gwiazki, widelce, maklowicze

[jo.hanna]

korzystacie z przewodnikow po restauracjach? Bo ja tak. Kupuje, czytam w miare
dokladnie, czasami odwiedzam polecane restauracje. Ostatnio pojechalysmy z
przyjaciolka do restauracji z 2 widelczykami Gambero Rosso i 1 gwiazdka od
Michelina. Bylo dobrze, ba, bylo bardzo dobrze...ale czy lepiej? Czy warto
bylo placic wiecej tylko dlatego, ze Gambero i Michelin dali odznaki? Od
wiekow Gambero, Michelin i Gault M. wreczaja laurki. Z racji utraty punktow u
GM kucharz popelnil samobojstwo. Koneserzy i snobi (czy tylko snobi?) zapisuja
sie na listy czekajacych na stolik. No i przegladajac Michelina mozna
zauwazyc, ze gwiazdki dostaje sie 1) za kuchnie francuska 2) kuchnie francuska
3) jesli jest sie we Wloszech to za kuchnie wloska z wplywami francuskimi.
Obowiazkowe sa ryby, owoce morza, trufle i czekolada gorzka (najlepiej
Valrhona). Czyli Michelin kostnieje? Promuje jedyna i sluszna wersje kuchni
eleganckiej? Gambero Rosso ma chyba podobnie, tzn. premiuje kuchnie wloska.
Wiec zrezygnowac z dawania widelczykow lub gwiazdek? A jesli nie odznaki, to
co? Pomysl Slow Food? Pomysl szczytny, nie powiem. Tylko ze zaczyna byc ofiara
wlasnego sukcesu. Doskonale i innowacyjne miejsca wrzucane sa do wora z
miejscami bez polotu, za to uzywajacymi produktow regionalnych i sezonowych.
Znam kilka(nascie) miejsc, doskonalych z reszta, ktore byly a nie sa w
przewodniku slow food. Wlasciwie na dzien dzisiejszy bycie w przewodniku
Osterie d'Italia gwarantuje sukces. I czasami restauracje robia wymagane
minimum, zeby sie w nim znalezc i utrzymac. Nacielismy sie kilka razy.
No i z polskiego gruntu: Maklowicz, Bikont i co. Pochwala restauracje, tlumy
wala drzwiami i oknami i w pewnym momencie wlasciciel orientuje sie, ze nie
musi sie wysilac, bo nawet jesli straci jednego klienta, na jego miejsce
przyjda nastepni.

Wiec moze jednak najlepiej pytac tubylcow? Tylko czy pytanie tubylcow w Polsce
zda egzamin?

PS: tak mi sie zebralo na dewagacje okolo -przewodnikowe

juz od danwa z zadncyh przewodnikow nie korzystam,

[jacek1f]

i nie bede, oj, nie. Mma w nosie gwiazdki i widelczyki.

Tubylcy - tak, ale jako jedna z opinii, przede wszystkim szerszy
wywiad wsrod znajomych i nawet nieznajomych przeprowadzam.

A na koncu i tak okazuje sie roznie... - w koncu to jedzenie..:-)

[bene_gesserit]

W zyciu nie jadlam w 'gwiazdkach', a od czasu paru fatalnych wpadek
polskich slaw krytyki kulinarnej, ktorych entuzjastyczne recenzje
zawiodly mnie do paru fatalnawych lokali, mam w nosie to, co pisza w
gazetach i przewodnikach.

Nie pytam ludzi, tylko ide tam, gdzie oni. Oblegane przez lokalsów
trattorie, czajchany i mroczne knajpki to zazwyczaj strzal w
dziesiatke.

W kazdym kraju pytanie o dobra knajpe ma sens. Ale to powinno byc
odpowiednie pytanie. Kiedy bylismy w Turcji, mily tubylec na
pytanie 'gdzie tu jest dobra restauracja?' polecil nam lokal dla
turystow - taki z malowniczym widokiem, przemyslanym
wyspecjalizowanym menu itd. Jedzenie bylo swietne, ale bez
fajerwerkow - w zwiazku z tym z tamtej kolacji najlepiej pamietam
kota, ktory sie do nas przyplatał, kiedysmy wracali :)

Nastepnym razem spytalismy 'gdzie pan jada najchetniej?' - i
trafilismy do zywcem-jak-z-PRLu klitki, gdzie w menu byly tylko dwie
rzeczy, wlasciwie jedna, rozniaca sie nadzieniem: placki 'kymaliki'.
Potwornie tesknie za tym smakiem :) Tak samo bylo we Wloszech: o
szostej nad ranem pozarlismy dwie olbrzymie buly z czyms niemozliwie
pysznym w towarzystwie rzeznikow z miejscowego targu, ktorzy nas
tam - lekko zbłąkanych i niemozliwie glodnych - zaprowadzili. Itd
itd.

[hania55]

Nie, nie korzystam. Przeważnie pytam tubylców i najczęściej
trafiałam dobrze lub bardzo dobrze, czasami zdarzały się wpadki, ale
takie to ryzyko turysty :) Zdarzało nam się również zaglądać do
restauracji wymienianych w przewodnikach, ale nie kulinarnych, tylko
zwykłych - turystycznych.

[nobullshit]

My Nobull z przewodników korzystamy, zwłaszcza podczas podróży po Polsce, jeśli
nie mamy znajomych w danym mieście. No bo jadę np. do Olsztyna i co? Ludzi na
ulicy pytać nie będę, bo mogą mieć inny gust kulinarny. Więc biorę np. takiego
Bikonta, "Polska - nawigator kulinarny", i nawet jeśli pan Bikont też ma inny
gust, to przynajmniej się dowiem, jakie restauracje mam do wyboru, co serwują i
jaki mają wystrój. Mogę się naciąć, ale jakąś wstępną orientację zyskuję. Np.
gdyby nie ten przewodnik, nie trafiłabym w wyżej wspomnianym Olsztynie do
położonej trochę za miastem, na samym brzegu jeziora Krzywe (stoliki na
pomoście) restauracji "Przystań", która jako jedyna w Polsce ma własną hodowlę
ryb barramundi. Słońce zachodziło kiczowato za jeziorem, a my rozkoszowaliśmy
się wędzonym łososiem, zupą z barramundi i jesiotrem z masłem rakowym. Mmmmm...

Będąc za granicą też do przewodników zaglądam, choć raczej do Michelin Pratique
lub Routiers niż do Michelina czerwonego (bo raczej mnie nie stać na gwiazdki),
no i patrzę też, gdzie urzędują tubylcy. Jeśli siedzą w jakiejś knajpie tłumnie
- wchodzę i na ogół nie jestem zawiedziona.