Jak poskromić złośnika

[rybula5]

Jak poskromic złośnika? Cóż tytuł nieadekwatny do artykułu nie znalazłam w
nim ani słowa na temat jak poskromic złośnika. Całą resztę opisana w
artykule mam na co dzień,nie musiałam tracic tych dwóch minut na czytanie
żeby to wiedzieć.

[honny7]

Moja 17-miesieczna coreczka wlasnie weszla w etap buntu, mowienia NIE, placzu
bez powodu, "czestych humorkow". Wiem ze to normalny etap jej rozwoju, ale moja
tesciowa doszla do wniosku ze z moim dzieckiem jest cos nie w porzadku, ze jest
chora i jak najszybciej musze z nia pojsc do lekarza. Jej zdaniem moja coreczka
ma zespol nadpobudliwosci nerwowej i bedzie w przyszlosci "dzieckiem z
problemami". Oczywiscie nie zgodzilam sie z nia i nasza rozowa skonczyla sie
klotnia. Od tej pory nasze stosunki sa oficjanle. Moze to i dobrze....

[ligota1]

Mam pytanie. Czy ta faza buntu może pojawiać się u znacznie młodszych dzieci? u
mojego syna opsane sytuacje pojawiły się gdy miał 12 miesięcy. Teraz ma 14
miesięcy i zastanawiamy się jak to pohamować.

[sylwii32]

Witaj-:)

Moze to brutalnie zabrzmi czego zreszta niechce
ale u 12 miesiecznego dziecka jest to poprostu rozpuszczenie
Jak teraz nie zapanujesz and tym to dopiero zobaczysz co potrafi 3 latek-:)
Sprawdzone wierz mi-:)

[lidqa]

Napisane jest zeby zrozumiec i przeczekac- nic o wychowywaniu takiego 2-latka.
A ja sie z tym akurat nie zgadzam.

[ligota1]

witaj,
problem polega na tym, że my mu na takie zachowanie nie pozwalamy. Próbujemy
mówić nieco podniesionym głosem, ze pewnych rzeczy nie wolno robić a On i tak
swoje :-). Także jak widzisz droga Sylwio nie rozpuszczamy i nie
rozpuszczaliśmy wcześniej dziecka a i tak to niezły łobuziak.

[mama_dominika]

Ciekawe kiedy 12 miesięczne dziecko miałao czas się rozpuścić? Bez uogólniania!
Moje dziecko w tym wieku miało napady furii włącznie z rzucaniem się na podłogę
i biciem w nią głową. Oduczyliśmy go tego w dość drastyczny sposób (za namową
znajomego psychologa). Mianowicie, gdy pewnego razu znowu dostał ataku szału,
my z mężem zgodnie to zignorowaliśmy. Serce nam się kroiło, gdy dzieciak
wrzeszcząc ”czołował” w panele a ja tymczasem pytałam męża będącego w drugim
pokoju:
- Zobić Ci herbaty kochanie? - traktując malca jak powietrze.
Finał był taki, że na przyjęcie wigilijne dnia następnego Domko poszedł z
okazałą śliwką na czole (większej krzywdy rzeczywiście sobie nie zrobił, po
prostu, gdy go na serio zabolało, przestał widząc, że nas to nie rusza).

Teraz ma 2,5 roku i próbuje nas na inne sposoby, czasem kończą mi się pomysły
jak sobie radzić. Ale chciałam podkreślić, że wcześniej to też możliwe.

P.S. Zgadzam się z założycielką wątku - jestem zawiedziona artykułem. Napisane
coś, co wiedzą wszystkie mamy i nieprawdą jest, że trzeba to przeczekać, bo
potem wyrasta nam taka bezstresowo chowana młodzież.
Pozdrawiam

[minness]

mój synek jak miał niecałe 2 latka też się tak zachowywał- zaczęło się po
przyjściu na świat jego siostry... Byliśmy umówieni do psychologa, ale ze
względu na jego problemy skórne (AZS) udaliśmy się w międzyczasie do homeopaty.
Mały był już w takim stanie że ciągle się chował żeby się drapać albo siedział i
patrzył się gdzieś w dal no i oczywiście walił głową w różne rzeczy. dostał
natrium mur. i tuberkuline- po paru minutach (!) nagle zaczął biegać, szukać
zabawek i się nimi BAWIĆ!!! (przedtem kopał albo rzucał) .to było w czerwcu.
teraz to już inne dziecko. U psychologa byliśmy tylko raz bo było beznadziejnie,
podobne metody niezwracania uwagi nie skutkowały- było tylko gorzej i gorzej
(jak ostatnio trzeba było mu zmienić lek znowu się zaczęły jazdy- ale już bez
walenia głową- tamto się już nigdy nie powtórzyło:). generalnie chodzi mi o to
że polecam homeopatię (ale tylko u sprawdzonych homeoop. bo z kiepskim miałam
też "przyjemność" się męczyć) także jako "uspokajacz" dla dziecka :) acha-
skórkę mały już ma śliczną, tylko troszkę ma czerwone pod kolankami :) ps:
siostrzenica- też ok. 2 roku życia- budziła się w nocy z przeraźliwym płaczem-
kupili chamomillę i od razu się skończyło :) pozdrawiam!

[annanana]

jestem babcia prawie 3letniej wnusi. czesto przebywa u mnie czasem nawet bez
rodzicow. spotykam sie tez z malymi ":buntami": na slowa posprzataj zabawki
zawsze bedzie-nie ale jesli zaczynam sama sprzatac i poprosze -podaj autko
wstawimy je do garazu dziecko wlaczy sie iuprzadkujemy razem zabawki. najlepiej
nie dopuszczac do atakow zlosci, kiedy moja mala ":obrazi sie bo nie moze
zrobic tego na co ma ochote, zostawiam ja na chwile w jej gniewie ale staram sie
odwrocic jej uwage jakims innym wydarzeniem nigdy nie spotkalam sie z atakie
furii i na pewno nie pozwalam jej robic co chce

[suchar12]

jestem na tej stronie pierwszy raz i zabardzo sie jeszcze nie znam ale
napisalam chyba podobny artykul o zlosniku, mam 8 miesieczne dziecko i juz mi
sie zlosci jak cos jest nie po jego mysli, i tez nie wiem co zabardzo robic.
Moze podzielisz sie ze mna wskazowkami. tyle ze ja nie wiem jak to odczytac

[annanana]

8miesieczne dziecko nie zlosci sie wtedy kiedy cos jest nie ":po jego mysli":
ono zlosco sie kiedy mu cos beakuje. gdy mu jest zle, pomyslm co moze byc tego
przyczyna? moze nie chce lezec, siedziec a chce abys go przytulila? moze chce
cos czego nie umie pokazac , moze ma mokro, moze uwiera go pieluszka. moze w
domu jest za glosno, moze nie masz dla niego czasu .tylko wnikliwa obserwacja
dzieckam pomoze ci w postepowaniu z nim

Jak poskromić złośnika

[minka5]

Jaki to dziwny artykul! Dlaczego zlosnika nalezy poskomic? Mowa tu
gdy jest maly, a jak sie to robi z duzym/doroslym... ? Popelnialam
ten sam blad myslowy dlugi czas z moim pierwszym dzieckiem (choc
raczej nadmiernym zlosnikiem nie byl). Az do momentu, gdy gdzies w
wieku lat 6-7 zadal mi pytanie 'Dlaczego dzieciom nie wolno sie
zloscic?'.
Od tego momentu zaczelam go uczyc JAK moze sie zloscic. Przestalam
zaprzeczac dzieciecej frustracji!!! Bo jak sie czlowiek zastanowi,
to faktycznie wychodzi z tego straszna bzdura! Doroslym sie wolno
zloscic, a dzieciom nie? Wiec postawilam na 'socjalne skanalizowanie
tej zlosci', czyli synek mogl np. skakac na jednej nodze do oporu,
bo byl zly lub mogl wyjsc na podworko i bardzo mocno odbijac pilke w
przeznaczonym do tego miejscu. Jednkaze nie wolno mu bylo wyzywac
swojej zlosci na innych osobach czy zwierzetach.
Taka sama mysl zastosowalam przy nastepnej dwojce.
Teraz juz sa mocno 'odchowani' i musze powiedziec, ze te fazy buntu
(bo to nie tylko u 2-latkow) sa calkiem do zniesienia. Mysle, ze
jakos udalo mi sie nauczyc moje dzieci, ze wolno sie zloscic i co
zrobic z ta emocja bez ranienia innych.