Milosc i emigracja

[Gość: Mila]

Taka historia: milosc, wyjazd do Niemiec, malzenstwo, tesknota za domem, plany,
marudzenie ale brak odwagi i przekonania. Ciagle wizyty w Polsce i wlasciwie
zycie " miedzy". Prosze o odzew i pozdrawiam wszystkich rozumiejacych!

[Gość: Prostak]

Znam jedna, ktora wyszla za Turka za "papiery". Teraz duzo "spaceruje" wieczorami.
Przygoda bez milosci ... a do Polski wstyd wracac.

[Gość: Stary]

Gość portalu: Mila napisał(a):


&#62 marudzenie ale brak odwagi i przekonania. Ciagle wizyty w Polsce i wlasciwie
&#62 zycie " miedzy". Prosze o odzew i pozdrawiam wszystkich rozumiejacych!


Niektorzy potrafia tak stac okrakiem nie tylko nad Odra ale i nad oceanem. Nic z
tego nie wynika poza tym, ze w kroku boli. Trzeba sie na cos zdecydowac - i na
tym polega roznica miedzy turystyka i emigracja. Tesknota za domem? Po 10 latac
dom jest juz tam.

[Gość: Mila]

Czesc Stary,
Nad oceanem to juz faktycznie szpagat, niewykonalny prawie ale przez to pewnie
i decyzje latwiejsze. Ja tu sobie tylko podskocze i juz jestem w domu (? !).
Ale masz racje, trzeba sie zdecydowac, tylko jak? pozdrawiam Cie serdecznie.
Do Prostaka: tych klimatow nie lapie zupelnie.

[Gość: GK]

Gość portalu: Stary napisał(a):

&#62
&#62 Niektorzy potrafia tak stac okrakiem nie tylko nad Odra ale i nad oceanem. Nic
&#62 z
&#62 tego nie wynika poza tym, ze w kroku boli. Trzeba sie na cos zdecydowac - i na
&#62 tym polega roznica miedzy turystyka i emigracja. Tesknota za domem? Po 10 latac
&#62
&#62 dom jest juz tam.

Nieprawda. Probowales? Ja juz tutaj (USA) jestem 22 lata, dobrze ustawiony (jak
mowia), mam dobry i intratny zawod, syna ktory sie tu urodzil (w tym roku idzie
na universytet).... I rozmyslam o powrocie do Polski. Niektorzy mi mowia ze
idiota, inni ze sie oczytalem "Latarnika" za duzo. Dziesiec lat temu tez tak bym
powiedzial. A jednak cos w srodku siedzi - cos,co trudno opisac bez taniego
sentymentalizmu-nostalgizmu, i co kaze o powrocie rozmyslac, na przekor zdrowemu
rozsadkowi i polskiej rzeczywistosci socjalno-polityczno-ekonomicznej. Miejsca
gdzie sie biegalo za pilka? Pierwsza randka? krakowskie Planty w czerwcu?
Piosenka Starszych Panow? Golonko z piwem? Przyjaciele, ktorzy sa tak bardzo
zmeczeni, ale tak bliscy i jedyni z ktorymi sie naprawde rozmawia? Dosc - wpadam
w stan irracjonalny. Zazdroszcze ludziom ktorzy moga sobie z tym wszystim latwo
poradzic i zycze im "tak trzymac". Ciekaw jestem jak inni ludzie mieszkajacy poza
krajem o tych sprawach mysla? Pozdrowienia.

[Gość: Ninka]

Wyjechlam do Niemiec za serce. Tu teraz jest moj dom, gdzie maz, dziecko. Ale jednak zawsze z
dusza na ramieniu wracam do kraju. To tu sie urodzilam, wychowalam, spedzilam piekne lata
swojego zycia. To w Polsce mam prawdziwych przyjaciol, rodzine. Jestem Polka i zawsze bede do
kraju wracac. I nawet serce boli, gdy sie patrzy, jak w ojczyznie sie zle dzieje. Mimo, ze to
bezposrednio mnie nie dotyka. Nostalgia? Tak i to wielka.

[Gość: Mila]

No wlasnie, dlaczego zawsze tak piekielna nostalgia. Ona zywi sie w duzej
mierze mitami, wspomnieniami, nastrojami, ktore naleza do przeszlosci. Ale
jednak wciaz sie wierzy, ze w Polsce i tylko w Polsce odzyja.
Mam jakies paskudne przekonanie, ze lepiej tkwic na wlasnym podworku niz
doswiadczac dobr wszelakich na obczyznie. Dla wielu wkurzajace stwierdzenie...

[Gość: Stary]

Gość portalu: GK napisał(a):

&#62 Gość portalu: Stary napisał(a):
&#62
&#62 &#62
&#62 &#62 Niektorzy potrafia tak stac okrakiem nie tylko nad Odra ale i nad oceanem.
&#62 Nic
&#62 &#62 z
&#62 &#62 tego nie wynika poza tym, ze w kroku boli. Trzeba sie na cos zdecydowac -
&#62 i na
&#62 &#62 tym polega roznica miedzy turystyka i emigracja. Tesknota za domem? Po 10
&#62 latac
&#62 &#62
&#62 &#62 dom jest juz tam.
&#62
&#62 Nieprawda. Probowales? Ja juz tutaj (USA) jestem 22 lata, dobrze ustawiony (jak
&#62
&#62 mowia), mam dobry i intratny zawod, syna ktory sie tu urodzil (w tym roku idzie
&#62
&#62 na universytet).... I rozmyslam o powrocie do Polski. Niektorzy mi mowia ze
&#62 idiota, inni ze sie oczytalem "Latarnika" za duzo. Dziesiec lat temu tez tak by
&#62 m
&#62 powiedzial. A jednak cos w srodku siedzi - cos,co trudno opisac bez taniego
&#62 sentymentalizmu-nostalgizmu, i co kaze o powrocie rozmyslac, na przekor zdrowem
&#62 u
&#62 rozsadkowi i polskiej rzeczywistosci socjalno-polityczno-ekonomicznej. Miejsca
&#62 gdzie sie biegalo za pilka? Pierwsza randka? krakowskie Planty w czerwcu?
&#62 Piosenka Starszych Panow? Golonko z piwem? Przyjaciele, ktorzy sa tak bardzo
&#62 zmeczeni, ale tak bliscy i jedyni z ktorymi sie naprawde rozmawia? Dosc - wpada
&#62 m
&#62 w stan irracjonalny. Zazdroszcze ludziom ktorzy moga sobie z tym wszystim latwo
&#62
&#62 poradzic i zycze im "tak trzymac". Ciekaw jestem jak inni ludzie mieszkajacy po
&#62 za
&#62 krajem o tych sprawach mysla? Pozdrowienia.


Probowalem, z takim wynikiem jak napisalem - dom jest tu (tez po ponad 20 latach).
Zgodnie z twoja porada zamierzam 'tak trzymac'. Ale to sa gleboko indywidualne
sprawy, wiec zycze ci szczescia w powrocie. Oraz duzej odpornosci nerwowej na
ponowne zanurzenie w oceanie absurdu.

Rowniez pozdrawiam

[Gość: amg]

A mi sie wydaje, ze decydujac sie na emigracje, polityczna, ekonomiczna,
sercowa, godzimy sie niejako na zycie w rozkroku, ktore jest moim zdaniem
nieuniknione. Byc moze roznym osobom w roznym stopniu udaje sie przytlumic
nostalgie i tesknote za Ojczyzna, ale jezeli komus udaje sie te uczucia
totalnie wyeliminowac (choc trudno mi w to uwierzyc), sa to chyba naprawde
jednostki. Czy powrot do Polski rozwiazuje sytuacje tez nie jestem przekonana,
bo nie wiem jak mozna zyc w jakimmkolwiek kraju przez 10 czy 20 lat nie
pokochawszy go ani troche. Przypuszczam, ze jakis czas po powrocie pojawia sie
znajome tesknoty i nostalgie, tyle ze za ta druga, przybrana Ojczyzna. I znowu
bedziemy w rozkroku. Zwlaszcza, ze jak ktos slusznie zauwazyl, nasze
nostalgie i Polska, do ktorej tesknimy roznie sie maja do codziennej polskiej
rzeczywistosci i powrot moze sie okazac daleki od marzen.... Nigdzie nie
mieszka sie idealnie, kazdy kraj ma swoje wady i zalety, czym dluzej sie tam
jest tym wiecej zauwaza sie wad, a jednoczesnie tajemniczy mechanizm naszej
pamieci wybiorczo eksponuje zalety i zaciera wady miejsc, ktore pozostawilismy
w tyle - zostaja wizje Plant w czerwcu, zapach lip, szum Baltyku... Ja
mieszkam w Londynie od jedenastu lat, za kilka tygodni wyjezdzam, z planem
pozostania na stale, do Nowej Zelandii, i wiem, ze tesknic bede nie tylko za
Polska, ale i za Anglia, choc moze inaczej i w roznym stopniu. Obecnie bywam w
Polsce kilka razy w roku, co skutecznie pozbawia mnie zludzen co do
ewentualnego powrotu, a jednak juz kilka dni po wyjezdzie tesknota i nostalgia
odzywaja sie na nowo. Staram sie zaspokoic glod tego, co w Polsce kocham
najbardziej - pieknego jezyka, literatury, filmu czytajac, piszac, ogladajac i
dyskutujac po polsku, i w ten sposob jakos daje sobie rade z emigracyjnym
bluesem. Jak to ktos powiedzial (cytat pewnie bardzo niedokladny), Polska to
miejsce w sercu, nie tylko na mapie, a serce wszedzie ze soba mozna zabrac i
zewszad Polske kochac.

[Gość: Mila]

Droga AMG,
bardzo ladnie ujelas mnogosc uczuc towarzyszacych wyjazdom i przyjazdom,
powrotom i ucieczkom. Moze faktycznie na tym sztuka polega zeby sobie dac prawo
do roznych nostalgii; tej podstawowej, ojczyznianej ale i do tych nowych,
nabytych, " obczyznianych". I ja lapie sie na tym, ze tesknie niejako "W obie
strony" choc w te druga strone tesknota jest zdecydowanie mniej dotkliwa.
A wiec pytanie powraca: Zakorzeniac sie, wrastac i starac sie odrzucic wahania
czy tez zaakceptowac los teskniacego kosmopolity, czlowieka w drodze.
Zycze Ci wiele szczescia w Nowej Zelandii no i milych momentow do ktorych
bedziesz mogla zatesknic.

[Gość: Stary]

Gość portalu: Mila napisał(a):


&#62 A wiec pytanie powraca: Zakorzeniac sie, wrastac i starac sie odrzucic wahania
&#62 czy tez zaakceptowac los teskniacego kosmopolity, czlowieka w drodze.

Jesli chodzi o mnie, to pierwsze, zwlaszcza kiedy powrot nie jest juz opcja.

[Gość: Stary]

Gość portalu: amg napisał(a):

&#62 A mi sie wydaje, ze decydujac sie na emigracje, polityczna, ekonomiczna,
&#62 sercowa, godzimy sie niejako na zycie w rozkroku, ktore jest moim zdaniem
&#62 nieuniknione. Byc moze roznym osobom w roznym stopniu udaje sie przytlumic
&#62 nostalgie i tesknote za Ojczyzna, ale jezeli komus udaje sie te uczucia
&#62 totalnie wyeliminowac (choc trudno mi w to uwierzyc), sa to chyba naprawde
&#62 jednostki. Czy powrot do Polski rozwiazuje sytuacje tez nie jestem przekonana,
&#62
&#62 bo nie wiem jak mozna zyc w jakimmkolwiek kraju przez 10 czy 20 lat nie
&#62 pokochawszy go ani troche. Przypuszczam, ze jakis czas po powrocie pojawia sie
&#62
&#62 znajome tesknoty i nostalgie, tyle ze za ta druga, przybrana Ojczyzna. I znowu
&#62 bedziemy w rozkroku. Zwlaszcza, ze jak ktos slusznie zauwazyl, nasze
&#62 nostalgie i Polska, do ktorej tesknimy roznie sie maja do codziennej polskiej
&#62 rzeczywistosci i powrot moze sie okazac daleki od marzen.... Nigdzie nie
&#62 mieszka sie idealnie, kazdy kraj ma swoje wady i zalety, czym dluzej sie tam
&#62 jest tym wiecej zauwaza sie wad, a jednoczesnie tajemniczy mechanizm naszej
&#62 pamieci wybiorczo eksponuje zalety i zaciera wady miejsc, ktore pozostawilismy
&#62 w tyle - zostaja wizje Plant w czerwcu, zapach lip, szum Baltyku... Ja
&#62 mieszkam w Londynie od jedenastu lat, za kilka tygodni wyjezdzam, z planem
&#62 pozostania na stale, do Nowej Zelandii, i wiem, ze tesknic bede nie tylko za
&#62 Polska, ale i za Anglia, choc moze inaczej i w roznym stopniu. Obecnie bywam w
&#62
&#62 Polsce kilka razy w roku, co skutecznie pozbawia mnie zludzen co do
&#62 ewentualnego powrotu, a jednak juz kilka dni po wyjezdzie tesknota i nostalgia
&#62 odzywaja sie na nowo. Staram sie zaspokoic glod tego, co w Polsce kocham
&#62 najbardziej - pieknego jezyka, literatury, filmu czytajac, piszac, ogladajac i
&#62 dyskutujac po polsku, i w ten sposob jakos daje sobie rade z emigracyjnym
&#62 bluesem. Jak to ktos powiedzial (cytat pewnie bardzo niedokladny), Polska to
&#62 miejsce w sercu, nie tylko na mapie, a serce wszedzie ze soba mozna zabrac i
&#62 zewszad Polske kochac.


To jest swietne podsumowanie, amg - gdyby bylo inaczej, to by nas w tym wlasnie
miejscu cyberprzestrzeni, dyskutujacych o tym wlasnie temacie, nie bylo.
Powodzenia na antypodach, dystans od Europy to czasem duzy komfort psychiczny.

Stary
(Australia, prawie 21 lat tutaj, ani chwili nie zalowal)

[Gość: alek]

W tej chwili mysle ze lepiej wrocic. Rzucic w cholere te firmy high-tech, komputery,
prezentacje i konferencje. Dopoki mozemy cos jeszcze zrobic dla tego kraju. A w
kazde wakacje wydaje mi sie on coraz piekniejszy.

[Gość: Andr]

Mila
Tez kocham Polske, ale niestety mam duuuzo dalej. Zbieram polskie filmy, mam
juz ich ok 3000. Stac mnie na podroz co 3 - 4 lata, bo niestety nie zarabiamy bardzo
duzo, a szkoly dzieciakow troche kosztuja. Moze mamy tansze niz u Ciebie domy.
Mamy tutaj troche wiecej takich, ktorym sie po sercu Polska kolacze. Pielegnujemy
wszystkie elementy kultury, ale to w ramach robotek domowych w kregu znajomych.
Odchorowujemy kazde dranstwo wyrzadzane Polsce i polakom, a przerazenie nas
wszystkich ogarnia,gdy czytamy co narod wypisuje na Forum.
Zeby zniesc zycie na emigracji trzeba cos w tym kraju polubic. W naszym przypadku
jest prosto : slonce , plaze i spokoj
Pozdrawiam Andrzelj z WA
nas

[Gość: Stary]

Gość portalu: Andr napisał(a):

&#62 Mila
&#62 Tez kocham Polske, ale niestety mam duuuzo dalej. Zbieram polskie filmy, mam
&#62 juz ich ok 3000. Stac mnie na podroz co 3 - 4 lata, bo niestety nie zarabiamy b
&#62 ardzo
&#62 duzo, a szkoly dzieciakow troche kosztuja. Moze mamy tansze niz u Ciebie domy.
&#62 Mamy tutaj troche wiecej takich, ktorym sie po sercu Polska kolacze. Pielegnuje
&#62 my
&#62 wszystkie elementy kultury, ale to w ramach robotek domowych w kregu znajomych.
&#62 Odchorowujemy kazde dranstwo wyrzadzane Polsce i polakom, a przerazenie nas
&#62 wszystkich ogarnia,gdy czytamy co narod wypisuje na Forum.
&#62 Zeby zniesc zycie na emigracji trzeba cos w tym kraju polubic. W naszym przypad
&#62 ku
&#62 jest prosto : slonce , plaze i spokoj
&#62 Pozdrawiam Andrzelj z WA
&#62 nas


Amen, Andrzeju. Ja byc moze juz Polski nie rozumiem, a zwlaszcza tego, skad dzis
w niej tyle wzajemnej nienawisci. Ocean miedzy nami a wspomnieniami mlodosci to
dzis nie bariera, to komfort psychiczny. Z dwojga zlego, nawet za cene posadzenia
o wygodnictwo, wybiore slonce, plaze i komfort posiadania do wlasnej dyspozycji
kontynentu wiekszego niz Europa od Lizbony do Uralu.

Stary z Sydney

[Gość: Mila]

Pare waznych dla mnie stwierdzen padlo w tej dyskusji. Andrzej, piszesz, ze
zeby wytrzymac trzeba cos polubic. To prawda i tu mam problem. Nie wiem czy
polubilam cokolwiek na tyle zeby sie z tym wiazac na cale zycie. Lubie mojego
meza i z nim jestem zwiazana a on jest tutaj. Prosta zaleznosc.
Stary, piszesz, ze nie widzisz innej opcji. To dla Ciebie dobrze ale czasem tez
zle. Bo co znaczy nie miec opcji?
- nie masz dokad wrocic
- nie masz do kogo wrocic
- moze i masz ale i tak nikt na ciebie nie czeka
- wiales kiedys i jestes szczesliwy, ze zwiales
- znalazles cos o czym wiesz, ze w Polsce bys nigdy nie znalazl

i pewnie jeszcze pare innych wariantow. Zauwazyles Stary, ze jestes tutaj
samotnym obronca " szkoly radykalnej"? Reszta walczy. Pozdrawiam wszystkich.

[Gość: amg]

Mila,
Pamietam, ze jakis czas temu w Twoim Stylu ukazalo sie kilka wywiadow z
Polkami, ktore wyszly za obcokrajowcow i z roznych powodow zdecydowaly sie
osiasc w Polsce, a nie w kraju meza - opowiadaly o przeszkodach i trudnosciach,
ale i o mozliwosciach, ktore w Polsce znalezli - ogolnie wszyscy wydawali sie
zadowoleni, lacznie z mezami, z ktorych nie wszyscy nawet nauczyli sie
porozumiewac po polsku - jezeli masz taka mozliwosc, popros znajomych w Polsce,
zeby ten numer odszukali, byc moze znajdziesz w nim inspiracje...

zycze powodzenia
amg

A moze Cos dla nowej emigracji

[Gość: sosen]

Sie ma wszyscy.Przeczytalem pare list na tym forum,ale
musze przyznac ze ta mi sie najbardziej
podoba.Wypowiadacie sie po prostu najbardziej po
ludzku.W zasadzie wyjechalem i nie wyjechalem.Jestem w
NIemczech(Nordheim-Westfalia)od 4 miesiecy.Nie jest to
moze zbyt daleko,podroz tansza,ale autem tez trzeba
liczyc ok.9h do kraju.Wyjechalem za praca(a w zasadzie
to praca mnie wziela-jestem informatykiem),szczerze
mowiac nie widze az takich wielkich roznic o ktorych tu
caly czas mowa.Z jednym sie tylko zgodze,zyje sie tu po
prostu spokojniej i tyle.Nie musisz sie bac o swoj
samochod pod domem,o to ze nie masz na oplaty bo jutro
maja cie zwolni nie wiadomo czemu.W zasadzie jest to
jedyna widoczna roznica.Jelsi ktos powie ze Niemcy sa
niemili lub cos podobnego to ja powiem ze to
nieprawda,bo to zalezy od jednostki,a nie narodu,wiec
nie mozna uogolniac.
Wiem jedno,bede konsekwentnie dazyl do tego zeby moje
przyszle dzieci mialy przed soba przyszlosc i
perspektywy.
BTW Polska ma w sobie wlasnie to cos od czego nie
uciekniesz-twoje korzenie.NIe da sie ich odciac i nie
da sie ich po prostu zapomniec(poza kliniczna amnezja
).Kazdy czlowiek musi w cos wierzyc,dlaczego nie
wierzyc w idealna ojczyzne,fajnie jak taka naprawde
jest,ale...
Oczywiscie nie zawachalbym sie wyjechac do USA czy
Kanady,gdybym mial mozliowsc(mialem-do Redmond,tyle ze
NIemcy byli szybsi).
Jak to ladnie jedna panni zacytowala,ojczyzna jest tam
gdzie jest twoje serce...
Ja sie z nia zgadzam i po prostu czuje sie jak obywatel
swiata,narodowsci Polskiej.
Pozdrowienia dla wszystkich

[Gość: gk]

Bardzo mi sie podobaja inteligentne i wawazone opinie presentowane w tej
grupie. Moze sie myle, ale wydaje mi sie ze, w wiekszosci, Polska sklada sie z
ludzi takich jak Wy, moi drodzy, i jak ja. Fakt wyjazdu z Polski nie zmienil
niczego zasadniczo; to tylko traf losu. Trawestujac Jerzego Waldorffa (zdaje
sie) a i czesciowo Marksa, wydaje mi sie ze srodowisko i otoczenia rzeczywiscie
lagodzi obyczaje. I tak to nasze obyczaje zostaly zlagodzone przez
spoleczenstwa ktore tutaj zastalismy i ktore przechodzily przez faze
zarlocznego kapitalizmu wiele pokolen temu.

Skomplikowana polska historia i geografia, kolosalne przeksztalcenia
ekonomiczne i dramatyczna polaryzacja spoleczenstwa, wszystko w tak krotkim
czasie, spowodowaly ze Polska przechodzi przez bardzo trudny okres. Ta sytuacja,
naturalnie, powoduje ze terazniejszy obraz polskiego spoleczenstwa nie jest
zbytnio zachecajacy, szczegolnie w kontekscie zasobnych i ustabilizowanych
krajow swiata. Ale to sie zmieni, tak jak w innych krajach, trzeba tylko wiecej
czasu, moze calego nastepnego pokolenia. Trzeba tylko pamietac ze ludzie ktorzy
sie tam z tym wszystkim borykaja sa tacy sami jak my, tylko w duzo gorszej
sytuacji ekonomicznej; to nie ich wina tak jak to nie jest nasza zasluga ze nam
jest lepiej, a im znacznie gorzej,ekonomicznie. I ze, niestety, ale logicznie,
nie sa oni sklonni do rozdawania kazdemu usmiechow i praktykowania milosci
blizniego w dni powszednie, kiedy kombinuja co do gara wlozyc i za co zaplacic
czynsz.

Nasza gornolotnie nazwana wolnosc, ktora jak to sie kiedys mowilo, wybralismy,
lub, raczej, udalo nam sie wybrac, to jedynie wolnosc ekonomiczna. Fakt, ze
piekne tropicalne kraje z palmami, plazami, morzem, i znakomitym klimatem,
takie jak np.Kuba, Angola czy India nie narzekaja na nadmiar emigrantow, zdaje
sie to potwierdzac.

Ale czy taka ekonomiczna wolnosc to rzeczywiscie wszystko co jest w zyciu
istotne? Czy juz nie ma nic wiecej poza rachunkami zaplaconymi na czas i domami
rozbudowywanymi zeby sie wiecej rzeczy w nich miescilo.Czy mozna do konca zycia
przebywac w zlotej klatce? Nigdy juz nie byc naprawde u siebie, pomimo garazu
na trzy samochody, szmaragdowo-zielonego trawnika i sasiadow ktorzy przy kazdej
okazji pytaja "how are you today" i mowia "that's good, very good" w opowiedzi
na twoje "just fine"? Czy American dream nie jest czasem zludzeniem kreowanym
dla potrzymania sprzedazy wszystkiego i jak najwiecej? Czy wakacje w Katmandu
sa rzeczywiscie o tyle lepsze niz wloczega po Bieszczadach lub lajba na
Mazurach? Czy zawsze sasiedzkie "pool party and barbecue" bedzie bardziej
atrakcyjne niz wieczor przesiedziany z przyjaciolmi z lat mlodzienczych w malej
kuchni blokowej.

To taka mala dygresja, na marginesie. Zastaniawiam sie czy inni ludzie w
podobnej sytuacji tez sie nad tym zastanawiaja. Przepraszam za nudzenie.
Wszystkich serdecznie pozdrawiam.Szczegolnie tych ktorzy sie ze mna nie
zgadzaja.GK

[Gość: AlwaysCC]

bardzo ciekawa wypowiedz. ze swojego doswiadczenia moge krotko odpowiedziec na
pytanie zamieszczone w temacie: Emigracja - wykorzenienie? Zdecydowanie NIE.
Dlaczego? Po pierwsze to emigracja w dzisiejszym swiecie nie oznacza tego co
emigracja 100 lat temu. W dobie globalizacji ludzie (oczywiscie zaznaczam ze
mowie o ludziach wyksztalconcyh, profesjonalistach znajacych jezyki) pracuja i
mieszkaja w miesjcach gdzie maja warunki do samorealizacji, ciekawej pracy i
ciekawego zycia. Swiat staje sie coraz mniejszy, narodowoisc czy obywatelstwo
traca na znaczeniu w dobie Interentu, telekomunikacji, i miedzynarodowych
korporacji. Co staje sie wazne to (podobnie jak pareset lat temu)
wyksztalcenie, zajomosc jezykow i doswiadczenie w pracy. Uwazam ze zmiana
miejsca zamieszkania (nie lubie terminu emigracja, bo to mi sie kojazy z
polskimi chlopami wyjezdzajacymi do USA w XIX wieku - ja nie emigruje, ja
zmieniam miejsce zamieszkania i pracy) nie idzie w parze z zerwaniem wiezi
kulturalnych z powiedzmy w naszym wypadku PL. Ja czesto spotykam sie z
sytuacja gdzie rozmawiam o ksizace napisanej przez polskiego autora i wydanej
w PL z moimi warszawskimi kolegami i oni nie bardzo kojaza o czym mowie. To
samo jest gdy probuje porozmawiac o artykolach publikowanych w polskiej prasie
czy o polskiej polityce. Nie chce sie pokusic o stwerdzenie ze wlasnie oni,
miejszjaacy w Waszawie, majacy pieniadze na ksizki, prase i rozrywki kukturalne
staja sie coraz bardziej wykorzenieni z kultury w ktorej zyja. Ale jestem
przekonany ze ja wiem co najmniej tyle samo o PL mieszkajac od prawie 10 lat w
USA niz oni mieszkajacy cale zycie w Warszawie. Fakt ze mieszkam poza polska
nie ma dla mnie zadnego znaczenia. Jak ktos na jakims formum powiedzial, moze
nawet tu, czuje sie obywatelem swiata narodowosci polskiej.

[Gość: Stary]

No wlasnie, dlaczego Polacy nie potrafia myslec o globalnej mobilnosci
zawodowej, rzeczy dzis coraz bardziej zwyklej, inaczej, niz w XIX-wiecznych
kategoriach zdrady narodowej?

Jesli komus bardziej odpowiada Redmond, Wa., niz Kutno, PL, bo w Redmond ma
swiety spokoj i nie musi na oczy ogladac zadnych urzednikow, to wlasciwie
dlaczego nie? Bo ci, ktorzy zostali w Kutnie, beda mu zazdroscic i opluwac go
jako "zdrajce", choc sami d... nigdzie nie rusza i nigdy nie zamierzali ruszyc?

Coraz blizszy jest dzien, kiedy po wejsciu do UE kazdy i tak bedzie mogl sam za
siebie zdecydowac, gdzie chce mieszkac i pracowac. Mysle, ze niewiele osob jest
przygotowanych psychicznie do aktywnego korzystania z wolnosci, stad ten
mistycyzm klatki.

Obywatel swiata pochodzenia polskiego to doprawdy nie jest potwor, to taki sam
czlowiek jak w kraju, a to ze miejszka gdzie indziej jest, jak mawaiaja
Rosjanie "ni pri cziom".

[Gość: ewa]

Twoj list jest zuplnie bez sensu jedynie uzywaz tych treminow i roznych innych
treminologi al etak naprwde nic ciekawego a zlwszcza topic sentense jest
zuplnie nie wyczerapny mowiac w skrocie mowisz o niczym ! Poza tym jesli tak
wierzysz w te kulturowe wyznania to dlaczego do korwy nedzy siedzsz w inym
panstiwe a w kraju ! Go and fuck your trems !

[Gość: AlwaysCC]

Gość portalu: ewa napisał(a):

&#62 Twoj list jest zuplnie bez sensu jedynie uzywaz tych treminow i roznych innych
&#62 treminologi al etak naprwde nic ciekawego a zlwszcza topic sentense jest
&#62 zuplnie nie wyczerapny mowiac w skrocie mowisz o niczym ! Poza tym jesli tak
&#62 wierzysz w te kulturowe wyznania to dlaczego do korwy nedzy siedzsz w inym
&#62 panstiwe a w kraju ! Go and fuck your trems !

a dlaczego tak sadzisz? mozesz wyjasnic swoje stanowisko w tej kwestii?
sprobuj zaatakowac temat sam(a) a wtedy moze sprobujemy ci pomoc walczyc z twoimi
kompleksami (np. kompleks nizzosci, kompleks parobka, etc.).

[Gość: alek]

[Gość: Mila]

Przykro mi, ze masz takie kiepskie doswiadczenia w kwestiach uczuciowych.
Chodzi mi wlasnie o milosc, i to do mezczyzny na dodatek, ale chyba nie chce mi
sie tego Tobie tlumaczyc.

[Gość: Anita]

Znacie te obiegowa opinie, ze wszyscy Polacy sa sentymentali? Lektura
wczesniejszych wypowiedzi troche te swiadomosc burzy, prawda?
Ale mnie sie nauswa inny watek, wypowiadany z pozycji osoby umeczonej polska
rzeczywistoscia; coraz czesciej mnie nawiedza chec wyjazdu (ucieczki?) z mojej
kochanej ojczyzny. Pomijam strach przed nieznanym. Ale dlaczego mam tu zostac,
skoro pomimo solidnego wyksztalcenia utrzymuje sie caly czas zaledwie na
poziomie prostej wegetacji i nie opuszcza mnie strach, ze moja firma moze
zbankrutowac, a bezrobocie bezustannie rosnie. I to jest ten watek, o ktorym
chcialam Wam przypomniec.
Kocham Polske, nie kocham teraz zadnego mezczyzny, naleze do energicznych osob.
Powiedzcie, co mnie tu jeszcze trzyma?

[Gość: Stary]

Gość portalu: Anita napisał(a):


&#62 Kocham Polske, nie kocham teraz zadnego mezczyzny, naleze do energicznych osob.
&#62
&#62 Powiedzcie, co mnie tu jeszcze trzyma?
&#62

Inercja, konserwatyzm i niechec do zmiany, zupelnie normalne cechy, jakie czaja
sie w kazdym.

Nic nie stoi na przeszkodzie, by jutro wsiasc do pociagu. Emigracja dzisiaj to
jest wybor znacznie mniej gramatyczny, niz niegdysiejsze skoki na glowe z
zawiazanymi oczami, bez gwarancji, ze w basenie jest woda. Nigdzie w swiecie nikt
nie robi takiego dramatu ze zwyczajnej globalnej mobilnosci zawodowej, jak w
Polsce.

W swiecie nikt tez nie robi aktu zdrady narodowej z tego, ze ktos mieszka i
pracuje piec lat w Stanach, trzy lata w Gwadelupie, dwa lata w Australii, rok na
Antylach Holenderskich, a do rodzinnej na przyklad Francji czy Wielkiej Brytanii
wraca raz na trzy lata na tydzien, zeby napic sie kawy z przyjaciolmi i odwiedzic
rodzicow. Swiat jest duzo wiekszy niz Polska i wiecej w nim barw i odcieni, niz
dotad widzialas, ale nie doswiadczysz ich przez gadanie.

Zamiast zastanawiac sie nad mistyka rowniny mazowieckiej, sprobuj gdzies
wyjechac. To naprawde nie boli. Podroze ksztalca, emigracja ksztalci w trojnasob.
A jakby jednak bolalo, to zawsze mozesz sobie kupic bilet powrotny.

Pozdrawiam
Stary

[Gość: Anita]

To fakt, Stary, ze w moim przypadku mozna mowic o biernosci. Masz racje.
Ale zastanawiam sie, czy masz racje takze w kwestii swiata szeroko otwartego
przed Polakami. Obojetne, czy uciekaja przed wszechobecna glupota czy
opuszczaja "kochana ojczyzne" w poszukiwaniu czegos wiecej niz minimum
egzystencji. Rzeczywiscie, latwo wsiasc do pociagu. Ale czy wyjscie bedzie
bardziej bezpieczne niz skok na glowke do pustego basenu? Smiem watpic.
Mam sprobowac tylko dla zdobycia kolejnego zyciowego doswiadczenia?
Stojac przed takimi dylematami pozostaje na miejscu.
Pozdrawiam.
Napisz do mnie jeszcze.

[Gość: Stary]

Gość portalu: Anita napisał(a):

&#62 To fakt, Stary, ze w moim przypadku mozna mowic o biernosci. Masz racje.
&#62 Ale zastanawiam sie, czy masz racje takze w kwestii swiata szeroko otwartego
&#62 przed Polakami. Obojetne, czy uciekaja przed wszechobecna glupota czy
&#62 opuszczaja "kochana ojczyzne" w poszukiwaniu czegos wiecej niz minimum
&#62 egzystencji. Rzeczywiscie, latwo wsiasc do pociagu. Ale czy wyjscie bedzie
&#62 bardziej bezpieczne niz skok na glowke do pustego basenu? Smiem watpic.
&#62 Mam sprobowac tylko dla zdobycia kolejnego zyciowego doswiadczenia?
&#62 Stojac przed takimi dylematami pozostaje na miejscu.
&#62 Pozdrawiam.
&#62 Napisz do mnie jeszcze.


Swiat nie jest ani bardziej otwarty ani bardziej zamkniety przed Polakami niz
przed jakakolwiek inna nacja. Sa roznice materialne, cywilizacyjne, rozmite
upierdliwe ograniczenia formalne etc., ale to zalezy z kim swoje szanse masz
porownywac i w jakim kraju. Pracowalem pare lat w Afryce, i zapewniam, ze nawet
znakomicie wyksztalcony Ugandyjczyk z dyplomem najlepszych zachodnuch
uniwersytetow bedzie mial bardzo powazne klopoty adaptacyjne np. w Austrii lub
Niemczech.

Z drugiej strony, sa kraje tradycyjnej imigracji, mlode wielokulturowe
spoleczenstwa zbudowane przez ludzi, ktorym z roznych powodow bylo za ciasno w
swoich krajach (USA, Kanada, Australia), ktore sa znacznie bardziej tolerancyjne
i nie stawiaja ponad wszystko "wiezow krwi". Bariera odleglosci jest w
dzisiejszej dobie szybkiego transportu i jeszcze szybszego Internetu zludna i
czysto psychologiczna.

Nie czuje sie na silach nic nikomu doradzac. Emigracja (a nawet wyjazd nie na
stale, ale na dluzej) to decyzja co najmniej tak samo osobista i na podobna
skale, co zajscie z pelna premedytacja w ciaze. Ale tak samo jak rozmnazanie,
emigracja mozliwa jest do wykonania raczej tylko przed osiagnieciem pewnego
granicznego wieku (30? 35? 40? - jest dosc znaczny indywidualny rozrzut, istnieja
rowniez heroiczne wyjatki, ktore wyemigrowaly pozniej, ale to juz raczej tylko w
sytuacjach przymusowych).

Emigracja bardzo ksztalci, bardzo utwardza, pozwala zobaczyc, ze swiat jest
wiekszy niz Polska, oraz ustawia problemy polskie we wlasciwej skali. Nawet z
wszystkimi mozliwymi zastrzezeniami, ja nadal jestem za. To doswiadczenie zyciowe
jest nie do zdobycia inna droga, a przyszlosc (w Poslce i wszedzie indziej)
nalezy do tych, ktorzy sie szybko naucza dobrze znosic zmiane i przystosowaywac
do warunkow - zas tego emigracja uczy swietnie.

Gwarancji bezpieczenstwa materialnego i emocjonalnego dla emigranta nie ma, nigdy
nie bylo i nigdy nie bedzie - pierwszy test na to, czy sie nadajesz do zycia
gdziekolwiek poza Polska jest: czy potrafisz swiadomie podejmowac ryzyko?
Nie nalezy tez jednak przesadzac z percepcja tego ryzyka - opowiesci o
blyskawicznym stoczeniu sie na dno na emigracji i twardym ladowaniu w
(metaforycznym lub rzeczywistym) zapluskwionym burdelu pochodza glownie od
nawiedzonych 'prawdziwych Polakow' oraz osob, ktore emigracje znaja z trzeciej
reki, a czas spedzony poza Polska w ciagu ostatnich dziesieciu lat mierza w
dniach albo tygodniach. Ryzyko mozna ograniczyc przez przygotowanie:
wyksztalcenie, jezyk, kontakty z zagranica, wyjazdy "rekonensansowe", nawiazanie
znajomosci czy przyjazni zanim sie skoczy na glowe do tego basenu. Nigdy nie
bedzie jednak wiadomo do konca i na sto procent, czy w basenie jest woda.

Swiat na emigracji a zycie w Polsce to troche jak pelny Atlantyk porownany z
materacem dmuchanym na dzikiej plazy na jeziorach mazurskich. Ani przyjazny, ani
wrogi, ale bezwzgledny i wyma

[Gość: Loni]

Decyzja o emigracji jest strasznie trudna decyzja, nawet jesli za woda czeka
mezczyzna. Niestety skonczylam 40 lat i to wlasnie dlatego tak zwlekam.
Rozsadek mowi - zostan, nie jest ci tak zle w Polsce, a emocje - szkoda mowic.
Takie rozdwojenie jazni.

[Gość: Ewa]

Anito,

Masz zuplnie racje ! Co robic byc otwarta na kazda prpozycje jeli nawet wchodzi
w to opuszczenie kraju ! Powdzenia !

[Gość: mario]

Masz problem ze strachem przed nieznanym.Jak powiedzial Always wielu z nas tu
na zachodzie o wiele bardziej interesuje sie polskimi sprawami niz sami polacy.
Jesli masz solidne wyksztalcenie a szczegolnie mozg przywykly do myslenia to
nie powinnas miec problemow na zachodzie.Mysle ze latwiej wyjezdzac do Ameryki-
usa,kanada-niz do zapyzialej Europy Zachodniej

[Gość: Mila]

Wracam do mojego motta uparcie bo nie chce mi sie o milosci do pieniedzy pisac.
Nie chce tutaj hipokryzji jakiejs uprawiac i udawac ze szmal jest bez wartosci.
W Polsce zylo mi sie dobrze, teraz tez zyje mi sie dobrze pod wzgledem
finansowym,nie po to wyjechalam zeby sie szmalem rozkoszowac. Wiem, wiem,
trudno w to uwierzyc. To co Always pisze brzmi dobrze, zgodnie z duchem czasu,
krzepiaco i po europejsku ale jakos sie w wielu wypadkach nie sprawdza.
Kwestia wrazliwosci. A moze naiwnosci. A moze paskudnej sklonnosci do
sentymentalizmu.

[Gość: nugget]

.

[Gość: Stary]

Gość portalu: alek napisał(a): Zapomnialas dodac ze to milosc do pieniedzy.

To ja poprosze pana kolege aska o wskazanie drogi do miejsca, gdzie rosnie to
mityczne drzewo owocujace dolaram. Ja juz, cholera, juz ponad 20 lat go po
swiecie szukam, a nie znalazlem. Moge odpalic dziesiec procent.

Jesli ktos mysli, ze emigracja jest automatycznie droga do pieniedzy, to
powienien jak najpredzej wyemigrowac. Nic tak nie uczy, jak doswiadczenie.

[Gość: Mila]

Drogi Stary,
Daj juz spokoj z tym MISTYCYZMEM ( czy Ty Towianskiego studiujesz cz co?).Pozwol
miec po prostu WSPOMNIENIA, czesto pocieche w trudnych chwilach, a jak jest
bardzo zle to nadzieje, ze mozna je znowu odnalezc. I nie badz taki diabelnie
zasadniczy.

[Gość: Stary]

Gość portalu: Mila napisał(a):

&#62 Drogi Stary,
&#62 Daj juz spokoj z tym MISTYCYZMEM ( czy Ty Towianskiego studiujesz cz co?).


Towianskiego nie studiuje, zwlaszcza z tego powodu, ze byl jednym z najlepszych
dezinformatorow swoich czasow oraz prawdopodobnie agentem Ochrany. Zaden wiec to
dla mnie autorytet.


Pozwo l
&#62 miec po prostu WSPOMNIENIA, czesto pocieche w trudnych chwilach, a jak jest
&#62 bardzo zle to nadzieje, ze mozna je znowu odnalezc.


Alez naturalnie, sam to czasem robie.


I nie badz taki diabelnie
&#62 zasadniczy.


Diabelnie zasadniczy to moze nie, ale warto (mniej lub bardziej) pamietac
dlaczego sie wyjechalo, a zwlaszcza OD CZEGO sie wyjechalo, bo inaczej latwo sie
rozplynac w zalu nad soba. Mam tu przyjaciol Grekow - pierwsze pokolenie urodzone
w Australii. Ich rodzice od trzydziestu lat nie moga sie zdecydowac, gdzie chca
zyc. Kursuja miedzy Australia a Grecja. Piec lat tu, trzy lata tam, znowu na pol
roku do Sydney a potem na rok na rodzinna wyspe.

Tak naturalnie takze mozna, ale po co? Grecji, z ktorej wyjechali, juz nie ma; a
zadrosc w lokalnek kafejce o "zamorskich bogaczy", ktorym sie w glowie
poprzewracalo z nadmiaru dobrobytu zostala taka, jak byla.

[Gość: Mila]

Z Atlantykiem i plaza mazurska to prawda.
Jednak nie wszyscy lubia zmagac sie z falami wiedzac,
ze pod nimi jest lodowata glebia. Tak jak nie wszyscy
lubia bungee-jumping i byc moze nawet nigdy tego nie
zakosztuja mimo, ze tysiace innych oddaje sie z dzika
przyjemnoscia sportom ekstremalnym. Po prostu
pierwszoplanowa role w kwestii podejmowania ryzyka
odgrywaja wewnetrzne predyspozycje. I nad tym takze
warto sie zastanowic przed skokiem do basenu. Po
prostu trzeba wiedziec czy naprawde lubi sie plywac.
Zauwazcie tez, ze nawet dzielna zaloga Warty Polpharmy
w obliczu ryzyka postanowila wycofac sie z rejsu.
Anito, zastanow sie czy walka z zywiolem byc moze
zwienczona satysfakcja a byc moze nie to to czego
naprawde chcesz.
Racje ma Stary piszac o krajach sprzyjajacych
emigrantom i tych w ktorych wiezy krwi z gory skazuja
cie na wyobcowanie. Nie musze chyba dodawac, ze Niemcy
naleza do tej drugiej grupy. Zastanawiajacy jest fakt,
ze przeciez niemiecka emigracja bazuje w duzej mierze
na tak zwanym pochodzeniu a wiec ci ludzie wracali
niejako na ojczyzny lono. Tego zauwazyc sie niestety
nie da.

[Gość: Mila]

Z Atlantykiem i plaza mazurska to prawda.
Jednak nie wszyscy lubia zmagac sie z falami wiedzac,
ze pod nimi jest lodowata glebia. Tak jak nie wszyscy
lubia bungee-jumping i byc moze nawet nigdy tego nie
zakosztuja mimo, ze tysiace innych oddaje sie z dzika
przyjemnoscia sportom ekstremalnym. Po prostu
pierwszoplanowa role w kwestii podejmowania ryzyka
odgrywaja wewnetrzne predyspozycje. I nad tym takze
warto sie zastanowic przed skokiem do basenu. Po
prostu trzeba wiedziec czy naprawde lubi sie plywac.
Zauwazcie tez, ze nawet dzielna zaloga Warty Polpharmy
w obliczu ryzyka postanowila wycofac sie z rejsu.
Anito, zastanow sie czy walka z zywiolem byc moze
zwienczona satysfakcja a byc moze nie to to czego
naprawde chcesz.
Racje ma Stary piszac o krajach sprzyjajacych
emigrantom i tych w ktorych wiezy krwi z gory skazuja
cie na wyobcowanie. Nie musze chyba dodawac, ze Niemcy
naleza do tej drugiej grupy. Zastanawiajacy jest fakt,
ze przeciez niemiecka emigracja bazuje w duzej mierze
na tak zwanym pochodzeniu a wiec ci ludzie wracali
niejako na ojczyzny lono. Tego zauwazyc sie niestety
nie da.

[Gość: BORSUK]

WITAM WSZYSTKICH Z TEGO FORUM CZYTALAM DWA RAZY WSZYSTKO I POZA EWA O DZIWO
WIDZE ZE TUTAJ MOWI SIE LUDZKIM GLOSEM NIGDY NIE ZABIERALAM ZDANIA NA FORUM
GDYZ WYPOWIEDZI CO NIEKTORYCH SA SZOKUJACE A Z MOIM MEZEM MAMY ZASADE DOBORU
TOWARZYSTWA TUTAJ Z CHECIA Z WAMI PODZIELE SIE MOIMI SPOSTRZEZENIAMI JA
OSOBISCIE EMIGROWAC ZACZELAM DOSYC WCZESNIE I TO PARE RAZY 81 ZASTAL NAS W
TURCJI BYLISMY TAM PO TOWAR DO SKLEPU JA W CIAZY POSTANOWILISMY WROCIC DO
POLSKI PRZEZ NIEMCY NIESTETY MIELISMY STRASZNEGO PECHA W BERLINIE WSCHODNIM
ZEPSOL NAM SIE SAMOCHOD POWROT DO POLSKI NA WIGILIE NA LINCE HOLOWNICZEJ JUZ
WTEDY COS W NAS DRGNELO NIE SPELNIONY PLAN A TO NAM SIE NIGDY NIE ZDAZYLO POD
TYM WZGLEDEM JESTESMY BARDZO KONSEKWETNII ALE CO TAM URODZILA SIE CORKA
MIELISMY OD CHWILI POZNANIA SIE CALY CZAS JAKIS BIZNES FINANSOWO SUPER CALE
ZYCIE JA RELAX MOJ KOCHANY CIAGLE WALCZYL W BIZNESIE ZARTUJE RAZEM WALCZYLISMY
ON MOZE TROCHE WIECEJ 85 ROK ZABIERAJA NAM BEZPODSTAWNIE PASZPORTY NA DWA LATA
JAK SIE POZNIEJ OKAZALO NASZYM WSZYSTKIM NAJLEPSZYM PRZYJACILA ROWNIEZ I WTEDY
JUZ DRGNELO W MOIM KOCHANYM NA DOBRE NIE BYLO CO ROBIC TO SE ZROBILISMY DRUGIE
DZIECKO PO DWOCH LATACH DOSTALISMY PASZPORTY NIE ZGADNIECIE CO ZROBILISMYMAZ
WROCIL LEKKO NA BANIECZCE LECZ STRASZNIE ZADOWOLONY BYLA 11 wieczorem PIATEK I
MI W TE SLOWA UBIERAJ SIE JEDZIEMY DO NIEMIEC ALE JAK NIE MAMY PASZPORTOW MAMY
NIC MI NIE POWIEDZIAL PO SZESCIU ODMOWACH I PO PRAWIE DWOCH LATACH ODDANO NAM I
CO SIE STALO PO MOMENCIE BYLISMY NA DRODZE DO BERLINA ZATRZYMALISMY SIE PRZED
GRANICA I STWIERDZILISMY IZ ZAPOMNIELISMY PIENIEDZY TO BYL NUMER GWOLI
WYJASNIENIA WCZESNIEJ ZWIEDZILISMY CALA EUROPE BYL OKRES IZ DO TAJLANDII
JEZDZILISMY CO MIESIAC TAKA PRACA SUPER PRACA ALE CO SIE ODWLECZE PO MIESIACU
WSZYSTKO SPRZEDANE I JESTESMY W NIEMCZECH WSPANIALE TRZY LATA WSPANIALI LUDZIE
POLACY NIEMCY JUGOLE NIESTETY LESZEK WOLAL WRACAJCIE I BIERTA W SWOJE RECE JA
NIE CHCIALAM MAZ ZADECYDOWAL DZIECI OBUDZILY SIE W POLSCE I NIE WIEDZIALY CO
SIE STALO NA SZVCZESCIE MIELISMY PIEKNE MIESZKANIE JAK SIE OKAZALO KOPLETNIE
PRZYGOTOWANE NA NASZ POWROT O CZYM JA DO KONCA NIE WIEDZIALAM BYLO ZNOWU
WSPANIALE BIZNES PELNO PARA 250 LUDZI ZATRUDNIONYCH MOGLO BYC WIECEJ LECZ MOJ
KOCHANY CZUJNY NIE DO KONCA W TO WIERZYL I NIE ZAINWESTOWAL WSZYSTKIEGO I CO
BALCEREK WSCIEKLOSC MOJEGO MEZA PRZESZLA WSZELKIE OCZEKIWANIA TRZY LATA 24 NA
DOBE I WSZYSTKO NA ZERO PO TYGODNIU WYCHODZI Z TOALETY I W TE SLOWA WIESZ CO
KOCHANIE MOI DZIADKOWIE NIE BYLI NIEMCAMI ONI BYLI SZWAJCARAMI I CO I PO TRZECH
DNIACH JESTESMY W LUCERNIE PRZEPIEKNE MIASTO POZNALISMY WSPANIALA KOBIETE PANIA
GARLINSKA JEJ BRAT Z ANGLII KTORA NAM POKAZALA NAJPIEKNIEJSZE ZAKATKI
SZWAJCARII I CO SIE OKAZALO ZE DZIADKOWIE SA ZE SZWAJCARII TYLKO WSZYSTKO
TRZEBA ZALATWIAC W POLSCE ROK WSPANIALYCH WAKACJI POWROT DO NIEMIEC DZIECI
OCZYWISCIE CALY CZAS DO SZKOLY W NIEMCZECH JUZ NIE TAK POWROT TERAZ NIE NA
POMORZE NA SLASK NOSTALGIA TO JEST NIEMOZLIWE JAK MOJEGO MEZA CIAGNIE ZAWSZE DO
POLSKI CHORZOW ZNOWU BIZNESY I TO DOSYC DUZE WSPANIALI LUDZIE I CO POCZTA
OPLATY LOTERIA WIZOWA PANI WYPELNILA NO I SIE STALO OBECNIE CZTERY LATA W USA
JEST ZNOWU WSPANIALE DZIEKI OPERATYWNOSCI MOJEGO KOCHASIA PO NIECALYM ROKU
KUPILISMY PIEKNY DOM W PRZEPIEKNYM MIEJSCU W PENSYLWANII PONOC SIE MOWI IZ OD
PRACY TO ODCISKI MYSLENIE DAJE SUKCES TO SIE PRZEKONALAM NA WLASNYM MEZU IZ MA
RACJE TAK TO POUKLADAL TUTAJ IZ KUPILISMY DOM ZALICZKUJAC 30000 A TAK NA PRAWDE
TO NIE PLACILISMY NIC JESZCZE BANK NAM ZWROCIL 2000 GDYZ ZA DUZA BYLA PRZEDPLATA
W USA NIESTETY MOJEGO NOSTALGIA DOPADLA NA DOBRA ZA DALEKO DO POLSKI PO ROKU
JUZ BYL W ZYWIOLE W DRODZE NA LOTNISKO JAKO P

[Gość: BORSUK]

WITAM WSZYSTKICH Z TEGO FORUM CZYTALAM DWA RAZY WSZYSTKO I POZA EWA O DZIWO
WIDZE ZE TUTAJ MOWI SIE LUDZKIM GLOSEM NIGDY NIE ZABIERALAM ZDANIA NA FORUM
GDYZ WYPOWIEDZI CO NIEKTORYCH SA SZOKUJACE A Z MOIM MEZEM MAMY ZASADE DOBORU
TOWARZYSTWA TUTAJ Z CHECIA Z WAMI PODZIELE SIE MOIMI SPOSTRZEZENIAMI JA
OSOBISCIE EMIGROWAC ZACZELAM DOSYC WCZESNIE I TO PARE RAZY 81 ZASTAL NAS W
TURCJI BYLISMY TAM PO TOWAR DO SKLEPU JA W CIAZY POSTANOWILISMY WROCIC DO
POLSKI PRZEZ NIEMCY NIESTETY MIELISMY STRASZNEGO PECHA W BERLINIE WSCHODNIM
ZEPSOL NAM SIE SAMOCHOD POWROT DO POLSKI NA WIGILIE NA LINCE HOLOWNICZEJ JUZ
WTEDY COS W NAS DRGNELO NIE SPELNIONY PLAN A TO NAM SIE NIGDY NIE ZDAZYLO POD
TYM WZGLEDEM JESTESMY BARDZO KONSEKWETNII ALE CO TAM URODZILA SIE CORKA
MIELISMY OD CHWILI POZNANIA SIE CALY CZAS JAKIS BIZNES FINANSOWO SUPER CALE
ZYCIE JA RELAX MOJ KOCHANY CIAGLE WALCZYL W BIZNESIE ZARTUJE RAZEM WALCZYLISMY
ON MOZE TROCHE WIECEJ 85 ROK ZABIERAJA NAM BEZPODSTAWNIE PASZPORTY NA DWA LATA
JAK SIE POZNIEJ OKAZALO NASZYM WSZYSTKIM NAJLEPSZYM PRZYJACILA ROWNIEZ I WTEDY
JUZ DRGNELO W MOIM KOCHANYM NA DOBRE NIE BYLO CO ROBIC TO SE ZROBILISMY DRUGIE
DZIECKO PO DWOCH LATACH DOSTALISMY PASZPORTY NIE ZGADNIECIE CO ZROBILISMYMAZ
WROCIL LEKKO NA BANIECZCE LECZ STRASZNIE ZADOWOLONY BYLA 11 wieczorem PIATEK I
MI W TE SLOWA UBIERAJ SIE JEDZIEMY DO NIEMIEC ALE JAK NIE MAMY PASZPORTOW MAMY
NIC MI NIE POWIEDZIAL PO SZESCIU ODMOWACH I PO PRAWIE DWOCH LATACH ODDANO NAM I
CO SIE STALO PO MOMENCIE BYLISMY NA DRODZE DO BERLINA ZATRZYMALISMY SIE PRZED
GRANICA I STWIERDZILISMY IZ ZAPOMNIELISMY PIENIEDZY TO BYL NUMER GWOLI
WYJASNIENIA WCZESNIEJ ZWIEDZILISMY CALA EUROPE BYL OKRES IZ DO TAJLANDII
JEZDZILISMY CO MIESIAC TAKA PRACA SUPER PRACA ALE CO SIE ODWLECZE PO MIESIACU
WSZYSTKO SPRZEDANE I JESTESMY W NIEMCZECH WSPANIALE TRZY LATA WSPANIALI LUDZIE
POLACY NIEMCY JUGOLE NIESTETY LESZEK WOLAL WRACAJCIE I BIERTA W SWOJE RECE JA
NIE CHCIALAM MAZ ZADECYDOWAL DZIECI OBUDZILY SIE W POLSCE I NIE WIEDZIALY CO
SIE STALO NA SZVCZESCIE MIELISMY PIEKNE MIESZKANIE JAK SIE OKAZALO KOPLETNIE
PRZYGOTOWANE NA NASZ POWROT O CZYM JA DO KONCA NIE WIEDZIALAM BYLO ZNOWU
WSPANIALE BIZNES PELNO PARA 250 LUDZI ZATRUDNIONYCH MOGLO BYC WIECEJ LECZ MOJ
KOCHANY CZUJNY NIE DO KONCA W TO WIERZYL I NIE ZAINWESTOWAL WSZYSTKIEGO I CO
BALCEREK WSCIEKLOSC MOJEGO MEZA PRZESZLA WSZELKIE OCZEKIWANIA TRZY LATA 24 NA
DOBE I WSZYSTKO NA ZERO PO TYGODNIU WYCHODZI Z TOALETY I W TE SLOWA WIESZ CO
KOCHANIE MOI DZIADKOWIE NIE BYLI NIEMCAMI ONI BYLI SZWAJCARAMI I CO I PO TRZECH
DNIACH JESTESMY W LUCERNIE PRZEPIEKNE MIASTO POZNALISMY WSPANIALA KOBIETE PANIA
GARLINSKA JEJ BRAT Z ANGLII KTORA NAM POKAZALA NAJPIEKNIEJSZE ZAKATKI
SZWAJCARII I CO SIE OKAZALO ZE DZIADKOWIE SA ZE SZWAJCARII TYLKO WSZYSTKO
TRZEBA ZALATWIAC W POLSCE ROK WSPANIALYCH WAKACJI POWROT DO NIEMIEC DZIECI
OCZYWISCIE CALY CZAS DO SZKOLY W NIEMCZECH JUZ NIE TAK POWROT TERAZ NIE NA
POMORZE NA SLASK NOSTALGIA TO JEST NIEMOZLIWE JAK MOJEGO MEZA CIAGNIE ZAWSZE DO
POLSKI CHORZOW ZNOWU BIZNESY I TO DOSYC DUZE WSPANIALI LUDZIE I CO POCZTA
OPLATY LOTERIA WIZOWA PANI WYPELNILA NO I SIE STALO OBECNIE CZTERY LATA W USA
JEST ZNOWU WSPANIALE DZIEKI OPERATYWNOSCI MOJEGO KOCHASIA PO NIECALYM ROKU
KUPILISMY PIEKNY DOM W PRZEPIEKNYM MIEJSCU W PENSYLWANII PONOC SIE MOWI IZ OD
PRACY TO ODCISKI MYSLENIE DAJE SUKCES TO SIE PRZEKONALAM NA WLASNYM MEZU IZ MA
RACJE TAK TO POUKLADAL TUTAJ IZ KUPILISMY DOM ZALICZKUJAC 30000 A TAK NA PRAWDE
TO NIE PLACILISMY NIC JESZCZE BANK NAM ZWROCIL 2000 GDYZ ZA DUZA BYLA PRZEDPLATA
W USA NIESTETY MOJEGO NOSTALGIA DOPADLA NA DOBRA ZA DALEKO DO POLSKI PO ROKU
JUZ BYL W ZYWIOLE W DRODZE NA LOTNISKO JAKO P

[Gość: BORSUK]

PRZEPRASZAM NIE WIEM DLACZEGO DWA RAZY I PROSZE
NIEDOWIARKOW NIE PISZCIE ZE TO BREDNIE A JEZELI KTOS
MA OCHOTE TO ZAPRASZAM MAMY WIEKSZOSC NASZEJ TULASZKI
NA KASETACH Z POWAZANIEM I ZYCZENIAMI DLA CALEJ POLONI
I POLAKOW W KRAJU
BORSUK
PS JEST TEGO TAK DUZO I CHYBA JUZ NIC NIE BEDE PISALA
NA TYM FORUM

[Gość: Andre]

To chyba na nic tworzenie rozpraw historyczno - filozoficznych z
elementami "naukowej nostalgii" - chcialem tylko powiedziec, ze dopoki sie
mieszka za granica i tesknota nie dochodzi do poziomu obsesji - jest nawet
zjawiskiem pozytywnym i motywuje do wielu pozytywnych rzeczy. Jesli zas zycie
staje sie niemozliwe, to BEZ WZGLEDU NA WSZYSTKO trzeba rzucic wszystko - jak
najprawdopodobnie juz raz sie to zrobilo i wrocic. Na pewno w Polsce wystarczy
miejsca dla wszystkich a patriotyzm dzisiejsza Europa swietuje w niedziele -
bo w poniedzialek trzeba pracowac. Polska wcale nie jest inna. Sam patrze na
swoja historie, ktora jest 100 % typowa dla kogos, kto wyjechal i czegos sie
dorobil - rowniez w otoczeniu lokalnym - wiekszosc frustracji jestesmy w stanie
sami zlikwidowac i tylko wpadanie w przesade nie pozwala dac sobie rade z samym
soba . ciao dla wszystkich baj !

[Gość: Patryk]

Jadno jest pewne: sytuacja taka nie jest latwa ale wydaje mi sie,ze w zyciu
trzeba postawic czasami priorytety i wtedy wszystko jest latwiejsze.
Maz czy kraj sa na pierwszym miejscu?
Odpowiedz sobie na to pytanie!
Pozdrawiam Patryk

[Gość: dada]

Skala wartosci sie zmienia z wiekiem. Dlatego dosyc nieczesto mozemy sie porozumiec ze starszymi.
Dopoki jestesmy idealistami wierzymy w milosc. Oby trwalo to jak najdluzej.
Jesli chodzi o zycie za granica mialem ciekawe szkolenie. Porownanie kultur i krajow. Wyszlo z tego ze
my Polacy najmniej bedziemy tesknili mieszkajac w Holandii i krajach gdzie spoleczenstwo jest
podobne do naszego. Porownywano: indywidualizm, stadnosc, niepewnosc jutra i wiele innych czynnikow
.... bardzo ciekawe zajecia. Nie ylo mowy o checi do pracy, wysokosci zarobkow i sklonnosci do picia.
Mieszkam we Wloszech.
dada

[Gość: Zolnierz]

Nie pierdol Polack. Chodzi tu o pieniazki.
W Niemczech zarabiasz wiele razy wiecej i tyle.
Wyszydzasz swoim pieprzeniem Polska Legie Cudziemska na
Uchodzctwie,
ktora ma z czym walczyc