 5 latek poszedł po raz trzeci i
jak ręką odjął, jeśli choruje to max 2-3 dni w domu (przeziębienie), raz miał
ospe - chorowało całe przedszkole i to wszystko.

[lolinka2]

Pierwszy rok może być obfitujący w atrakcje pod tym względem, i jest to regułą o
tyle że układ immunologiczny dziecka się 'ćwiczy' w walce z róznymi
drobnoustrojami. Tym mniejsza różnica w liczbie infekcji przed pójściem i w
pierwszym roku przedszkola im więcej dziecko do tej pory przebywało wśród
rówieśników, miało starsze rodzeństwo itp.

U nas było tak, ze 2-3 tyg przedszkole i 2-3 tyg choroba, potm znowu...
Natomiast zdecydowanie lepiej się dzieje jeśli nie osłabia się dziecku ustroju
antybiotykami bo to sprawia ze jeszcze częściej choruje i gorzej to
przechodzi.... Najlepiej uznać to za rzecz oczywistą - będzie chorować częsciej
- i trawić ze stoickim spokojem, witaminą C w dużych ilościach, wapniem i
syropem przeciwkaszlowym.

[kate8025]

Moja córeczka też od września zaczyna przedszkole i też się boje tych infekcji. Zapytałam lekarkę nasza rodzinna czy stosuje się uodparnianie na zapaz. Ona na to, że jak najbardziej, więc w maju zaczynamy uodparnianie Ribomunylem. Moja koleżanka stosowała u dziecka i rezultaty są naprawdę świer=tne, mały zdecydowanie mniej choruje, a chorował dość sporo. Mam nadzieję, że mojemu dziecku pomoże.

[dorka.3]

mój synek chodzi juz ponad rok do przedszkola. początki były kiepskie, tydzień w
domu, tydzień w przedszkolu, na szczęście nie były to bardzo powazne infekcje,
ale zawsze miał gorączkę. U nas choroby skończyły się wraz z wycięciem
przerośniętego migdała. teraz raz na dwa miesiące miał lekki katar, a obecnie ma
ospę (ale tego nie da się raczej uniknąć). MOjej koleżanki dziecko natomiast
przerobiło chyba wszystkie choroby: zapalenie ucha, anginy, oskrzela, biegunki.
i też uspokoiło się po wycięciu migdała. a od innej koleżanki córka praktycznie
od września tylko raz była chora.

[aniask_mama]

Wiesz, ja nie bardzo rozumiem takie uodparnianie na zapas. Ribomunyl uodprania
TYLKO na ściśle określone bakterie. Jeśli Twoje dziecko nie ma tych bakterii,
nie łapie ich, to niepotrzebnie obciąża się tym układ immunologiczny dziecka.
Dodam, że Ribomunyl nie uodparnia na choroby wirusowe w ogóle. A obciązenie
systemu immunologicznego moze skutkowac tym, że dziecko właśnie więcej będzie
chorowało.
Rozumiem, że jak syn koleżanki chorował to lekarz dobrał mu odpowiednio lek
uodparniający, ale na zapas???? Przemyśl to, proszę...

[kate8025]

No właśnie tez mam opory i wątpliwości, ale lekarka do której mam zaufanie zapewniała mnie, że jak najbardziej stosuje sie takie metody i że są dość skuteczne, teraz to sama juz nie wiem
Pogadam jeszcze z nia o tym, dzieki.
Z drugiej strony wiem, że chorującego dziecka nie ma potem jak uodpornic, bo nie jest wystarczająco zdrowe na takie kuracje. Sama juz nie wiem.

[mamaleny1]

Ospa? - nie szczepilyscie dzieci?

[mamamukanka]

No cóż..Moje dziecko chyba jest rekordzista w chorobach przedszkolnych. Od
września w przedszkolu i jest fatalnie - 3 dni chodzi, 2-3 tyg choruje.
Wszystkie infekcje z gorączkami (na szcześnie narazie obyło sie bez zapaleń).
Jestem tym troche załamana, juz i brak cierpliowści, choc wszyscy pocieszają ze
poczatki takie są.. Jets już po uodparniaczu (bronchovaxom) i ni cnie daje.
Bierze tony leków i witamin.. Nie wiem ile to jeszcze potrwa... Może u Was
bedzie lepiej..Powodzenia.

[karanissa]

Nastaw sie lepiej, ze bedzie non-stop chorowac. A jesli tak nie bedzie - to sie
milo rozczarujesz.

Niestety, choroby na poczatku przedszkola to norma. Sa dzieci, ktore choruja
przez caly czas, a sa dzieci, ktore choruja troche rzadziej - ale wszystkie
choruja

Moj synek chodzi od wrzesnia do zlobka i jest z tych "sredniakow" - mial raz
zapalenie oskrzeli, a raz infekcje wirusowa, oprocz tego pare razy
katar/kaszel. Nastawialam sie na notoryczne siedzenie w domu, a tym czasem nie
bylo tak zle. Mam nadzieje, ze w przedszkolu juz nie bedzie tego przechodzil po
raz drugi!

[monika_jo]

Ribomunyl to szczepionka zawierająca rybosomy bakteryjne m.in. Haemophilus
influenzae odpowiedzialne np. za powtarzające się zapalenia gardła. Według
naszego pediatry nie jest specjalnie skuteczna. Należałoby zrobić dzieciaczkowi
wymaz z gardła i przekonać się czy ma któreś z bakterii na które ribomunyl
uodparnia. Jeśli dziecko było szczepione na HIB to szczepionka immuno tez może
być zbędna. Ja po wymazie podawałam ribomunyl z przerwami przez kilka miesięcy
ale na razie nie zaobserwowałam poprawy zdrówka mojej małej. W trakcie podawania
i po chorowała tak samo często jak wcześniej. Ale po każdej chorobie mamy
nadzieję, że to już ostatnia
Pozdrawiam i życzę zdrówka

[dorota.oz]

Chyba Cię nie pocieszę. Moja córka chorowała w pierwszym roku często - raz w
miesiącu, ale to i tak było nieźle, bo na tydzień choroby przypadały trzy
tygodnie w przedszkolu, ale były dzeciaki, u których te proporcje wyglądały
odwrotnie . Wcześniej nie chorowała wcale mimo iż nie trzymałam jej pod
kloszem, spotykała się z dzieciakami, no ale to nie to samo co przedszkole.
Zimą pojechałyśmy do Rabki, latem kąpała sie w Bałtyku przy temperaturze
powietrza 15 stopni (wody tyleż samo), jesienią dostała IRS (taka szczepionka
do nosa) i odpukac nie choruje od wiosny wcale! Nie licząc drobnych katarków,
które ustępują po zwykłym rutinoscorbinie.
Acha, bardzo ważne - od jesieni wejdzie do Polski ROTARIX, szczepionka na
rotawirusy i ja na pewno swoje dzieciaki zaszczepię, bo to jest dopiero
przekleństwo przedszkolnych dzieci, a potem całych rodzin. Kto to przechorował
to wie o czym mówię.
Pozdrawiam,
Dorota

[kate8025]

No to faktycznie nie jest to wszystko pocieszające, a wręcz przeciwnie Moje dziecko w sumie praktycznie wcale nie choruje, nie zaraza sie nawet od nas rodziców(ale od obcych już raczej tak) Nie jest to nigdy nic poważnego zwykły katar lub kaszel bez gorączki. Wiem, że w przedszkolu pewnie się to zmieni i ze każde dziecko swoje odchorowac musi, ale co wy wtedy drogie mamy z tymi dzieciaczkami robicie, ajk one praktycznie malo co chodzą do tego przedszkola,a wy musicie pracować? Ja nie mam z kim małej zostawić na nikogo liczyc nie mogę w tej kwestii. A ciągłe zwolnienia nie są zbyt mile widziane.

[karanissa]

U nas luz - bo jest babcia.

Ale jakby babci nie bylo, to faktycznie - kazde pokaslywanie wywolywaloby u
mnie nerwowa reakcje: choroba to juz, czy jeszcze nie...

[dorota.oz]

W zeszłym roku było ciężko. Ze zwolnieniami jest prawdziwy problem, nie można
ich stale brać Radziliśmy sobie jakoś, ale z trudem. Babcie i dziadkowie
oboje pracujący, niani nie można zatrudnić tylko w razie choroby, każdy chce
przecież mieć stały dochód. Chodziliśmy na zwolnienia na zmianę, albo
urywaliśmy się z pracy na pół dnia, a drugie pół zapewniały babcie. Albo babcia
brała dzień urlopu, ja drugi, mąż trzeci. Wspominam to jak horror...
Dlatego wkurzają mnie posty w stylu: "jak można prosto po chorobie posłać
dziecko od razu do przedszkola". Pewnie, że było mi żal od razu po skończeniu
antybiotyku wysyłać znów do przedszkola, ale nie miałam wyjścia. Od razu dodam,
że nie mam życzliwej sąsiadki, kuzynki emerytki lub pani z podwórka która
zgodziłaby się awaryjnie zostać z dzieckiem, co proponują niektóre mamy. Nie
jest łatwo mamie pracującej... Ale to tylko w większości przypadków w pierwszym
roku, potem jest już z górki.
Pozdrawiam,
Dorota

[matkatrojgadzieci]

Przy takim podejściu do sprawy NIE DZIWCIE SIĘ, ŻE DZIECI STALE CHORUJĄ.
Zgadzam się- matce pracującej nie jest lekko. Sama miałam ten sam problem.
Tym nie mniej zostaw na boku emocje i wyobraź sobie taką oto sytuacj:
W domu państwa X ( oboje pracują, dziadkowie daleko) córeczka kaszle, kicha.
Jest już za późno ( rodzice muszą być o 8.00 w pracy), żeby "bawić się" w
mierzenie temperatury, więc "jakoś to będzie". Dziewczynkę do samochodu i
biegiem do pracy.
Mała marudzi, ale to nic, lepiej przed panią zataić złe samopoczucie, bo
jeszcze będą kłopoty.
W ciągu dnia u małej rozwija się infekcja, kaszle, kicha, sieje.
Twoja córeczka jest pierwszy dzień po chorobie. Brała antybiotyk, jest
osłabiona. Bawi się ( lub tylko przebywa) z zainfekowanym i zarażającym
dzieckiem. Po dwóch dniach ma takie same objawy, wysoką gorączkę, typową
chorobę wirusową- ląduje w łóżku. Zabawa z urywaniem się z pracy, sztukowaniem
świąt urlopami powtarza się po raz kolejny.
Za tydzień ta sama scena z udziałem synka państwa Y.........
Może Cię to wkurzać, może denerwować, ale w tym czasie dziecko co najmniej
kilka razy chorowało na życzenie bliskich.
Czy "ćwiczyło" układ immunologiczny - to sprawa mocno dyskusyjna.
Wiem z autopsji, że czasem jest bardzo, bardzo trudno, ale i nie jest łatwo
patrzeć na kolejne, coraz trudniej leczące się, infekcje własnych dzieci.
P.S. Moje dzieci już bardzo dawno wyrosły z przedszkola, ale również im
proponuję doleczenie się w domu. Dziś sytuacja jest o tyle prosta, że nie
wymagają opieki.

Do: matkatrojgadzieci

[maczwak]

Masz absolutną rację. Przy takim podejściu rodziców to jest samonapędzająca się
lawina. Moja Ola idzie do przedszkola od września i też obawiam się nawału
chorób, ale jestem też świadoma tego, że muszę tak zorganizować swoje życie, by
być przygotowaną na takie "awaryjne" sytuacje.

[dorota.oz]

No dobrze, ja już choroby mam za sobą. Ale może macie jakieś rady dla mam,
które nie mogą liczyć na pomoc dziadków, bo łatwo jest pisać, że trzeba sobie
życie zorganizować, ale trudniej wykonać. Rezygnacji z pracy na pierwszy rok
przedszkolny nie bierzemy pod uwagę. A wcale nie ma gwarancji, że jeśli
potrzymam dziecko po chorobie jeszcze tydzień w domu nie złapie infekcji. A na
zdrowe dziecko, które nie bierze już lekarstw zwolnienia się nie dostaje. Ale
może są jakieś rozwiązania, o których nie wiemy?

[matkatrojgadzieci]

Wyobraź sobie, że ja także nie mogłam szczególnie liczyć na pomoc dziadków -
moi rodzice pracowali, teściowa nie chciała zostać z dzieckiem ( nawet jednym i
zdrowym) ani godziny.
Decydując się na urodzenie dziecka ( a następnie drugiego- w moim przypadku i
trzeciego, bo miałam bliźniaki) musiałam liczyć na siebie.
Owszem, brałam pod uwagę obniżenie , i to znaczne, standardu życia i rezygnacji
z pracy. Skończyło się na pracy w niepełnym wymiarze godzin a na czas mojej
nieobecności zatrudnieniu płatnej opiekunki do chorych dzieci.
Jeśli chodzi o zwolnienia lekarskie to dziś sytuacja jest odwrotna - rodzice ,
w obawie przed utratą pracy- nie chcą brać zwolnień wręcz wtykanych przez
lekarza.
Współczuję matkom, których dzieci narażane są na stałe infekcje przez
niefrasobliwość innych rodziców.
Może warto by było zatrudnić pielęgniarkę z funduszy Rady Rodziców?

[dorota.oz]

Ja i tak pracowałam na część etatu, ale że była to praca w szkole zwolnienia są
szczególnie trudnym tematem. I wcale nie chodzi o chęć zarobku i robienia
kariery tylko o fakt, że zastępstwa w szkole są złem koniecznym. Dzieci bardzo
na tym tracą, inny nauczyciel na każdej lekcji, zwłaszcza w najmłodszych
klasach jest fatalnym rozwiązaniem. A niestety nie znalazłam opiekunki, która
chciałaby pracować awaryjnie, przez tydzień w miesiącu.
Pielęgniarka zatrudniona przez Radę Rodziców... Jestem w Radzie Rodziców i
wiem, że nie jest to formalnie możliwe, abyśmy kogoś zatrudnili, a poza tym
rodzice płacą tak niechętnie, że ledwie starcza nam na teatrzyki i mikołajki.
Zresztą obecność pielęgniarki nie sprawi, że dzieci będą mniej chorować.
Pozdrawiam,
Dorota

[antidotumm]

Tak na marginesie: wspolne mieszkanie z dziadkami, choc tak dzis niemodne,
bardzo ulatwia wychowywanie dzieci...

[matkatrojgadzieci]

Obecność pielęgniarki oczywiście nie sprawi, że dzieci nie będą chorować, ale
spowoduje, że dzieci chore będą odsyłane do domu i nie będą siać wirusów.
Wiem, że na absencji nauczyciela tracą dzieci, ale czy nie tracą( inne) dzieci
więcej stale chorując?
Czy jest rzeczą moralną narażanie swojego i cudzych dzieci na coraz to nowe
infekcje?
Są zwolenniczki teorii, żeby dzieci "wychorowały" się w przedszkolu, czemu
więc - konsekwentnie- nie zabiorą zdrowych dzieci do szpitala zakaźnego? Tam
będą miały szansę podłapania wielu chorób i "przechorowania" ich w dzieciństwie.
Wiem, że nie jest łatwo, ale chyba nie ma niczego ważniejszego od zdrowia
dziecka.
Pozdrawiam w pierwszy (mroźny) dzień wiosny.