Kowarskie dywany

[Gość: thory]

"Fabryka dywanów za 56 tysięcy
Aktualny prezes zarządu fabryki dywanów w Kowarach R. Leńko zakupił pakiet
kontrony Fabryki za 56200 złotych. Spłacił jednocześnie zadłużenie wobec
NFI 'Hetman' w wysokości 1 miliona złotych. (moja.jeleniagora.com)"
Ciekawy tekst w ostatnich Nowinach Jeleniogórkich. Przekręt za przekrętem.

[Gość: thory]

Jak przehandlowano fabrykę...
12.06.2002


Jak już informowaliśmy, w dniu 29 maja br. NFI HETMAN zawarł z Robertem Leńko,
od kilku lat prezesem zarządu Fabryki Dywanów KOWARY, umowę sprzedaży
należących do tego funduszu 52,60 procent akcji fabryki, za kwotę 56.197,98 zł.
Nabywając ten pakiet akcji od NFI, R. Leńko nabył też prawo do 52,60 procent
głosów na walnym zgromadzeniu spółki. W praktyce oznacza to, że będzie on mógł
jednoosobowo decydować o losie zakładu i zatrudnionych w nim ludzi.

W zasadzie nie miałbym już prawa pisać na ten temat, bo Fabryka Dywanów jest w
przeważającej części własnością prywatną. Na szczęście jednak - nie w całości.
Nadal bowiem do ING Bank Śląski należy 23,40 proc. akcji, do innych NFI należy
12,62 proc. akcji, a do Skarbu Państwa 7,91 proc. akcji. 3,47 proc. akcji jest
w rękach pozostałych akcjonariuszy, w tym pracowników. Ponieważ część akcji
jest własnością Skarbu Państwa i NFI, łącznie co najmniej 20,53 procent akcji
tej fabryki nadal należy do nas wszystkich.

Gdy w maju okazało się, że akcje fabryki należące do NFI HETMAN mogą być zbyte,
związki zawodowe powiadomiły fundusz o tym, że zamierzają powołać spółkę
pracowniczą, i proszą o podanie informacji o aktualnej kondycji fabryki. Prośbę
tę uzasadniano brakiem zaufania do prezesa firmy, który - co potwierdza termin
kupna akcji - był już wówczas osobiście zainteresowany nabyciem tych samych
walorów. Z kilkudniowej wymiany pism, podpisywanych ze strony NFI przez
Krzysztofa Nowińskiego, wynika, że NFI nie uznało za właściwe przekazanie
takich informacji, bo, jak napisano, „związki doskonale wiedzą, w jakiej
kondycji jest fabryka”. W tej wymianie korespondencji kluczowe znaczenie mają
daty. Związkowcy bowiem już 17 maja przesłali do NFI HETMAN pismo, w którym
zgłosili zainteresowanie nabyciem przez załogę akcji fabryki. Odpowiedź NFI
nosi datę 20 maja. Fundusz żąda w niej złożenia przez związkowców do dnia 24
maja oferty zawierającej proponowaną, konkretną cenę, za którą są oni gotowi
nabyć akcje. 23 maja związkowcy powiadomili ponownie K. Nowińskiego, członka
zarządu NFI, o zdecydowanej woli zakupu akcji, informując równocześnie, że
termin złożenia konkretnej oferty cenowej jest zależny od przekazania im
szczegółowych informacji o aktualnej sytuacji firmy, potwierdzonej przez zarząd
NFI HETMAN. W tej sytuacji NFI uznał już następnego dnia, że oferty cenowej nie
ma.

Informując związkowców o takiej konstatacji, NFI wyraził raz jeszcze zdziwienie
tym, że związkowcy nie znają kondycji firmy. Bo jak napisano „...z naszych
wielokrotnych rozmów wynika, że jesteście państwo bardzo dobrze poinformowani”.
Przy okazji pouczono związkowców, że to zarząd fabryki w Kowarach posiada pełną
wiedzę o jej sytuacji, a NFI HETMAN sprawuje jedynie nadzór właścicielski.
Czyli, że niewiele wie. Co oznacza, że zainteresowani kupnem akcji związkowcy
mieli otrzymać informacje od zarządu fabryki, którego prezes zaledwie
kilkadziesiąt godzin później kupił ten pakiet akcji.

Dziwny ekspres

27 maja w Kowarach odbyło się walne zgromadzenie spółki, w którym uczestniczył
przedstawiciel NFI. W jego obecności związkowcy złożyli do protokołu walnego
zgromadzenia formalne oświadczenie o woli nabycia akcji, co odpowiednio
zaprotokołowano. To był poniedziałek. We środę, w przededniu święta Bożego
Ciała, w Warszawie dochodzi do sprzedaży pakietu akcji NFI HETMAN Robertowi
Leńce. W piątek, już po święcie, właściwie na wszystko jest zbyt późno. W
każdym razie, jak się zdaje, liczą na to NFI HETMAN i nowy właściciel
kontrolnego pakietu. Tempo zawarcia tej transakcji jest niezwykłe. 24 maja, gdy
wprost pytałem R. Leńkę, czy kupuje fabrykę, odpowiedział tylko, że potrzebuje
ona inwestora z dużymi pieniędzmi. Nie zgłosił chęci kupna. A kilka dni po
zakupieniu kontrolnego pakietu akcji, składając w naszej redakcji tekst
sprostowania, także nie uznał za stosowne powiedzieć, że jest już właścicielem
pakietu kontrolnego. Czyżby się wstydził? Czy może chodziło raczej o to, by ta
wiedza do Kowar dotarła jak najpóźniej.

Jeśli transakcja nie była od dawna przygotowywana, dziwi, jak w ciągu zaledwie
godzin udało się w Warszawie załatwić termin u notariusza. Dziwi i to, że o
zamiarze podpisania tego kontraktu (którego nikt w fabryce dotychczas nie
widział) i o zapewne ustalonym już u notariusza terminie nie powiadomiono
odbywającego się dwa dni wcześniej walnego zgromadzenia, dla którego taka
informacja miałaby kluczowe znaczenie.

Pytań jest znacznie więcej. Na jedno z nich na pewno musi paść odpowiedź - kto,
kiedy i dlaczego tak szybko przygotował tę sprzedaż? Czy dlatego, by
uniemożliwić spółce pracowniczej i reprezentującym załogę związkowcom
przygotowanie i złożenie oferty? Kto wpadł na pomysł wykorzystania
okołoświątecznego terminu tej transakcji, co umożliwiło jej spokojne zawarcie?
Zapewne okaże się, że to wszystko to jedynie przypadek. Ale nie tylko ja mam
prawo w to nie wierzyć.

Pod lupą prawników

W tej sytuacji trudno się dziwić, że załoga reprezentowana przez związki
zawodowe poprosiła prawnika o szczegółową analizę transakcji i wszystkich
okoliczności jej zawarcia. Po zapoznaniu się z tą analizą związkowcy
zapowiadają skierowanie do odpowiednich organów próśb o zbadanie legalności
tego, co zrobiono 29 maja. Zapytają także, czy to było rzeczywiście optymalne
rozwiązanie dla sporego kawałka majątku narodowego. Dziwnie mało ludzi wierzy,
że była to całkiem czysta gra.

Załoga i związkowcy nie ukrywają, że są świadomi, iż wszystkie dokumenty spółki
są pod kontrolą nowego właściciela, który panuje nad nimi już kilka lat, jako
prezes zarządu fabryki. Niczego w związku z tym, co prawda, nie twierdzą, ale
jakoś nie mogą ukryć niepokoju. Bo przecież zaledwie pół roku temu NFI HETMAN
kupił 1.100.000 akcji fabryki za 4.103.000 zł. Jednak w dniu ich odsprzedaży
informował, że 31 marca 2002 wartość ewidencyjna 2.809.899 akcji o nominalnej
wartości 3 zł 73 gr każda, wynosiła zero złotych! Jest więc i taka możliwość,
że R. Leńko te akcje po prostu mocno przepłacił!

Związkowcy, najpierw nie wiedząc o już dokonanej sprzedaży akcji, a później nie
uznając ważności tej transakcji, ponownie powiadomili NFI o woli zakupu pakietu
należącego do NFI. 31 maja wysłano ofertę, proponującą zakup akcji NFI za kwotę
65 tys. zł, czyli o kilka tysięcy wyższą niż cena proponowana i zapłacona przez
R. Leńkę. Ponownie przedstawiono ją NFI 4 czerwca. W tej sytuacji odezwał się
prezes Zarządu NFI HETMAN, Maciej Dąbek, który powiadomił związki zawodowe, że
NFI już sprzedał akcje. W tym liście nie ma jednak ani słowa o tym, dlaczego
nie mogła ich kupić spółka pracownicza, dlaczego nie powiadomiono innych
zainteresowanych ich kupnem, ani o tym, że za cenę średniej klasy samochodu
kupuje je R. Leńko, ani też o tym, dlaczego wyższa cena proponowana przez
związkowców była gorsza niż cena, która została zapłacona przez prezesa. M.
Dąbek informuje jedynie, że nabywca zadeklarował umożliwienie pracownikom
nabycia akcji, co ma umożliwić podwyższenie kapitału zakładowego.

W komunikatach spółek publikowanych w internecie, M. Dąbek pisze, że nie ma
powiązań pomiędzy NFI HETMAN i osobami zarządzającymi lub nadzorującymi NFI
HETMAN, a nabywcą i jego osobami zarządzającymi. Brzmi to ładnie i zapewne
formalnie jest w pełni prawdziwe. Czy jednak za brak takiego związku można
uznać, że sprzedający i kupujący długo ze sobą współpracowali, że M. Dąbek był
szefem rady nadzorczej tej fabryki, czy wreszcie to, że kierownictwo NFI
pozwoliło na trwającą wiele lat degradację fabryki, bez wyciągania we właściwym
czasie konsekwencji wobec jej kolejnych zarządów?

Spóźniona już o kilka dni wypłata zapowiedzianej, zaledwie 300-złotowej,
zaliczki załodze tej fabryki nie jest chyba dowodem na jej dobre prowadzenie.
Być