mały obrażalski

[beatawuj]

Witam, mam synka w wieku 6 lat. Mam z nim pewne problemy - nieustannie obraża
sie na swoich rówieśników. Nie przyjmuje do wiadomości, ze dzieci mogą bawić
sie w inne zabawy niż te które on zaplanował. Nie dopuszcza myśli ze koledzy
maja tez innych kolegów prócz niego. Niestety obraża sie na wszystkich wokoło.
Nie wiem juz jak mu tłumaczyć, że powinien bawić sie z innymi dziećmi
wspólnie, że nie wolno tylko żądać, ale trzeba czasem zgadzać sie z innymi i
dawać od siebie. Czasem nie mam już siły i tracę nerwy. Proszę o radę jak z
takim dzieckiem postępować ..

[asia.sthm]

Nie ma tego zlego co by mu na dobre nie wyszlo.
On sie kiedys nauczy co mu z tego obrazania wychodzi, a Ty nie trac
nerwow. Dzieci testuja, testuja, testuja bez konca. Ucza sie w ten
sposob. Mozesz mu pomoc interpretowac konsekwencje jego obrazania,
ale w uklady z kolegami sie nie wtracaj, dopoki sie nie "zabijaja".
:)

[Gość: Mira]

Mam ten sam problem z 6,5 letnią córeczką. Uwielbia rządzić, chce
żeby wszyscy jej słuchali, nie ustąpi nikomu. Pewnie twój syn jest
też jedynakiem. To wielki problem - w przedszkolu dzieci nie chcą
się z nią bawić. Jak postępować z takim dzieckiem? Jeżeli ktoś może
coś poradzić - będę wdzięczna.

[beatawuj]

No właśnie - on jest jedynakiem .. ale i tak sie już zmienił (niestety a może na
szczęście zaliczylismy wizytę u psychologa) .. dziękuję za rady i mam nadzieje
że powolutku bedzie rozumiał konsekwencje swojego postępowania .. pozdrawiam i
zyczę dużo cierpliwości ..

[justyna_dabrowska]

Doradzałabym jak najwięcej konatktów z dziećmi ale też w takich sytuacjach w
których synek ma okazje przeżyc sukces.
I prosze się nie przejmować. dzieci sa znakomitymi wychowawczami dla siebie
nawzajem!

Pozdrawiam
JD

[zgaga2]

witam,
MÓj 3 letni synek też wciąż się obraża.Trwa już to ok.roku.Kiedy był
mniejszy obrażał się nawet na osobę, którą np.uszczypnał- za to że
ją boli:)To mnie trochę śmieszyło-ale tak mówił"obrażam się".Obrażał
się że coś mnie boli. Gdy próbowałam mu tłumaczyć zawsze
słyszałam:"Nie gadam z tobą, masz karę!".Myślę jednak że jest to
dziedziczne.Chciałabym to zmienić ale nic nie skutkuje. Jak sobie z
tym radzić?

[iwucha]

Nie reaguj, nie strofuj. Nauczy sie w grupie SAM , że obrażanie się
na dobre nie wychodzi, że w końcu sie na tym traci bo sie zostaje w
pojedynkę a zabawa w grupie wymaga kompromisów. No i warto
poprzyglądac się swoim wlasnym zachowaniem w rodzinie - może po
prostu widzi, rodziców, dziadków, którzy obrażaniem sie na siebie
załatwiaja jakies swoje sprawy?