Mądrość

13.11.09, 08:25
mateusz.pl/czytania/2009/20091112.htm
(Mdr 7,22-8,1)
Jest bowiem w Mądrości duch rozumny, święty, jedyny, wieloraki,
subtelny, rączy, przenikliwy, nieskalany, jasny, niecierpiętliwy,
miłujący dobro, bystry, niepowstrzymany, dobroczynny, ludzki,
trwały, niezawodny, beztroski, wszechmogący i wszystkowidzący,
przenikający wszelkie duchy rozumne, czyste i najsubtelniejsze.
Mądrość bowiem jest ruchliwsza od wszelkiego ruchu i przez wszystko
przechodzi, i przenika dzięki swej czystości. Jest bowiem tchnieniem
mocy Bożej i przeczystym wypływem chwały Wszechmocnego, dlatego nic
skażonego do niej nie przylgnie. Jest odblaskiem wieczystej
światłości, zwierciadłem bez skazy działania Boga, obrazem Jego
dobroci. Jedna jest, a wszystko może, pozostając sobą, wszystko
odnawia, a przez pokolenia zstępując w dusze święte, wzbudza
przyjaciół Bożych i proroków. Bóg bowiem miłuje tylko tego, kto
przebywa z Mądrością. Bo ona piękniejsza niż słońce i wszelki
gwiazdozbiór. Porównana ze światłością - uzyska pierwszeństwo, po
tamtej bowiem nastaje noc, a Mądrości zło nie przemoże. Sięga
potężnie od krańca do krańca i włada wszystkim z dobrocią.
Pełna wersja