ataki furii

[sylwib_1231]

mój synek ma 2 lata i 8 mies. Od jakiegoś czasu dostaje straszliwych
ataków wściekłości. Czasami powoduje to jakaś drobna rzecz która mu
się nie spodoba a czasami bez powodu zaczyna mnie bić. Kiedy ja
próbuje go uspokoić to się jeszcze bardziej wścieka i przeraźliwie
płacze. Tak jakby był w jakimś amoku. Trwa to ładnych pare minut.
Nic nie potrafi go uspokoić. Nie wiem już jak mam na to reagować.

[Gość: beatar9]

witam,przerabialiśmy coś podobnego choć synek mnie nie bił..za to
spamatycznie krzyczał,nie było sposobu na uspokojenie,zostawiałam go
i obserwowałam ukradkiem co dalej...chyba widząc,że nie tędy droga
przestawał,a już najgorszym pomysłem było uspokajanie na siłę-
potęgowało to złość i tak niemałą;nie zdarzało się to często ale z
pewnością kilka takich scen było,pozdrawiam

[sylwana18]

Witam! No to mozemy sobie podac reke, juzwlasnie mialam zaczac pisac
nowy post,gdy znalazlam Twoj. Z tym,ze moj synek ma 19
mies.Wczesniej to bylo tylko rzucanie sie po podlodze,pisze "tylko",
bo w tej chwili moje male szcescie,zawziecie ciagnie mnie za wlosy,w
atakach furii, nie ma to nic wspolnego z rzadnymi pieszczotami,lub
nieumyslnym pociagnieciem.Robi to specjalnie,a gdy nie moze siegnac
to dostaje wiekszej furii i usiluje mnie kopnac.Zaznaczam,ze
jestesmy bardzo spokojnymi i cierpliwymi rodzicami,w domu zwraca sie
uwage ,aby maly nie oglal filmow z przemoca, bajki sa starannie
dobierane, typu "Teletubisie","Ulica sezamkowa" czy "Baby
Ainstein".Na codzien to bardzo sympatyczny i wesoly dzieciak, lubi
sie przytuolac,potrafi okazywac czulosc.To straszne,np dzisiaj
musialam wysiasc z autobusu,maly chcial stac sam bez
potrzymywania,no i sie zaczelo.Najpierw wyprezyl sie jak
struna,nastepnie "zawyla syrena",a potem to ja nie moglam sobie dac
rady z odczepieniem go od mojej glowy.Z wymownym zgorszeniem
przygladalnam sie caly autobus.Podrapana , rozczochrana i ze lzami w
oczach wysiadlam z "wyjacym" dzieckiem.Po czym zapakowalam malego do
wozka parasolki,a on jakby nigdy nie bylo wczesniejszej
awantury,zaczal sie promoiennie usmiechac do przechodniow.Jestem
zalamana i nie wiem co robic.AZ mnie rekaswierzbi,ale nie znize sie
do bicia wlasnego dziecka.A moze jednak powinnam strzelic
klapsa???????Ja juz sama nie wiem.Poradzcie

[mmala6]

to niestety bardzo typowe zachowanie 2.5 latka. I to jest
ten 'sławny' bunt dwulatka, który tak naprawdę jest w wieku ok 2.5
roku. Huśtawka emocjonalna, zmienność nastrojów, łatwość
przechodzenia z furii do radości i odwrotnie, byle g. potrafi
wywałać mega aferę.....znam to;-)U nas trwało do trzecich urodzin.
Nie poradzę Ci nic poza wielką dozą cierpliwości i tolerancji. No i
konsekwencją. U nas za bicie była kara: najpierw, próbowaliśmy
stawiać go w kącie, ale bardziej podziałało sadzanie w pokoiku na
łóżku dopóki się nie uspokoi. Parę razy się zdażyło potem, że po
takiej furii sam siadał na swoje łóżko mówiąc 'muszę się uspokoić'.
Potrafił siedzieć tam bardzo długo, dłużej niż 3min, potem
przychodził albo ja przychodziłam do niego i jak był gotowy to się
przytulaliśmy. Jak miał ochotę to rozmawialiśmy nt tego co się
stało, jak nie miał to nie.
A jak wpadał w amok to go zostawiałam i nie reagowałam. Jak chciałam
go przytulać, to wrzeszczał jeszcze bardziej i zaczynał np drapać
albo szarpać mnie za włosy.
Rozmawialiśmy dopiero jak się uspokoił.

[ice-tea]

Mój synek ma to samo, z tym, że czasem przeciaga się to nawet do godziny, półtorej:( Moja mama zaczyna już nawet mówić, że to nie jest normalne, że to nie bunt dwulatka. Może jej dzieci takie nie były, a może nie pamięta? Jak to jest naprawdę? Jego starszy brat też tak miał, no może w minimalnie mniejszym stopniu, ale częściej.

[mskaiq]

Mysle ze zawsze istnieje jakis powod pojawiania sie furii, mozesz go
tylko nie znac, cos mu sie przypomialo.
Nie probuj uspokaiac dziecka kiedy jest w furii bo nie slucha,
jedyna rzecz jaka mozesz zrobic to przerwac furie przez odwrocenie
uwagi albo przez ustapienie dziecku.
Kiedy dziecko sie uspokoi wtedy tlumacz bo tylko wtedy slucha i
tylko wtedy mozesz zmienic zachowanie dziecka.

Sylwano18, nie daj sie sprowokowac do uderzenia dziecka, kiedy to
zrobisz bedzie to zawsze argumentem przeciwko twojej milosci do
dziecka i bedzie podwazalo twoje intencje.

Ice-tea staraj sie przerywac furie u dziecka, odwracajac uwage albo
dajac dziecku co chce. Potem kiedy jest spokojne to tlumacz i dawaj
dziecku tyle milosci ile mozesz. Potrzebuje tego, jego negatywne
emocje sa bardzo silne, moga przejac nad nim kontrole.
Serdeczne pozdrowienia.

[ewa.ulrich-zaleska]

Witam
Ten temat poruszaliśmy na forum wiele razy – proszę zerknąć i jeśli
nie znajdzie Pani dla siebie odpowiedzi – napisać!
Pozdrawiam
E U-Z