Chude, chudsze, najchudsze

[Gość: Gosia]

to trudny temat

[Gość: kala-fiorek]

Zdjęcia do artykułu wcale nie pokazują anorektyczek (nie mam na myśli okładki
książki).
Poza tym z artykułu wynika, że lekarze są też niedostatecznie świadomi, gdzie
kończy się dbanie o figurę a zaczyna poważna choroba.

Piszcie więc więcej we wszystkich swoich gazetkach, w tych dla facetów też, to
może się powstrzymają od głupich uwag.

Lepsza nadwaga niż niedowaga

[tetlian]

Bo kobiety są dziwne. Przecież obrzydliwie wygląda kobieta, która ma same kości
i skórę. A one myślą, że odchudzając się, będą ładniejsze. Lepiej żeby kobieta
miała lekką nadwagę niż niedowagę. Przynajmniej jest za co złapać :)

[Gość: tito]

tetlian,
ty glupku, jestes niedorozwiniety? - wszedzie wtracasz po jednym
banalno-glupawym komentarzu i znikasz.
Byc moze reklamujesz te stronke w sygnaturce - ale jakaz to musi kiepscizna, ze
tak ja trzeba reklamowac..

Dziewczyny! Przecież nie od tłuszczu się tyje

[Gość: Włodek z Poznania]

Tylko od spożywania razem tłuszczu i produktów pobudzającyh
wydzielanie insuliny przyspieszającej proces magazynowania energi w
tkance tłuszczowej. To było na lekcjach biologii. Chyba, że
jesteścia tak młode, że jeszcze tego nie było w szkole. A
wydzielanie insuliny pobudzają wszelkie cukry poza fruktozą.
Znacznie bardziej Wam przybędzie od jednego loda (tłuszcze z mleka i
jeszcze uzzpełniane) i cukier, kilku ciastek. czy pierogów z serem,
niż od zjedzenia 1 kilograma sera zawierającego 60% tłuszczu, czy
nawet od zjedzenia semej kostki masła bez chleba. Polecam zerknięcie
do książek o diecie Montignac’a. Przeczytawszy przypomniałem sobie
lekcje biologii. A stosując spadło mi z 97 do 82 kg przy zwiększeniu
wydolności fizycznej, poprawieniu kondycji. Oczywiście sama dieta
nie zmienia, aż tyle ile wsparta ruchem. 20 min. truchtania nawet z
przerwami, ale długo, albo 30 min. jeżdżenia przez 3, 4 dni w
tygodniu. Po kwartale są pierwsze efekty.

Fruktoza tez

[antymarcin4]

Chcialem tylko sprostowac ze kazdy cukier a wiec i fruktoza powoduja
wydzielanie insuliny,jedynie ze w mniejszym stopniu. Dotego prsze
pamietac ze anoreksja jest problemem raczej psychologicznym niz jaka
diete sobie wybrac.
Pozdrawiam

Nie każda chuda to anorektyczka!!!

[Gość: patyczak]

Przez tę nagonkę na anorektyczki najgorzej teraz mają naturalnie chude
dziewczyny. Mam dwie takie koleżanki i nie ma dnia żeby nie musiały wysłuchiwać
wykładów o anoreksji i uwag że powinny jeść więcej. Ludzie się uspokajają
dopiero jak przypadkiem mają okazję zobaczyć jak ogromne ilości jedzenia one
pochłaniają, chociaż niektórzy i tak wiedzą swoje i uważają że one są bulimiczkami.
Czy znacie chociaż jedną chudą dziewczynę, która by nie chciała przytyć? One
mają dość wytykania palcami.

to po co sie tymi komentarzami przejmuja?

[Gość: Anna]

To tez odchyl.
Jak jedza zdrowo, to i zdrowo wygladaja. Niech to podkreslaja i
ciesza sie ze szczescia dobrego metabolizmu. Nie je sie ani nie
glodzi dla innych.

[Gość: Chuda]

Ja taka właśnie jestem. I, co ciekawe, moja waga jest normalna. Wcale nie jestem
za chuda, mieszczę się w normie. Ale wyglądam bardzo szczupło, może też dlatego,
że jestem niska. Ludzie oczywiście, robią mi uwagi, mówią, że jestem przez to
głodzenie się taka blada (wcale nie jestem blada, nie mam pojęcia gdzie oni tą
bladość widzą), wciskają we mnie tony jedzenia ( A najgorsza jest rodzina.
Wszystkie kochające babki i ciotki myślą, że jak człowiek wepchnie w siebie
całego kurczaka to będzie zdrowy jak ryba.) Odżywiam się zdrowo i jestem zdrowa.
A wszystkie zmartwione ciotki niech się lepiej zajmą swoją osobą!!!

[Gość: dbrml]

Ja znam - siebie. Według większości ludzi jestem chuda (48kg/166cm), ale nie
obchodzi mnie co gadają. Jak trochę przytyję to w porządku, jak nie to nie.

Wyluzuj!Ja mam wielka nadwage i jestem w tym kraju

[Gość: Gruby]

posmiewiskiem, zjawiskiem i wyzwiskiem! Ludzie gapia sie na mnie jak
na dziwo i widze na tych slowianskich wsiowych pyskach wieczny
usmieszek kpiny. Kiedys mieszkalem w Stanach i problem nie istnial w
moim zyciu. Teraz mieszkam w krainie nadwislanskiej i musze ogladac
te tlumy specjalistow od zarowek jak sie podsmiechuja ze mnie, bo
mam wiecej od nich tkanki tluszczowej. To, ze mam osiagniecia
naukowe nikogo na imprezach nie interesuje. Obiektem zainteresowania
jest moj brzuch. Dla wielu ludzi jestem wielkim tlustym facetem o
psychice Hulka, a mnie jest czasami tylko cholernie przykro. Wiec
nie martw sie o swoja szczuplosc. W tym kraju wrogiem publicznym nr
jeden jest obok murzyna, pedala i obcokrajowca osoba otyla.

[Gość: aga]

gruby, tak naprawdę to szkoda że wrocileś do Polski, poważnie. Tutaj ludzie są
krytycznie nastawieni do drugiej osoby, życzliwości w nich na lekarstwo. I
jeśli czekasz aż nastawienie ludzi w stosunku do Ciebie się zmieni, to chyba
szybciej deczko schudniesz lub zaakceptujesz wrednych ludzi, co pozwoli Ci ich
olać. Pozdr.

[Gość: Ola]

Jak Ci źle ze swoją wagą, to zrób coś ze sobą i schudnij. Jeśli nie stanowi dla Ciebie problemu, to nie narzekaj i nie postrzegaj siebie jako ofiary nagonki, bo takim zachowaniem tylko tę nagonkę prowokujesz. A że w Stanach problem wagi nie istniał, to normalne, bo tam otyłość jest powszechna, w Polsce na szczęście nie i oby tak było jak najdłużej

[Gość: mika]

Ech Ola.. Pewnie jesteś chudziutka, albo nigdy się nie odchudzałaś i nie wiesz
jakie to trudne dla kogoś grubszego. Nie jesz, ćwiczysz.. męczysz się.. a efekt
mizerniutki.. Wtedy załamka i powrót do ukochanego jedzenia.. Bo my grubaski
naprawdę kochamy jedzenie.. i wcale nei patologicznie, tylko tak zwyczajnie po
ludzku.

[gabrielafrancuz]

lepiej jest byc chorym niż być wytykanym, tak? ;/

[Gość: Włodek z Poznania]

A ja chciałbym taką poznać :-))

Chude, chudsze, najchudsze

[Gość: nie wazne]

ja mam bulimie i napady anoreksji na przemian, potrafie wyzygac
jedzenie, albo nie jesc nic przez kilka dni, albo jesc jablka. potem
mam napady jedzenia i jem ciagle,do bolu brzucha ....
probuje z tym walczyc. nienawidze jesc przy innych ludziach.
nienawidze jak mama zmusza mnie do jedzenia mowiac : ale ja to
specjalnie dla ciebie zrobilam/ kupilam. sprobuj chociaz. SZANTAZ
JEDZENIEM.
teraz waze 57kg/ 169cm. i uwazam,ze jestem gruba, nie lubie lata, bo
nie mozna sie odpowiednio zakryc, zakryc kilogramow.
mam juz w glowie taki program. jak nie jem mowi mi,ze jestem piekna
i cudowna.
jak zaczynam jesc jestem brzydkim wieprzem. to moja "malpa" z
artykulu.
najsmieszniejsze jest to,ze wmawiam sobie,ze wszelkie moje problemy
mina jak schudne.
czasem jest lepiej...czasem gorzej.
zdaje sobie sprawe z tego,ze moje problemy wynikaja z niepewnosci.
co jest najsmieszniejsze nikt ze znajomych nigdy by nie
powiedzial,ze brak mi pewnosci, albo ze jestem niesmiala, skryta,
bylabym raczej pierwsza osoba do wytypowania, jesli chodzi o
najbardziej wesola, "zabawowa", zakrecona dziewczyne jaka znaja.
KAMUFLAZ TO DOBRA RZECZ.
sa tez dobre chwile...

[welcometopoland]

Powinnas ważyć 51-52 kg i tyle.
Chyba że masz duuży biust to waga idzie gdzie indziej :) DObrze też
jeśli waga rozkłada się równomiernie.
Uwaga na pupe, biodra, uda.

--------------

Gość portalu: nie wazne napisał(a):

> ja mam bulimie i napady anoreksji na przemian, potrafie wyzygac
> jedzenie, albo nie jesc nic przez kilka dni, albo jesc jablka.
potem
> mam napady jedzenia i jem ciagle,do bolu brzucha ....
> probuje z tym walczyc. nienawidze jesc przy innych ludziach.
> nienawidze jak mama zmusza mnie do jedzenia mowiac : ale ja to
> specjalnie dla ciebie zrobilam/ kupilam. sprobuj chociaz. SZANTAZ
> JEDZENIEM.
> teraz waze 57kg/ 169cm. i uwazam,ze jestem gruba, nie lubie lata,
bo
> nie mozna sie odpowiednio zakryc, zakryc kilogramow.
> mam juz w glowie taki program. jak nie jem mowi mi,ze jestem
piekna
> i cudowna.
> jak zaczynam jesc jestem brzydkim wieprzem. to moja "malpa" z
> artykulu.
> najsmieszniejsze jest to,ze wmawiam sobie,ze wszelkie moje
problemy
> mina jak schudne.
> czasem jest lepiej...czasem gorzej.
> zdaje sobie sprawe z tego,ze moje problemy wynikaja z niepewnosci.
> co jest najsmieszniejsze nikt ze znajomych nigdy by nie
> powiedzial,ze brak mi pewnosci, albo ze jestem niesmiala, skryta,
> bylabym raczej pierwsza osoba do wytypowania, jesli chodzi o
> najbardziej wesola, "zabawowa", zakrecona dziewczyne jaka znaja.
> KAMUFLAZ TO DOBRA RZECZ.
> sa tez dobre chwile...

Wystarczy po prostu cwiczyc!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[klaudiaart]

Ruch, cwiczenia i jeszcze raz aktywnosc fizyczna!!!!!!!!!!!Nic nie
pomoze rzadna dieta jesli nie bedzie sie cwiczyło.
Kiedys wazylam 74 kg przy 176 wzrostu, w tej chwili waze 62 kg. Jem
normalnie, nawet czasem cos slodkiego ale wciaz cwicze,,,, 50 minut
dziennie bez wzgledu na to czy jestem zmeczona czy nie....tylko tak
mozna schudnac, dziewczyny!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Racja, klaudia. Tluscioszki zbedne sadelko

[onufry.zagloba]

zgubia, chudzielce braki cialka miesniami nadbuduja (a i apetyt sie
im poprawi), a wszystkim gimnastyka tylko wyjdzie na zdrowie, o czym
sie przekonacie same za 20 czy 30 lat, gdy nie bedziecie mialy ni
klopotow ze stawami, ni z kregoslupem.

Pocwicz sobie ortografie madralo z silowni!

[Gość: Do glupiej lali]

Niektorzy czytaja ksiazki a inni machaja zelastwem! Ci pierwsi
wnosza cos do cywilizacji a ci drudzy przeludniaja planete. Ty
kwalifikujesz sie do tej drugiej grupy

Ty do tej drugiej nie.

[Gość: TransAlp]

Świadczy o tym fakt, że nie zrozumiałeś ani słowa.

[Gość: haha]

Co za bzdura. Jedno nie wyklucza drugiego. Kwestia organizacji czasu
i dyscypliny. Godziny czasu na cwiczenia nie znajdziesz? A to nie Ty
sie zalisz na gruby brzuch kilka wypowiedzi wyzej?

[Gość: Romek]

Przezylem to. Moja corka majac 13 lat zachorowala na anoreksje. Walka o zycie
byla trudna. Lezala juz prawie na lozu smierci... Karmienie przymusowe,
specjalistyczne szpitale itd. Nic to nie da jesli nie bedzie wsparcia
rodziny...Wygralismy...

[Gość: moltisanti]

Gratuluję.Miłość mojego życia zmarła w 2004.Bulimia,anoreksja.Serce nie
wytrzymało.Nie potrafiłem Jej pomóc.Teraz jest za późno...

[Gość: 176cm/64kg_zdzich]

nie ma to jak idiotyczny artykuł

jak dziewczyna przy wzroście 170 waży 45 kg to jest idealna waga
oczywiście jeśli dziewczyna dalej chce się odchudzać to już jest dzwonek alarmowy
ale nie róbmy paniki i nagonki na szczupłe dziewczyny


za do tłuste pasztety powinny się za siebie wziąść!

[Gość: Iga]

jak dziewczyna wazy 45 kg przy 170 cm wzrostu, to jej BMI jest znacznie ponizej normy i grozi jej anoreksja....

[mal49]

Gość portalu: 176cm/64kg_zdzich napisał(a):

> ale nie róbmy paniki i nagonki na szczupłe dziewczyny
>
>
> za do tłuste pasztety powinny się za siebie wziąść!

Po pierwsze: nie wziąść a wziąć.
Po drugie: gusta bywają różne. Twój - najwyraźniej - ćwiczony na kobiecych
pisemkach.
Po trzecie: bez jedzenia żyć można, bez wody - nie.
Po czwarte: zdecydowana większość tych wiotkich gałązek i tak
po menopauzie nabierze ciałka. Chyba, że zacznie gustować w hormonach, co i tak
nie wyjdzie im na zdrowie. Niestety.

[Gość: Arek]

Przesadziłeś. Dla szczupłej dziewczyny normalnego wzrostu przelicznik jest
następujący: wzrost - 120 = waga ciała w kg. To jest ten alternatywny do bmi
przelicznik.

[Gość: Az]

Chyba trochę przesadziłeś z tym waga-120. Gydbym miała ważyć wg
tego wyliczenia, to musiałbym ważyć 44kg!!,ważąc teraz 50-52 lekarze
twierdzą, że wyglądam na 'nieprzyzwoicie chudą'.

[Gość: gość]

Jasne, kobietka, która ma 145cm wzrostu powinna ważyć 25 kg??? Coś
chyba pomyliłeś.

Chude, chudsze, najchudsze

[Gość: aKasiu]

Byłam anorektyczką. Z 65 do 43 kg przy wzroście 167 cm. Nie, nie zagłodziłam
się, chociaż moim marzeniem było 40 kg. Rodzina pomagała jak umiała:
wyśmiewaniem się, wytykaniem mnie palcami, uwagami typu: "Już nam wszystkim
pokazałaś, że masz silną wolę. A teraz zjedz pyszne mięsko." To doprowadzało
mnie do białej gorączki, ale byłam silna, ćwiczyłam i nie jadłam. Miałam jeden
cel i jeden sens życia: ćwiczenia, głód, ćwiczenia, głód. Jeden kawałek razowego
chleba, żeby nie było niedobrze. A potem i tak były wyrzuty sumienia, bo już nie
miałam takiego ładnego, płaskiego brzucha. Jeśli podjadłam pół kostki czekolady,
za karę sto przysiadów. Kochany głód, błogosławione zmęczenie. Przy tym byłam
najlepsza. Miałam powera, trochę dzięki tej anoreksji. Byłam wtedy w gimnazjum,
skończyłam je ze średnią 5,6, stypendium Jolanty Kwaśniewskiej dla uzdolnionych
dzieci i 45 kg wagi. Pisałam wiersze, tłumaczyłam, miałam być Barańczakiem w
spódnicy. Grałam, śpiewałam, wygrałam Kangura i konkurs z angielskiego. We
wszystkim byłam najlepsza. Czułam się taka doskonała i taka wstrętna,
przeciętna, brzydziłam się siebie. A ciało też stawało się coraz bardziej
doskonałe, chociaż to nigdy nie wystarczało. A któregoś dnia nie wytrzymałam
psychicznie i zjadłam całą ogromną torbę rodzynków, było tego chyba z pół kilo.
Rodzynki, migdały, suszone śliwki. Ćwiczyłam potem przez całą noc i
nienawidziłam siebie za to, że jestem taka słaba i głupia. Następnego dnia
wylądowałam w szpitalu przy okazji ostrej reakcji alergicznej. Okazało się, że
mam uczulenie na to, czego nażarłam się w nocy. Słaba, głupia, znacząca tyle, co
kupka nawozu, tak się wtedy czułam. Nie jestem już anorektyczką. To się
skończyło, chociaż trudno mi było walczyć z tą chorobą. Dzięki za ten artykuł.
Jeśli przeczyta to jakaś odchudzająca się dziewczyna, mam nadzieję, że opamięta
się w porę...

Chude, chudsze, najchudsze

[Gość: chudade]

ja wpadłam w anoreksje przez moja kolezanke, ktora sama była grubsza, ode
mnie..ale z zawisci i zazdrosci..mowiła mi, ale ci sie przytyło kiedys, to ale
laska byłas...wredna była, juz z nia sie nie zadaje
i zaczełam sie ochudzac..i wpadłam w ane

Chude, chudsze, najchudsze

[Gość: kasia]

Ważę więcej, niż 60 kg i nie czuję się "nalana, korpulentna, za
pełna". Dlaczego w tekście o anoreksji padły takie stwierdzenia?
Dlaczego ładna dziewczyna to taka, któa waży no, maksymalnie 55 kg?
Dlaczego ludzie tak surowo oceniają wygląd innych? I czemu nie
pilnuja siebie i swojego nosa? Co ich obchodzi jak wyglądam?
We Włoszech czułam się świetnie i swobodnie - tam nie ma obsesji
płaskich brzuchów. Niemal wszystkie kobiety chodzą w odkrytych
kostiumach kapielowych. A ja w Polsce szukałam przez 2 tygodnie
czegoś, w czym będę wyglądała jak młoda kobieta, a nie jak emerytka,
a co będzie mnie trochę zasłaniać. Niepotrzebnie. Tam nikt nikogo
nie wytyka palcem.

[Gość: bambola]

no właśnie
co roku jeżdzę do włoch i tam czuję się cudownie i seksownie - a
przy wzroście 156 cm (malutka taka) waże 60 kg. Oczywiście za dużo
oczywiście chciałabym schudnąć. ale dlaczego tam nikomu to nie
przeszkadza, a tu patrzą na mój brzuch? :(

mam 11 - letnią córkę, która ma lekką nadwagę (jest chora, bierze
proszki, które niestety tak wpływają) i bez przerwy mówi, że jest za
gruba :( I na nic moje zapewnienia... Co to za szaleństwo jest? czy
naprawdę kobieta zaokrąglona to juz koniec świata?

[gabrielafrancuz]

Twoja 11-letnia córka nie jest kobietą ;]
Nadwaga jest po prostu niezdrowa. Sama muszę zrzucić 6 kg.

Chude, chudsze, najchudsze

[Gość: kla18]

hej Panie Gruby nie wszyscy sa tacy!!!! przykro mi ze spotykasz sie
<jak wnioskuje czesto> z takimi patologiami... ale nie wszyscy tak
patrza na czlowieka, nie wszyscy oceniaja go przez taki pryzmat...
to byloby okrutne... a ludzie tak cie oceniajacy sa po prostu nic
nie znaczacymi prostakami, ktorzy nie wiedza nic o czlowieku... i
zyciu... co nie znaczy ze musimy takie zjawiska tolerowac...


...


wiec ludzie opanujcie sie!!! zastanowcie sie jaka przykrosc i
krzywde wyrzadzacie tym ludziom... nie mowiac juz o tym jak ktos
jest gruby np przez chorobe... przeciez potrafimy byc mili zyczliwi
i dobrzy dla siebie... wbrew opinii powszechnie panujacej!!!! grubi
i chudzi 3majcie sie pzd

[Gość: Ola]

Skończcie ludzie z tym głupim tłumaczeniem "gruby przez chorobę" - bo jeśli ma się poważne problemy z metabolizmem, to tym bardziej trzeba uważać i dbać o dietę. Od powietrza się nie utyje i nie ma co tłumaczyć się jak Cartman ("Nie jestem gruby, mam gube kości!")

[Gość: nutka]

Gruby przez chorobę? Dobre sobie :)
Jestem w Stanach i osób z potworną otyłością jest tu mnóstwo.
Starzy, młodzi, dzieci - grubi są w każdym wieku. 90% z nich mówi,
ze to przez chorobę. Kiedyś byłam swiadkiem jak jedna pani jadąc na
swoim elekrtycznie napedzanym wózku inwalidzkim (bo była tak gruba,
że nie mogła chodzić) opowiadała, jaka to ona chora i przez tą
chorobę tak się roztyła. Popijała napój gazowany a z tyłu wózka
miała upchane chipsy. Obrzydlistwo. Może to niektórych urazi ale to
po prostu obrzydlistwo.
Widuje tu kobiety ważące po 150, albo chyba nawet i 200 kilo.
Kształty, jakie kobiece ciało przybiera przy tej wadze to koszmar!
One ledwo chodzą, dyszą sapią ale jak jest pora lunchu to wsuwają
frytki aż piszczy.
Wierzę w to,że są ludzie, u których powazne schorzenia prowadzą do
zaburzeń i do otyłości ale to rzadki problem. Ogromna wiekszość
grubasów to grubasy z obżarstwa i ze złych nawyków zywieniowych!
Oczywiscie mówię tu o powaznej nadwadze, bo dziewczyna która przy
przecietnym wzroście 160 waży nawet te 65 czy 70 kilo to nie jest
jeszcze gruba.

[Gość: jood]

Oczywiście istnieją choroby powodujące otyłość - na przykład astma
albo ciężkie choroby reumatyczne, przy której pakuje się w ludzi
sterydy. A te powodują potężny apetyt. O "opanowaniu się" w takim
przypadku mogą mówić tylko ci, których to osobiście nie dotknęło.
Dodatkowo, takie leki znakomicie rozwalają gospodarkę hormonalną, i
problemy z wagą ciągną się później przez całe życie. A to, że z
choroby niektórzy zrobili sobie wymówkę, to zupełnie inna kwestia. W
Amerykanach zadziwia mnie coś innego - że im się nie chce z
otyłością walczyć, że skoro mają wymówkę, że to choroba, to uznają
to za stan normalny. Kiedy widzę 200-kilogramowe smoki w koszulkach
z napisem "Fat and proud", to nie wiem, czy śmiać się, czy płakać.

Chude, chudsze, najchudsze

[Gość: maaa]

Granica miedzy dieta a anoreksja jest tak zamglona, ze "ofiara" nie
zdaje sobie sprawy kiedy wpada w chorobe. Nigdy nie bylam chora na
anoreksje ale odchudzalam sie. Na poczatku bylo typowo- zdrowe
odzywianie, zmniejszanie porcji, ale przy tym 5 posilkow dziennie i
cwiczenia. Schudlam 5 kilogramow w ciagu 4 miesiecy a wszyscy mowili
jak ladnie wygladam(z wyjatkiem rodziciow). Czulam sie dumna z
siebie, ze wytrwalam w swoim postanowieniu, i ze moge nosic to co mi
sie podoba. Mimo, ze wszystko wydawalo sie w porzadku zaczely
przeszkadzac mi zebra, ktore widac bylo na plecach, zatrzymala sie
miesiaczka, a kazdy nieplanowany posilek MUSIALAM spalic poprzez
cwiczenia. W koncu doszlo do tego, ze nie moglam zjesc na sniadanie
polowki Wasy bo czulam sie obzarta a cwiczenia zajmowaly mi do 4
godzin dziennie(!).
Nie popadlam w anoreksje ani bulimie ale stalam sie niewolnikiem
zdrowego odzywiania, myslalam o tym codziennie, musialam miec
wszystko pod kontrola. Jak sie okazalo moj organizm nie tolerowal
tego a ja sama tak naprawde nie bylam pewna siebie i potrzebowalam
akceptacji.
Kiedy czujesz sie szczesliwa sama ze soba, potrafisz rozsadnie
dysponowac swoim cialem i wiesz czego potrzebujesz a co jest dla
Ciebie zle. Moze to banalne ale prawdziwe i jestem przekonana, ze
wiele odchudzajacych sie dziewczyn doszlo do takiego samego wniosku.
Pozdrawiam

[Gość: em]

"korpulentna - około 60 kg" !!! Nigdy nie uważałam,że mając 60kg
jestem korpulentna, jestem szczupła!

[Gość: konishiko]

Gość portalu: em napisał(a):

> "korpulentna - około 60 kg" !!! Nigdy nie uważałam,że mając 60kg
> jestem korpulentna, jestem szczupła!

Wszystko zalezy od indywidualnej budowy ciala, o wzroscie nie mowiac. Jesli
kobieta ma 150 wzrostu i drobne kosci, to przy 60 kg wyglada korpulentnie, jesli
ma 175, to nie. Zupelnei nie rozumiem, jak mozna oceniac otylosc lub jej brak
wylacznie za pomoca kilogramow.

Sama zawsze wazylam 10-20 kilo ponizej normy (tej mowiacej wzrost - 110), teraz
do niej powoli dochodze i dla mnie jest to juz lekka nadwaga. Tak w ogole
polecam nie miec w domu wagi, to okropnie stresujace urzadzenie. Wystarczy
lustro i ogolne wrazenie, jak sie w swoim ciele czuje. No najwazniejsze
umiarkowanie.

To sklepy promują chudość

[Gość: scubabe]

Większość sklepów to sklepy dla chudych dla ludzi w sam raz to
czasem już brak rozmarówki, rozmiar 12 (jeszcze zaniżony
niemieszczący się normach) to najwyzszy rozmiar i kobieta o
normalnych kształtach o wadze prawidłowej musi nieźle się
nagimnastykować by coś sobie kupić.

[t-mon]

chyba nie wiesz co mówisz...
bywam czasem z moją dziewczyną na zakupach i powiem szczerze że
rozmiary są raczej dla normalnych dziewczyn i lekko okrągłych
szczupłe i grubasy(takie prawdziwe co aż sie wylewają ze spodni i mają wielkie opony) faktycznie mogą mieć problem żeby coś znaleźć
i mówie to z perspektywy wcale nie chudego człowieka przy 185 mam 90 kg

winni są lekarze

[malini]

Czytając pierwsze zdania artykułu,moją uwagę zwróciła informacja
dot.autorki "Chudej",której LEKARZ powiedział,że powinna zrzucić
jakieś 2 kilo. Mną dosłownie miotnął podobny tekst z ust
lekarki,która badała mnie naciskając na mój brzuch.Zaznaczam,że nie
jestem ani chuda ani gruba i do tej chwili nie myślałam o swoim
brzuchu zbyt często. Owszem,fajnie mieć tzw. sześciopak,ale to
przecież kwestia estetyki,a nie zdrowia.Kiedy mówi to jednak
lekarz,automatycznie zaczynasz wierzyć,że coś jest z Tobą nie tak.
Kolejny tekst usłyszałam o swoich policzkach i znów od lekarki-
dentystki,która nie mogła dostać się do zęba nr 8, więc wymyślała
różne teorie, które miały usprawiedliwić jej nieudolność (z
dyszeniem jej w lusterko włącznie). Co prawda poprawiła się widząc
zdziwienie w moich oczach i powiedziała,że mam okrągłą twarz z
natury,ale kolejna wątpliwość wkradła się w moje serce (czy z natury
jestem grubasem?). Do tej pory uważałam swoją buzię za fajną,bo o
dziecięcych rysach odmładzających całą sylwetkę o kilka lat (kiedy
proszę o alkohol w sklepie i jestem bez makijażu, żądają ode mnie
dowodu osobistego).Po tej wizycie spojżałam w lustro pierwszy raz
pod innym kątem...
Nie sprawiła tego prasa kolorowa ze zdjęciami przeszczupłych
modelek, nie sprawiły tego filmy, w których występują smukłe
aktorki, nie spowodowały tego nachalne reklamy cudownych środków na
odchudzanie. Nie usłyszałam w całym swoim życiu żadnej uszczypliwej
uwagi na ten temat od kogokolwiek - zawistnej dziewczyny na
imprezie, chłopaków ciągnących mnie za warkoczyk w podstawówce , a
nawet młodszego brata, który naprawdę w złośliwościach był niezwykle
twórczy. Dlatego twierdzę,że anoreksji nie są winne tabloidy czy
inne źródła, ale ludzie, których uważamy za autorytety i którym
wierzymy. I to nie jest tak,że w anoreksję, czy inne choroby
dotyczące jedzenia wpadają słabe, niewierzące w siebie jednostki,
które mają jeden życiowy cel - wbić się w jakąś kieckę.

Chude, chudsze, najchudsze

[Gość: Joanna]

Sama to przeżyłam jakieś piętnaście lat temu. Zawsze kiedy pisze się
o anoreksji brakuje mi tego, co dla mnie było wtedy ważne.
Przestałam jeść nie dla tego żeby jakoś wyglądać, tylko po to żeby
uczyć sie po nocach, mieć nieludzką wydolność. To taki własny,
naturalny koks. To się oczywiście kończy wyniszczeniem i
uzależnieniem. To, co mi pomogło wyzwolić sie z anoreksji to był
wstyd, że ulegam pysze. Bo czułam sie lepsza od innych, wyzwolona z
popędów i naturalnych konieczności, jak anioł conajmniej. I kiedy
sobie to uświadomiłam, zaczęłam sama sie przed sobą buntować, stawać
po stronie tych zwykłych, fizjologicznych ludzi. Chciałąm sobie
pozwolić na słabość, neidoskonałość. Ta od strony intelektualnej
wyglądała droga wyjścia. Poza tym anoreksja to metoda samobójcza,
jak sie nie ma odwagi na bardziej radykalne i jednoznacze kroki, to
wybiera się głód.

Chude, chudsze, najchudsze

[Gość: ja]

polecam książkę pod tytułem Chuda, to taka powiesc, ale napisana
przez dziewczynę (osiemnastolatkę) która chorowała na anorekssję. ta
ksiażka jest inna niż wszystkie. strasznie mną potrząsnęła.

Leki są lepsze ale zakazane w tym chorym kraju

[welcometopoland]

ADIPEX i inne.

W Poradniku Domowym gazeta promuje

[welcometopoland]

... dobre żarcie, wałeczki i oponki (kobiecie kształty) a w Wysokich
Obcasach lub Kobieta/Sex promuje szczupłe niunie.
To samo TVN Style i Fashion TV i masa kolorowych pisemek (na jednej
stronie artykuł że anorexia jest BE a na innych stronach opisy diet
i zdjęcia zajebistych lasek).
Takie porąbane czasy.

Chude, chudsze, najchudsze

[Gość: konew-ka]

chude i puste. żeby tak doprowadzać ciało do ascezy!

fuga.blox.pl/html

[mreck]

to ciekawe co piszecie. Mnie jako faceta interesuje tak naprawde
cipka. sory za szczerośc i trywializowanie, ale tak jest. nie wazne
czy mniej czy bardziej kragła. wazne, zeby była wesoła, pogodna,
usmiechnieta i interesujaca. dziewczyna oczywiście. ;)))
a że w anoreksję może wpaść kazdy, wiem to po sobie jak przesadziłem
i z 92 zjechałem do 68. znajomi pytali czy mam raka. a mi sie
nprawde spodobało. znowu jak za młodego mogłem sie dwadziescia razy
na drążku dźwignąć i zrobić kilka wymykówpod rzad.
kreciło mnie to. ale dzieki bogu wszystkie moje pasje dość szybko
przemijają. ta tez przeszła. jedyne co mi zostało to umiejetność
odmówienia sobie wyjatkowo apetycznych potraw jeżeli jestem juz
najedzony. acha dzis mam jakies 82.

[75ona]

Szczególnie ciekawie czyta się ten artykuł mając na uwadze to, ze na
forum prywatnym GW działa forum "Pro Anoreksja"....

Wielokrotnie prosiłam administratora o jego usunięcie i odpowiedź za
każdym razem była odmowna. Stąd prosiłabym Redakcję o większą
konsekwencję w działaniach.

[Gość: PRO ANKA]

I co z tego że działa?Jeśli nie jesteś anorektyczką to tam nie właż.

[gulcia77]

Hmm... To naprawdę jest choroba psychiczna. Znam dziewczynę walczącą z aną i ona
tą chorobę po prostu uwielbia! Niestety, ja uwielbiam fajeczki, dlatego nie
rzucam. A co do anoreksji - nigdy tego nie zrozumiem. Mam 168 cm, 74 kilo wagi,
lubię swoje ciałko, mam udane życie erotyczne, uwielbiam pływać, ale i jeść.
Myślenie o własnym ciele, na zasadzie "jestem za gruba" nie dopadło mnie nigdy i
chyba tego nie zrozumiem...

[Gość: PRO ANKA]

Uwielbiam jak na temat anorki wypowiadają się ludzie nie mający o
tym zielonego pojęcia.Przyczyną choroby nie zawsze jest
odchudzanie,częściej jakieś przeżycia traumatyczne :śmierć kogoś
bliskiego,gwałt,trudna sytuacja rodzinna.

Chude, chudsze, najchudsze

[nikita1978]

Chude, chudsze, najchudsze

[Gość: niunia]

dziekuje za ten artykul sama walcze z anoreksja juz od 7lat i
czytajac ten artykul stwierdzilam ze juz wiem skad ona sie u mnie
wziela.mam 29 lat i niepotrafie zaakceptowac siebie swego ciala
wciaz mam wrazenie ze jestem gruba obecnie waze 48kg ale jeszcze
2lata temu wazylam 38 wtej walce pomaga mi moj maz bez niego
niedalabym sobie rady skutkiem tej choroby jest u mnie osteoporoza
mam opuszczone obydwie nerki a najgorsze jest to ze niemialam okresu
ponad 4 lata a co za tym idzie niemoglam miec dzieci.na dzien
dzisiejszy jestem na leczeniu hormonalnym i mialam juz pierwszy
okres a co bedzie dalej niewiem wim ze cierpie na to z powodu mego
dziecinstwa stale bylam krytykowana wyzywana pedzona do roboty na
gospodarstwie nigdy nieuslyszalam slowa pochwaly oraz kocham od
rodzicow a to potwornie boli wiem ze jednak dzieki memu mezowi ze
warto zyc i walczyc z ta choroba choc to jest takie trudne