Kulinarny konserwatyzm - istnieje na to lekarstwo?

[Gość: szpak]

Jak w temacie: moja siostra jadlaby najchetniej schabowego na zmiane z
pierogami albo pieczonym kurczakiem. Nie jest to w jej przypadku kwestia
tego, ze "mama tak gotowala", bo nasza mama - choc w ogole gotuje malo -
jesli juz gotuje, to wykorzystuje roznorakie przepisy i inspiracje. I sama
chetnie sprobowalaby nawet bardzo podejrzanie wygladajacgo dania. Chodzi tez
o to, ze mojej siostrze jakies nowe, wymyslne danie nigdy nie posmakuje, moze
dlatego, ze jest z gory uprzedzona. Wie, ze "nie bedzie jej to zmakowalo" i
nawet jesli nakloniona przez kogos sprobuje czegos nowego, to i tak
mowi "niedobre, przeciez od razu mowilam, ze tak bedzie". :-(

Znacie takie przypadki? Czy istnieje sposob, zeby nie naciskajac zbytnio na
te druga strone choc troche ja "otworzyc kulinarnie"?

[Gość: Gośka]

znam taki przypadek ,to jeszcze do niedawna mój ślubny,na szczęście to już
przeszłość,stosowalam metodę małych kroczków,dzisiaj łyżka tego jutro łyżeczka
czegoś innego i udało się.

nooo

[jottka]

na moje laickie oko to nie jest problem kulinarny, tylko psychologiczny:) i
niekoniecznie związany z niechęcią do świata czy zmian, czy jak to jeszcze
wrednie nazwiemy - nie jest to przypadkiem młodsza siostra? bo czasem młodsze ma
dosyć nauk starszych i choć w taki sposób objawia własną indywidualność:)

innemi słowy, dać spokój, samemu (samej) zażerać sie ciapatami z profitrolkami,
a siostrze dać schabowy, no nic na siłę

[Gość: szpak]

Nie. To zupelnie nie tak.
Ma kobita ponad 30 lat. Nie mieszlamy nawet w poblizu, tylko czasem sie
spotykamy i raczej nie moze to byc reakcja na "nauki osob starszych". Nie jest
to tez reakcja na mnie jako taka - ona w ogole tak reaguje na nowosci
kulinarne, a nie na cos ugotowanego przeze mnie w szczegolnosci.

Nie jest latwo "dac spokoj i samemu zezrec", bo jak przyjezdzaja do nas w
odwiedziny (daleko, wiec zwykle na dluzej), to chociaz sie staram, to jednak
nie moge w kolko serwowac schaboszczakow i pierogow...

[ba_nita]

"...I w tym cały jest ambaraz, aby dwoje chciało naraz..." Chociaż poeta nie
miał na myśli kuchni to jak widać i tutaj się sprawdza. Ponieważ to siostra,
więc można "walić prosto z mostu" wykonaj rozmowę na temat i "w kontekście".
Jeżeli nie ma przeciwskazań jedzeniowych typu alergie czy też filozoficzno-
moralnych (wegetarianicm) to kultura nakazuje dostosować się do Gospodarzy.
Gdybym miał w tej chwili przestawić się na "kaprysy" swoich gości, musiałbym
całkowicie opróżnić lodówkę i zamrażarkę. Nie ma tak dobrze. U siebie w domu
niech się odżywia jak chce, ale do diaska decydując się na gościnę u kogoś z
góry człowiek wie, że się musi dostosować. Załóżmy, że jesteś wegetarianką lub
bardziej konserwatywnie weganką. Baaardzo wątpię abyś zaczęła przygotowywać
potrawy mięsna. Mylę się?

[invicta1]

zgadzam się z ba-nitą

[Gość: szpak]

Pewnie masz. W teorii moge to przyznac.
W praktyce wole zacisnac zeby i usmazyc jej schabowego, zeby nie ryzykowac
ogladania jej smutnej miny.
Chyba musze na lekcje asertywnosci gdzies wstapic.

[ba_nita]

Przepraszam, ale Twoja siostra przyjeżdża na schabowe i pierogi czy aby się z
Tobą zobaczyć? Przecież to psychiczny terror? Nie mogę się nadziwić. Jeśli nie
widziałem się z kimś bliskim przez jakiś czas to mam w nosie czy będę jadał
rybki, pipki czy bliny z kawiorem. Spotkanie jest ważniejsze.

[Gość: szpak]

Przyjezdza, zeby sie ze mna spotkac. Zdecydowanie. I ich (przyjezdza z mezem)
odwiedziny sa dla nas przyjemnoscia.
Ale jak jest u mnie tydzien, czy dluzej to musi przeciez cos jesc. A jej
nastawienie do jedzenia juz znasz.

[Gość: mm]

A robiles smutne miny na widok schabowego i glosno wyrazales swoje teskonoty za
czyms bardziej wymyslnym u siostry w gosciach?

[janek53]

Szpak

Wiem co to jest. Mam 13 letnia corke (dodatkowo z dwoch kultur kulinarnych).
Wiec ... moze to INFANTYLIZM Twojej siostry?

Nie bedzie latwo.

[thiessa]

Alez to nic nadzwyczajnego. Przeciez tak sie zywi wiekszosc spoleczenstwa. Ja
mieszkam w sporym bloku i czuje po zapachach na kaltce, ze ciagle ludzie gotuja
to samo. A sasiadka z gory zawsze robi w niedziele schabowe. Kiedys lepetyna mi
peknie od tego stukania. A na wiesc wystarczy sie wybrac, ciekawe kto nie ma w
niedziele na stole rosolu?

[Gość: kanis_ball]

Jednak istnieje niewielka różnica między tym co raz na 7 dni a tym co raz na 3
dni.U nas schabowy i rosół ( a i to nie wszędzie bo na Śląsku rolady i modro
kapusta) u Włochów makarony i risotta, a u Amerykanów befsztyki na przykład. No
i co z tego? Ale jak się jedzie w gości to raczej nie z nastawieniem, że ma być
po mojemu. U siebie w chałupie mogę codziennie barana z rożna żreć i wtedy to
jest moja prywatna sprawa.

[e_katt]

thiessa napisała:

> A sasiadka z gory zawsze robi w niedziele schabowe.


Mieszkamy w tym samym bloku? ;-)
Tłukot rozpłaszczanych kotleciorów od rana u sąsiadki wyżej, to nieomylny znak,
że niedziela nadeszła... ;-))

[Gość: szpak]

Janku,

Nie jest latwo. Ale sie musze przyznac, ze bardziej nic koniecznosc klepania
schabowych drazni mnie to - wlasnie dokladnie jak powiedziales - "infantylne"
podejscie na nie. I nie, bo nie.
Tym bardziej, ze nie serwuje jej przeciez rakow, ani slimakow, a rzeczy, ktore
(jak mi sie wydaje) dla przecietnego Polaka powinny byc zjadaliwe. I dla niej
tez by pewnie byly, gdyby zechciala sie przelamac i sprobowac...

[caysee]

Moj tata to Dokladnie taki sam przypadek jak opisujesz :) Najlepiej zeby
codziennie bylo jakies smazone mieso z ziemniakami. Jak widzi, ze na obiad jest
cos nowego, bo wlasnie ja przejmuje kuchnie zeby sobie poeksperymentowac, to sie
obraza, gdyz uwaza ze robie mu na zlosc. (!)
Po czesci nie moge sie doczekac, jak niedlugo wyjde za maz i kiedys rodzice
odwiedza mnie w moim domu na tydzien... to bedzie taka mala terapia szokowa dla
taty :P Moze to bedzie lekarstwem, na razie nic innego mi do glowy nie przychodzi.

A wlasciwie to dlaczego ci przeszkadza to, ze siostra nie chce jesc nic nowego?

---
Make love, not war :)

[Gość: violet]

caysee napisała:
> A wlasciwie to dlaczego ci przeszkadza to, ze siostra nie chce jesc nic
nowego?
A potrafisz sobie wyobrazić, że we własnym domu człowiek nie ma zamiaru
zmieniać swoich własnych przyzwyczajeń i swojego stylu bycia (oczywiście w
rozsądnych granicach) bo jest u siebie? Płaci rachunki, urządza dom i nie jest
służącą dla najbardziej kochanej siostrzyczki narzucającej w chamski moim
zdaniem sposób swoich przyzwyczajeń, a z tego co przeczytałam, to niechęć do
spróbowania czegokolwiek nowego jest zwykłą fobią. Fobie się leczy. Zobaczymy
jaka będzie Twoja reakcja jak staniesz na własnych nogach, na własnych
śmieciach i ktoś Ci będzie starał się narzucić swoje porządki. Na razie nie
wiesz nawet o czym mówisz.

[Gość: elask]

Szpaku, a nie możesz poprosić swojej siostry, gdy będzie się następnym razem
wybierała do ciebie, żeby "zrobiła trochę tych pysznych pieogów" ( najlepiej
poprosić o kilka rodzajów). Ona będzie miała co jeść, ty podelektujesz się
kuchnią tradycyjną a ponadto możesz zrobić coś bardziej "wymyślego", może
chociaż mąż się chociaż skusi?
Możesz też robić te schabowe itp. tylko troszkę inaczej- mięso wcześniej
zamarynować, przyprawić nie tylko solą i pieprzem - taka metoda małych kroków.
To akurat wypróbowałam na rodzinie i zdalo egzamin. Powodzenia w rozszerzaniu
kulinarnej swiadomości siostry;)

[marghot]

Moja ciotka ma podobnie - wie, że żadna ryba nigdy Jej nie zasmakuje.
Kiedyś wzięliśmy się na sposób: nie pomnę gatunku ryby (u nas w PL niedostepna
raczej), została przyrządzona w sosie. Wygladem kawałki ryby, bardzo mięsistej
przypominały kawąłki białego mięsa. Ciotka jadła, aż jej się uszy trzęsly.
Dopiero po posiłku powiedziliśmy co zjadła; nie mięso, a rybę.
Ale i tak nie tknie ryby, bo nie...

To noeprawdopodobne

[jollka2]

Nie wyobrażam sobie takiej sytuacji, by gośc mi nosem kręcił, szok po prostu.
Rodzina czy nie, to bardzo niekulturalne. Może rób naprzemian schabowe i Twoje,
pierogi i Twoje itd.
Uwaga, by u siostry też marudzić nie jest wcale głupia. Czasem takie metody
działają na takich ludzi. To takie ostateczne rozwiązanie. Jak Kuba Bogu tak
Bóg Fidelowi.

um

[jottka]

wątek sie bujnie rozwija, ale chciałam cichutko zauważyć, że lepiej sie
wstrzymać z odsądzaniem nieszczęsnej konserwatywnej od czci i wiary, póki znamy
relację tylko jednej strony:)


no skąd wiecie, jak wyglądają w praktyce 'nowe wymyślne potrawy' szpaka, których
wredna siostra nie tyle jeść nie chce, co - jak wynika z 1.postu - zjada, tyle
że musi bohatersko walczyć ze sobą. może sami byście podobnie zareagowali?:)


poza tym zaoczna ocena dobrych manier jest niebezpieczna, równie dobrze można
zarzucić szpakowi, że skoro wie, że siostra jest miłośniczką kuchni tradycyjnej,
to czemu na siłę stara się ją uszczęśliwić? wprawdzie każdy z nas wie najlepiej,
jak drugiemu zrobić dobrze, ale ten drugi nie zawsze jest tego zdania:)


i na końcu of topik - siostra może równie dobrze 30, jak i 50 lat, faktu bycia
młodszą siostrą to nie zmieni

[ba_nita]

Tradycyjna kuchnia polska jak piszesz nie składa się jedynie z pieczonych
kurczaków, pierogów i schabowych. Zresztą sama o tym doskonale wiesz. A skoro
szpak napisała, że nie przygotowuje wielkich eksperymentów to dlaczego mam jej
nie wierzyć? I jeszcze jedno. Z postów szpaka wynika, że właśnie ze względu na
przewidywaną "zbolałą minę" dostosowuje się do wymagań żywieniowych siostry
więc tak czy siak to maniery siostrzyczki są do kitu.

[jottka]

ba_nita napisał:

> Tradycyjna kuchnia polska jak piszesz nie składa się jedynie z pieczonych
> kurczaków, pierogów i schabowych


omawialiśmy przywiązanie siostry do potraw tradycyjnie często przyrządzanych w
domach rodaków, bardzo być może, że w dziczyźnie i pasztecie z zająca też
gustuje - brak danych:)





> A skoro szpak napisała, że nie przygotowuje wielkich eksperymentów to dlaczego
mam jej nie wierzyć?


to nie o to chodzi:) tylko o to, że 'gdy dwóch mówi to samo, to nie jest to
samo' - my nie wiemy, co szpak rozumie pod pojęciem 'niewielkich eksperymentów'
ani też, jak mu one wychodzą:)




> Z postów szpaka wynika, że właśnie ze względu na przewidywaną "zbolałą minę"
dostosowuje się do wymagań żywieniowych siostry więc tak czy siak to maniery
siostrzyczki są do kitu.


nie wiemy, jak ta 'zbolała mina' wygląda, a może to szpak jest przeczulony?:)

ale to akurat nieistotne - opisywany problem należy do kategorii
psychologicznych, a nie wychowawczych czy żywieniowych, możemy powspółczuć
szpakowi albo powybrzydzać na niewychowaną siostrę (acz to nieco zdumiewające -
tak dobrze wychowany szpak i taka nieobyta siostra:), ale to tylko głaskanie
szpaka po piórach, że tak powiem. jedyną radą na tego rodzaju trudności jest
szczera rozmowa osób zainteresowanych, tyle że wtedy często sie okazuje, że i my
nie jesteśmy tacy fajni, jak nam sie wydawało, i musielibyśmy sie nieco zmienić,
a to już bywa trudniejsze:)

[Gość: szpak]

Jottka,
uprasza sie o czytanie ze zrozumieniem.

> no skąd wiecie, jak wyglądają w praktyce 'nowe wymyślne potrawy' szpaka,
których
> wredna siostra nie tyle jeść nie chce, co - jak wynika z 1.postu - zjada, tyle
> że musi bohatersko walczyć ze sobą. może sami byście podobnie zareagowali?:)

Po pierwsze moja siostra nie jest wredna, po drugie w watku juz byla poruszana
ta sprawa: nie chodzi ot ot, co szpak ugotuje(!), obojetnie kto gotuje, czy
jest to obiad, prywatka, czy nawet wyjscie do knajpy reakcja jest ta sama.

> poza tym zaoczna ocena dobrych manier jest niebezpieczna, równie dobrze można
> zarzucić szpakowi, że skoro wie, że siostra jest miłośniczką kuchni
tradycyjnej
> to czemu na siłę stara się ją uszczęśliwić? wprawdzie każdy z nas wie
najlepiej
> ,
> jak drugiemu zrobić dobrze, ale ten drugi nie zawsze jest tego zdania:)

Jeszcze raz masz problem ze zrozumieniem przeczytanego textu. Sprobuj spokojnie
pocztyac i znajdziesz tam, ze ja jej smaze te schabowe, nie?

> i na końcu of topik - siostra może równie dobrze 30, jak i 50 lat, faktu bycia
> młodszą siostrą to nie zmieni

Ale ona NIE JEST MLODSZA!!!

[jottka]

Gość portalu: szpak napisał(a):

> Jottka, uprasza sie o czytanie ze zrozumieniem.

tak jest:)


> Po pierwsze moja siostra nie jest wredna

pewnie, że nie, to jest mój wychodzący-naprzeciw skrót myślowy


> po drugie w watku juz byla poruszana ta sprawa: nie chodzi ot ot, co szpak
ugotuje(!), obojetnie kto gotuje, czy jest to obiad, prywatka, czy nawet wyjscie
do knajpy reakcja jest ta sama


pisałeś o problemie żywienia siostry przez tydzień - zrozumiałam, że masz przede
wszystkim problemy z codziennym karmieniem siostry, zasadniczo zresztą rzeczy to
nie zmienia


> Sprobuj spokojnie pocztyac i znajdziesz tam, ze ja jej smaze te schabowe, nie?


że powtórze, to niezupełnie o to idzie:) ty chcesz, mówiąc w skrócie, żeby
dobrze dorosła osoba zmieniła swoje zapatrywania i gusty - a to jest rzecz
bardzo śliska i trudna. przede wszystkim dlatego, że - jak wynika z twoich
postów - twoja siostra jest osobą o zdecydowanej osobowości i ustalonych
poglądach. to jest twoje zdanie, bardzo być może, że słuszne, że byłaby
szczęśliwsza, otwierając sie na nowe smaki na przykład. ale to jest właśnie owo
wszystkim nam znajome przekonanie, że my wiemy lepiej, co dla bliźniego jest dobre:)

nie przeczę, że możesz cierpieć przez tydzień obmyślając menu dla kogoś, kto ma
zupełnie inne upodobania, ale dobre maniery rzecz obosieczna - w końcu my,
ludzie dobrze wychowani, troszczymy sie o to, żeby miły gość czuł sie u nas jak
najlepiej:)


> Ale ona NIE JEST MLODSZA!!!

ale to dopiero teraz napisałeś:)

[Gość: szpak]

Uparcie uczepilas sie tych dobrych manier, a mnie zupelnie o to nie szlo i
nadal nie idzie: moja siostra nie grymasi, nie narzeka, nie prosi o zmiane
menu, tylko robi smutna mine i nie je. Kropka. Tylko o to, czy mozna
BEZBOLESNIE otworzyc kogos kulinarnie. I to dokladnie w takiej formie napisalam
w pierwszym poscie.

I nie jest to tylko kwestia tygodnia u mnie. Wyobraz wakacje w Turcji, jesli
ktos nie jada w ogole baraniny.

[jottka]

Gość portalu: szpak napisał(a):

> Uparcie uczepilas sie tych dobrych manier


jakbyś czytał ze zrozumieniem:), to byś zobaczył, że większość wypowiadających
sie w wątku rzuca gromy na brak dobrych manier u twojej siostry, stąd i moje
nawiązanie



> Tylko o to, czy mozna BEZBOLESNIE otworzyc kogos kulinarnie.


nie. bo twoja siostra sie dobrze czuje z takimi upodobaniami, jakie opisałeś i
wyraźnie nie życzy sobie ingerencji w jej gusta. jak uczuje potrzebę zmian, to
pewnie sama sięgnie po krewetkę.

poza tym, ale to tak na marginesie, są ludzie, u których tego typu zachowania są
efektem skomplikowanych procesów psychicznych, że tak powiem - przywiązanie do
metaforycznego pieroga może w istocie świadczyć o potrzebie stworzenia sobie
bezpiecznego, uporządkowanego świata, gdzie nikt i nic nam nie zagraża, wszystko
jest swojskie i znajome. no ale to takie teorie na niedziele, nikt z nas nie zna
twojej siostry i cennych rad via sieć ci nie udzieli.




> I nie jest to tylko kwestia tygodnia u mnie. Wyobraz wakacje w Turcji, jesli
> ktos nie jada w ogole baraniny.


a czemu ciebie to martwi?:) każdy sam wie, co dla niego dobre, to nam sie
wydaje, że my byśmy no najlepiej pokierowali cudzym życiem

[Gość: szpak]

> > I nie jest to tylko kwestia tygodnia u mnie. Wyobraz wakacje w Turcji, je
> sli
> > ktos nie jada w ogole baraniny.
>
> a czemu ciebie to martwi?:) każdy sam wie, co dla niego dobre, to nam sie
> wydaje, że my byśmy no najlepiej pokierowali cudzym życiem

Nie chce kierowac cudzym zyciem, ok? Skad w ogole przyszlo Ci to do glowy? I te
gornolotne okreslenia na haslo o baraninie na wakacjach, Bosszzzze...

Jesli jedziesz z kims na wakacje, to zywicie sie generalnie tez razem. Mysmy
juz byli z nia (z nimi) 2 tyg. w Turcji...

[Gość: baba]

Szpaku,ludzie jak widac czasem czytaja to co chcą ,a nie to co jest napisane!
Mam taką siostrę jak Ty.I mam wrazenie ,że niechęc do kulinarnych eksperymentów
to tkwi gdzieś w charakterze.Mój Ojciec jest podobny.Nie tknie żadnych nowości
nazywając je właśnie eksperymentem.Wewnętrzna blokada ,czy co?Natomiast moja
mama i ja kochamy nowości,zdarza się więc nie raz ,że w domu są dwa różne
obiady.Ciekawe ,czy Twoja siostra stosuje ten "terror jedzeniowy"tylko u
najbliższych ,czy u wszystkich gdzie gości?Ja początkowo chciałam ulegać ,ale
teraz stwierdziłam,że skoro to co gotuję jest jadalne i umiarkowanie wymyślne
to jak ktoś głodny to zje,a jak nie chce to znaczy nie głodny.Wyjatkiem są
produkty typu :małże,krewetki itp.do jedzenia ich nikogo nie nakłaniam-mogą nie
lubić bo nie przyzwyczajeni.Siostra zrezygnowała z uporu(jada u mnie)i nie
wybrzydza,ale wiem że czasem coś jej nie podchodzi.Natomiast jak gotuje u
siebie to niestety pełna monotonia.Pozdrawiam -starsza siostra.

[Gość: baba]

Doczytałam twój ostatni post i myślę,że nie da się nikogo kto tak
reaguje "otworzyć kulinarnie"-potrzebna by chyba była psychoterapia.A szkoda-
przyjemność wynikająca z dobrego jedzenia dodaje smaku życiu.

[Gość: szpak]

Moze i moja siostra ma to po tacie?

Tyle, ze nie wiem, czy az terrorem moge to nazwac, bo ona naprawde nie
komentuje, nie narzeka, nie grymasi. Problem wychodzi dopiero jak zaczynasz
dociekac, dlaczego nic nie je, czy czuje sie zle i dlatego nie zjadla, czy co
sie stalo.
I tak - ona zachowuje sie w ten sposob zwykle. Najczesciej przy okacji jakichs
party, czy spotkan to to ludziom umyka - jest tylku gosci, ze umka niezauwazony
oddany pelny talerz, eventualnie "wzruszony", a wiec wygladajacy na chociaz
zaczety.

W ogole to moja siostra nie jest zbyt uparta, jest bardzo sensowna, fajna
babka. Tylko jakos "jedzeniowo" nie moge (i nie tylko ja) do niej trafic. Jak
juz pisalam - ja ulegam. I tak juz pewnie pozostnie.

[Gość: anka]

A może spróbuji jakoś jej zaszczepić, że może chociaż spróbowoać, że życie mija
a jakaś pyszność jej umyka. Dodatkowo zrób te schabowe, niech ma alternatywę i
nie czuje się przymuszona. Podaj Twoje jako przystawkę. No i jeszcze pytanie co
robisz na obiad? Mam znajomą, której rodzina ugoszczona raz zapiekanką na
niedzielny obiad obrobiła ją przed wszystkimi i stanowczo żąda teraz schabowych
i kiełbasy. Zapiekanka, fajnie brzmi, tyle, ze ta zapiekanka okazała się taka
bardziej studencka, fura ryżu, nieco zielonej papryki, trochę groszku,
przypraw i może 15 dag salami. Na 4 osoby. Najeść się tym nie idzie, a jak
ktoś lubi mięso i kluchy i tłusto to nie poradzisz. Ale też można coś fajnego
wybrać. Nie sądzę, żeby polędwiczki w miodowym sosie czy kaczuszka z
pomarańczami i kopytkami spotkały się z niechęcią. Sama zaserwowałam wielką
sałatę na obiad rodzinie i mało nie zzielenieli.

[mala_mala]

tylko miłość...
bardzo dużo miłości

tłumaczenia, prośby, groźby, barwne opowiadania o smakach... nic nie dają
wiem po sobie, przez wiele lat rodzicom nie udało sie mnie przekonać do
grzybów(i wielu innych rzeczy), a misiowi ;) może nie do wszystkich, ale już
jakieś jem :P

[Gość: zadumana]

A ja mając w domu przez 9 lat totalnego niejadka nie przejmowałam się tym
zbytnio od strony dań. Ciągle widział na stole różne rzeczy, zmieniające się,
nowe, ładnie podane i ze smakiem jedzone...ale... przez nas. On nie jadł.
Obserwował kątem oka programy kulinarne (z różnych zagranicznych tv też), które
w ogólnym locie usiłowałam obejrzeć, a tam znowu różne dania, różni kucharze
robiący czasem ciekawe rzeczy w ciekawym stylu, wysoka estetyka podania. Nic
nie mówił, ale zerkał z ciągle 'biernym' zainteresowaniem, bo czasem na ekranie
działy się ciekawe rzeczy. I nic nie jadł. A te okruchy, po które sięgał były
koszmarnym standardem bez polotu.
A kiedy nagle po 9-tych urodzinach zaczął odrobinę jeść i z 'czynnym'
zainteresowaniem przystąpił jednak do konsumpcji, nagle a nieoczekiwanie
zaczęły padać uwagi: zrób "coś" na kolację, przy czym to "coś" najlepiej, żeby
było czymś nowym, estetycznym, smacznym, ciekawym. I nie to co było wczoraj
tylko coś innego. Na pytanie co chcesz zjeść, słyszę czsem odpowiedź w
stylu "wymyśl coś".
I tak sobie myślę, że po latach obserwowania, że jest tyle nowych dań, że tylu
ludzi również w innych krajach lubi jeść różne nowe dania, że to wszystko może
się nawet efektownie prezentować na półmisku i może być z tego niezła
przyjemność a nawet zabawa - w końcu zaskoczył.

A że potrzebował do tego 9-ciu lat? Teraz ma 13. Przed nim całe kulinarne
życie...:)