Sym nie lubi babci!!!1

[Gość: Monika]

Mój syn ma prawie 4 lata i chyba od zawsze nie lubił babci-matki
męża.Sytuacja od początku wygladała tak:
Ja syn był mały nie było mowy zeby babcia wzięła go na ręce, odrazu
płakał i wyciagał ręce do kogoś innego. Teraz jest tak że wogółe nie
chce do teściów chodzić, Jak tylko zbliżamy sie do ulicy przy której
mieszka babcia odrazu mówi, że nie chce do tej babci. Czesto jak już
uda nam sie wejśc do bloku to jak otworzymy drzwi wejsciowe i
zobaczy za nimi babcie to mówi, że on zostanie na korytarzu. Nie
odpowiada jej dzień dobry nie podaje ręki, i nie przytula się i
całuje. teściowa widzi co sie dzieje i jest jej przykro, mnie tez
jest ale niewiem co zrobić ,.Ostatnio nawet zapytała czy syn ją
chociaż lubi, odpowiedział że nie. Mnie samej często mówi, że nie
chce jechac to mamtej babci bo jej nie lubi. Niewiem skąd wzięła sie
taka sytuacja, teścia lubi, moich rodziców tez lubi nawet bardzo.
Nie zostawal nigdy sam u teściów więc niec złego mu sie u nich nie
stało.Za ta jak tesciwa pod moja nieobecność była u nas i go
pilnowała to potrafil nie jeśc i nie odzywać sie do nie przez cały
dzień , czasem nie mogla sie nawet do niego odezwać.
Sytuacja jest straszna, wiem, ale nie mam pojecia jak to zmienić,
tłumaczenie, że babcim jest przykro itd. nie pomaga. Tylko,że moja
teściowa ma taki zwyczaj że jak tylko zobaczy mego syna to odrazu
go łapie i domaga się całusów, mówi: no daj babci busi, a busi dasz
a jeszcze jednej". Robi to zawsze i wszędzie. Może to go zniechęca?
Mam tez 7 miesięczną corke i ona równiez zaczyna sie podobnie
zachowywac.
Proszę o jakąś radę.

[zarzycka.anna]

Witam,
A jak Pani rozumie zachowanie syna? Trochę to wygląda jak próba
sprawowania kontroli przez syna. Na ile Pani ma poczucie, że coś
złego, trudnego dla syna w tej relacji się wydarzyło? Jaki jest
Państwa stosunek do babci? Jak zachowywaliśie się Państwo w kwestii
tych pocałunków, tulenia przez babcię? I jak zachowujecie się
Państwo teraz jak babcia pyta syna czy ją lubi itd.? Presja
związana z relacją, bliskością, szczególnie w takiej sytuacji nie
służy dobrze relacji - bo każdy "wchodzi" do niej spięty syn "bo
będzie musiał" a babcia "bo jest jej przykro" i chce nowego
potwierdzenia miłości. Także warto to jakoś zmienić , uznać to co
mówi syn i nie przydawać temu takiej wagi ("ty nie chcesz iść, ale
my chcemy bo lubimy babcię" itd), porozmawiać z babcią aby nie
wywierała presji, z czasem zaproponowała jakąś ciekawą aktywność -
wspólne lepienie łódek z ciasta czy coś co babcia umie, a co może
zaciekawić syna i na tej bazie budować relację.
Zastanawiam się jak odbyło się to zostawienie teściowej syna, czy
może obawiać się, że nagle Państwo go zostawicie pod opieką babci.
Też jak Pani rozumie to jego wcześniejsze zachowanie. Na ile jakoś
łączy to Pani z zachowaniem teściowej a na ile z reakcją na rozłąkę
z Panią i niezgodę na nią i być może kojarzeniem babci z tym trudnym
dla niego czasem?
Pozdrawiam A.Z.

[Gość: Monika]

To dość trudne.Nie wydaje mi sie jednak że to poprostu jakis wybryk
syna, Jestem tez pewna że, ze strony teściowej nic zlego syna nie
spotkało.Może nasze, zwłaszcza moje, relacje z teściową nie sa
wzorowe ale tez syn nie był swiadkiem żadnej kłótni między nami, Nie
mówiłam tez przy nim żle o babci ani tym bardziej mąż. Na całusy
babci nie reagowalismy ale mamy zamiar o tym z nia porozmawiac,
niewiem czy dobrzy zrobimy.Jak syn mówi babci, że jej nie lubi, to
mówimy mu jest babci bardzo przykro, że tak mówi bo babcia go bardzo
kocha.

[gacusia1]

Ja powiem szczerze,ze nie rozumiem tej koniecznosci LUBIENIA babci?
Czy Ty lubisz wszystkich w Twoim otoczeniu? Czy nie ma osoby,ktorej
unikasz? Czy ktos Cie zmusza,zebys sie z ta osoba
spotykala,calowala,podawala reke,odpowiadala "dzien dobry"? Ja
rozumiem,Ty jestes dorosla i znasz zasady funkcjonowania w
spoleczenstwie,Twoj syn sie tego uczy. Osobiscie,gdybym byla w
takiej sytuacji,to pogadalabymz tesciowa,ze o tym wszystkim i
powiedzialabym,ze na jakis czas nie bedziecie sie spotykac,ani
telefonowac(w obecnosci syna) zeby dac mu "odpoczac",zapomniec o
niecheci do babci. Trudno powiedziec,co moglo spowodowac taka jego
niechec. Poprosilabym tesciowa o cierpliwosc i wyrozumialosc,bo moze
tym sposobem uda sie odzyskac,wlasciwie UZYSKAC prawidlowe relacje?W
domu zadnych tematow o babci i juz NA PEWNO NIC W STYLU "> mówimy mu
jest babci bardzo przykro, że tak mówi bo babcia go bardzo
kocha." To moim zdaniem najgorsza droga,bo nie dosc,ze syn jej nie
lubi(babci) to jeszcze jest obwiniany za to,ze babci przykro. Tym
sposobem podwojnie jej nie bedzie lubil.
P.S. A ja tak bardzo bym chciala,zeby moj synek nie lubil mojej
matki....ktora go niecierpi i krzywdzi emocjonalnie na kazdym
kroku,wyrozniajac i dostrzegajac jedynie moja starsza corke. A
on...jak na zlosc...lgnie do niej,pyta o nia,teskni.

[kag73]

Ja bym na Twoim miejscu pogadala na osobnosci z tesciowa i
powiedziala jej, ze ma zmienic "strategie". Kiedy przyjdzie do Was
albo Wy do niej niech tylko ogolnie powie Wam "dzien dobry" i w
ogole nie zwraca uwagi na wnuka, tak jakby go nie bylo.
Niech po prostu rozmawia tylko z Wami, nie wola od niego caluskow,
nic.
A przy tym np. u siebie niech po chwili wezmie np. jakas ladna nowa
ksiazeczke z obrazkami dla dzieci i zacznie niby nic ja przeglac,
moze sobie nawet do siebie komentowac obrazki. Nie wykluczam, ze
mlody wtedy z ciekawosci dosaidzie sie do babci. Albo niech wezmie
kredki czy pisaki i zacznie malowac. I wtedy on zacznie jej zadawac
pytania, tak mysle.
Moj maly mial taka faze, byl jednak duzo mniejszy wtedy, im bardziej
babcia sie "narzucala", tym bardziej nie chcial, chociaz ona chciala
byc mila. Pogadalam wtedy z mama, ze ma go "ignorowac". Bo wczesniej
zaobserwowalam, ze kiedy mielismy w odwiedzinach mojego tescia,
ktory z takich malych dzieci raczej nic sobie nie robi i mu zadnej
uwagi nie poswiecal, maly z wlasnej inicjatywy szukal "zblizen" i
kontaktow z dziadkiem.
Wtajemnicz tesciowa i moze poskutkuje.

[Gość: cichociemnylas]

Wymuszanie na dziecku, calusow i takie natarczywe narzucanie sie
jest moim zdaniem CHORE. Po pierwsze, nie mozna zmuszac nikogo, do
jakiejkolwiek bliskosci cielesnej nikogo, tym bardziej MALEGO
DZIECKA, po drugie kazdy ma prawo mowic NIE kazdemu, nie mozna
nikogo zmuszac do calowania i przytulania, to nienormalne, aby
dziecko musialo wchodzic w swego-rodzaju intymne relacje kiedy i z
kim nie chce. Moze to go tak odstrecza wymuszanie na nim pewnych
zachowan + poczucie winy.

[mruwa9]

Podpisuje sie. Z babcia trzeba porozmawiac, ze ma sie trzymac od
dziecka z daleka ( w sensie fizycznym, bez czulosci, ktore sprawiaja
maluchowi dyskomfort), a dziecko zapewniac o prawie do powiedzenia
NIE nadmiernym czulosciom. I uszanowac to prawo.

[mandy5]

Mamy podobną sytuację w rodzinie. Otóż mój siostrzeniec (4 latek)
mówi wprost, że babci nie lubi, bo go całuje.Sytuacja z wejściem do
domu teściów różni się tym, że mały wchodząc mówi głośno - "Wejdę,
ale pamiętaj, że masz mnie nie całować". Od małego nie lubił
tych "ściskanych" spotkań z babcią, kiedy próbowała, czasem zdażało
się, że ją kopnął ( wtedy jeszcze nie mówił). W końcu moja siostra
wzięła babcię na bok i powiedziała, że nie chce, żeby młodego
całować, a jeśli babcia będzie to robić po prostu przestaną
przychodzić. Babcia przytaknęła, że skończy z całowaniem, lecz
próbowała jeszcze kilkakrotnie "ukradkiem" skraść całusa, ale
wówczas młody darł się na całe gardło "przecież ci mówiłem". Doszło
do tego, że siostra ograniczyła kontakty z babcią do czasu, aż się
nauczy powstrzymywać. Powiedziała jej to wprost. Babcia jak
najbardziej może do nich przyjść,nie wiedzieć czemu u nich potrafi
się powstrzymać, natomiast oni przestali do niej przychodzić.
Jednak mały cały czas twierdzi, że babci nie lubi i jak tylko babcia
pojawia się w drzwiach to mały wychodzi do drugiego pokoju.
Zastanawia mnie, czy tak ciężko faktycznie zrozumieć, że nie
wszystkie dzieci lubią takie "ściskane spotkania"?? Dla mnie
zachowanie babci jest chore.