złośliwosci w kuchni

[Gość: samantaa]

był już temat o wpadkach kuchennych, wiec teraz proponuje wpisywanie
złośliwości związanych z jedzeniem.
kiedyś, gdy byliśmy z ze starszym bratem jeszcze dziećmi zrobiliśmy mojemu
młodszemu kuzynowi(który mieszkał z nami jakiś czas) straszne śwtiństwo.
karol miał zanieśc na zabawe choinkową ciasteczka na poczęstunek. moja mama
nie miała czasu na pieczenie, wiec kazała nam samym upieć kruche
ciasteczka.żeby odkuczyć karolowi zrobiliśmy masę solną i wycieliśmy
kształty foremkami do ciasteczek. jak sie toto upiekło stopiliśmy troche
czekolady i zapakowliśmy młodemu do szkoły. nikomu nie przyszło na myśl
próbowac ciastek przed wyjsciem, wiec nasz plan sie udał. po zabawie karol z
płaczem zabrany przez naszą mame ze szkoły nie odzywał sie do nas tydzien, a
my mieliśmy szlaban na slodycze przez miesiąc (strazne cierpienia :P)

[Gość: szelig]

Są rzeczy w życiu większości ludzi, którymi nie należy się chwalić. Ta należy
do tej kategorii. Daruj sobie po prostu.

[Gość: antycyponek]

No nie przesadzaj, po tylu latach to może co najwyżej budzić usmiech na
twarzy... Chyba wszystkie dzieci bywają złośliwe i to często bezinteresownie.

[Gość: Xena]

Samantaa ale ci sie oberwalo z samego rana od tych co wstali lewa noga .
Ja tez raz tutaj wpisalam psikus z dziecinstwa i zostalam zlinczowana .
Teraz juz wiem , ze najlepiej pisac :
"Urodzilam sie jako geniusz , nauczylam sie czytac na "Kuchni Polskiej" juz w
wieku trzech lat , w wieku czterech pieklam ciasteczka i mordoklejki (uf
brzydkie slowo iryski i krowki) , ktore rozdawalam biednym dzieciom na
podworku ,sasiadkom robilam zakupy oraz gotowalam obiady dla pracujacych matek
w wieku pieciu pieklam wspaniale torty , nigdy nic nie przypalilam , nie
przesolilam i glupie zarty sie mnie nie trzymaly , bowiem bylam bardzo powaznym
dzieckiem , nawet pieluszki nie byly mi potrzebne bo domowa kotka nauczyla
mnie korzystania z toalety ... etc
To dopiero wartosciowy zyciorys !
A swoja droga to slone ciasteczka nikomu nie mogly zaszkodzic ?

[Gość: Kate]

Brawo Xena ;)

uf nareszcie ktos "normalny" (:

[fruwam]

choc pewnie za to okreslenie zaraz mi sie oberwie hehe. jakie to ciekawe, ze sa
ludzie potrafiacy sie smiac i tacy, ktorzy za wszelka cena probuja im tego
zakazac... a te gornolotne wypowiedzi! no no no (:

serdecznie pozdrawiam autorke watku i wszystkie inne "dorosle" dzieci - blagam
nie dorastajcie (tych wyrosnietych i tak juz jest za duzo)

[Gość: Kate]

Wiesz co Fruwam? Tak sobie czytam i nie wiem, co o tym myśleć. Ta "dyskusja"
już dawno przestała być śmieszna i to co jest napisane w niektórych postach,
jest po prostu żenujące. Dziewczyna coś napisała i nie wspomniała, że jest z
tego dumna, a jak się jej oberwało. Dzieci robią różne rzeczy i nie zawsze jest
to kwestia wychowania. To są po prostu dzieci. Nie popieram tego co napisała
autorka wątku, ale uważam, że nie powinno się ubliżać komuś, kogo się nie zna i
teksty typu "walnięta osobo", czy "durna rodzinka", są nie na miejscu. Zawsze z
przyjemnością zaglądałam na to forum, ponieważ nie było na nim takiego chamstwa
i złośliwości jak na innych, lecz dzisiaj jestem na prawdę zniesmaczona. Jak
długo jeszcze zamierzacie się tak "inteligentnie" wypowiadać i obrażać się,
ubliżając sobie?

[fruwam]

przepraszam ale czy ja komus ublizylam? bo albo dokladnie nie doczytalas albo
ja sie dokladnie nie wyrazilam...

[Gość: Kate]

Nie pisałam o Tobie :)

[fruwam]

ojej bo juz sie wystraszylam (:

[pinos]

Pragnę zauważyć, na marginesie, że walnięta osobo było odpowiedzia na święte
ciotki i w dodatku nie skierowaną do autorki wątku.
A i tak było to z mojej strony dość stonowane, bo nie chciałam autorki postu -
być może niesłusznie - obrażać dyskryminując ją ze względu na wiek (np.
przeklęta gó..ażeria). Chciałam pokazać, jak to jest, gdy koś właśnie nas nie
znając, szafuje epitetami.

[orissa]

Żal mi tych osób, które jako dzieci nie potrafiły być po prostu dziećmi, nie
potrafiły żartować, robić psikusów. Nawet nie mają z czego się teraz pośmiać.

[pinos]

Słuchajcie, ale Samantaa sama pisała, że zrobiła "straszne świństwo".
Co co - chwali się nim, czy szuka rozgrzeszenia? Mamy jej powiedzieć w
porządku, nic się nie stało, dobrze zrobiłaś, wszystkie dzieci tak robią?
Grupa Wsparcia Anonimowych Sadystów, czy co?

[orissa]

Przesadzasz, pinos. Może teraz, jak już nie jest dzieckiem to widzi to jako
świństwo :P
A tak poza tym to nie wierzę, że znajdzie się ktoś, kto nie zrobił nigdy nikomu
żadnego świństwa, mniejszego czy większego.

Ale po co tym się chwalić?

[pinos]

Jaki w tym cel? Po cholerę taki wątek?
Tego nie rozumiem.

[orissa]

pinos napisała:

> Jaki w tym cel? Po cholerę taki wątek?
> Tego nie rozumiem.

A po co się chwalić, że się upiekło zakalca?:P
Wątek jak wątek, niektórym się podoba a niektórym nie, co w tym dziwnego?
Ja lubię sobie poczytać czasami takie posty, wolę żartobliwe niż wredne :P

[wydra10]

No to ja opowiem o czymś, czego byłam tylko świadkiem jako dziecko (żeby się
nie narażać).
Ja bym tak nie zrobiła, bo w naiwności swej bałabym się - zwłaszcza wtedy - że
komuś zrobię, może nie krzywdę ale przykrość.
Siedzieliśmy sobie z rodzicami i ich znajomymi nad jeziorem. Namioty, piękna
pogoda itd. Wieczorem ognisko i przy ognisku wódeczka. Panie właściwie nie
spożywały, panowie czuli się świetnie w swoim gronie i jakoś towarzytwo
rozseparowalo się na dwie frakcje. Jeden z panów zażądał od małżonki, żeby
zrobiła im kanapki, bo coś by przegryźli. Ona najpierw miała zamiar powiedzieć
ostro, co o tym myśli ale potem zrezygnowała i zabrała się za kanapki. Nie
miała tam zbyt dużego wyboru, ale wszystkie najpierw posmarowała rozgniecionymi
kostkami maggi, potem posypała grubo pieprzem i przykryła czymś neutralnym.
Ja myślałam, że będzie afera, bo ojcowie z tych bardziej krewkich byli, ale
stało się jeszcze gorzej.
Zjedli i podziękowali - smakowały im bardzo.
I cała robota na nic...

[jasmina_tdi]

Zupełnie jak z tym mydłem...

Kiedyś przyjaciółka opowiedziała mi, jak to w pracy oduczyła swojego prezesa,
że nie jest dziewczynką od parzenia kawy, i nie będzie biegac na posyłki na
każdy gwizdek (zajmowała poważne stanowisko, ale prezes chyba miał słabość do
jej umiejętności kulinarnych, pomimo że był tam ktoś, kto mógł to robic).
Któregoś dnia, jak po raz kolejny oderwał ją od papierów - bo miał gości -
przyjaciółka udała się do kuchni i zrobiła mu szatana chyba z dziesięciu
łyzeczek. Gościom tak samo. Facet podobno mało nie eksplodował. I dał jej
spokój.

wydra10 napisała:

> No to ja opowiem o czymś, czego byłam tylko świadkiem jako dziecko (żeby się
> nie narażać).
> Ja bym tak nie zrobiła, bo w naiwności swej bałabym się - zwłaszcza wtedy -
że
> komuś zrobię, może nie krzywdę ale przykrość.
> Siedzieliśmy sobie z rodzicami i ich znajomymi nad jeziorem. Namioty, piękna
> pogoda itd. Wieczorem ognisko i przy ognisku wódeczka. Panie właściwie nie
> spożywały, panowie czuli się świetnie w swoim gronie i jakoś towarzytwo
> rozseparowalo się na dwie frakcje. Jeden z panów zażądał od małżonki, żeby
> zrobiła im kanapki, bo coś by przegryźli. Ona najpierw miała zamiar
powiedzieć
> ostro, co o tym myśli ale potem zrezygnowała i zabrała się za kanapki. Nie
> miała tam zbyt dużego wyboru, ale wszystkie najpierw posmarowała
rozgniecionymi
>
> kostkami maggi, potem posypała grubo pieprzem i przykryła czymś neutralnym.
> Ja myślałam, że będzie afera, bo ojcowie z tych bardziej krewkich byli, ale
> stało się jeszcze gorzej.
> Zjedli i podziękowali - smakowały im bardzo.
> I cała robota na nic...

[pinos]

To jest psikus.
Na to mozna się uśmiechnąć.
Bo produkty były jadalne.

[jasmina_tdi]

No dobra, załóżmy że już wiem, o co Ci chodzi. Pamiętasz stary numer z tartym
chrzanem? Odkręcało się słoik i mówiło do ofiary - "powąchaj". Moim zdaniem to
bardziej zabójcze niż numer z żelem do rąk, choć produkt był jadalny.

pinos napisała:

> To jest psikus.
> Na to mozna się uśmiechnąć.
> Bo produkty były jadalne.
>

[pinos]

Nie wiem. Nieznam tego numeru.
Czy tarty chrzan mógł się szakończyć wizytą w szpitalu?
A kanapki z maggi czy pieprzem (zwłaszcza złagodzone czymś neutralnym) to
niektórzy dla przyjemności jadają. Nie wiem czy akurat razem, ale z każdym z
tych produktów z osobna (zwłaszcza neutralnym) na pewno.

[jasmina_tdi]

Mój dziadek twierdził, ze znał faceta, który utopił się w talerzu rosołu. Przez
kilka kolejnych lat pomijał fakt, że ów nieszczęśnik dostał zawału i wpadając w
talerz po prostu zachłysnął się. Sądzę więc, że od tartego chrzanu spokojnie
można wylądować w szpitalu. Pomijajac oczywiście, to, co po drodze.

pinos napisała:

> Nie wiem. Nieznam tego numeru.
> Czy tarty chrzan mógł się szakończyć wizytą w szpitalu?
> A kanapki z maggi czy pieprzem (zwłaszcza złagodzone czymś neutralnym) to
> niektórzy dla przyjemności jadają. Nie wiem czy akurat razem, ale z każdym z
> tych produktów z osobna (zwłaszcza neutralnym) na pewno.

[orissa]

pinos napisała:

> Nie wiem. Nieznam tego numeru.
> Czy tarty chrzan mógł się szakończyć wizytą w szpitalu?
> A kanapki z maggi czy pieprzem (zwłaszcza złagodzone czymś neutralnym) to
> niektórzy dla przyjemności jadają. Nie wiem czy akurat razem, ale z każdym z
> tych produktów z osobna (zwłaszcza neutralnym) na pewno.

Kiedyś po mixie kilku produktów spożywczych (jadalnych, a jakże) wymiotowałam
przez 3 dni, zakończyło się wizytą w szpitalu. I mimo, że wtedy wcale mi nie
było do śmiechu, to ciągle uważam za niezły numer, jaki mi (nie tylko mi
zresztą) wtedy na obozie wykręciły koleżanki. Co gorsza (dla niektórych "o
zgrozo") nigdy nie uważałam tego za przejaw złośliwości, braku moralności i
licho wie czego tam jeszcze z ich strony.

[Gość: lahliq]

Żart rewelacyjny. ;) Chciałabym widzieć miny dzieciaków po spróbowaniu. ;)

[kohol]

Och, takich numerów to było kilka. Z kolezankami/siostrami wycięłyśmy pare
numerów.
Do oranżady koleżanki dodałyśmy 2-3 polopiryny. Pękałyśmy ze śmiechu, gdy
pytała, dlaczego u nas w domu taki upał jest.
Pod serek na kanapki sypałyśmy ostra paprykę, pieprz i inne takie, mało
oryginalna sztuczka :)
No, raz zupełnie świadomie spiłyśmy lekko nieletniego brata ciotecznego. Lekko
fermentującym sokiem jabłkowym.
Naszym popisowym numerem był "irysek" - należało perfekcyjnie delikatnie zdjąć
z iryska papierek, ukształtować plastelinę na kształt cukierka (to było łatwe,
zwłaszcza że plastelina zwykle miała taki szarobrązowy kolor w tamtych
czasach :)), zapakować i podać rodzicom. Nie wiedzieć czemu, nigdy się na to
nie nabrali, chociaż próbowałyśmy wielokrotnie...

[agnie_szka9]

nie można tego nazwać złośliwością, bo miałam wtedy naprawdę dobre
intencje...ale podciągnę to pod ten wątek.

Moja siostra nie znosiła rzeżuchy, którą ją wręcz ubóstwiałam! Moja Mama robiła
nam obu kanapki do szkoły (ja chodziłam do podstawówki, siostra do liceum). Mi
wkładała rzeżuchę, siostrze nie.
Ja wstawałam zawsze wcześniej, otwierałam pozawijane kanapki i sprawdzałam co w
nich jest. Siostra nie miała rzeżuchy! Więc własnoręcznie je dokładałam. dużo.
bardzo dużo.
Udało mi się to zrobić chyba tylko ze dwa-trzy razy, bo wpadła w szał (kiedy
głodna rozwijała kanapki w szkole, a z nich wydobywał się straszny smród -
wiecie jak pachnie to zielsko:-)))

Niestety nie udało mi się jej przekonać do dnia dzisiejszego, że rzeżucha jest
baaardzo zdrowa.

[orissa]

Gość portalu: look napisał(a):

> Matka i ojciec uczyli - odwaga nie polega na robieniu czegokolwiek,
komukolwiek
>
> za jego plecami.

A kto tu mówi o odwadze? Mowa była o byciu zwyczajnym dzieckiem.

> Brawo dla moralności, która króluje obecnie wszędzie. Można
> mniemać, że i teraz robicie innym świństwa za ich plecami. Gratuluję
zboczonego
>
> sadohumoru.

Równie dobrze można domniemywać, że każdy kto ukradł spinacz czy długopis z
biura albo odnóżkę kwiatka z klatki schodowej jest bezwzględnym złodziejem,
który kradnie wszystko i wszędzie.

> Lepiej być w dzieciństwie łobuzem niż zwykłą, złośliwą, tchórzliwą
> świnią - bo do tego takie pseudożarty się sprowadzają.

Serio?:) A pokaż kto tak twierdzi?:)

> Jak widać z kilku postów
> niektórym to dyskusyjne poczucie humoru pozostało do dzisiaj

I tu się z tobą zgadzam. Co więcej - u niektórych wyszło na jaw, że nie mają
żadnego poczucia humoru :P

[pinos]

Orisso, teraz Ty przesadzasz.
Fakt, że nie śmieszą nas niektóre żarty w tym wątku przytaczane, (w
przeciwieństwie do wątku wpadki w kuchni, który właśnie jest śmieszny, a nie
wredny), nie świadczy o tym że nie mamy "żadnego poczucia humoru".

[orissa]

pinos napisała:

> Orisso, teraz Ty przesadzasz.
> Fakt, że nie śmieszą nas niektóre żarty w tym wątku przytaczane, (w
> przeciwieństwie do wątku wpadki w kuchni, który właśnie jest śmieszny, a nie
> wredny), nie świadczy o tym że nie mamy "żadnego poczucia humoru".

Za to ten wpis ewidentnie o tym świadczy, kajam się i przepraszam, że nie
zaznaczyłam na czerwono ironii :)

[pinos]

No widzisz - moje wypowiedzi (zarówno ta o Anonimowych Sadystach) jak i o Twoim
przesadzaniu) też były ironiczne. Będziemy się licytować? ;o)

[orissa]

pinos napisała:

> No widzisz - moje wypowiedzi (zarówno ta o Anonimowych Sadystach) jak i o
Twoim
>
> przesadzaniu) też były ironiczne.

A ktoś twierdził, że nie są?:)

> Będziemy się licytować? ;o)

A po co?

i słusznie

[jottka]

ew. obelgi można, jednostko z głębin sieci, mówić ludziom w twarz, o ile wtedy
odwagi nam starczy


a co do reszty - pinos ma rację - poczucie humoru i inne takie polega na tym, że
śmiejemy się z kimś razem, a nie cieszymy się rechotliwie z cudzej krzywdy.

[default]

Mój mąż nieraz strasznie mnie irytuje narzekaniem, że coś jest za gorące i/lub
za mało słone. Ponieważ ja uważam, że np. ciepława ledwo zupa jest do niczego,
a smak np. rosołu nie polega na jego maksymalnym zasoleniu, zdarzyło mi się
kilka razy - z czystej złośliwości - podać mu kompletnie zimną zupę wprost z
lodówki albo talerz rosołu posolony łyżką soli.

[pinos]

Też jestem w stanie zrozumieć. W zasadzie nikogo tym nie krzywdzisz. I nie
uważasz tego - chyba - za świetny żart, prawda? Tylko właśnie za złośliwość.

[default]

Nie, oczywiście, że nie uważam tego za żart, po prostu kiedy kolejny raz widzę
jak nieufnie dmucha na letnią zupę, to mi nerwy puszczają i nie podgrzewam jej
wcale, na zasadzie "dobra, chciałeś - to masz, żryj całkiem zimne!"
Na podobną złośliwość pozwalam sobie czasem w stosunku do tych co się tak
fałszywie krygują i zastrzegają "ale mnie to malutko, naprawdę tylko
odrobinkę!" - nakładam rzeczywiście ODROBINKĘ. I jakoś, wbrew temu, co mówili
zawsze mają nietęgie miny.

[pinos]

No przecież odważyłam się Cię skrytykować. A zgodnie z tonem Twej wypowiedzi,
Ci, którzy krytykują podobne do Twego poczucie humoru, to "święte ciotki".

Po prostu pokazuje Ci jak to miło, gdy ktoś używa aż tak ocennych wyrażeń. W
stosunku do kogokolwiek. Jeżeli "świętą ciotką" nazwiesz przy mnie obcą mi
osobę o odmiennych od Twoich poglądach, to też uraczę Cię podobnie negatywnie
nacechowanym epitetem.

Bardzo Cię proszę, przytemperuj odrobinę swą "błyskotliwą" inteligencję i chęć
parowania i zastanów odrobinę nad stylem pisania. Bo ani nie wnosi on -
miejscami - niczego inteligentnego do dyskudji, ani tym bardziej nie zaświadcza
o dojrzałości emocjonalnej.

[jasmina_tdi]

Ty tez niczego nie wnosisz, ale sama przyznasz, - równiez lubisz sobie popisać.
Jak widać. Święta ciotka to nie jest ktoś, kto krytykuje mnie, sąsiada czy
kogokolwiek, tylko ten, który zanim odrósł od ziemi, to zapomniał, kim był i co
robił. Pamięć mam dobrą - tylko te dzieciaki nie rozrabiały, którym rodzice
nieźle dawali w kość. Pokaż mi dziesięciolatka, który numeru z ciasteczkami nie
uznałby za śmieszny i zacząłby potępiać równieśników. Pokaż mi też dzieciaka,
który nie popłakałby sie w takiej sytuacji. Tylko owa święta ciotka będzie
wstanie napisać, że to oburzające. Być może i jest to oburzające, ale tylko
powyżej metra sześćdziesięciu...
Przeciwko krytyce nic nie mam i nigdy nie miałam.

pinos napisała:

> No przecież odważyłam się Cię skrytykować. A zgodnie z tonem Twej wypowiedzi,
> Ci, którzy krytykują podobne do Twego poczucie humoru, to "święte ciotki".
>
> Po prostu pokazuje Ci jak to miło, gdy ktoś używa aż tak ocennych wyrażeń. W
> stosunku do kogokolwiek. Jeżeli "świętą ciotką" nazwiesz przy mnie obcą mi
> osobę o odmiennych od Twoich poglądach, to też uraczę Cię podobnie negatywnie
> nacechowanym epitetem.
>
> Bardzo Cię proszę, przytemperuj odrobinę swą "błyskotliwą" inteligencję i
chęć
> parowania i zastanów odrobinę nad stylem pisania. Bo ani nie wnosi on -
> miejscami - niczego inteligentnego do dyskudji, ani tym bardziej nie
zaświadcza
>
> o dojrzałości emocjonalnej.
>

[pinos]

Moge Ci pokazać dzieciaki, które nie uznały by tego za żart. I to nie dlatego,
że dostały w kość, ale że od dziecka uczono je szacunku dla innych.

Mnie najbardziej nie podoba się pomysł z "chwaleniem" się tym na forum.
Zakładam, że osoba ta ma już powyżej 1,60 m i nadal nie rozumiem, czemu
chciała się pochwalić właśnie taką historią i założyła ten wątek.

Historyjki z mordkopijkami, zimną zupą, kanapkami z maggi (Twoja wersjateż,
choć to już - jak dla mnie - lekkie przegięcie) mają jednak w "podtekscie" coś
innego niż czystą, żywą złośliwość.

[florunia]

czysta, żywa wełna...

[pinos]

sorry, nie rozumiem

[Gość: mućka]

ufff...to jakbym urosla jeszcze dwa centymetry to bym sie oburzyla? a skad-
fajne dzieciaki :P

[pinos]

No to na moją wyraźną prośbę powtórz te kilka słów prawdy, Kaśko.

[Gość: Xena]

Karolek dzisiaj moze sobie powspominac ze smiechem jaki mu kuzynki numer
wykrecily

[yoma]

Samantaa chodź z tym na FH, tam cię nie zadziobią!

[fruwam]

Yoma (:!!!!! ratuj oni na mnie tez warcza (; - patrz na gorze

a link do nas juz podlaczylam hehe

Ej, Fruwam

[lunatica]

- teraz się na FH ponabijamy z FK?
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=384&w=23818494&v=2&s=0
dwie pieczenie a jednym ogniu?

[fruwam]

nie nabijam sie z FK, ktore bardzo lubie tylko z dosc zabawnego watku. chyba
sama uwazasz, ze ta cala dyskusja tutaj jest troche nie na miejscu i mozna by
ja tam przeniesc?

Przenieść przenieść...

[lunatica]

...szkoda, że tam się nie zawiązała... a tu taki ferment sieje :-)

[fruwam]

tamci wymiekli

temat za ciezki (:

jeśli o złośliwości kulinrane chodzi

[lunatica]

to ojciec kolegi nie znosił (a kto znosi :-)) gdy rodzina (całkie spora)
podpijała mu herbate lub kompot... jak swoje wypili łapali szklankę ojca kiedy
ten nie widział... no i wziął się na sposób. zamiast słodzić kilka razy posolił
swoją herbatę i zostawił ją w strategicznym miejscu... w przeciągu tygodnia
wszyscy przestali być moczymordkami (jak ich pieszczotliwie nazywał ;-))

[kohol]

Wiecie co, to, co się teraz tu dzieje, to faktycznie ZŁOŚLIWOŚCI W KUCHNI :D

[fruwam]

i wszystkiemu winny karolek! a swoja droga czy autorka watka moglaby nam
powiedziec jakie ma teraz stosunki z kuzynem? sadze, ze forumowicze dra koty o
nic... a kuzynostwo ma ubaw (:

Na marginiesie...

[lunatica]

przeczytajcie "Małe niegodziwości" Carmen Posadas - trochę złośliwości w
kuchni :-) smakowita lektura.

Jakby nie patrzeć...

[jasmina_tdi]

... to jeden z nielicznych wątków, ściśle poświęcony tematowi.
Nie wiem jak Wy, ale ja już mam dosyć.

[pinos]

namieszała i ucieka ;o)

[jasmina_tdi]

e tam, kuzynek namieszał

pinos napisała:

> namieszała i ucieka ;o)

[Gość: lololo]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=384&w=23818494&v=2&s=0

[pinos]

już widzieliśmy

[Gość: molksiazkowy]

A i tak nic nie przebije zupki, jaka sporzadzily urocze dzieciaczki
w "Blaszanym bebenku" i nakarmily biednego Oskarka.Na tym forum za ten niecny
czyn zostalyby ekskomunikowane, spalone na stosie,zmieszane z
blotem...........i no nie wiem co jeszcze :))))

[Gość: discrepantia]

Uwaga: ostrzegam wrażliwe na krzywdę ludzką osoby przed czytaniem tego postu i
uczciwie dodaje ze zachowanie o którym tu mowa to czyssta złośliwość i jawne
chamstwo!!
Otóz byłam w ostatnij klasie podstawówki gdy żegnaliśmy naszą (od kilku lat)
panią wychowaczynię. Byla to kobita starej daty i raczej bez odpowiedniego
podejścia do osób młodych, w każdym razie nie lubilismy jej zbytnio. Na
pożegnanie kupiliśmy (oprócz kwiatków) paczkę chrupków pt. flipsy(pamietacie
takie kukurydziane chrupki) i wspólnymi siłami skleilismy te chrupeczki w
oryginalna rzeźbę, tzn kazdy chrupek zostal obficie pośliniony i sklejony z
innymi. W wyniku tej działalności nasza pani dostała od nas to piekne dzieło
postmodernisstyczne, które po naszym wręczeniu ochoczo skonsumowała... Ku
naszej dzikiej radości.

Zostawiam Wam ten wątek

[pinos]

Jak Wam tak zależy - piszcie sobie co chcecie.
Nieee chce mi się z Wami gaaaadać...

[karmin-cynober]

nie przypominam sobie takich historii. W moich czasach nastoletnich mowilo sie o
paru proszkach powodujacych rozwolnienie. Balam sie ze ktos mi cos wrzuci ale
nigdy sie nie zdarzylo. Jestem alergikiem. kilka jadalnych rzeczy dorzuconych
ukradkiem do talerza mogloby mnie zabic. Na studiach mialam problem z Arabami w
Akademiku. Alergia to jakas choroba Europy, gowno ich to obchodzilo. Gotowali
cos ale ja nie wiedzialam co to takiego. Chodzilo o jakas rybe. Dopiero jak
zobaczyli mnie w stanie ciezkim. Nie moglam juz mowic, dusilam sie. przestali
gotowac to rybe we wspolnej kuchni. Ryba miala specyficzny zapach, moglam po
pewnym czasie ja odroznic i wiedzialam ze zaraz dostane atak. Ich kompletna
arogancja dobijala mnie. ktoregos dnia spalam w pokoju i nie wyszlam wczesniej.
Atak byl straszliwy. Przestraszyli sie i nigdy wiecej nie gotowali tej ryby.
Panicznie balam sie jeszcze glupawego Iranczyka, ktory wiedzac o mojej alergii
moglby mi cos dorzucic. Szczerze mowiac bardzo latwo mnie zabic wiec zlosliwe
eksperymenty ze zdrowiem nalezaloby karac jak kazda inna historie kryminalna.

[samantaa]

hmm, widze ze mój wątek wywołał kontrowersje...
chciałam tylko zapczoątkowac dyskusje o tego typu zachowaniach, jak pisali
niektórzy (jakies kanapki z pieprzrem, solenie herabty itp)
jesli chodzi o moje stosunki z kuzynem, to są bardzo ok. estem chrzestną jego
córci :)

[kohol]

Ja tam nic nie mam do tego typu złośliwości kuchennych :)
A tak a propos:
film.onet.pl/0,0,1096680,plotki.html

[Gość: lawyer]

Zgłoszenie podobnej sytuacji skutkuje wszczęciem dochodzenia prokuratorskiego z
urzędu i jesli wykaże działanie z premedytacją może dojść do oskarżenia i
wielce prawdopodobne, że zapadłyby wyroki skazujące.

[Gość: mordka]

moze nie do konca kuchenne-ale na jakiejs wycieczce szkolnej z naszego
kochanego LO pare osob uznalismy za ogolnie irytujace,mimo ze byl to koniec
wrzesnia pierwszej klasy...biedactwom dolalo sie kropelki na przeczyszczenie-
powrot do domu byl kilkukrotnie przerywany przez sensacje zoladowe wyzej
wymienionych :) znalazl sie jeszcze odwazniejszy kolega-nosil wychowawcom
obiady do ich stolu-do wazy z zupa rowniez dorzucil od serca kilka
kropli..poniewaz zupa nie do konca byla zjadliwa skusil sie na nia tylko facet
od wf :) ku naszej uciesze na dyskotece "gdzies" zaginal i bylo jednAak wiecej
niz zwykle swobody :P