Nagość w domu

[lew-salonowy]

www.edziecko.pl/rodzice/1,79361,5795267,Nagosc_w_domu__Norma_czy_wynaturzenie_.html
Miałem koleżankę, która traktowała nagość jak coś zupełnie naturalnego. Nie
miała zahamowań, by wyjść z łazienki całkiem nago, stanąć przed mamą/siostrą
(i zdaje się przed ojcem też) i swobodnie z nimi rozmawiać. Dziwiła się
mojemu zdziwieniu, twierdząc, że z mojego podejście do ciała wynikają tylko
później patologie, a przynajmniej nadmierna nieśmiałość.
No kurcze, nie jestem pruderyjny, ale myślę, że są pewne granice nagości.

[2szarozielone]

Myślę, ze to est taka kwestia, na temat której ciężko dyskutować. I ludzie będą
uznawali za normalne to, z czym sami zetknęli się w domu. Dla mnie opisana przez
Ciebie historia to przesada. Ale na przykład zdarza mi się po domu latać w
bieliźnie albo częściowym negliżu, albo tylko w ręczniku. Kąpałam się też kiedyś
z całą rodziną w jaccuzzi - bez ciuchów. Jakos ten temat mnie nie bulwersuje,
chociaż gdybym miała dzieci, to pewnie też bym miała jakieś wyraźnie nakreślone
granice.

[lew-salonowy]

Wiem, że ciężko. Ojciec mojej koleżanki był lekarzem, sam traktował nagość
naturalnie, więc ona dorastała przy pełnej akceptacji nagości.
Mnie też się zdarza chodzić po domu rożnie, ale pilnuję granic :)

[dunka76]

Granice są po to, żeby je przekraczać.
Ale w tym wypadku trzeba ich pilnować i znać umiar.

[lew-salonowy]

No tak, ja lubię nie przekraczać granic, które sam nakreślam. Z granicami innych
jest już czasem różnie ;)
Jestem pewien, że gdyby moja koleżanka wychowała się w innej rodzinie, to miała
by jakieś zahamowania.

[anna_heche]

Nie mam problemu, żeby biegać przed mamą nago jak się szykuje,
ubieram czy co tam. Przed ojcem już bym tak nie biegała. To jest
moja granica. Nie mniej jednak bliższa jest mi ta teoria, że dziecko
powinno być z nagością oswajane, żeby potem nie miało problemów ze
swoim ciałem, nagością czy seksualnością.

[lew-salonowy]

Myślisz, że świadomość nagości może prowadzić do problemów seksualnych?

[anna_heche]

lew-salonowy napisał:

> Myślisz, że świadomość nagości może prowadzić do problemów
seksualnych?

Nie;) Myślę, że w rozwoju dziecka ważna jest świadomość swojego
ciała i ciała innych ludzi. Dziecko poprzez obserwacje buduje też
swoją świadomość seksualną/płciową. Kąpiąc się na przykład z mamą i
tatą widzi, że ludzie są różni. Córka patrząc na mamę widzi, że jest
taka sama ale już inna od taty. To są ważne rzeczy w rozwoju dziecka
mające wpływ na jego późniejsze życie. Nie tylko seksualne.
Jeśli rodzice podchodza do nagości w sposób naturalny to mniejsze
szanse na to, że dziecko będzie miało później jakis problem ze swoim
ciałem czy jego postrzeganiem.

[demonii.larua]

A to jest chyba oczywiste, że w pewnym wieku należy nawet dziecku pokazać
różnice między kobietą a mężczyzną, bo skąd ma o tym wiedzieć?
Pic polega na tym, żeby wytłumaczyć przy okazji też dziecku różnicę między czymś
co jest naturalne a hmm.. jakby to powiedzieć "złą nagością"? - nie wiem czy to
dobre określenie.

[anna_heche]

Właśnie dlatego podobno najlepiej oswajać w kąpieli bo podczas mycia
nagość jest drugoplanowa. Wszyscy rozbieraja się do mycia i nie jest
to nic dziwnego.
A po drugie-te wspólne kąpiele są tylko z najbliższymi czyli
rodzicami(ewentualnie rodzeństwem). Taki komunikat, że najbliżsi
mogą sobie na to pozwolić i nie kąpiemy się tak z każdym;)

[lew-salonowy]

Zgoda. Dziecko powinno się oswajać z nagością, jako naturalnym stanem. Nie sądzę
jednak, że najlepszym pomysłem na takie oswajanie jest eksponowanie nagości.
Oswajanie tak, eksponowanie już nie - to moja granica :)

[anna_heche]

No i teraz powstaje pytanie co jest naturalne a co jest epatowaniem.
Bo każdy to może inaczej rozumieć.

[lew-salonowy]

Epatowanie, czyli nadmierne eksponowanie :) Za takie uważam zbyt częste
chodzenie po domu nago.
Oczywiście masz rację, że można to inaczej rozumieć. Każdy ustanawia sobie
granicę, która jemu wydaje się być słuszna.

[demonii.larua]

Nie wydaje mi się bym była w stanie paradować nago przed moim dwunastoletnim
synem :) Oczywiście nie jest tragedią jeśli młody wejdzie do łazienki albo do
sypialni w momencie gdy ja czy mąż jesteśmy nago, nie robimy z tego afery. Jest
jednak pewna różnica między dwuletnim szkrabem, a nastolatkiem w którym rozbudza
się erotyzm. Nie sądzę też bym była specjalnie nieśmiała. Patologie nie rodzą
się ze zbytniej powściągliwości w rozdziewaniu moim zdaniem.

[2szarozielone]

Chyba właśnie o to chodzi - żeby nie robić z nagości jakiegoś wielkiego halo.

[lew-salonowy]

Oczywiście, że nie trzeba robić. Ale dobrze jest czasami mieć coś na sobie, niż
nie mieć niczego, gdy np. dorastający syn jest w pobliżu.

[2szarozielone]

Jasne. Mówię tylko o tym aspekcie patologicznej nieśmiałości, czy czegoś tam.
Chociaż nie wiem, czy to ma wielki związek. U mnie w domu nikt goły nie latał, a
wyrosłam na ekshibicjonistkę :/

[demonii.larua]

A miałaś już przez swój ekshibicjonizm problemy z prawem ? :)

[2szarozielone]

Jeszcze nie :) No przesadzam trochę. Ale zauważyłam, że to kwestia ostatnich
paru lat. Kiedyś wstydziłam się nawet skrawka nagości, choćby w przebieralni na
basenie czy przed jakimiś fitnessami - a teraz plaża nudystów, czy nagie fotki
nie są dla mnie jakimś problemem większym. Żadnym nie są.

[demonii.larua]

A, to ja mam podobnie :)