Synek mamusi

[algebraaa]

Jest sporo kobiet, ktore faworyzuja swoich synkow, wyrózniając ich, pozwalając
na wiele rzeczy, w przeciwieństwie do wlasnych córek. Wychowuja na takich,
ktorzy to potem traktuja swoja dziewczyne jak sluzaca, ktora najlepiej by byla
ich druga mamusia. Przeciez im sie to nalezy!
Co gorsza niektore matki czesto uwazaja, ze zadna dziewczyna nie zasluguje na
ich idealnego synka.
Wydaje mi sie, ze ojcowie czesto traktuja oschle swoje corki. Nie zapewniaja
ich tak bardzo o swojej milosci jak to robia matki wobec synow.
U kogo my mamy znalezc taka bezwgledna milosc? Czy patrzac na taki schemat
rodziny (oczywiscie nie zawsze tak jest) dziewczyna nie moze wpasc w kompleksy?
Zastanawiam sie tez czemu kobiety(matki) traktuja swoje potencjalne synowe
jako wrogow? Czy miedzy kobietami nie bedzie nigdy prawdziwej solidarnosci,
tylko tak czesto bedziemy webec siebie wrogami? Kobieta - kobiecie wrogiem??
Czy to walka o samca, milosc rodzicow, albo cos innego?

Co o tym sadzicie dziewczyny?

[claratrueba]

Bardzo to gorzkie, co piszesz i bardzo prawdziwe. Mimo XXI wieku taka różnica w
wychowaniu jest b. częsta i to nie tylko w rodzinach "prostych ludzi". Córka ma
sprzątać, synkowi mama posprząta. Śniadanko synkowi pod nos, córce wskazuje się
lodówkę (albo i każe bratu zrobić). Świetne oceny córki bez komentarza, synka-
wychwalane jakby to był Nobel. Nie jestem osobą młodą i od lat obserwuję ze
smutkiem, że to się nie zmienia. Stąd pogarda i krytycyzm demonstrowany kobietom
przez kobiety (i jakże często autopogarda) przyczyniający sie do takich zachowań
mężczyzn (coś w tym jest, że nie szanują nas skoro nie szanujemy sie same).Nie
przypadkiem na 1 ano/buli płci męskiej przypada 10 ano/bulimiczek. Czy kiedyś to
się zmieni- tak. Jest inaczej, lepiej w społeczeństwach, które dawno pożegnały
się z kulturą wiejską, od dawna jej nie gloryfikują jako "naturalną", gdzie
religia katolicka ze swoim patriarchatem, kapłaństwem wyłącznie mężczyzn nie ma
takiej pozycji jak u nas, gdzie dłuższą historie ma kształcenie kobiet i ich
obecność w polityce i biznesie (ile miałyśmy w Polsce kobiet- władców? Ile
Anglia?).
Bezwzględna miłość da nam suka.
I na koniec coś bardzo osobistego i gorzkiego. Chciałabym mieć córkę. Babę-
"kwintesencję człowieczeństwa" (bo typowo męskie cechy są zwierzęce)Cieszę się,
że mam syna. Nie musi znosić tych durnych stereotypów, faworyzowany przez różne
ciotki-idiotki i wujów (to rozumiem- męska solidarność), tych wypada-nie wypada,
tych "kobieta powinna". I sprząta, i w kuchni pomaga mimo tych
babciowo-ciotkowych "no co ty- przecież to chłopak". A jego dziewczyny lubię-
przynajmniej jakieś baby w domu. I fajne są. Świata nie zmienię ale może chociaż
jeden dom.

[algebraaa]

Ciesze sie, ze Claratrueba, wychowujesz syna na ''normalnego'' faceta. Wiem, ze
gdybym miala corke nie powtarzalabym jej nieustannie jaka jest ladna, piekna,
zgrabna itp. tylko madra, zaradna, bystra itp. tak by poznala swoja wartosc
poprzez cechy charakteru, a nie tylko wyglad.

Czytalam o przedszkolach i to u nas w Polsce, gdzie chlopcow uczy sie, ze moga
tak samo gotowac, sprzatac, a dziewczynki w tym czasie bawia sie np. klockami
itp. lub zajmuja dzieckiem (lalkami) i na odwrot. I mam nadzieje, ze ten trend
utrzyma sie...

[asik.4]

ehhh mam chlopaka, ktora tak wlasnie zostal wychowany:-(i bardzo
opornie wchodzi mu do glowki ze nie tylko ja mam prac,sprzatc i
gotowac.mieszkamy razem wiec obowiazki chce dzielic pol na
pol,jednak nie jets to takie proste bowiem w wielu sprawach on
wymiguje sie tandetna wymowka ze nie potrafi tego zrobic-ale dobrze
wiem ze jest inaczej chocby dlatego ze podczas mojej nieobecności
jakoś to robił.to bardzo trwale utarty stereotyp w jego rodzinie ale
mnie az nosi.za pierwszym razem gdy bylam u niego tzn nocowalam to
rano ja mialam robic sniadanie itd choc bylam gosciem-ostro sie
sprzeciwilam co zrodzilo pewna nie chec jego mamy do mnie.teraz
staram sie go zagonic do wspolnego robienia posilkow.rowniez
popieram system wychowania Twojego syna Claratrueba.mam nadzieje ze
coraz wiecej kobiet zacznie cos z tym robic i w koncu ten glupi i
nie kiedy ponizajacy nas kobiety stereotyp zniknie:-)

[algebraaa]

" za pierwszym razem gdy bylam u niego tzn nocowalam to
rano ja mialam robic sniadanie itd choc bylam gosciem-ostro sie
sprzeciwilam co zrodzilo pewna nie chec jego mamy do mnie" - niechec jego mamy,
ze skazywalas jej synka na głód? Z szacunkiem dla mam (bo licze, ze i ja kiedys
nia zostane), ale jest to robienie z synow pewnego rodzaju inwalidow
sprawnosciowych (ta wspomniana przez ciebie rzekoma nieumiejetnosc wyprania
itp.) a takze i emocjonalnych - bo za bardzo sa przywiazani do matek, by
stworzyc normalny zwiazek z kobieta.

Podziwiam Asik.4 ze masz odwage sprzeciwiac sie i walczyc o inne traktowanie
/zachowanie. Mam nadzieje, ze Twoj chlopak zrozumie pewne sprawy i bedzie
sklonny do kompromisow..

[claratrueba]

Dzięki za uznanie, dziewczyny i nie dajcie się! Mój mąż był wychowany w bardzo
"tradycyjnej" rodzinie i niejednokrotnie podkreślał, że został wychowany "na
mężczyznę". Polecam Wam moja replikę "ktoś, kto nie potrafi chleba ukroić/pralki
włączyć/zakupów zrobić to mężczyzna? Raczej oferma i niedojda."

[algebraaa]

"ktoś, kto nie potrafi chleba ukroić/pralki
włączyć/zakupów zrobić to mężczyzna? Raczej oferma i niedojda."

Do zapamietania dla dziewczyn ku przestrodze i chlopakow ku nauce...
:)

[nienill]

algebraaa napisała:

> Jest sporo kobiet, ktore faworyzuja swoich synkow, wyrózniając ich, pozwalając
> na wiele rzeczy, w przeciwieństwie do wlasnych córek. Wychowuja na takich,
> ktorzy to potem traktuja swoja dziewczyne jak sluzaca, ktora najlepiej by byla
> ich druga mamusia. Przeciez im sie to nalezy!
> Co gorsza niektore matki czesto uwazaja, ze zadna dziewczyna nie zasluguje na
> ich idealnego synka.
> Wydaje mi sie, ze ojcowie czesto traktuja oschle swoje corki. Nie zapewniaja
> ich tak bardzo o swojej milosci jak to robia matki wobec synow.
> U kogo my mamy znalezc taka bezwgledna milosc? Czy patrzac na taki schemat
> rodziny (oczywiscie nie zawsze tak jest) dziewczyna nie moze wpasc w kompleksy?

sadze, ze ci synowie mają przerąbane i nawet nie zdają sobie z tego sprawy


bo to o czym piszesz to nie jest "bezwarunkowa milosc", tylko przemoc w czystej
postaci

zachorowałas?
w pewnym sensie mozesz sie cieszyc
przynajmniej masz bodziec do tego, zeby sie zmieniac
i namacalny dowod na to, ze pewne rzeczy w Tobie naprawde tej zmiany wymagają

ci cudowni synkowie w najlepszym przypadku zaczna pic do lustra
i nawet do glowy im nie przyjdzie, ze mogliby popracowac nad tym, aby ich zycie
byłó lepsze

[claratrueba]

nienill ma trochę racji, dyskryminacja od pieluch daje siłę do walki, której
faworyzowanym brakuje. Ale cena tej siły- dla mnie ciut wysoka. Na przykład
wpisy na tym forum są często dowodem kompletnego braku współczucia, empatii,
elementarnego poczucia solidarności płci. Tak wyglądają babskie fora w Polsce.
Wejdźcie na męskie- zdziwicie się. Wejdźcie na angielskie (nie wiem jak jest w
innych krajach-zbyt słabo z językami)więc w kraju, gdzie takie faworyzowanie
chłopców w wychowaniu- w rodzinach polskich i muzułmańskich, wzbudza
jednoznaczne skojarzenia- prostak. Zdziwi was życzliwość, solidarność. Zalezność
jest prosta- wychowany w pogardzie i poczuciu niższości nie czuje życzliwości
dla swojej grupy, a właśnie pogardę. Dawno psychologowie udowdnili, że
"solidarność uciskanych" to mit. Wzajemna wrogość wynikająca z niezdrowej
rywalizacji o względy to, niestety, fakt.
A kobiety też piją. Jeszcze bardziej "do lustra" bo trudniej znaleźć kompankę do
wyżalenia się przy wódce.

[algebraaa]

Odnosnie picia, to na 10 par, gdzie piją sami męzowie - 9 wspoluzalżnionych
kobiet zostaje przy swoim mężu. W odwrotnym przypadku - tylko 1 mężczyzna na 10
par (gdzie piją tylko żony) zostanie przy pijącej kobiecie...

Zaś co do solidarności kobiecej - czy sądzicie, że są jednak szczere prawdziwe
przyjaźnie między dziewczynami? I nawet gdy jedna z nich wyjdzie za mąż za
niemal idealnego faceta, znajdzie wyjatkowo dobrą pracę, itp. itd. tej drugiej
nie dopadnie zawiść, zazdrość, nie zerwie kontaktu, nie zacznie obgadywać i inne
tego typu pomysły (nie twierdzę, że i wśród facetów nie może się tak zdarzyć) ???

[claratrueba]

Algebro, nie wierzę w przyjaźń między kobietami. W Polsce i w obecnych czasach.
Bo w ogóle to może i jest. Moje wielkie młodzieńcze przyjaźnie "na śmierć i
życie" skończyły się. Nie wtedy, kiedy ja wyszłam za mąż i moje życie ułożyło
się może nie idealnie ale bardzo dobrze. Kiedy one wyszły. Bo cieszę się opinią
osoby atrakcyjnej (choć jej nie podzielam) i kogoś takiego trzeba trzymać z dala
od mężusia. Nie dlatego, że zdradzi- tu jeszcze wola tej drugiej osoby jest
potrzebna a u mnie jej brak- tylko z zasady (żeby nie widział różnicy na
niekorzyść żony- często różnicy urojonej). Bo mężowi trzeba poświęcić
zainteresowanie, czas itd. bez reszty czyniąc go całym swoim światem. Stare
przyjaciółki wracaja do mnie regularnie- kiedy się rozwiodą, żeby się wyżalić. I
na krótko- dopóki nie znajdą nowego faceta. Przyjaciele mojego męża nie odeszli,
większość to znajomości 25 letnie.

[sabinac-0]

Kiedy przed laty urodzilam mojego synka, odwiedzila mnie kolezanka i zastala
mnie chlipiaca z malenstwem przy piersi. Zapytala czemu placze a ja na to "bo
jak pomysle ze kiedys przyjdzie jakies pryszczate potyrcze i zabierze jak
swojego...yyyyy".
A na powaznie - jak jestem zmeczona po pracy moj synek, choc jeszcze jest w
podstawowce, umie podgrzac sobie obiad, pozmywac i zrobic mamie herbaty. Moj maz
wychowywal sie w wielodzietnej rodzinie (ma 8 rodzenstwa) gdzie wszyscy musieli
przykladac sie do prac domowych. To on nauczyl syna ze grubsze sprzatanie robi
sie razem, gdy mama idzie na dyzur.
Poza tym syn wszystkim mowi ze mama najlepiej na swiecie prowadzi samochod.
Co do przyszlych dziewczyn mam nadzieje ze zdolam przezwyciezyc ta idiotyczna
zazdrosc o syneczka - w koncu chce kiedys miec wnuki.