fobia-mycie rąk

[joaska-22]

Moja córka od pewnego czasu ciągle myje ręce.Wystarczy,że dotknie
nogi, nosa, pantofla,podłogi itp.Ni wiem co robić-nie pomagają
groźby ani proszenie.Na rękach ma już popękaną i suchą skórę.Córka
ma 9 lat. pomocy!

[Gość: Mermaid]

Jesli sytuacja będzie się nasilać radziłabym ci pójść z córeczką do
specjalisty (psychiatry) ,bo takie zachowanie wskazuje na nerwicę
natręctw. Przerabiałam to na własnej skórze a raczej na skórze
mojego syna (12 lat). Nie denerwuj się - to nie jest żadna choroba
psychiczna - to choroba jak każda inna i mozna ją skutecznie leczyć -
oczywiście pod warunkiem że lekarz ją rzeczywiście w przypadku
twójej córki zdiagnozuje. Nie pomogą żadne racjonalne tłumaczenia i
tak naprawdę im szybciej poszukasz pomocy u specjalisty tym lepiej
dla ciebie i córki. Mój syn bierze leki juz prawie rok (niestety
leczenie jest długotrwałe) i mogę powiedzieć że problem zniknął.
Życzę powodzenia

[Gość: Kasia]

Moja (10 lat) robi to samo, mało tego sprawdza, terminy przydatności
każdego jedzenia, pyta czy mięso przyniesione ze sklepu w czasie
drogi do domu sie nie zepsuło, ostatnio pobiła młodszego brata bo
miał włos przy ustach i nie chciał go zdjąć (myslała, że jak połknie
włos to bedzie wymiotował), czy to tez się nadaje do psychiatry?

[Gość: Mermaid]

poszłam Nie jestem lekarzem ale mam doświadczenia z dzieckiem
chorym na nerwicę natręctw - nam się wydaje że dziecko robi to bo
tak chce a prawda jest taka że ono czuje wewnętrzny przymus do
pewnych zachowań (natręctwa mogą być przeróżne, właśnie mycie rąk,
obsesyjne myśli, jakieś rytuały w codziennych czynnościach...) i nie
jest w stanie nad tym zapanować. Ja ze swoim dzieckiem zbyt długo
zwlekałam - najpierw go ciągle upominałam, potem wreszcie poszłam do
szkolnego psychologa, który okazał się być mądrym człowiekiem i
załatwił szybko wizytę u psychiatry. Tak jak pisałam leczenie jest
długotrwałe ale po około 2 - 3 tygodniach widać było wyraźną
poprawę. Ja radzę wszystkim mamom które mają jakieś podejrzenia w
tym względzie iść do specjalisty - najwyżej okaże się że jego pomoc
nie jest potrzebna.

[zarzycka.anna]

Witam,
Trzeba zwrócić się do specjalisty - w Poradni psychologiczno-
pedagogicznej (rejonowej) do psychologa lub lekarza pierwszego
kontaktu, który pokieruje do specjalisty - psychiatry.
Pozdrawiam A.Z.