Stres mnie dopadł

[Gość: lustro]

Hej jak poradzić sobie ze stresem, skoro jakoś inni się czepiają, nie
rozumieją, a ja nie piję (ewentualnie raz do roku Reeds'a) więc nie mogę
utopić smutków w alkoholu. Wykrzyczeć się też nie mogę, bo najlepiej byłoby
tam gdzie pociąg jeździ, żeby nie było słychać, ale taki mróz szkoda mi
gardła. Kto poradzi kobiecie?

[Gość: Andulka]

Kup nowy ciuch. A jeśli masz mało pieniędzy - przynajmniej szminkę. I nie dawaj
się głupiemu stresowi, niech Cię nie denerwuje, cholernik jeden. Trzymaj
się :)))

[Gość: lustro]

Dzięki za pocieszenie. Zakupy zrobiłam wcześniej, nic nie pomogły, ciagle czuję
się sama, mimo rodziny i wielu ludzi wokół mnie. Teraz każdy gdzieś się
śpieszy, z łezką w oku wpominam jak miałam sporo znajomych w szkole, a teraz
jakoś to się tak rozlazło. No wiek już tzw. trabant.

[Gość: rita]

na stres najlepsza jest rozmowa, może wpadnij do sąsiadki lub sąsiada

[Gość: .]

Może lepiej przeczytaj, zanim
dostaniesz zawału
www.republika.pl/mekado/

[Gość: lustro]

Dziękuję Wam za wszystko, poczytałam o stresie i owszem, a dzis umówiłam się z
kumpelką, gdzieś do miasta, może kropelka wina mi nie zaszkodzi :)))))

[Gość: leziox]

Moja znajoma posiada w domu od niedawna taki stojący na sprężynie worek
bokserski,w który co i rusz tłucze,jak coś albo ktoś ją wkurzy i ostatnio
rzeczywiście jest o wiele spokojniejsza.Może jest to jakieś rozwiązanie i dla
Lusterka?

[Gość: Hustler]

zacznij uprawiac sport intensywnie, poczujesz sie jak na haju i spac ci sie
bedzie lepiej ;-)

[Gość: Wiesiek]

Dobry przyjaciel pomoze!

[Gość: lustro]

Dzięki Wszystkim za rady, ale co zrobić jak się ma minimum znajomych, a i oni
nie mają czasu. Grzane wino dobrze mi zrobiło, na krótko. W niedzielę wykopał
się nowy dołek. I tak się z niego wykopuję i jak już jestem na górze, noga się
omyka i znów w dole. Co do worka, to dobry pomysł, tylko, że czasmi musiałabym
walić w niego non stop. Co do sportu też racja, nie dać się zwariować, poczekam
jescze do marca kwietnia i pójdę na aerobic, bo teraz ciemno, trochę straszno
samej wracać, a nie chciałabym być czimś workiem trenigowym. Co robić kiedy
najbliższa mi osoba, druga połówka wciąz wbija mi do serca widelec, a ja go tak
kocham i boję się, zostać sama. I cięzko mi samej i z nim. Po tylu latach
cięzko coś zmienić. W końcu jak się dzieje coś złego, to zawsze obie strony są
winne. W pracy kwiecisto nie jest i to razem daje efekty takie, że sama czuję
jak worek trenigowy.

[Gość: Andulka]

Gość portalu: lustro napisał(a):

boję się, zostać sama.
Też się bałam. Aż się w końcu przestałam bać, bo w takiej sytuacji samotność
jest lepsza od braku akceptacji, lodowatego milczenia, drwiny. Poza tym, nie
będziesz sama. Masz przyjaciół (że mają mało czasu to dziś normalne), rodzinę,
może jakieś hobby.

Po tylu latach cięzko coś zmienić.
A może najwyższa pora?

W końcu jak się dzieje coś złego, to zawsze obie strony są winne.
Bywa, ale nie wyszukujcie już sobie wzajemnie win - niczego nie zyskacie, wręcz
przeciwnie

W pracy kwiecisto nie jest
To niedobrze. Ale może wpływa na to również Twój nastrój ?

Acha, byłabym zapomniała. Teraz udało mi się zaprzyjaźnić z moim byłym.

[Gość: lustro]

Dzięki Andulka. Wiesz, co boli najbardziej? Chyba to, że jak sądzę mam tyle
ciepła w sobie, tylko nikt nie chce go ode mnie wziąć (albo może nie mam komu
go dać). Tak bardzo nie mogę się pogodzić, że kiedyś było inaczej, że ludzie
dziś są inaczej nastawieni do mnie, bo mają swoje problemy, a ja o swoich
wiadomo, nie chcę mówić, tylko pogadać o czymś zupełnie innym. Tu jakoś jest mi
łatwiej. I uwielbiam te rozmowy na czacie na wp (nie gadałam od b. dawna )
kiedy to ja jestem czyimś psychologiem a ktoś jest moim. Tak się wtedy cieszę,
że jestem potrzebna. Chciałabym choć czsem pomóc innym, kiedyś ktoś pomógł mi.
Co ciekawe wszystko odbywa się na etapie kumpelskim i nic więcej. Mój połówek
stwierdził wtedy, że ja chcę, żeby wszyscy byli szczęśliwi. Czy to źle? Bardzo
prywiązuję się do ludzi, miejsc, przedmiotów i nic na to nie poradzę.
Pozdrawiam.

[Gość: Andulka]

Gość portalu: lustro napisał(a):

Wiesz, co boli najbardziej? Chyba to, że jak sądzę mam tyle
> ciepła w sobie, tylko nikt nie chce go ode mnie wziąć (albo może nie mam komu
> go dać).
Tak bardzo nie mogę się pogodzić, że kiedyś było inaczej, że ludzie
> dziś są inaczej nastawieni do mnie, bo mają swoje problemy, a ja o swoich
> wiadomo, nie chcę mówić, tylko pogadać o czymś zupełnie innym.

Kiedy miałam problemy, chodziłam ponura i nudziłam o tym przyjaciołom - kiwali
głowami ale chyba w gruncie rzeczy mieli dość moich narzekań. Od kiedy ja
zaczęłam być pogodna - świat wokół zrobił się bardziej kolorowy i ludzie też
jakoś. Może w kontaktach "na zewnątrz" twoje problemy widać bardziej niż ciepło
i dlatego zdarza się, że niektórzy ludzie nie mają do Ciebie cierpliwości.

Tu jakoś jest mi
> łatwiej. I uwielbiam te rozmowy na czacie na wp (nie gadałam od b. dawna )
> kiedy to ja jestem czyimś psychologiem a ktoś jest moim. Tak się wtedy
cieszę, że jestem potrzebna. Chciałabym choć czsem pomóc innym, kiedyś ktoś
pomógł mi.
Z autopsji wiem, że w indywidualnych sprawach nawet najprostsze rady mogą
niczego nie dać. Mówiono mi: zrób tak a tak, powiedz to czy tamto. Sposób
rozwiązania moich problemów wydawał się prostszy od kija i w zasięgu ręki -
cóż, kiedy na mojego, jak to nazywasz, "połówka" nie działało. Ergo - sposób na
siebie i swoje życie musisz opracować sama. Może z cząstek rad, ale gotowej
recepty nie ma.

ja chcę, żeby wszyscy byli szczęśliwi.
Ja też

Czy to źle?
Nie, to bardzo dobrze, pamiętaj tylko żeby nie przeholować z uszczęśliwianiem
otoczenia. Zostaw sobie kawałek własnego terenu, naucz się mówić grzecznie ale
stanowczo "dziekuję, nie" wtedy jeśli czujesz, że tak powinnaś powiedzieć.
Pozdrawiam :)))

[Gość: detritus]

Madrze prawisz, Andulko :o)
Tez kiedys bawilem sie w czaty na WP (jeszcze w czasach kiedy byl tam tylko
czat "trojpokojowy" - Glowna, Polityka i Sex) i po paru latach okazalo sie, ze
rady jakie sobie wtedy nawzajem dawalismy byly do bani. Tyle tylko pomaga, ze
ma sie do kogos wygadac.
U mnie okazalo sie, ze na stresy i depresje najlepsze jest znalezienie
odpowiedniego hobby ;o)

[Gość: Andulka]

Detritusie, jak się cieszę, że Cię widzę:)))
Nie byłeś tu od wieków. Wszystkiego najlepszego w nowym roku!
A hobby masz świetne. I jakie pożyteczne :))))

[Gość: detritus]

Dziekuje :)
Ostatnio duzo pracy, czas wolny mam ograniczony :(
W miedzyczasie dlubie uzupelnienie do stronki, moze przy okazji rzucisz okiem
czy cos takiego ma sens (mam nadzieje ze lustro sie nie obrazi za wykorzystanie
Jej watku :o) ):

detritus.olsztyn.pl/fu2.htm.
detritus.olsztyn.pl/fu4.htm.
detritus.olsztyn.pl/fu10.htm
To narazie wersje robocze, jeszcze nie mam koncowej koncepcji ;o)

[Gość: detritus]

Do bani jest to kodowanie na Forum :o(

Jeszcze raz:
detritus.olsztyn.pl/fu2.htm

detritus.olsztyn.pl/fu4.htm

detritus.olsztyn.pl/fu10.htm

[Gość: Andulka]

To trzecie mi się otworzylo - fotodokumentacja ul. Pieniężnego. Sprytna ta
różowa plomba pod nr 8.
Nic dziwnego, że nie miałeś czasu udzielać się na forum - odwalałeś kawał
dobrej roboty. Dawaj to na swoją stronę. To pomysł na nowy dział: "Ulice".
Która następna? Dąbrowszczaków?
Nie rozumiem tylko jednego - wydaje mi się, że na części ulicy numery
biegną "jak leci", kolejne po tej samej stronie ulicy (to jakie w takim razie
są po drugiej stronie?) a w dalszej części jak Pan Bóg przykazał naprzemienie,
po jednej stronie parzyste, a po drugiej nieparzyste.
Acha, w wątku "Co by tu zmienić w mieście" jazgotałam trochę na temat pustych
przestrzeni w centrum (to tam, gdzie stoi "rudera na Szrajbera") i ogródków
działkowych zajmujących chyba 1/3 ścisłego śródmieścia. Czy są jakieś plany
zagospodarowania tych terenów?

[Gość: detritus]

Dwa pozostale tez powinny ;o)
Dabrowszczakow mam w proszku, podobnie jak pare innych ulic... Ale w sumie to
powinienem siedziec nad praca dyplomowa z zupelnie innej dziedziny nauki niz
architektura ;o)
Chwilowo jeszcze na stronie tego nie ma i predko nie bedzie - wygladzam
wszystko i dlubie w materialach. Numery na Pienieznego sa obok siebie - zaczyna
sie zdaje od 2 (na ruderze nie znalazlem numeru ;o)) kolo skrzyzowania z
Szrajbera, leci po kolei w gore ulicy a na skrzyzowaniu z
Pilsudskiego "przeskakuje" na druga strone :o)

[Gość: Andulka]

Gość portalu: detritus napisał(a):

> Dwa pozostale tez powinny ;o)
Jutro sprawdzę

Numery na Pienieznego sa obok siebie - zaczyna sie zdaje od 2 (na ruderze nie
znalazlem numeru ;o)) kolo skrzyzowania z
> Szrajbera, leci po kolei w gore ulicy a na skrzyzowaniu z
> Pilsudskiego "przeskakuje" na druga strone :o)

Cholera. Na mojej mapie najpierw Jeziorna nie skręcała a teraz okazuje się, że
od skrzyżowania z Piłsudskiego mam już inną ulicę: 1 Maja. Nadal nic nie
rozumiem tym bardziej, że na mojej mapie na odcinku od Szrajbera do
Piłsudskiego zabudowania widnieją po obydwu stronach. To ta druga strona w
ogóle nie ma numerów? Chyba kupię jakiś inny plan miasta....
Nie tłumacz mi dalej, co z tą numeracją - sama muszę zobaczyć to dziwo.
Poczekam na wiosnę, żeby było cieplej i dni dłuższe, to sobie pooglądam.

A pomyśl o podyplomówce jakiejś. Może się znajdzie coś związanego z historią
regionu i miasta. Talent marnujesz :)))

[Gość: detritus]

> A pomyśl o podyplomówce jakiejś. Może się znajdzie coś związanego z historią
> regionu i miasta. Talent marnujesz :)))

Ciezko bedzie po moich studiach. Robie inzyniera elektryka ;o))))))))))))

[Gość: Andulka]

Gość portalu: detritus napisał(a):


> Ciezko bedzie po moich studiach. Robie inzyniera elektryka ;o))))))))))))

A hobby nastało przed czy już w trakcie? Bo jeśli przed, to co Ty robisz na
studiach technicznych???

[Gość: detritus]

> A hobby nastało przed czy już w trakcie? Bo jeśli przed, to co Ty robisz na
> studiach technicznych???

Kontynuuje tradycje rodzinne ;o)
Poza tym, z historii za bardzo wyzyc sie nie da... A na kolekcjonerstwo trzeba
troche pieniedzy wydac ;o)

[Gość: lustro]

Hej Andulko
Nie wszyscy wiedzą, że jest mi źle, czsem zakładam taką maskę i przed innymi
udaję, że wszystko jest ok, innym razem, gdy mam "słabszy" dzień, może i to
widać na mojej twarzy. Nie chcę uszczęśliwiać nikogo na siłę. Spróbuję
zadzwonić do koleżanki i umówić się, ona nic nie wie i się nie dowie, pogadamy
zupełnie o czym innym. Tak i tu kolega ma rację trzeba sobie znaleźć hobby,
albo rozwinąć coś co się zaczęło. Pozdrawiam.

[Gość: Andulka]

Gość portalu: lustro napisał(a):

trzeba sobie znaleźć hobby,
> albo rozwinąć coś co się zaczęło.

Ja sobie zaaplikowałam roczny dokształt. Po pierwsze się dowartościowałam, że
na stare lata coś mi jeszcze do głowy weszło, ale nie to było najważniejsze.
Zyskałam kawał dodatkowej wiedzy, którą z powodzeniem wykorzystuję w pracy,
więc i tu się pewniej czuję. A kiedy już mocniej stanęłam na nogach - dalej
poszło samo. Czego i Tobie życzę. Powodzenia :)))

[Gość: koza]

Idż na siłownie i pakuj aż do bólu!

[Gość: katka]

Nie znam dobrej rady, jak sobie poradzić ze stresem (a szkodaaaa), ale mam
świetny sposób, jak poradzić sobie z tzw. nerwami. Ten sposób to czytanie, ale
tylko książek. Artykuły w gazetach są stanowczo za krótkie. Wystarczy wziąć
książkę, przez pierwszych kilka stron nic się nie rozumie, ale potem człowiek
zaczyna się wciągać, emocje opadają...
pozdr
katka

P. S. Sposób wielokrotnie wypróbowany i zawsze skuteczny.
k.

[Gość: lustro]

Detritus: Nie obraziłam się, ale jestem rozczarowana, bo się ucieszyłam widząc
tak wiele odpowiedzi(25), które jak się okazało mnie nie dotyczą. Pozwoliłam
sobie obejrzeć fotki. Niezłe.
Andulka: Trzeba się cxzymś zająć , żeby zapomnieć
Koza: Nie mam kondycji i jestem nie wyćwiczona, myślę, że aerobic dobrze by mi
zrobił.
Katka: uwielbiam czytać i to robię, ostatnio "na topie" jest Rodziewiczówna.
Alchemik Coehlo podobał mi się, taka ksiązka do myślenia, może jeszcze raz
przeczytam, Dziennik B. Jones też, także "repertuar" dość różny. Pozdrawiam.

[Gość: gosc]

Musial byc klopot !Zapomniec i myslami nie wracac !
-gosc-!

[Gość: lustro]

Gościu :Kłopot jest okazuje się nadal i jakoś nie mogę zapomnieć, nakważniejsze
nie dać się zwariować. Kumpelka chce mnie gdzieś z domu wyciągnąć i chwała jej
za to. Wiem,że muszę być silna, ale wiedzieć i być to nie to samo. Co do
spacerów to b. je lubię, ale nie lubię sama, już dosyć w zyciu się sama
naspacerowałam. Dziękuję Ci za list. Pozdrawiam.

[Gość: Andulka]

Przeczytaj "Teren prywatny" Barbary Kosmowskiej. Bardzo uzdrawiajaca lektura.
Tam znajdziesz wiele odpowiedzi na swoje pytania a może i rozwiązania...
Poranne pozdrowienia :)))

[Gość: Andulka]

Gość portalu: lustro napisał(a):

> Detritus: Nie obraziłam się, ale jestem rozczarowana, bo się ucieszyłam
widząc
> tak wiele odpowiedzi(25), które jak się okazało mnie nie dotyczą. Pozwoliłam
> sobie obejrzeć fotki. Niezłe.

Eeee, fakt że 6 czy 7 postów Ciebie nie dotyczy (ja też przepraszam, że się tu
wcięłam z innym tematem), ale cała większa większość listów jest do Ciebie.
Musisz być w paskudnej kondycji psychicznej skoro te wstawki Cię rozczarowały...

Coś mi się jeszcze przypomniało z własnego doświadczenia. Ponieważ mojemu
byłemu połówkowi sadystyczną przyjemność sprawiało psychiczne dręczenie mnie,
nic go tak nie radowało jak wywołanie na mojej twarzy wyrazu rozpaczy, bólu.
Może i ty sprawiasz swojemu dodatkową frajdę kuląc się w sobie. Nie raduj sie
sztucznie, na siłę, bo sztucznośc widać. Spróbuj znaleźć coś, co sprawi Ci
przyjemność, pozwoli się zdystansować, nie rozpamiętywać żalów. Dodatkowe
zajęcie (hobby, nauka) jest niezłym rozwiązaniem bo nie zostawia zbyt wiele
czasu na myślenie o problemach. I najlepiej nie robić tego w domu. A kiedy
urośniesz w siłę własną - dalej będzie z górki :)))

[Gość: detritus]

> jestem rozczarowana, bo się ucieszyłam widząc
> tak wiele odpowiedzi(25), które jak się okazało mnie nie dotyczą.

Przepraszam, jakos tak wyszlo... :o(

Do: lustro

[Gość: katka]

Poczytaj coś Paula Coelho. Mnie on tak relaksuje, że aż usypia. "Alchemika"
czytałam bodajże w pięciu "odsłonach", bo za każdym razem przysypiałam, to samo
było z "Weronika postanawia umrzeć" (stary nudziarz z tego Ceolho). Może coś
przyjemnego Ci się przyśni :o)
Trzymaj się!
katka

[Gość: katka]

P. S. To niestety rozwiązania doraźne...

[Gość: lustro]

Dziękuję wszystkim. Już myślałam, że bedzie lepiej, ale... Chyba nie będę
pisać. Pozdrawiam serdecznie wszystkich.

[Gość: Andulka]

Gość portalu: lustro napisał(a):

> Dziękuję wszystkim. Już myślałam, że bedzie lepiej, ale... Chyba nie będę
> pisać. Pozdrawiam serdecznie wszystkich.

Będzie lepiej!!!
Tylko nie zapadaj sie w sobie. Powtarzam: przeczytaj "Teren prywatny"
Kosmowskiej. Rzecz dzieje się Polsce więc i klimaty swojskie. Może znajdziesz
tam kawałek swojego życia i podpowiedzi. A mimo, że temat smutnożyciowy -
całość pouczająca i optymistyczna. I nie raz się zaśmiejesz czytając, może
nawet z własnych problemów.
Poddajesz się chyba . Zabałam się o Ciebie. Ja sobie poradziłam, więc
chciałabym, żeby i Tobie sie udało bo wiem że można. Więc do księgarni albo
biblioteki - marsz!!!
:)))

[Gość: lustro]

Andulko
Dobra, dobra, tylko nie krzycz, byłam w księgarni, ale książki już nie ma,
widać bardzo poczytna, bo była pytałam. Wczoraj obejrzałam film i jakoś mi
lepiej, poszłam spać przed 21 żeby nie myśleć za bardzo, jest lepiej :) Dzięki.

[Gość: Andulka]

:))))))))))))))))))))

[Gość: Andulka]

Spróbuj zamówić te książkę w księgarni internetowej. Wystukaj www.merlin.com.pl
"Teren prywatny" mają w ofercie, 18 zł. U nich jest zawsze 2 - 3 zł. taniej na
egzemparzu niż w księgarniach (ale dojdą Ci koszty przesyłki, nie wiem ile, ale
majątek to nie jest) :)

[Gość: lustro]

Oki dzięki, poradzę sobie. :))) Już mi o wiele lepiej i wczoraj dołek mi się
zakopał, mam nadzieję, ale jestem czujna. Pozdrawiam

[Gość: Andulka]

No, to miłego tygodnia. :))))))))))))
Ale fakt,czujnośc zachowaj.

[Gość: lustro]

Chyba mi wczoraj list pożarło, bo nie widzę.
Informuje się, iż paskudztwo zwane stresem odeszło. Czujność zachowana. KONIEC
TEMATU. Dzięki Wszystkim za rady. Pozdrawia. Lustro.