Początek anoreksji??????

[blondiii89]

Obecnie ograniczyłam juz ze swojego jadlospisu obiady postanowilam
ze nie bede ich jesc bo uwazam ze jestem za gruba porcje sniadania
tez ograniczylam na kolacje jem tez mniej niz zwykle nie odpowiada
mi moje cialo jak bralam narkotyki bylam chuda a teraz waze 55 przy
165cm wzrostu i to mi przeszkadza. Czy to poczatek nowej choroby
przede mna jaka jest anoreksja?????

[katha_ko]

Prawdopodobnie. Co oznacza, że jeśli nie podejmiesz terapii to czeka cię wiele
lat (lub miesięcy) męczarni, depresja, możliwe, że śmierć spowodowana
niewydolnością organizmu (np. uduszeniem) lub samobójstwo z rozpaczy (możesz tez
sobie uszkodzic mózg biorąc za małą ilość leków). I wiele osób nie pomyśli
sobie, że umarła szczupła chuda ładna dziewczyna, tylko pusta kretynka, której
wystawały kości a dalej mówiła, że gruba. Jak dla mnie to możesz nie jeść
obiadów, mnie to wali i myślę, że innych na tym forum - też.

Miałam ten problem i nie polecam Ci się wkręcać. Idź na psychoterapię.

[only_bluszczowa]

blondiii89:
Gdyby kazdy odchudzajacy sie/chcacy schudnac czlowiek popadal w anoreksje to
byla by to pewnie najwieksza liczba zachorowan wsrod wszystkich chorob na
swiecie.A sama anoreksja jak i inne zaburzenia odzywiania nie byly by tematem
tabu jak ma to miejsce.
Na razie jestes moja droga na diecie i dopoty jedzenie nie bedzie dla Ciebie
tylko pokarmem..mozesz byc spokojna.
Anoreksja to nie 'nie jedzenie' ona siedzi w glowie i tak jak nie nabawiasz sie
jej z dnia na dzien tak nie pozbedziesz sie jej tak po prostu.
Chorujac na nia przez dlugi czas nie jestes swiadoma ze to anoreksja..

[magor_ek]

a ja bym jednak chuchała na zimne. Odchudzanie? - bardzo proszę ale
pod opieką dietetyka. Jedzenie jednego posiłku w ciągu dnia, na
pewno do zdrowych sposobów zrzucania wagi nie należy

[lola.b]

Nie jest zdrowe i normalne to, że szczupła dziewczyna się odchudza i to jeszcze
ograniczając normalne jedzenie.Nigdzie nie znalazłam w tym wątku żadnych
racjonalnych decyzji-wnioskuję więc, że wszystko zmierza ku głodzeniu a nie
diecie. Skoro brałaś dragi, to uważam, że możesz znaleźć sobie następne
uzależnienie-od odchudzania i skończy się to ED. Radzę psychologa.

[mala_mi_5]

Ciężko powiedzieć, ale przesadna koncentracja na swojej wadze może
być niepokojąca... Może spróbuj zapytać lekarza np. na
abcAnoreksja.pl - eksperci odpowiadaja za free!
no i sa fajne artykuły medyczne
polecam! abcanoreksja.pl/pytania

[kamyszka18]

mam takie pyatnie od tygodnia wiecej nie odczuwam ze chce mi sie jesc nie
odczuwam głodu mam 155 a waze 35 kg czy to moze byc anoreksja?
Znajomi uwazaj ze zle wygladam ale ja sie tak nie czuje..
NIe jem duzoo ale starm sie zmuszac co kolwik jesc

[magor_ek]

Nikt ci tu nic sensownego nie odpowie. To może być wszystko. Idz do
lekarza

[g-malgosiag]

Poszukuje pełnoletnich dziewczyn z zaburzeniami odżywiania które zgodzą się
wypełnić mi ankietę do pracy magisterskiej,
oczywiście jest ona anonimowa. Link do strony:
www.moje-ankiety.pl/wypelnij/kwestionariusz/6285/sec-GpG9KHna
Będę Wam bardzo, bardzo wdzięczna!

[chantus123]

niewiem czy to jest anoreksja ale mam podobnie tylko ze ja od paru
lat staram sie kontrolowac co jem natomiast oj jakis 6 miesiecy
potrafie zjesc w ciagu dnia jedna bulke czesc z objawow anoreksji
ktore sa podane na roznych stronach pojawia sie u mnie. Moj wzrost i
waga sa podobne do twoich. Moge jedynie zapytac o to samo co ty.

[blondi_girls]

Ja mam 150 wzrostu a waże 46 kg i nie martwię się tym bo ludzie
lubią mnie taką jaką jestem i nie patrzą na kilogramy a tymbardziej
nie jestem gruba jestem taka jak każdy xD Lubię siebie taką jaką
jestem!!I nie martw się tym jedz tyle ile zmieścisz to nie będziesz
miała takich problemów:D

[malenka403]

Słuchaj blondiii89, stwierdzono u mnie anoreksje prawie 4lata temu, i do tej
pory się zmagam z nią chociaż jest lepiej niż było, mam męża który mnie
motywuje:-) Jedyne co mogę ci polecić to dobry psycholog naprawde, tak żeby
chociaż porozmawiać, napewno znajdzie przyczyny twojej niskiej samooceny, mnie
to niestety nic nie dało bo byłam bardzo oporna na lekarzy. Kiedy zaczełam sie
odchudzać ważyłam 55kg przy 162cm i wcale nie byłam gruba, miało być tylko 5 kg,
póżniej 44 bo ładne dwie cyferki, a skończyło sie na szczęście przy 38 bo już
mdlałam, organizm nie otrzymywał potrzebnych do normalnego funkcjonowania
składników. A najgorsze jest to że po każdej diecie nie możesz wrócić do dawnego
menu, przemiana materii znacznie się spowalnia. Pomyśl o tym zanim odbierzesz
sobie cała radość życia nie pozwól aby waga była ważniejsza

[prezesik_1]

Tylko jedno pytanie, czy są tu osoby, u których nie odchudzanie jako takie
poprzedziło rozpoznanie zaawansowanej anoreksji?

[magor_ek]

Hmm. Trudno to tak orzec. Odchudzanie owszem poprzedziło u mnie
rozpoznanie anoreksji, ale przed odchudzaniem była nerwica szkolna,
było coś na kształt depresji, był brak akceptacji wśród rówieśników
i hmm - szykany z ich strony oraz nieumiejętnośc radzenia sobie w
grupie (nie umiałam odpyskować, walczyć o swoje itp.)

a czemu pytasz?

[marieann_18]

Biorąc pod uwagę, że ja przy wadzę 53.5 i wzroście 170 cm czuje sie grubawo, to
odpowiedź brzmi - 3-4 kilo w doł Ci nie zaszkodzi.

[lola.b]

I to się właśnie nazywa bezmyślność.

[mloda567]

Widze ze wypowiadaja sie tutaj dziewczyny ktore choruja na
anoreksje. Chcialabym sie dowiedziec po czym mozna poznac ze to jest
wlasnie poczetek?? Kiedy konczy sie granica normalnego odchudzania a
zaczyna choroba?? Boje sie ze juz przekroczylam te granice. Prosze
bardzo o odpowiedz na moje pytanie bo zalezy mi na niej, :(

[lola.b]

Jeśli boisz się, że przekroczyłaś już tę granicę, to bardzo prawdopodobne, że
tak właśnie jest. Idź do specjalisty, powinien coś poradzić.

[mloda567]

Nie wiem czy dam sobie sama rade z tym wszystkim. Wiem ze na rodzine nie moge
liczyc bo to ja musze byc dla niej wsparciem. Moim rowiesnikom natomiast boje
sie powiedziec bo moga nie zrozumiec tego i odzrzucic.

[marieann_18]

Jeśli wydaje Ci sie ze przekraczasz granice, to znaczy ze totalnie kontrolujesz
sytuacje. Dziewczyny, ktore mają zaburzenia odzywiania uawazają, ze wszystko
jest w porzadku, niezaleznie od tego jak bardzo sa chude. Ja mam 8 na 10 objawów
anoreksji, a tak naprawde nigdy nie bylam chora. Codziennie sie waze, licze
kalorie, utrzymuje w miare niska wage i dolna granice przekraczam jedynie o
jeden kilogram. (Na przyklad czasem waze 52, a moja dolna granica dla wzrostu
170 cm to 53.5), uprawiam sport, kontroluje jedzenie, czesto o tym mysle i
panicznie boje sie przytyc. Jednak zawsze jestem po tzw. "bezpiecznej stronie".
Kilka razy wydawalo mi sie, ze granice przekraczam, ale nie doszlo do tego, bo
za bardzo boje sie chorowac i nie chce sobie spieprzyc zycia.

[lola.b]

Acha, czyli uważasz, że wszystko w porządku i podoba Ci się takie zycie? Ja w
takiej sytuacji, jak ty byłam przez wiele lat, w końcu jednak zachorowałam.
Myślę, że nie da się ciągle balansować nad przepaścią-w końcu albo spadniesz,
albo się cofniesz.

[marieann_18]

Lola.b atakujesz mnie od pierwszego wpisu w tym temacie. Pytasz czy podoba mi się takie życie. NIE! Codziennie marze o tym by móc zjeść dobry obiad, deser i kolację a w międzyczasie bezkarnie podjadać orzeszki i chipsy. Nie mam wstrętu do jedzenia. Po prostu jest mi bardzo trudno utrzymać wagę. Jeśli masz taką przemianę materii jak ja, a masz ochotę być zgrabną dziewczyną, kontrola jest nieunikniona. Kilka postów wyżej dziewczyna pyta czy przy wzroście 165 i wadze 55 może sobie trochę schudnąć. Trudno powiedzieć jakiej odpowiedzi ktoś się spodziewa pisząc coś takiego. Kadzenia i wazeliny? Ze "pzeciez nie musisz chudnąć, jestes na pewno zgrabna". Nie zamierzam kadzić. Odpowiadam na bazie norm, ustanowionych przez Światową Organizację zdrowia. Dziewczyna przy wzroście 165 nie powinna ważyć mniej niż 51 kilo, a więc ważąc 55 nic jej się nie stanie jeśli schudnie 4 kg, pod warunkiem że nie żyje na samej sałacie i chudnie nie więcej niż 1 kilogram tygodniowo. W ostatnim zdaniu piszesz "nie da się ciągle balansować nad przepaścią - w końcu albo spadniesz albo się cofniesz". Więc bardzo proszę, zaproponuj mi sposób na bezpiecznie cofnięcie, które nie spowoduje, że będę jak kiedyś ważyć 67 kg.

[lola.b]

> Lola.b atakujesz mnie od pierwszego wpisu w tym temacie.
Nie zaatakowałam Cię.Spytałam tylko, czy uważasz, że wszystko w porządku.
>Codziennie marze o tym by móc zjeść dobry obiad, deser i kolację a w
międzyczasie bezkarnie podjadać orzeszki i chipsy. Nie mam wstrętu d
> o jedzenia.
Nie, nie masz, tylko się go boisz.
>Po prostu jest mi bardzo trudno utrzymać wagę. Jeśli masz taką >przemianę
materii jak ja, a masz ochotę być zgrabną dziewczyną, >kontrola jest nieunikniona.
A musisz koniecznie być "laską"? Nie wystarczy Ci bycie ładną dziewczyną (a to
już często rzecz gustu i jeśli chciałabyś się kierować zdaniem mężczyzn to dla
większości zgrabnie i powabnie byś wyglądała ważąc coś koło 58-60 kilo).I czy
nie pomyślałaś, że może niekoniecznie chodzi o wagę ale o kontrolę samą w
sobie?Poza tym możesz mieć taką beznadziejną przemianę materii właśnie dlatego,
że bardzo uważasz na to, co jesz, po prostu organizm jest ciągle na trybie
oszczędnościowym i spowalnia przemianę materii.
>Kilka postów wyżej dziewczyna pyta czy przy wzroście 165 i wadze 55 >może sobie
trochę schudnąć. Trudno powiedzieć jakiej odpowiedzi >ktoś się spodziewa pisząc
coś takiego. Kadzenia i wazeliny? Ze >"pzeciez nie musisz chudnąć, jestes na
pewno zgrabna". Nie zamierzam kadzić.
Pewnie, że może sobie trochę schudnąć, tylko, że nie potrzebuje i właśnie
uważam, że jest najprawdopodobniej bardzo zgrabna przy takiej wadze.Myślę, że
pisząc coś takiego, ktoś spodziewa się szczerej,ale i przemyślanej odpowiedzi,
zwłaszcza, że to forum AB a nie "jak zrzucić zbędne kilogramy".Ja też nie
zamierzam kadzić.
>Odpowiadam na bazie norm, ustanowionych przez Światową Organizację >zdrowia.
A sama się do nich nie stosujesz.
>Dziewczyna przy wzroście 165 nie powinna ważyć mniej niż 51 kilo
Dziewczyna przy wzroście 170cm nie powinna ważyć mniej niż 53,5 kilo
>a więc ważąc 55 nic jej się nie stanie jeśli schudnie 4 kg, pod >warunkiem że
nie żyje na samej sałacie i chudnie nie więcej niż 1
>kilogram tygodniowo.
I nic jej się nie stanie jeśli przytyje 3 kilo.A na początku dobrze ułożonej
diety odchudzającej b.często chudnie się więcej niż kilogram tygodniowo.Jest to
zupełnie normalne i związane z utratą wody.
>W ostatnim zdaniu piszesz "nie da się ciągle balansować nad >przepaścią - w
końcu albo spadniesz albo się cofniesz". Więc bardzo >proszę, zaproponuj mi
sposób na bezpiecznie cofnięcie, które nie >spowoduje, że będę jak kiedyś ważyć
67 kg.
Są takie sposoby. Tylko naprawdę nie wiem, czy dzieląc się nimi z Tobą nie
wyrządzę Ci więcej szkody niż pożytku.Twoim problemem nie była Twoja waga, tylko
Twoje podejście do niej(poczucie barku kontroli?)Zgodnie z tymi normami WHO, na
które się powołujesz Twoja waga była w porządku i każdy lekarz by Ci to
powiedział.Może i ludzie nie mówili by o Tobie "szczupła", tylko pewnie
"normalna", ale tak naprawdę, co z tego, czemu tak bardzo zależy Ci by być
bardzo szczupłą?Dlaczego to dla Ciebie takie ważne?Popraw mnie jeśli się mylę,
ale patrząc z zewnątrz, to nic się nie stanie, jeśli przytyjesz.

[marieann_18]

hmm. Większość Twoich argumentów zbiła moje na tyle, że można by stwierdzić, iż
mój post jest słabą próbą usprawiedliwania moich działań, zmierzających do
choroby. Jedyne pytanie, którego zasadności nie rozumiem to : "A musisz
koniecznie być "laską"? Dla mnie to tak, jakbyś zapytała czy musze koniecznie
wybudować dom z pięknym ogrodem i dlaczego nie wystarcza mi kawalerka-rudera w
starej kamienicy. Albo dlaczego nie wybieram pracy na kasie w Biedronce tylko
poszłam na prawo. Odpowiedź brzmi: bo mogę. Bo nie muszę kupować spódnicy
ukrywającej cokolwiek tylko wybieram to co mi się podoba i przeważnie leży
dobrze. Zdaję sobie jednak sprawę z tego, że to co mówię sprowadza się do tego,
że utratę wagi utożsamiam z sukcesem. Pisałaś wcześniej, że długo balansowałaś
na krawędzi, w końcu zachorowałaś. Rozumiem, że z tego wyszłaś. Jak? Ile masz
lat? Ile czasu zajęło Ci dojście do punktu w którym możesz stwierdzić, że nie
trzeba być szczupłą czy chudą by dobrze się ze sobą czuć?

[lola.b]

Porównanie z tymi mieszkaniami raczej nietrafione. Jeśli już miałabym tak to
porównać, to byłoby to raczej tak:
przeszczuplona "laska"
http://www.usgennet.org/usa/ny/county/allegany/PictureFile/WellsvillePictures/PinkHouse2%206-26-04.JPG

ładna dziewczyna, która nie odchudza się na siłę
ewa777.blox.pl/resource/Koscieliska_rozswietlonai_zmniejsz..jpg

Niestety, sama ciągle jestem jeszcze w trakcie terapii-jest już dużo lepiej niż
było.

[magdafeno]

Jeśli masz wątpliwości odnośnie swojego stanu i już sama nie możesz
się w tym połapać to na początek spróbuj poradzić się jakiegoś
specjalisty, jeśli nie chcesz wydawac kasy to możesz zrobić to
bezpłatnie na stronie abcanoreksja.pl mają tam kilku
psychiatrów, którzy odpowidają na pytania interenatów bezpłatnie,
może oni ci coś doradzą albo naprowadzą na właściwy sposób leczenia,
zamiast pytać obcych ludzi na forach lepiej zapytać lekarza.