Samobójstwo

[k1234561]

Witam

Mam taki problem ,otóż parę dni temu dowiedzieliśmy się z mężem,że
nasz kolega popełnił samobójstwo.Był to dla nas szok.Dlatego
chciałabym się dowiedzieć jak takiej duszy samobójcy można pomóc w
spokoju odejść,do jakiego anioła się zwrócić,może jakieś rytuały
powinny być odprawione w domu zmarłego,lub miejscu gdzie on to
zrobił.Pogrzeb jeszcze się nie odbył.Planowany jest na sobotę.
Bardzo prosże o rady doświadczone osoby.

Dziękuję z góry
Anika

[anabel1975]

k1234561 napisała:

> Witam
>
> Mam taki problem ,otóż parę dni temu dowiedzieliśmy się z mężem,że
> nasz kolega popełnił samobójstwo.Był to dla nas szok.Dlatego
> chciałabym się dowiedzieć jak takiej duszy samobójcy można pomóc w
> spokoju odejść,do jakiego anioła się zwrócić,może jakieś rytuały
> powinny być odprawione w domu zmarłego,lub miejscu gdzie on to
> zrobił.Pogrzeb jeszcze się nie odbył.Planowany jest na sobotę.
> Bardzo prosże o rady doświadczone osoby.
>
> Dziękuję z góry
> Anika
Aniko !
Przeczytaj i sama wyciągnij wnioski.
Niebo dla samobójców

Ks. Andrzej Przybylski

Mój syn odebrał sobie życie. Ta tragedia wydarzyła się ponad rok
temu, a ja ciągle nie mogę tego zrozumieć. Dlaczego Bóg na to
pozwolił? Czemu moje dziecko podjęło taką decyzję? I najgorsze dla
mnie pytania: Co ja, jako matka, zrobiłam złego, że mój syn
postanowił targnąć się na swoje życie? Czemu nie miał do mnie
zaufania, żeby podzielić się swoimi problemami? Nawet nie znamy
powodów, dla których to zrobił. Miał raczej dobry dom, uczył się
całkiem dobrze, z tego, co wiem - nie przeżył jakichś wielkich
dramatów miłosnych. Czy Ksiądz wie, co to znaczy dla matki
dowiedzieć się, że jej syn rzucił się z wieżowca, żeby skończyć ze
swoim życiem? Chodzę na jego grób i myślę, czy mam prawo wierzyć, że
jest w Niebie, czy mam prawo modlić się do Boga o życie wieczne dla
syna samobójcy? Kiedy słyszę, że dawniej takie osoby chowano w
osobnych miejscach na cmentarzu, to ogarnia mnie jeszcze większe
przerażenie. Ksiądz sobie nawet nie wyobraża, jakie to było dla mnie
ważne, że mimo swojego czynu mój syn miał katolicki pogrzeb, na
którym był ksiądz, a ludzie przyjmowali Komunię św. w intencji jego
zbawienia. Proszę mnie pocieszyć i dać nadzieję, że mój syn może być
w Niebie.

Krystyna

Kochana Pani Krystyno, dziękuję za list i modlę się bardzo mocno,
aby Bóg uleczył wszelkie rany w Pani sercu. Rozumiem, że do tego
potrzeba dużo czasu, bo rana jest wielka, ale dla Boga nie ma rzeczy
niemożliwych. Pani list był dla mnie prowokacją do tego, żeby o tym
problemie porozmawiać ze studentami. W ramach naszych "wieczorów dla
wątpiących" rozmawialiśmy o problemie zbawienia dla samobójców. Ten
problem jest bardzo aktualny również w naszym środowisku. Jako
duszpasterz akademicki już kilka razy odprawiałem Mszę św. w
częstochowskich akademikach za studentów, którzy popełnili
samobójstwo. To jest wielka tajemnica. Przecież ci młodzi ludzie
dostali się na studia, mieli w sobie dużo dojrzałości i niegłupio
poukładane w głowie, a jednak coś się stało, coś się w nich
przepaliło, nie wytrzymali i popełnili ten straszny czyn. Pewnie
wszyscy w obliczu takich wydarzeń zadajemy sobie tysiące pytań
zaczynających się od: dlaczego? Nie można jednak na nich się
zatrzymać. Trzeba dalej żyć, wierząc, że wszystko jest po coś!
Kiedyś matka umierającego młodego narkomana powiedziała mi, że dużym
przełomem w całej tej trudnej sytuacji było dla niej to, że
przestała pytać "dlaczego?", a zaczęła się zastanawiać "dla kogo?".
Pewnie i takie pytania są trudne, ale jeśli za nimi kryje się wiara,
że po coś to komuś było potrzebne, to człowiek zaczyna wyzwalać się
z poczucia winy i swoje trudne doświadczenia wykorzystuje, aby
pomagać innym. Wspomniana przeze mnie matka narkomana, który odszedł
już z tego świata, dziś pomaga innym młodym nie wpaść w narkomanię,
towarzyszy rodzicom, którzy w swoim domu przeżywają dramat
uzależnienia. Po tych ciężkich przeżyciach pora, mimo wewnętrznych
buntów, zacząć żyć dla drugich i posługiwać swoim bolesnym
doświadczeniem.
Jeśli chodzi o zbawienie samobójców, to z pewnością ich pośmiertne
losy zna tylko Bóg, a my wierzymy, że i oni są zanurzeni w Bożym
Miłosierdziu. Pewnie, że nasza niepewność i lęk o ich zbawienie
rodzą w nas potrzebę modlitwy i dlatego ważne jest, aby się modlić
za samobójców, prosząc Boga o dar Nieba dla nich. Wolno się o to
modlić, Kościół bowiem nigdy i nikogo nie ogłasza potępionym, bo
wie, że jest to tajemnica między Bogiem a konkretnym człowiekiem. Ja
też się cieszę, że minęły czasy, kiedy samobójców grzebano na
niepoświęconej części cmentarza. Dziś wiemy, że każdy, kto popełnia
samobójstwo, musi być w takim stanie psychicznym, że trudno
podejrzewać, iż jego czyny są w pełni świadome i dobrowolne. Bolesna
choroba psychiki i duszy zapewne odbiera samobójcom jasny ogląd
sytuacji i dystans do swoich problemów. Dlatego, gdy taka tragedia
miała już miejsce, bez większych wątpliwości starałem się
uczestniczyć w pogrzebie młodego samobójcy i jeszcze bardziej czułem
się zobowiązany do modlitwy o życie wieczne dla niego. Niech Pani
syn i wszyscy inni, którzy odebrali sobie życie, odpoczywają w
pokoju.

[koko1968]

Myślę,że anabel ma rację cytując wypowiedź księdza.Trzeba się modlic
do Boga,aby dusza waszego kolegi trafiła do nieba.Jest wiele modlitw
za zmarłych,można zamówic mszę w intencji kolegi.I tak jak napisał
ten ksiądz wierzyc,że jego dusza dostąpi niebiańskiego szczęścia a
sprawi to Bóg.

[kesit]

w snie przywolaj go, porozmawiaj spytaj czy czegos nie potrzebuje
zeby tutaj na ziemi cos zalatwic..mowie powaznie,moze zostawil jakas
wiadomosc,albo jakies rzeczy...sprawy
czy ktos o tym ze odszedl potrzebuje wiedziec..
dusze czasami prosza o nasze wsparcie.
sen jest do tego doskonalym dialogiem
nie zdziw sie jak w dniu pogrzebu albo po nim on ci sie przysni...

[k1234561]

Dziękuję Wam za pomoc.Modlimy się za niego,a za radą kesit jeszcze
dzisiejszej nocy,porozmawiam z nim,bo byc może,że czegoś jeszcze od
nas potrzebuje.
Msze zostały już zamówine i to zarówno od rodziny,jak i od
znajomych,więc powinno być dobrze,przynajmniej w tej kwestii.

Pozdrawiam
Anika