Kilka problemów z 5,5 latką

[Gość: Mue]

Moja pannica generalnie jest grzeczną i mądrą dziewczynką jednak mam
kilka spraw, które mnie trochę niepokoją. Tak skrótowo i hasłowo:
1. ignorowanie moich prośb. O coś prosze kilka razy muszę powtrzać zanim to
zrobi. Staram się być konsekwenta, ale albo nie wystarczająco lub niezbyt to
trafia. Jeśli dziecku na czymś zależy gotowa szybko to zrobić, ale
najchętniej nie robiłaby tego na co ma ochotę lub kombinuje np. cichaczem
wychodzi w łazienki nie myjąc rąk itp. Nie wiem jak przekonywać by coś
zrobiła poprostu.
2. Robienie dla poklasku. Najlepiej się coś robi kiedy ktoś chwali. A jak nie
ma publiczności brak motywacji.
3. Niechęć do robienia czegoś nowego, odrobinę trudniejszego - jak nie
wychodzi złość, płacz. Łatwo się zniechęca. Próbuje tłumaczyć, że mamaa i
tata też wszystkiego nie umieli i musieli się nauczyć/ wszystko na początku
jest trudne, ale czegoś nie umiała a teraz ... Trzeba próbować itp.
4. Kopiowanie zachowań innych dzieci nawet mniejszych maluchów łacznie ze
sposobem mówienia.

Co powinnam zrobić ? Czy powinnam iść z nią do psychologa.

[pyziulka]

Witam,

ja ekspertem nie jestem, ba nawetwłasnych dzieci nie mam, ale posiadam juz
niejakie doświadczenie z podobnymi zachowaniami u mojej 11-letniej juz siostry.
Między nami jestspora bo 11letnia róznicawieku więc brałam "czynny" udział w jej
wychowywaniu. Saratez nie lubiła robić czegoś co je nie wychodzi - zadowalała
sie prostrzymi rzeczami. Nie umiała przegrywac - musiała być najlepsza! Do tej
pory szybko sie zniechęca i nie podejmuje wzmozonych wysiłków gdy coś jest
trudniejsze. Tłumaczenie że nikt nei urodził sie umiejąc wszystko nie dociera
nawet teraz. Już wtedy mama stosowała zasadę - nic na siłę. Moze warto samemu
np. zacząć układać puzzle i obserwowac kiedy mała podejdzie i zacznie pomagać. A
może poprostu nie zwracać uwagi - jeśli nei chce chcegoś robic bo za trudne
poprostu powiedzeć ok i bawić się w coś innego - na nastepny dzień czy po kilku
dniach znów wrócić do tego.

Jesli chodzi o kopiowanie zachowań to najparwdopodobniej poprostu chęć zwrócenia
na siebie uwagi. Wiadomo że im młodsze dziecko tym więcej uwagi mu sie poświęca
więc mozę i mała chce w ten sposób wymusic więcej zaangazowania.

Co do reszty wydaje mi się że to poprostu taki wiek - większość dzieci w
podobnym wieku z którymi sie spotkałam zachowywało sie podobnie - taki mały bunt.

Trzymaj się i nie dawaj za wygrana ;)

[Gość: Mua]

Problem jest taki, że niechce czegoś nowego spróbować, bo nie umie i się
złości. Następnym razem też to samo. Trochę się martwię, bo od wrzesnia pójdzie
do zerówki i co wtedy. Obawiam się, że zatnie się i koniec nie będzie chciała
nic zrobić ..
Proszę o kilka słow opinii eksperta, co robić ?

[ekspert_femmeritum]

Zapewniam Cię, że to co Cię niepokoi, nie wymaga interwencji psychologa. Można
przewrotnie powiedzieć, ze są to normalne trudności z jakimi prawie kazdy rodzic
zmierza się wychowując swoją pociechę.
ad 1. Świetnie, że jesteś konsekwentna. Zadaniem dziecka jest postawić na swoim,
zadaniem rodzica jest wyegzekwować oczekiwane zachowanie.
ad 2. No cóż, my dorosli tez lubimy byc chwaleni. Spróbuj czasami zapytać
córeczkę, czy sama jest zadowolona z tego co zrobiła.Jeżeli tak, to powiedz jej,
że w takim razie ty także jestes zadowolona.
ad 3.Stopniuj trudność zadania jakie dajesz dziecku. Jeżeli sobie nie radzi i
wpada w złość powiedz co zrobiło dobrze. Pomóż jej w tym w czym sobie nie radzi.
ad 4. Kopiowanie innych to także normalny etap rozwoju. Jeżeli kopiowane
zachowanie Tobie się nie podoba, poprostu powiedz jej o tym.
Powodzenia.!