rozmowy przy kasie

[reyka]

nie wiem czy tylko ja mam takie szczescie, ze jak ktos sie
zorientuje,ze ja z polski to zaczyna sie "100 pytan do..". i o ile
czasem mi to nie przeszkadza, o tyle dzis pani przy kasie
supermarketu zagiela mnie zupelnie. przy placeniu za zakupy zapytala
mnie ot tak po prostu czy ja tu rodzilam (!) - z malym bylam. na to
ja ze tak. iwigilacji ciag dalszy - "a czy pani zadowolona byla, bo
ja to sie tyle nasluchalam". na to ja " tak urodzilam tu 2 dzieci i
z opieki bylam b zadowolona". na to pani kasjerka "a ja tez dwoje
ale tylko w polsce". na to ja "tutaj tak jak wszedzie, zalezy jak
sie trafi"
zaplacilam, odeszlam z niesmakiem. pozniej tylko sobie plulam w
brode, ze w ogole cos odpowiedzialam, bo co to obca babe obchodzi.
ani mnie nie zna, ani mnie pewnie nie pozna a wyjezdza z pytaniami
jakbysmy kolezankami byly. pyatno mi sie juz o wiele rzeczy, skad
jestem, gdzie pracuje, a jak sobie prace zalatwilam, a skad mam meza
(i tu przewaznie padaly komentarze w stylu, jak mi to dobrze bo maz
irl i jak mi dobrze), a co robia dzieci itp itd. zazwyczaj jakos
udawalo mi sie wyjsc z tak niezrecznej dla mnie sytuacji, ale dzis
nie dalam rady, tak mnie pani zaskoczyla.
ja nie wiem, ah szkoda gadac, wypadaloby sie w swoim jezyku czasem
nie odzywac.

[ika_jen]

A ja mam raczej odwrotne doświadczenia...
Byłam na jednym spotkaniu w sprawie pracy. Były jeszcze na nim
przynajmniej dwie Polki, oprócz tego kilka osób z innych krajów.
Zdziwiło mnie, że żadna jakoś nia pałała chęcią poznania swoich
rodaczek. Sytuacja może inna - może chodziło o konkurencję - choć to
śmieszne mi się wydaje - ale mnie osobiście brakuje takich rozmów
przy kasie (życzliwych, oczywiście;-).
Pewnie dlatego, że 'moja dusza ciągle jeszcze podróżuje', jak mówili
starożytni Indianie;-) No i nie mogę zapomnieć moich znajomych
osiedlowych kasjerek, które znały moje dzieci po imieniu i zawsze
zamieniły pare życzliwych słów.

A wścibstwo w takich sytuacjach to juz inna para kaloszy - 'small
talk' przy kasie jak najbardziej, ale nic więcej;-)

[reyka]

taak. u nas w osiedlowych sklepikach tez bywalo fajnie. panie do tej
pory pytaja sie jak przyjade jak dzieci, jak sobie radze. raczej nie
zdarzylo mi sie zadne wscibstwo "przy kasie" w polsce. a milo jest
zamienic pare zyczliwych slow - to akurat nic nie kosztuje i nikogo
nie razi.
ale z drugiej strony jak sie do kogos nie zagada, to moze minac
okazja do poznania milej osoby. tak poznalam pare fajnych dziewczyn
na placu zabaw. tylko, ze nasze rozmowy nie zaczynaly sie od
wscibskich pytan nie, ale to juz inna historia. :)

[amikul]

mnie co prawda Polki nie pytały czy rodziłam w Irlandii. Ale za to
Irlandczycy :). I to mężczyźni :)
Nie wiem, może to dziwne tutaj urodzić bliżniaki :)
A urodziły się w Polsce. I nawet wtedy nie myślelismy, że wylądujemy
tak daleko od kraju....

[pelach]

reyka - wydaje mi się, że trochę przesadzasz, a może i nawet źle odbierasz
intencje tej osoby pracującej na kasie. Jeśli się mylę - następnym razem
odpowiedz - przepraszam, ale proszę mi wybaczyć to moje prywatne sprawy o
których nie rozmawiam z nieznajomymi, poza tym uważam,że moje prywatne sprawy
nie powinny pana/pani interesować. Wścibskie osoby - to nie są miłe osoby, takie
jest moje zdanie. Minęły już czasy kiedy było nas Polaków kilkunastu w Irlandii
i gdy nadarzyła się okazja spotkania rodaka - wymieniało się cennymi
informacjami. Teraz Polacy tutaj mają doskonałe źródła informacji np. internet,
a wszelkie wścibskie pytania wynikają z chęci sprawdzenia - czy czasem nie
powodzi Ci się lepiej, a jeśli tak to co zrobić, żeby mi było tak samo dobrze
jak Tobie...
Ktoś mi kiedyś powiedział, ze my-Polacy powinniśmy się na emigracji trzymać
razem, pomagać sobie - gów... prawda, wcale nie. Takie "trzymanie się razem,
pomaganie" to raczej "pasożytnictwo" i brak asymilacji z irlandzkim
społeczeństwem, a nie "symbioza". Ja osobiście często byłam zaczepiana przez
Polaków przy płaceniu za zakupy w sklepie (tylko dlatego, że na mojej karcie
widnieje polskie imię i nazwisko), ale rozmowy te sprowadzały się do tego - co
słychać? i takie tam... Nigdy nie zdarzyło się, żeby ktoś zadawał jakieś pytania
odnośnie tego gdzie pracuję, o męża i dzieci.
Reyka teraz wiedz na przyszłość - unikaj osób (z polskim imieniem na plakietce)
siedzących na kasie ;-)
Pozdrawiam!

Jestem zaszokowana

[olliesmum]

Dziewczyny,
Jestem tak zaszokowana... Waszymi reakcjami, ze od razu musze
odpisac. Nie wiem, moze to ja jestem dziwna, ale nie widze w tym
absolutnie nic strasznego, gdy kobieta (z Polski) pyta inna kobiete
(z Polski) o tego typu sprawy.
Wrecz przeciwnie - uwielabiam udzielac tego typu istotnych dla
kobiet (na obczyznie) informacji - dzielenie sie doswiadczeniem z
inna kobieta to dla mnie dowod na to, ze jestesmy istotami
solidarnymi i nawzajem sie wspomagamy!
Przeciez ta kobieta nie pytala o intymne doswiadczenia z porodu
tylko o to, gdzie urodzily sie dzieci i wyrazila swoja opinie na
temat szpitali tutejszych. Dla mnie to bylaby doskonala okazja na
wyrazenie mojeje (pozytywnej) opinii :). I to wszystko.
Oczywiscie ktos moze byc niesmialy i niechetnie o sobie mowic, to
inna para kaloszy. Ogolnie rzecz biorac mysle, ze to normalne i
naturalne, ze rodaczki pyta sie o ich doswiadczneia za granica.
Kobiety, troche solidarnosci z plcia zenska ;) prosze!

[annie_pl]

Zgadzam się w 100% z Gosią (a nie jest to częste:D).
Moim zdaniem reakcja jest trochę przesadzona. Niejednokrotne zdarzało mi się
"pomagać" czyt. informować na różne tematy osoby, które nie wiedziały czegoś.

Raz jeden tylko pani na kasie podniosła moje ciśnienie, jak po mojej odpowiedzi
na pytanie ile tu jestem, zapytała co robię (wracałam z pracy w garniturze) i
ile zarabiam...tak mnie tym pytaniem rozłożyła na łopatki, że się głośno śmiać
zaczęłam. Jak już przestałam to wyjaśniłam miłej młodej dziewczynie, że nie
każdy lubi jak mu zadawać takie pytania i przepraszam, ale to moja sprawa:)))
Nie czułam do niej urazy, bo i nie bylo o co...Długo potem się sobie
kłaniałyśmy, aż ona wróciła do Polski.

[mamaemilii]

Ja też z tych zszokowanych. Lekko, bo nie autorka wątku wyraźnie napisała, że
przeważnie jej takie pytania nie przeszkadzają. Może więc ostatnia reakcja to
wynik złego humoru i tyle...

Ale podejście, by sobie nie pomagać, nie informować się nawzajem? Dlaczego?

Jestem tu 15 miesięcy i nadal dowiaduję się właśnie od Polaków różnych rzeczy na
temat życia tutaj. Ostatnio choćby tego, że bilet na śmieci do recyklingu jest
dwa razy tańszy od normalnego :)

Asymilacja asymilacją, ale Irlandczykom wiele rzeczy nie przyjdzie do głowy, by
nas, imigrantów poinformować (nawet w urzędach). A nam, Polakom nie zawsze
przyjdzie do głowy, by zapytać.

[monika_irl]

a u mnie to zależy od osoby pytającej, jej tonu i od mojego humoru,
napewno na pytanie ze sfery osobistej nie odpowiem, natomiast jeśli
ktoś zapyta o sprawy urzędowe to jeśli wiem to nie ma dla mnie
problemu pomóc.
Najbardziej powalają mnie pytania typu gdzie pracujesz i ile
zarabiasz, wtedy taka osoba jest już u mnie skreślona bo nie sądzę
żeby w jakikolwiek sposób moja odpowiedz miała jej pomóc w życiu w
IRL.
Nieźle się też kiedyś uśmiałam na naszym forum, jak jedna z
dziewczyn rzuciła tekstem że ona ma męża irlandczyka i wie co mówi,
a sprawa dotyczyła chyba żłobków.
hmmm... bez komentarza

[annie_pl]

> Najbardziej powalają mnie pytania typu gdzie pracujesz i ile
> zarabiasz, wtedy taka osoba jest już u mnie skreślona bo nie sądzę
> żeby w jakikolwiek sposób moja odpowiedz miała jej pomóc w życiu w
> IRL.

heheheh Monika dokładnie tak samo myślę o osobach pytających o zarobki...brzydko
mówiąc gó_no komu do tego ile zarabiam:P

> Nieźle się też kiedyś uśmiałam na naszym forum, jak jedna z
> dziewczyn rzuciła tekstem że ona ma męża irlandczyka i wie co mówi,
> a sprawa dotyczyła chyba żłobków.
> hmmm... bez komentarza

no dokładnie - bez komentarza:)

[reyka]

to ja jeszcze od siebie napisze, ze na kazde pytanie jest miejsce i
czas.(podejrzewam, ze gdyby ta osoba zadala mi to pyt np na placu
zabaw zareagowalabym inaczej) sama nieraz udzielalam informacji
dziewczynom z polski np na placu zabaw. tylko ze w takiej sytuacji
ma sie jakis obraz osoby i opierajac sie na tej wlasnej subiektywnej
ocenie mozna lub nie z taka osoba porozmawiac. ja tez wszystkiego
nie wiem a mieszkam juz tu dosc dlugo. ale jakos nigdy nie przyszlo
mi do glowy pytac w kolejce po zakupy:)
a tak a propos unikania dziewczyn na kasach z polskimi imionami -
eeee no to to juz przesada, nie mozna wszystich do jedngo pudla
wrzucac:) nic to na przyszlosc moze nie dam sie zaskoczyc, ale same
wiecie, ze czasem dopiero po fakcie wiemy co trzebabylo zrobic....

[monika_irl]

i z tym sie zgadzam ze kazde pytanie/rozmowa ma swoje miejsce i czas