Byle do weekendu

[Gość: miś]

Dawno się tak nie ubawiłem

Byle do weekendu

[Gość: damo]

pijaczki pospolite i tyle

najlepiej położyć się i umrzeć :)

[Gość: aaaa]

wszystko jest dla ludzi tylko trzeba umiar znać

Picie może mieć różne następstwa

[drambui]

Piję od 30 lat jedno, dwa, trzy, cztery piwa dziennie, czasem jest impreza, albo
zbyt wiele problemów, to sie upijam wódką. Trzeba czasem wykasować ten harddysk.
Z pewnością jestem uzależniony, choć potrafię nie pić, wtedy, gdy trzeba. Nie
pasuje do mnie jednak definicja alkoholizmu, bowiem picie nie upośledza mojego
funkcjonowania w społeczeństwie. W pewnym sensie jest to picie kontrolowane, z
umiarem, bowiem nie tracę kontroli nad sobą, jednak zdaję sobie sprawę, że
prędzej, czy później odczuję zdrowotne następstwa. Jednak alkohol jest moim
antydepresantem, prawdopodobnie trzeba by usunąć przyczynę depresji, a to już
nie takie proste. Tak mi łatwiej. Nie polecam tego innym.

[Gość: gość]

Trzym się. Nie można dawać się depresji.

Byle do weekendu

[Gość: ja 123]

Niestety tak to wygląda, przynajmniej w Stolycy tak się jakos dzieje
że przychodzi weekend i nagle wszyscy wychodzą na balety... A co ?
mam ogladać programy przyrodnicze w TV i czekać aż życie mi
umknie? ;)

byle do szklaneczki

[Gość: życzliwy]

do ja 123 "...i czekać aż życie mi umknie" - no właśnie ci umyka w
ten sposób i to jeszcze głópiej niż przy filmie przyrodniczym na tv.
Jest tyle ciekawych rzeczy do robienia na tym świecie, tylki, że
pokolenie wychowane właśnie na tv zamiast książek i na wartościach
opartych na szpanie, pieniądzach i pozerstwie nie ma o tym pojęcia,
bo i skąd. Tego także skutkiem są te nagminne rozwody ludzi
poznających się w klubowo - alkoholowych okolicznościach lub pod
wrażeniem kasy i pozornego sukcesu jakiegoś młokosa z zadartym nosem.

Ja też kiedyś dobrze imprezowałem, jednak moje - niewiele starsze
pokolenie wyniosło jeszcze coś ze szkoły i wszechogarniająca
komercja nie robiła takiego spustoszenia w mózgach zółtodziobów, a
ja dużo dobrego wyniosłem z domu i w porę wysiadłem z tego tramwaju.

Bardzo dobry artykuł, co się GW rzadko zdarza. Niestety komentarze
rozmówców artykułu orza przedmówców na forum świadczą, że nie
wynieśli z dzieciństwa zdolności czytania ze zrozumieniem, słuchania
rad innych mądrzejszych lub po doświadczeniach. i tak "wiedzą" swoje.

Żaden alkoholik nie przyzna się, że nim jest dopuki nie powie mu o
tym lekarz, a i wtedy nie każdy. Szczególnie nie przyzna się kiedy
dopiero puka do drzwi alkoholizmu i zaraz mu je chętnie otworzą.
Nie chcę tak mysleć ale w pewnym sensie pokolenie obecnych 20-latków
jest dla narodu stracone. Nie wiem co będzie kiedy wejdą w wiek
dorosły, kto pokieruje tym wszystkim, kto ich będzie leczył, za co.

Sejm chyba powinien jakoś pomyśleć o podwyższeniu składek
zdrowotnych dla grupy ryzyka, jak i dla palaczy, tylko nie wiem jak.

[Gość: ja 123]

Specjalnie torche prowokacyjnie napisałem taka wypowiedź... ale
problem polaga na tym że tak naprawdę nie do końca wiemy w jaki inny
sposob spędzac czas w weekendy? ile razy można iść na tą samą
wystawę, czy znów do kina? ile można próbwac gotowac na rózne
sposoby makaron?
Drogi życzliwy... może to wina mojego wieku mam 25 lat ale wydaje
mi się, że im jestem straszy tym mniej mi czasu zostało na
sprawianie sobie przyjemności i czerpania z życia pełnymi
garściami... Dane jest ono nam tylko raz...
Na modlenie się, nie lasowanie, abstynecję alkoholową i
wstrzemięźliwość seksualną jeszcze przyjdzie pora! Wszystko w swoim
wieku. Teraz trzeba tylko zdawać sobie sprawę gdzie jest ta cienka
granica zabawy z alkoholem a życiem z alkoholem... Narazie jestem na
tyle świadomy że wiem :)

[Gość: życzliwy]

do forumowicza ja 123, cieszy fakt, że po treści i formie twojego
wpisu można wywnioskować, iż twoja dojrzałość przekracza twój wiek
biologiczny, co jest canne, a rzadkie. Rzeczy rzadkie zwykle są cenne

Co do cienkiej linii, to trzeba być bardzo czujnym, bo jak napisano:
nie znasz dnia ani godziny, co może odnosić się też do tej sytuacji.
Osobiście wydaje mi się, że ludzie imprezujący "budzą" się w
sytuacji, kiedy ich życie nagle i niesprawiedliwie nabiera innych
kolorów z różnych zresztą powodów np. żyjąc z jakiejś tam pensji
uważanej za wystarczającą do np. częstych baletów wydaje im się, że
wiecznie będą mieli 20 kilka lat i takież zdrowie oraz niskie
potrzeby. Nagle zostają wyeksploatowani jako szeregowi żołnieże
przez swoich przełożonych i stają się niepotrzebni a jednocześnie
wzrastają wymagania, bo czasem trafia się już rodzina. Tymczasem
awansują nieliczni, wyżej jeszcze mniejsza grupa. Z kokosowego życia
zostaje wiór, znajomi znikają we własnych problemach, wszystko
powszednieje, zostaje normalne życie. Oto wąska granica, którą
poznasz jak ją przekroczysz i nie myśl, że ją w pełni kontrolujesz.

Nie chcę byś myślał, że przynudzam, i ja miałem barwne życie - jest
co wspominać, jednak z perspektywy myślę, że niektóre sprawy
przeszły obok niezauważone, co teraz mi przeszkadza. Cała pointa.

[Gość: krakus]

To nie takie proste. Nie należę do pokolenia TV (nawet nie mam
telewizora). Jestem pracownikiem naukowym i (bez fałszywej
skromności) bardzo cenionym przez studentów oraz doktorantów
promotorem. Trzy i pół roku temu moja żona zrezygnowała ze wspólnego
życia i nie potrafię sobie z tym poradzić. Zacząłem pić na potęgę.
Potem postanowiłem to rzucić - nie było problemów fizjologicznych,
tylko przez pierwsze dwa tygodnie praktycznie nie spałem, myśląc o
tym, co się stało. Poprosiłem specjalistę o pomoc i otrzymałem
receptę na lek na bazie alkaloidów. Podziękowałem. Wolę zejść z tego
świata na wódzie niż na prochach...
Problem tkwi w życiu - zawsze...

[Gość: red_kolor]

No właśnie. Najgorsi są ci "życzliwi". Wbijają ludziom do głów "prawdy objawione" Alkohol - uważaj bo zostaniesz alkoholikiem, papieros? - uważaj, rak. Golonka? wstydź się grubasie, a poza tym cholesterol. Chodzi o to, że cokolwiek robisz, żebyś miał zawsze przeświadczenie, że postępujesz nagannie. Wszędzie wszechobecna presja. Miła zabawa? tak ale z podskórną świadomością naruszenia reguł. Zajmijcie się wreszcie swoimi problemami. Dajcie ludziom odpocząć. A ty "życzliwy" swoje dobre rady wsadź sobie do butów, będziesz wyższy...

Do gościa- ja123 i jemu podobnych.

[Gość: je2bny]

[wielkie.nieba]

Przyrodnicze przy bronku są najlepsze!

Lepiej palmy zioło

[partyboi]

Co bardziej uzależnia? odp.: alkohol
Co trudniej odstawić? odp.: alkohol
Co powoduje zespół odstawienia? odp.: alkohol
Co jest bardziej toksyczne? odp.: alkohol
Po czym zachowujemy się nierozważnie i bez samokrytyki? odp.: po alkoholu

A teraz pytanie pomocniczne - co możemy kupić w każdym niemal sklepie, na niemal
każdej (!) stacji benzynowej i co jest reklamowane jako wspaniały środek na smutki?

Państwo kosi niesamowite pieniądze na obrocie alkoholem. Dlatego jesteśmy
bombardowani bredniami o szkodliwości miękkich dragów, podczas gdy ciężki kupić
może każdy dzieciak, jak tylko skończy 18 lat.

[Gość: Andre THC]

masz rację w 100%, do tego nigdy nie widziałem, że ktoś się bije czy awanturuje
po zielsku, ja tam przestałem pić, teraz wolę sobie spalić coś z lufki albo
fajki wodnej, nie mam kaca, wydaję mniej kasy, nie żygam pod knajpą i nie
podrywam szpetnych bab, a to wszystko mi się zdarzało po alko - niestety widzę,
że urzędasy po obu stronach oceanu siedzą w kieszeni lobby spirytusowego, które
wciska nam kity o tym jak to fajnie z kumplami napić się piwa czy koniaku, a
jakie to złe są lekkie dragi, mam nadzieję, że kiedyś doczekamy się legalizacji.

sadzić, palić, zalegalizować !!!

[partyboi]

Zdarza mi się wypić kilka browarów, ale jednak wolę leki z Bożej apteki.
Wydaje mi się, że to, jakie używki lubimy dużo mówi o naszym charakterze.
Po alkoholu zachowuję się spokojnie, ale zdarzyło się nieraz zrobić rzeczy,
których potem się wstydziłem albo żałowałem. Po paleniu jestem ostrożny i
świadomy, tego co robię.

uzależnienie od zioła

[Gość: starypalacz]

Wszystko uzależnia. Palę zioło od 18 lat, notorycznie od 15.
Wcześniej miewałem okresy duuużego jarania (wakacje, urlopy) na
przemian z okresami prawie niejarania lub niejarania wcale(takie
detoxy po 2-4 miesiące). Od paru lat jestem ustabilizowanym
palaczem - średnio 2 - 3 razy w tygodniu, przerwy 2-4 tygodniowe
kilka razy w roku, raczej małe dawki. Uważam się za uzależnionego
ponieważ niepalenie ponad tydzień powoduje u mnie straszne kłopoty
ze snem (śpię 2-4 godz. dziennie po czym odsypiam np. całą
niedzielę). Staję się nerwowy, mam problemy z koncentracją (nie
większe jednak niż przy niepaleniu nikotyny). Miewam problemy z
pamięcią (naprawdę! kiedyś było odwrotnie - może to też kwestia
dawek). No i miewam co 2-3 dni bóle z tyłu głowy - takie na 2-3
ibupromy. Poza tym mam dobrą pracę, rodzinę no i prawie nie piję
alkoholu (ok. 10 - 15 razy w roku). Właśnie mam detox od 1.01
przynajmniej do końca stycznia.

[Gość: starypalacz]

tak się zastanowiłem i te 15 razy picia alkoholu w roku to stanowczo
za dużo, raczej poniżej 5-10

A nie lepszy seks grupowy ?

[Gość: Harry&Potter]

Zamiast ostrego picia proponowałbym bohaterom artykułu zastąpić
picie łykaniem (extasy i inne) oraz seksem grupowym z koleżanką
(koleżankami). Na pewno zdrowsze, bardziej ekscytujące i dające
większego kopa do pracy.

[Gość: PARA SLASK]

HEJ,SZUKAMY DZIEWCZYN LUB PARY -IMPREZKA,ALKOHOL I SZALENSTWO JEST TO DLA NAS NOWOSC ,LECZ Z CHECIA CHCIELIBYSMY PRZELAMAC PEWNE STEREOTYPY

Byle do weekendu

[Gość: M]

A czy nie można tańczyć, gadać do rana, spędzać czasu z bliskimi bez alkoholu?
Po stresującym dniu w pracy chemiczne znieczulenie mózgu to jedna z metod-niekoniecznie najlepsza.
Myślę, że gdybym musiała wypić by się rozluźnić, by zdobyć się na śmiałość, albo ryzykowne zachowanie...to byłby znak, że mam chore emocje, a to można leczyć.
Nasze społeczeństwo ma małą wiedzę o chorobie alkoholowej, wydaje nam się, że uzależniony to ten lump przy sklepie, a nie dociera do nas, że to może być elegancki prezes firmy, którego stać na niedzielne odtrucie, albo taka pani, która nigdy nie była pijana, ale nie może zasnąć bez lampki koniaku.

Znam ten bol

[Gość: lech.kaczynski]

Znam ten bol. Tez nie wyobrazam sobie dnia bez pol litra.

Lech

Codzienne picie...

[swingo_26]

...to stąpanie po krawędzi brzytwy, nie każdy zachowa równowagę.

Sam wróciłem z dalekiej podróży. Od kiedy pamiętam, zawsze bardzo
angażowałem się w pracę. Po pełnym sukcesów dniu fajnie było walnąć
browarek z kolegami i koleżankami z pracy. Czasem wychodziliśmy na
imprezy kiedy konkretnie się upijaliśmy (pożądane na imprezach
integracyjnych, w końcu alkohol zbliża ludzi). Kiedy zacząłem
pracowac więcej, mieć mniej czasu na życie osobiste, problemy z
odprężeniem, zasypianiem lekarstwem był browarek lub drin. Mój
problem polega na tym, że mam cholernie mocny łeb więc na jednym
nigdy się nie kończyło. Skończyła się praca w korporacji, zaczęła w
swojej firmie. Nie mam tu wielu partnerów do kieliszka, więc piłem
wieczorami sam. Z dnia na dzień pękało minimum 3-4 piwa, czasem
poprawiałem drinkiem. Potrafiłem strzelić nawet 8 piw.

I podkreślam dużymi literami. CIĄGLE FUNKCJONOWAŁEM SPOŁECZNIE BEZ
ZARZUTU.

Opamiętanie przyszło spontanicznie.

1. Piję okazyjnie, towarzysko w weekend, nie więcej niż 3-4 piwa.
2. Nie piję sam.
3. Kiedy przychodzi mi ochota na picie, wiem że właśnie teraz nie
powinienem wypić.

Zdiagnozowałem zatem u siebie samodzielnie alkoholizm i walczę z nim
z dobrym skutkiem. Zaczynałem jak większość młodych uzależnionych od
alkoholu. Uciekłem od ciężkiej postaci tej choroby (lub gwoli
ścisłości, jestem świadom zagrożenia i wciąż uciekam).

Ilu z nas będzie potrzebowało pomocy w wydobyciu się z dołka?

[Gość: nakrawedzi]

I ja należę do tych, którzy sami uświadomili sobie nadchodzące
zagrożenie. Zaczęło się tak jak w artykule. Weekendowe imprezki i
alkoholowe wakacje podczas których człowiek nie trzeźwiał. Młodość
ma swoje prawa. Wszystko było pod kontrolą. Nawet kilka zaliczonych
zwałek można było zaliczyć na poczet niedoświaczenia w spożywaniu.
Dziś mam rodzinę, dziecko. Przyzwyczajenie do zakrapianych weekendów
pozostało. Co więcej, starzy mnie nie kontrolują, jestem dorosły i
mogę pić kiedy chcę i ile chcę. Do niedawna wieczorami wypijałem
jedno, dwa piwka. Jak żony nie było 4 i więcej. Niby nic, ale jakoś
nie szło iść spać bez alkoholu. Któregoś weekendu znowu się
zresetowałem. Na szczęście nie przyspożyłem z tego powodu kłopotów
rodzinie. Postanowiłem skończyć z tym. Przynajmniej w takim
wymiarze. W naszym społeczeństwie nie da się istnieć bez alkoholu.
Trzeba kontrolować i ograniczać. I przede wszystkim nie pić do
lustra. W moim przypadku zioło nie wchodzi w grę bo paraliżuje mój
aparat mowy a w skrajnych przypadkach paraliżuje całe ciało, choć
umysł wydaje się pozostawać w pełni sprawny. Dorosłem do trzeźwości.
Do następnego weekendu...

[Gość: hjhjhj]

w tym co piszesz jest cholernie dużo prawdy...

Byle do weekendu

[Gość: Damian]

Tak gadacie ale naprawde w zyciu normlanego czlowieka nie ma zbyt
wiele rozrywek dlatego zostaje tylko piwo w barze albo wodka z
kolegami. Napewno kazdy by wolal jechac nad cieple zrodla albo inne
rarytasy w weekend ale na to stac tylko nie licznych A czytanie
ksiazek to jest dobre dla samotnikow i marzycieli. Nie oceniajmy
ludzie tak z gory. Chcieli byscie grac na skrzypacach czy pasjansa
układac z znajomymi? heh Dajcie ludziom inny pomysl na spedzanie
tego czasu to wtedy cos wniesiecie do tej dyskusji.

Byle do weekendu

[Gość: Mika]

12 lat zycie spedzilem w ten sposob :) Nie mam problemow
alkoholowych, ostatnio wypilem lamke szampana i cztery szklaneczki
czegos mocniejszego na sylwestra...a autor chyba nie ma pojecia o
czym pisze, traci wujkiem dobra rada :)
To przemyslenia kogos kto zaluje, ze takie zycie go nie dotyczy :)
Nie wszyscy musza obierac kartofle :), na to jest czas po 40, albo
moze i nigdy :)

[Gość: tre]

za mądry to ty nie jesteś, te 12 lat picia zrobiło swoje

[Gość: życzliwy]

piep..cie kolego. Widać albo rzeczywiście nie masz z tym problemu bo
jesteś odporny - są takie osoby ale większości nie, albo nie
imprezowałeś tak jak opisano w artukule lub nawet lepiej, albo
jesteś właścicielem dyskoteki i ci te wpisy nie wsmak, albo z jakiś
tam sobie powodów np. człowiek człowiekowi wilkiem - zwyczajnie
kłamiesz. Nie rób wody z mózgu "kotom", kiedy "dziadki" pomagają.

Byle do weekendu

[Gość: lelum polelum]

Szczególnie mnie rozbawił ostatni przykład - "załamałam się kiedy pierwszy raz
zaspałam do pracy" - jezuu, no koszmar normalnie - ja sie co drugi dzień nie
wyrabiam (n'lubie sie budzić) i jakoś żyję.

[Gość: nakrawedzi]

Co drugi dzien budzi cię telefon od szefa w okolicy południa??
Pozazdrościć tylko

Byle do weekendu

[cheyenne20]

Połówka w piątek jeszcze nikomu nie zaszkodziła.
A poza tym, kto nie pije, ten donosi !!!

smetni przestraszeni ludzie

[Gość: yogo]

Pijmy jak Wlosi lub Francuzi ...

[poznan56]

Alkohol powinien byc odpowiedzialnie uzywany jako czesc zycia a nie
jako narkotyk. W Polsce niestety wiekszosc pijacych uznaje zasade -
nie pije caly tydzien a w weekend ide na calego. Przecietny Wloch
lub Francuz wypija pol butelki wina do obiadu. Nie miejsce tu aby
pisac o pozytywnym znaczeniu wina wytrawnego. Anglicy lubia
sobie "strzelic" whisky przed posilkiem (dobre na apetyt), Niemcy i
Czesi wypijaja olbrzymie ilosci piwa. Ale to Polacy i Rosjanie maja
opinie pijakow. Alkohol jest dla ludzi. Trzeba jednak wiedziec jak
go konsumowac.

[Gość: divad]

hahaha, podoba mi sie twoja wiedza na temat pica anglikow:) bardzo zabawne.
podejrzewam ze jest bardzo teoretyczna, malo praktyczna. na temat innych nacji
sie nie wypowiadam bo nie znam ich w praktyce, w przeciwienstwie do przedmowcy.
no moze jeszcze co nieco wiem na temat skandynawow i finow, generalnie to lubia
ostro dac w palnik. oczywiscie pomijam naszych wschodnich sasiadow. tu
nalezaloby przewartosciowac pewne pojecia zeby dobrze to ogarnac:) a ogolnie
rzez biorac alkohol dla ludzi. jak ktos nie potrafi pic to niech nie pije. a jak
sie nie potrafi powstrzymac to jego strata

taa? a ja wole zielska przypalić

[ihateschool]

bez kaca, bełtów, bólu łba, AGRESORA jak po siwusze, bez problemów z
wątrobą

[partyboi]

Nic dodać, nic ująć :-)))

łeb nie boli, bo sie wypala

[328i]

do pary razem z układem nerwowym

Alkohol to przeciez narkotyk, działa w ten sam

[Gość: GOŚĆ]

sposób na sprawność psychofizyczną co inne poznane przez człowieka
uzalezniacze.
Szukanie powodów do wypicia tez jest podobne.
Alkoholik to też ćpun, społeczenstwa musiały dopuscic do legalnego
obrotu nim bo juz niktlub prawie nikt nie wyobraza sobie zycia bez
niego :)
Czyli mówiac krótko pijąc piwo czy wódke, klniesz na ćpuna syna
sąsiada to jestes hipokrytą :D

przeczytalem art przy drinku i cos w tym jest

[Gość: toku]

praca, zajecia, doktorat trzeba pisac, praca... min 10-12 godz w pracy. Wracam padniety. Godz. 20:00 szybki prysznic, w miedzyczasie drink... i jak nowonarodzony. Impreza? Zaden problem. Powrot rano? Moze byc! Do pracy na 8:00? O 8:10 juz pije kawe przy biurku ;-) Poki ma sie 27latek (+/- 5) trzeba korzystac z zycia... Pozniej rodzina, dzieci obowiaski domowe... Ze jestem zagrozony? Tak, wiem o tym i jestem tego swiadomy. Dlaczego sie nie boje? Bo tak jak w artykule mowa jest o ludziach inteligentnych, a ja mysle, ze do takich sie zaliczam (z reszta jak wszyscy z wyzszym, bo w koncu za cos ten dyplom dostali), to kazdy bedzie wiedzial, gdzie jest granica. Po prostu lubie to.

[bupu]

O taaaa, bo inteligencja tak strasznie pomaga przy unikaniu uzależnień...

Byle do weekendu

[Gość: ???]

Po wiekszosci wpisow widac,że w narodzie brak elementarnej wiedzy na temat
alkoholizmu.Nikt sie nie zastanowi,co czuja najbliżsi(żona,mąż,dzieci) czlowieka
pijącego,lub np podwładni skacowanego lub pijanego szefa.Prawdopodobnie
wiekszość z was miała lub ma kogoś pijacego w rodzinie.Ciekawym jest,jakie
zdanie mieliście o tej osobie?

Strasznie slaby artyukul

[Gość: x]

Autor zamiast uchwycic styl zycia, wartosci i cele mlodego
pokolenia wchodzacego na rynek pracy, nadal artykulowi umoralniajacy
ton, opisujac przyklad tej 25 latki, ktora nie umie obyc sie bez
alkoholu. Sam jestem studentem i w zasadzie co weekend wychodze do
klubu gdzie leje sie wodeczka i inne drinki strumieniami. Podobnie
3/4 znajomych z uczelni (studia dzienne na uniwersytecie), co
oczywiscie nie czyni z nas potencjalnych alkoholikow. Jako ze sie
zbliza sesja, wiem ze przez najblizszy prawie miesiac nigdzie nie
wyjde i nie trzesa mi sie od tego rece. Tematem artykulu mieli byc
mlodzi profesjonalisci, a ich rozrywkowy styl zycia jest odpowiedzia
na narzucane cele kulturowe (np. bogactwa czy prestizu) i probe
zamkniecia w zbiurokratyzowanym, zracjonalizowanym swiecie
codziennej rutyny. Tak wiec problem alkoholizmu jest moim zdaniem
wcisniety na sile i traci tanim moralizatorstwem z brukowcow.

Strasznie slaby artyukul

[Gość: x]

Autor zamiast uchwycic styl zycia, wartosci i cele mlodego
pokolenia wchodzacego na rynek pracy, nadal artykulowi umoralniajacy
ton, opisujac przyklad tej 25 latki, ktora nie umie obyc sie bez
alkoholu. Tematem artykulu mieli byc
mlodzi profesjonalisci, a ich rozrywkowy styl zycia jest odpowiedzia
na narzucane cele kulturowe (np. bogactwa czy prestizu) i probe
zamkniecia w zbiurokratyzowanym, zracjonalizowanym swiecie
codziennej rutyny. Tak wiec problem alkoholizmu jest moim zdaniem
wcisniety na sile i traci tanim moralizatorstwem z brukowcow. Sam
jestem studentem i w zasadzie co weekend wychodze do
klubu gdzie leje sie wodeczka i inne drinki strumieniami. Podobnie
3/4 znajomych z uczelni (studia dzienne na uniwersytecie), co
oczywiscie nie czyni z nas potencjalnych alkoholikow. Jako ze sie
zbliza sesja, wiem ze przez najblizszy prawie miesiac nigdzie nie
wyjde i nie trzesa mi sie od tego rece.

Byle do weekendu

[Gość: do AUTora]

kto ukladal ankiete
bo nie ma odpowiedzi tak pije ryzykownie
bo ja zawsze pije ryzykowanie ale wiem ze nie jestem jeszcze alkoholikiem :P

Byle do weekendu

[Gość: grenzik]

Jak to jest ? Są osoby, które piją regularnie i to dużo nawet, ale sobie jakoś
radzą w ramach "funkcjonowania w społeczeństwie" tak zwanego. Są, to fakt.
Faktem jest też, że pewnie dobiją się zdrowotnie szybciutko, ale to ich sprawa
przecież. Ja też tak mam. Więc pytanie: co tak bardzo przeszkadza w tej postawie
osobom podchodzącym do alkoholu ze znacznie większym dystansem, osobom
traktującym to tak osobiście z drugiej strony ? Ich własne problemy, czy co ? Bo
ja nie rozumiem... Ale proszę o szczere odpowiedzi. Ja np. jestem alkoholikiem i
nim pozostanę, bo pić lubię i znajduję w tym swój sposób na życie. Oczywiście
pamiętając, że w około pełno ludzi, których nie wolno tym obciążać, bo to wybór
osobisty i koniec, kropka. Jeśli tak daje radę, to co w tym złego ? :) I kto ma
prawo oceniać i względem jakich wartości ? A jak padnę na kacu na zawał którymś
razem, to co ? No moje ryzyko - jestem świadom, że się go podejmuję, a póki co
nie żałuję niczego. No to jak to jest ?

PS: Jak każdy, przeżyłem wiele rzeczy, których kto inny nie przeżył. Piszę to,
żeby ci, co zrozumieją wiedzieli ;) Taka mała retoryczna asekuracja :*