dziwne rysunki

[ryba12345]

mój 6 letni synek od dwóch miesięcy rysuje dziwne, przygnębiające
rysunki. są w kolorystyce czarno - szarej, przedstawiają piratów z
bardzo złymi minami, ludzi wpadających pod samochód, zwisających z
drzewa, latających itp. siebie często rysuje do góry nogami tzn.
stojącego na rękach. dziecko raczej nie jest agresywne, zdarzają mu
się chwile złości, ale to wszystko jest w normie.czy ktoś miał
podobne problemy i czy dzieci z tego wyrastają? mamy kontakt raz w
tygodniu z psychologiem - także dziecko jest pod kontrolą. ALE
DLACZEGO NIE WIDAC ODROBINY RADOSCI NA RYSUNKACH?

[Gość: 123]

miałam podobny problem z córką w przedszkolu (martwe króliki - jej
ulubione zwierzatka, czerń, dziwne sceny itd. Też się obawiałam. u
mnie przyczyny lokowałam (razem z psychologiem) w trudnej relacji
córki z koleżanka - dominujaca dziewczynką, która uwielbiała sie
bać. prawdopodobnie naśladowała ją mimo, że sama nigdy nie wpadłaby
na podobne pomysły .
Problem skończył sie, jak corka poszła do szkolnej zerówki. Nie
jestem zwolennikiem przenoszenia dzieci ze wzgkedu na problemy , z
którymi sie spotykają w grypie rówieśniczjej, ale tym razem relacja
była b.toksyczna. czasem warto przyjzec sie jak wygladają relacje
dziecka, co ono przeżywa , jakie ma inspiracje, by coś takiego
tworzyć. A może okaze się , że po prostu lubi szaro - czarne
kolory, a w złych piratów bawi się z kolegami? Rozmawiaj i z synem
i z wychowawcami

[Gość: bzyk]

u nas był problem tego typu: w zerówce był dzień wspólny dla dzieci
i rodziców, pani organizowała różne konkursy, występy i testy dla
zabawy. Pani poleciła namalować i dzieciom i rodzicom ten sam
rysunek (rodzice i dzieci siedzieli osobno) domek, coś koło domku
itp. Później pani omawiała psychologiczną wymowę rysunków. Ja i mój
syn namalowalismy drzewo z dziuplą obok domku. Pani póxniej
rozmawiała ze mną, ponieważ ponoć to znaczy, że miało sie kiedyś
jakieś traumatyczne dośw. łącznie z gwałtem! Nic podobnego miejsca
nie miało, moze cięzkim przeżyciem było przejście kilku powaznych
operacji (w moim przypadku) choc niekoniecznie. Ja zawsze starałam
się i tak tez uczyłam syna, ze rysunek jest tym ciekawszy im więcej
ma szczegułów. Więc ta nasza dziupla w drzewie, była po prostu
domkiem wiewiórki, zawsze starałam się o szczegóły i tym to było
podyktowane. Myslę, że do interpretacji nie wystarczą same rysunki,
potrzebana jest pełna analizna psychologiczna, o ile sytuacja jest
naprawdę niepokojąca.

[Gość: gość]

Pani popełniła błąd,bo założyła,że dziecko wykonało rysunek samo.Rysunek drzewa
wykorzystuje się w diagnostyce psychologicznej,a dziupla może dowodzić m.in.
molestowania czy zastraszania bo sugeruje zachwiane poczucie bezpieczeństwa.Ale
warunkiem jest to ,że rysunek wykonuje osobo nieszkolona jeśli chodzi o
rysowanie,no i jedna osoba a nie dwie.Swoją drogą ta pani nie miała prawa
wykonywać tego testu.

[ewa_m8]

tzn wyglądało to tak, że syn namalował sam rysunek. Ja jednak od
zawsze jak bawiliśmy się rysując namawiałam go, aby rysował różne
detale np. jabłka na drzewie, tę nieszczęsną dziuplę (no przecież
także może być)niebo i chmurki, tęcza również mile widziana i pataki
itp. Zeby ten rysunek nie był właśnie smutny, czy nudny.... może
przesadziłam....

[morelee]

> mój 6 letni synek od dwóch miesięcy rysuje dziwne, przygnębiające
> rysunki
A co syn ogląda? Jakie książki mu czytasz?
Mój (obecnie prawie 6 lat) oglądał filmy o dinozaurach i na około 2-3 tygodnie
zajął się wyłącznie rysowaniem polujących tyranozaurów, martwych ofiar, wszystko
pełne ran i krwi bardziej niż na filmie.
Po naszym wypadku samochodowym - niewielkim - rysował katastrofy drogowe,
lotnicze, morskie i wszelkie inne.
Titanic też na długo go zainspirował do rysowania gór lodowych, rozbitych
statków, tonących ludzi itp.
Wszystkie z tych fascynacji były czasowe i dość jasno widziałam ich przyczynę.