roczny furiat

[kubuspietruszka]

mój syn ma rok. od kilku dni, jeśli nie dostanie upatrzonej zabawki lub gdy
zabiorę mu rzecz, którą "upolował" a nie jest dla niego zaczyna się szał. syn
rzuca sie na podłoge i zaczyna krzyczeć. jak sobie radzić w takich sytuacjach?
karcenie roczniaka chyba jest przesadą a tłumaczenie na niewiele się zda.
boje się że jeśli nie będę reagować teraz to wyrośnie z niego szantażysta
wymuszający wszystko co się da.

[dobby]

Karcenie jest przesada a tlumacznie na nic sie nie zda???
To jak inaczej?
Przeciez roczne dziecko doskonale rozumie jak sie go karci i jak mu sie prosto
tlumaczy.

[jola_ep]

> Karcenie jest przesada

Karcić dziecko za uczucie rozczarowania? Przecież nie umie go jeszcze inaczej wyrazić.

> To jak inaczej?

Na przykład przemyśleć, czy naprawdę "upolowana" rzecz nie jest dla niego. Pochować w miarę możliwości te, których nie może brać (np. ze względów bezpieczeństwa). Jak już coś złapie, to zamiast wydzierać spróbować zaoferować coś atrakcyjnego w zamian.
Dziecko w tym wieku bada świat. Dobrze jest stworzyć mu do tego warunki. Myśmy np. mieli powiązane szafki z rzeczami cennymi lub niebezpiecznymi. Reszta była otwarta, a ja ze stoickim spokojem patrzyłam jak dziecię wszystko wywala ;) Córa np. wytrwale przez parę tygodni codziennie wywalała książki z półki. Do dziś je lubi ;)

> Przeciez roczne dziecko doskonale rozumie jak sie go karci i jak mu sie prosto
> tlumaczy.

:)))))
W zasadzie to już taki mały dorosły ;))))
Twoje dzieci są małe?
Nawet jak rozumie, to pęd do poznania jest często silniejszy od "rozumienia".
Pamiętam, że gdy mój synek miał 3-4 lata i zaczęłam się z nim lepiej dogadywać, zrozumiałam, że to co on rozumie, a co mi się wydaje, że zrozumiał to dwa różne światy :)

Pozdrawiam
Jola

[steffan]

zmniejsz ograniczenia do minimum, niebezpieczne przedmioty pochowaj, i wyraznie
i konsekwentnie reaguj, gdy maluch bierze cos, czego nie powinien. ja na
histerię mam jeden sposób: zignorowac. gdy moja mała tak robila, najpierw
tłumaczyłam, ze nie wolno czegos brac i dlaczego nie wolno, a gdy wpadała w
szał mówiłam, ze porozmawiam z nią, gdy sie uspokoi. rzucanie sie podłoge
ignorowałam. w końcu młoda zorientowała się, ze nic w ten sposób nie wskóra, a
nam nie podoba sie taki sposób zalatwiania spraw. ale, z drugiej strony, miała
zawsze dużo swobody.

[chyzia1]

ja zawsze starałam sie tłumaczyc albo dawłam cos na zamiane. A ataki szału i
histrei nalazy ignorowac bo reagowanie na wymuszanie utwierdza malucha w
przekonaniu ze to działa i nastepnym razem znowu bedzie tupac i płakac.
Sprawdzona metoda Dziecko to jest nasze odbicie ono nas obserwuje i uczy się od
nas zachowac na to tez warto zwrocic uwage. pozdrawiam