Parę słów brutalnej prawdy

[stopjedzeniustokrotek]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=587&w=80077354&a=84276987
Pozwolilam sobie zalozyc oddzielny wątek aby tak mądre słowa nie
umknęły w natłoku innych...

[e_r_i_n]

Protozoa mnie zaskoczyła - napisała sensownie (tak po prawdzie często jej się to
zdarza ), ale w końcu bez obrażania rozmówców.
I napisała samą prawdę.

[svierkov]

To, że nazywasz swoje poglądy "prawdą" nie oznacza, że są bardziej
obiektywne od innych. nie zgadzam się z tobą, że mamy siedzieć cicho
i udawać, że nie obchodzi nas, że źle opłacana przedszkolanka,
rozładowuje swoje problemy na naszych dzieciach. W imie czego? Dla
mnie - matki - wazniejsze jest bezpieczeństwo i dobrostan psychiczny
moich dzieci. Rozumiem te wszystkie trudności o których napisałaś.
Współczuję paniom, które z jakiś powodów, wybrały taki a nie inny
zawód. Życzę im, i sobie, a szczególnie moim dzieciom, by były
dobrze opłacane ( tzn adekwatnie do swoich umiejetności i
zaangażowania) Nazywanie rodziców, którzy maja podobny do mnie
pogląd - roszczeniowymi - jest obraźliwe.
Nie zgadzam się również, że trzeba takie zachowania akceptować, bo
niczego nie uda się zmienić. Taką juz mam "roszczeniową" naturę, że
nie akceptuje agresji i wierzę, że swiat można zmienić. Ty możesz
mieć inne poglądy. Szanuje je i nie etykietuje.
Gratuluję ci wykonywania zawodu, który cieszy sie prestiżem.
Domyslam się, jakie to dla ciebie ważne skoro udało ci się tą
informację o sobie przemycić (pewnie ot tak,mimochodem) pomimo, że
nie miała związku z poruszanym wątkiem

[stopjedzeniustokrotek]

svierkov napisała:
> Gratuluję ci wykonywania zawodu, który cieszy sie prestiżem.
> Domyslam się, jakie to dla ciebie ważne skoro udało ci się tą
> informację o sobie przemycić (pewnie ot tak,mimochodem) pomimo, że
> nie miała związku z poruszanym wątkiem

A Ty jestes zlosliwa,zebym byla zlosliwa to bym napisala,gratuluje
ci ruskiego niku,pochodzenia(?)..co robisz na polskim forum?Ze tak
zlosliwosci przemycasz?Ale nie jestem,wiec mam nadzieje,ze nastepne
osoby skupią sie na temacie ...

[svierkov]

Więc odnieś się do tego, co napisałam Rzeczywiście pozwoliłam
sobie na złosliwą uwagę, taka juz moja "roszczeniowa" natura
Forum nie jest po to by podkreslać swoje świetne pochodzenie (
gratuluję) i sukcesy zawodowe. Odniosłam sie do twoich poglądów,
Przepraszam że inaczej to widzę Wyobraź sobie, że tacy ludzie też
istnieją

[makurokurosek]

zwróć uwagę na nick autora tego wątku i wątku cytowanego, to dwie różne osoby.
Sądzę że w cytowanym wątku chodziło o euforię w jaką wpadają mamy nowo
przyjętych przedszkolaków i pretensje oraz zarzuty jakie pojawiają się po
pierwszych dniach pobytu w przedszkolu. W kwietniu przedszkole widziane jest
jako ósmy cud świata, bez której trzylatek nie może normalnie funkcjonować,
całkowicie pomijany jest problem zbyt licznych grup, zbyt małej ilości
opiekunek, braku samodzielności u trzylatków. Te wszystkie problemy uwidaczniają
się wielu dopiero we wrześniu i z euforii przechodzą w roszczeniową postawę, bo
przecież miało być tak pięknie.Nieodpieluchowany malec miał w przedszkolu
nauczyć się załatwiania potrzeb na kibelek, a tu nauczycielka zwraca uwagę i
patrzy niechętnym okiem, nadpobudliwy malec miał w grupie dzieci utemperować sie
a tu opiekunka negatywnie wypowiada sie na temat jego zachowania i grozi
wypisaniem go z przedszkola.

Ja przynajmniej tak odebrałam zacytowany post

[protozoa]

Etap przedzkolny mam juz dość dawno poza sobą, ale bardzo dobrze
pamiętam i zachowanie pań i rodziców i dzieci.
Jak w każdym zawodzie tak i w tym sa osoby nieodpowiednie, które
zdecydowały się na takie a nie inne studia przypadkowo lub inaczej
wyobrażały sobie pracę. Jeśli maja stosowny "papier" o zatrudnienie
moga raczej być spokojne. Jesli nie dojdie do jawnego naruszenia
prawa- żaden dyrektor nie wyrzuci z pracy nauczycielki przedszkola,
bo jakas mama uwaza, że jej Piotruś został niesłusznie skrzyczany (
a on jest taki delikatny).
Gdby dyrektorzy mieli tak reagować w przedszkolu byłby same
przedszkolaki i ich mamy.
Dzieci inaczej zachowują się w przedszkolu a inaczej w domu.
Niektóre zachowania w domu nie moga byc absolutnie tolerowae w
grupie. I o ile mama/babcia sa zachwycone, ze ich ukochany Rafałek
trzepnie kolege po głowie ( no bo jest takim zuchem, nie da sobie w
kaszę dmuchać) o tyle tego typu zachowania - mogące stanowić
zagrożen dla innych dzieci - są tępione w przedszkolu. Pani raz
zwraca uwagę, Rafałek nie reaguje, bo przez pierwsze lata życia
mama/babcia zachwycały się takim postępowaniem. Za drugim razem
zareaguje ostrzej - krzyknie ( Rafałek tez tego nie toleruje, bo
zawsze głaskano go po główce), za trzecim weźmie za ręke i
wyprowadzi z sali. Dla Rafałka i jego rodziny jest to zachowanie
niezrozumiałe, ale dla Kasi czy Iwonki jak najbardziej tak, bo pani
ujarzmia agresora, który przed chwila trzasną je po głowie.
W grupie jest 1 nauczycielka i 20 ( chyba) dzieci. Z róznychdomów o
róznych przyzwyczajeniach. Pani może nie tolerować jak 3 latek w
trakcie obiadu drze się kuuuuuuuuuupę ( rodzinie to nie
przeszkadza). Przykładów jest mnóstwo.
Mozna walczyć z wiatrakami tylko przyniesie to więcej szkody niz
pożytku. Tak jak ja nie zmienie polonistki moich synów tak i Ty
zachowań nauczycielki ani samej nauczycielki. Co więcej roszczeniowi
i awanturujący się rodzice maja juz swoje etykietki i to nie
przyklejone przeze mnie a pracowników przedszkola i innych rodziców.
P.S. Jaki wykonuje zawód wie sporo mam kłócących się ze mna,
dyskutujących, zgadzających się i nie w wieku watkach na forum
Dziecko. Nie muszę się nim ani chwalić ani afiszować. Uprawiam go od
ponad 19 lat, więc przywykłam. A napisałam o nim dlatego, że wiem
jak roszczeniowi potrafią być ludzie, jak swoje lki, frustracje,
niepowodzenia potrafią wyładowywac na innych.

[ewaamam]

U nas trzy wakaty we wrześniu, myślicie, że ktoś sprawdzał podejście
tych osób do pracy i ich predyspozycje. Kwalifikacje się zgadzają i
na drugi dzień osoby te zostały już zatrudnione. A jeden etat
jeszcze nie obsadzony. Nowo przyjete nauczycielki wydają się
sympatyczne a jak będzie zobaczymy.
Dużo osób się zgłaszało jednak nie miały odpowiednich kwalifikacji
do pracy w przedszkolu. Uciekamy też do szkolnych zerówek, tam jest
łatwiej i miej godzin, sama się zastanawiam czy nie podjąć pracy w
szkole. Kwalifikacje mam. Pracowałam przez 8 lat w 1-3 jednak zawsze
wolałam przedszkole. W szkole naprawdę czułam że dla rodzicow i
wszystkich wokoł jestem nauczycielką. W przedszkolu różnie to bywa.

[svierkov]

ewamam - proszę, wyjaśnij mi na czym polega róznica w traktowaniu
kogoś jak nauczycielkę a przedszkolankę? bo o to chodziło?
jakiego traktowania oczekujecie? Moje zainteresowanie jest
autentyczne, to nie jest kpina. Dotąd wydawało mi się, że takiego
samego szacunku oczekuje nauczycielka, lekarz, sprzątaczka. I tak
starałam sie podchodzić do każdego człowieka.
Doceniam trud zawodu: nauczycielka w przedszkolu (tak to sie
nazywa?) Rozumiem jakie to ogromne wyzwanie. Jednak, nie uważam,
żeby ktoś zasługiwał na jakiś szczególny szcunek, czy traktowanie z
powodu zawodu jaki wykonuje. Jeśli robi to dobrze, rzetelnie, z
pasją to pewnie nie martwi się o brak szczególnego traktowania i
nie odchodzi do szkoły by go tam szukać (o zgrozo!). Może się mylę?
Każdy lubi być doceniony, i jeszcze raz to podkreślam - zyczę
wszystkim nauczycielkom-pasjonatkom wszystkiego najlepszego. Wiem
że takie są, że nie podlizują się dyrekcji czy rodzicom tylko całą
swoja energie wkładają w pracę z dziećmi. I oby takich było jak
najwiecej

[sloneczna.brunetka]

svierkov napisała:

> ewamam - proszę, wyjaśnij mi na czym polega róznica w traktowaniu
> kogoś jak nauczycielkę a przedszkolankę?

Ja Ci częściowo wyjasnie na swoim przykladzie.Prowadzilam grupe
dzieci od maluszkow do starszakow.Nie zalowalam sił ,chęci ,swego
zaangazowania,zdrowia i czasu rowniez czesto gęsto
domowego ,kleilam,malowalam,wycinalam,nagrywalam utwory na plytki po
nocach,z dziecmi biegalam po godzinch na
konkursy,przeglądy,festiwale ,zawsze mialam czas dla rodzicow,z
niektorymi nawiązalam sympatyczne przyjaznie chociaz czasami tak
strasznie trudno wszystkim dogodzic bo kazdy ma inne wymagania i
zapatrywania,kocham swa prace i chyba jestem "nawiedzona" w dobrym
tego sensie,,bardzo się angażuję,przygarnialam do domu dzieci po
ktore nikt nie przyszedl (bo np.mama business-woman zapomniala o
dziecku,.podobnież tatus policjant),uczylam spolecznie
angielskiego,gry na pianinie i mnostwa innych rzeczy nie wchodzących
w sklad mych obowiazkow.Tak strasznie sie przywiazalam do tych
dzieci,zreszta wiekszosc nauczycielek z powolania tak ma -jak
mniemam.Nadszedl moment rozstania i.....na uroczystosci pozegnania
nikt z rodzicow nie podszedl,nie podziekowal,nie powiedzial
czarodziejskiego slowa "dziękuję" na ktore tak uczulalam
dzieci....Przeryczalam całą noc i nie wstydze sie tego.
Moje kolezanki potakiwaly glowami-a nie mowilysmy?Czego sie
angazujesz,my juz wiemy jak to jest z rodzicami.....dobrego slowa
nie uslyszysz...jestemy TYLKO przedszkolankami...

Na drugi dzien i w nastepnym tygodniu zaczely sie
pojedyncze "pielgrzymki" do mnie do pracy i do do mnie do domu
niektorych rodzicow,przyszla trojka grupowa i przepraszala mnie
prawie na kolanach,pogadalysmy od serca,wypilismy lampke wina z
kobietkami i okazalo sie ,ze czesc matek naawet nie pomyslala o
podziekowaniu,bo jestem tylko zwykłą "przedszkolanką",bo jestem
mila,uczynna,zyczliwa i uwielbiana przez dzieci (ich slowa) wiec nie
trzeba o mnie zabiegac,nie trzeba mi dawac haborow,prezentow a
przede wszystkim dobrego slowa (a zreszta gdybym byla wredota
podejrzewam ze byloby tak samo obserwując kolezanki),co innego
szkoła.....tam juz jest pani NAUCZYCIELKA,trzeba starac sie o jej
względy-zreszta co ja tam bede pisac,wiekszosc wie o co niby chodzi
(nie zawsze i wszedzie ale...).Jak sie podowiadywaly ze jakiejs pani
z pierwszej klasy podziekowano przedstawienie przygotowanykm w
tajemnicy a innej pani z przedszkola dzieci caly miesiac robily
album ze swoimi fotkami i pracami itp itd to im sie zaczely
otwierac oczy na zasadzie,jedna pani drugiej pani powiedziala i
uslyszala ale tak same z siebie to co-na księżycu mieszkaly?.I
jeszcze raz podkresle -chodzi o zwykle ludzkie podziekowanie bez
formy materialnej.Nie ma nic fajniejszego niz wspomnienie
Adasia ,ktory pierwszego dnia w przedszkolu nie chccial "odkleic"
sie od nogi tak,wyrosl niesamowicie,odkryl i rozwinal mnostwo
talentow i w pewnym sensie aj go tez mocno ksztaltowalam i na samo
wspomnienie oczy sie szklą.Oczywiscie pewnych uczuc nie da sie
prownac ale mysle,ze jednak emocjonalnie wazniejszy jest dla mamy
pierwszy dzien dziecka w przedszkolu kiedy pierwszy raz wyfruwa ono
z domu -niz pierwszy dzien w szkole i to pani w przedszkolu powinna
byc dla rodzica tą najważniejszą.Ale coz,życie idzie sobie a my
piszemy sobie...Co tam wierszyki,co tam namacalne ,codzienne
poznawnie swiata z panią (prose pani a wogole to dlaczego jest dzien
i noc i setki innych pytan), co tam napisanie pierwszej literki prze
malucha,co tam pierwszy występ w maluszkach,przezwycięzenie
pierwszej tremy i łzy mamy,pierwsza "bazgrołki" powieszone na
ogolnej wystawie,pierwsze nagrody....itp itd,zapominają ...ale
szkola to juz jest TO ale czyzby start w szkole byl tak dobry bez
pewnych wydarzen w przedszkolu?
Wiem,wiem,powiecie ,ze są rozni rodzice tak jak rozni ludzie ale
faktem jest ,ze nasz zawod nie cieszy sie prestiżem i faktem jest ze
czesto trafiaja do niego osoby przypadkowe a duzo odchodzi ze
wzgledu na bezpieczenstwo dzieci.Jakas mama napisala ze to wina
przedszkolanki ze chlopiec popchnal znienacka chlopczyla na podworku-
wprawdzie przedszkolanka od razy zareagowala ale to wiele tlumaczy
do nas stosunek niektorych osob z tego forum.....tak siedzialam w
glowie jednego chlopczyka,zahipnotyzowalam go i kazalam go popchnac
i jeszcze "dostalam" opieprz od matki brutala ze ma w nosie inne
dzieci,liczy sie tylko jej synek a on bedzie robil co bedzie
chcial... ....w koncu jestem TYLKO przedszkolanką......ale akurat w
moim przypadku wytrzymam to "poniżenie" do emerytury,musze tylko
przestawic sie na mniejsze zaangazowanie -tak-tego nauczyli mnie
sami rodzice.....

[bea116]

protozoa, to ty?

[protozoa]

Tak, ja jestem autorką wątku o brutalnej prawdzie!

[svierkov]

słoneczna-brunetko - dzieki za wyjaśnienie, jednak ty mówisz o
normalnym, zwykłym szacunku a nie "specjalnym traktowaniu". Należało
ci się podziękowanie, tak samo jak należy się ono każdemu, kto
dobrze wykonuje swoją pracę. Rodzice twoich wychowanków wykazali się
brakiem wrażliwości, kultury..nie wiem czego jeszcze. Pozdrawiam i
życzę, byś jednak nadal podchodziła do pracy z pasją, bo dzieci na
pewno to doceniają a to one przecież są najważniejsze?

[betty_julcia]

konkluzja jest taka. Świata nie zmienisz, sytuacji gospodarczej w
Polsce też. Mozesz zciągnąc z zagranicy rzeszę ludzi która chce cos
robić ale za godziwe pieniadze albo liczyć na to ze w przedzkolu
trafisz na Panią z pasją.
Ja na szczeście na takie trafiłam... Pozostaje jeszcze mieć gruby
portfel i wysłać prywatnie do wybranego, pasującego pod wszystkimi
względami.

[aurita]

nigdy nie dostalas zadnego kwaitka? czekoladki? kazwy? w ciagu tych 3 lat?
A co to jest ten dzien nauczyciela?

[jadwisia44]

aurita, z jakiej planety przybyłaś? Rozumiem, że dotąd nie miałaś
przyjemności kształcić się w polskim systemie edukacji. Pytasz: co
to jest Dzień Nauczyciela? To żart, prawda?

[aurita]

dobrze rozumiesz ze nie mialam tej "przyjemnosci", (tzn prawie). Tam gdzie
mialam przyjemnosc nikt kwiatkow i czekoladek nie znosil i nikt nikomu nie
dziekowal. I dnia nauczyciela tez nie bylo.

Do słonecznej brunetki

[kamme2]

Chylę czoła przed takimi osobami jak Pani. Tak oddanej pani
wychowawczyni (ja tak nazwyam naszą panią długo by szukać i
pewnie brać tylko przykład. Niestety realia są inne i niestety są
osoby które sie z powołąniem minęły.
My mieliśmy WIELKIE SZCZĘŚCIE trafić na wychowawczynię (jestem mamą
4-latków) która wydaje sie być bardzo oddana pracy (wydaje się bo to
pierwszy tydzien przedszkola dopiero) i dzieci lgną do niej a przy
okazji czują ogromny respkt bo ona egzekwuje od nich. I tak po
tyogdniu pobytu moje dzieci są o niebo grzeczniejsze niż kiedy je
oddawałam rozbrykane po wakacjach , uprzejme i widać że naprawdę
ktoś oprócz umilania im czasu kiedy jestem w pracy wychowuje je i
edukuje.
Wierzę ze takich osób z powołaniem jest wiecej i należy je stawiac
za przykład i wspierać własnie po to żeby zawód czy to
przedszkolanki czy to wychowawczyni czy nauczycielki przedszkolnej
był zawodem godnym podziwu.
Ja podziwiam takie osoby za oddanie, cierpliowść, chęci i na pewno
bede na każdym kroku chwaliła panią naszej grupy

[bea116]

a ja powiem szczerze, że ten pełen męczeństwa post w ogóle mnie nie przekonuje, co więcej wygląda mi na zwykłe trollowanie

[bea116]

oczywiście nie twój, kamme

[stopjedzeniustokrotek]

bea116 napisała:

> a ja powiem szczerze, że ten pełen męczeństwa post w ogóle mnie
nie przekonuje,
> co więcej wygląda mi na zwykłe trollowanie

Wydaje mi sie,ze post nie jest pelen meczenstwa ale jest realnym
opisem zachowan ludzkich.W koncu pelno tu naszych
postow,czyli "mamusiek" to z drugiej strony tez moga sie odezwac
przedszkolanki ,czesto zadjemy im pytania i jest ok....netu starczy
dla wszystkich.

A ty nie znasz osob ktore wykonują swoj zawod z pasja i jeszcze
posiadają uczucia czy ogolnie jestes pesymistka do kwadratu a moze
meczysz sie w niechcianej pracy?

[bea116]

jestem realistką i
1) nie znam nauczyciela ani w szkole ani w przedszkolu, nawet tego złego a tym bardziej tak wspaniałego, który by nie dostał obligatoryjnie chociaż jednego bukietu kwiatów od przedstawicieli rodziców na koniec roku czy pożegnanie przedszkola, zwł. jeśli niektórzy nawiązali z nauczycielem "sympatyczne przyjaźnie"
2) jeśli, zakładając hipotetycznie, rodzice by się nie poczuli wobec tak wspaniałego i zaprzyjaźnionego (przynajmniej z częścią) nauczyciela na koniec roku, to tym bardziej bardzo mało jest prawdopodobne aby się poczuli po końcu roku, wyznając przy tym, że nauczycielkę za jej wspaniałość mieli gdzieś
3) nie mam zaufania do ludzi, którzy sami siebie wychwalają pod niebiosa, zwł. publicznie
i to by było tyle w tym temacie z mojej strony

[barakudaa]

bea116 napisała:

> jestem realistką i
> 1) nie znam nauczyciela ani w szkole ani w przedszkolu, nawet tego
złego a tym
> bardziej tak wspaniałego, który by nie dostał obligatoryjnie
chociaż jednego bu
> kietu kwiatów od przedstawicieli rodziców na koniec roku czy
pożegnanie przedsz
> kola, zwł. jeśli niektórzy nawiązali z nauczycielem "sympatyczne
przyjaźnie"

To ciesz sie,ze jestes "kulturlana",niestety chamscy ludzie sa
wszedzie

> 2) jeśli, zakładając hipotetycznie, rodzice by się nie poczuli
wobec tak wspani
> ałego i zaprzyjaźnionego (przynajmniej z częścią) nauczyciela na
koniec roku, t
> o tym bardziej bardzo mało jest prawdopodobne aby się poczuli po
końcu roku, wy
> znając przy tym, że nauczycielkę za jej wspaniałość mieli gdzieś
Ja znam taki przypadek ,tlumaczyli sie tym ze sa biedni,nie maja
pieniedzy na kwiaty,żalosneeeeee

> 3) nie mam zaufania do ludzi, którzy sami siebie wychwalają pod
niebiosa, zwł.
> publicznie
> i to by było tyle w tym temacie z mojej strony

Nie odnioslam wrazenia zeby ktos tu sie chwali .Wiele osob na tym
forum opisuje czyste fakty,ta osoba zrobila tak samo.