Kolej

[andulka7]

Kolej warszawsko-wiedeńska jeździła przez Lipce od 1845 roku.
Reymont pracował jako dróżnik. A w samej powieści nie ma zdaje się
ani słowa o kolei, tak jakby wieś leżała o całe kilometry od tego
środka komunikacji. Czy może coś przegapiłam ?

[stara_dominikowa]

Kolej nie mogła być umieszczona w powieści, której czas akcji Reymont świadomie
ukrył. Lipce to alegoria wsi jako świata zamkniętego, całości. Warsiawa, czy
Częstochowa pojawiają się z opowieściach, ale gdzie to trzeba iść, żeby tam
dojść, jak mawiała Jagna. Wprowadzenie kolei zburzyłoby spokój i oddaliłoby
mieszkańców od tkwienia w nieustannym kołowrocie pór roku i wszystkich rytuałów
związanych z tym rytmem. Ktoś by przyjechał, ktoś wyjechał, docierałyby gazety,
książki, wieści z szerokiego świata - strumieniem szerszym niż stójka czy Rocho.

[kastelka]

pięknie wytłumaczone (jakby to ode mnie zależało - stara dominikowa miałaby już
doktorat z Chłopów)
A tak a propos, ile razy czytam naszą książkę, to tęsknię za takim życiem, poważnie.
Wiadomo, co jest dobre a co złe, wybory są ograniczone, przez co łatwiej o
poczucie spokoju.Przy czym oni wcale się nie czują odcięci, gorsi. Ta Warsiawa i
Częstochowa to miejsca, których oni nie pożądają, wiedzą , że są, a to co
wzbudza ich niesłabnącą pożądliwość to ich ziemia, najlepiej morgi zaraz za
miedzą.Człowiek w XI wieku (czyli ja) marzy o białej plaży Malediwów, tych
cudownych miejscach z seriali, rzymach paryżach i innych nju jorkach a tu
proszę-czytam o ludziach spełnionych w czasie i przestrzeni w jakiej przyszło im
żyć. Pomimo ciężkiej pracy i częstej biedy - nie zamieniliby swojej doli na dole
lepszą ale gdzie indziej!
Przeca nikt nie chce z Lipiec odchodzić - wyjście za chłopa z innej wsi jest już
dramatem, oni naprawdę wierzą, że Lipce są środkiem, pępkiem świata.Jak czytam
Chłopów, to czuję, jakbym była w domu.

[stara_dominikowa]

Ciekawe, bo ta tęsknota jest chyba uniwersalna. To tęsknota za rzeczami
najważniejszymi. Za rodziną, domem, poczuciem przynależności, bycia u siebie i
między swoimi, miłością między dwojgiem, dziećmi. I ta prosta wiara i oddanie
swojego losu Bogu - Hanka, czy Dominikowa padały duszą do nóg panajezusowych,
łzy serdeczne lały, po czym wstawały mocne i gotowe na wszystko. Tego im
zazdroszczę.
Pamiętajmy jednak o tym jak kłyźnili się o gront, zaniedbywali starszych gdy już
na wycug poszli, nie żałowali biedoty. Tęsknota natychmiast jakby ciut mniejsza:D

[kastelka]

No pewnie, że nie chciałabym być w Lipcach komornicą, tylko gospodarską, rodowa
córką i żebym przynajmniej 8 morgów mogła wnieść w wianie.
Nie żałowali biedoty ale szanowali tych, co umieli ciężko pracować.
Hankę kobity zaczęły naprawdę szanować, jak się z biedą pokumała, poznała co
głód i ciężka praca (wyprawa po chrust w zimie).
Szymka, ja zobaczyli, że robotny, że haruje jak wół na swoim ugorze też
wspomogli i dobrym słowem i inwentarzem.Oczywiście pewnie wpływ na to miało ich
pochodzenie-Hanka to przece Borynowa była, Szymek tez gospodarski syn.

[andulka7]

Stara Dominikowa to doktorat z Chłopów miała już chyba przed
powstaniem wątku :)

[jadwiga1350]

Tylko Witek coś wspomniał,że Kozłowa przywiozła go z Warszawy koleją.

[stara_dominikowa]

jadwiga1350 napisała:
> Tylko Witek coś wspomniał,że Kozłowa przywiozła go z Warszawy koleją.

hi, hi - "maszyną" :D

[matylda1001]

Wies rzeczywiście leżała o całe kilometry od kolei. Co Lipczaki
mieli z tego, że pociągi jeździły obok ich wsi? Chyba nic, bo z
rozkładu jazdy, z 1850 roku, wynika, że przystanku we wsi nie było.
Przed Lipcami przystanek był w Płyćwi, a za Lipcami w Rogowie. Tak w
jedna stronę, jak i w drugą daleko. Dużo później musieli wybudować.
Gdyby pociąg zatrzymywał się we wsi to insza sprawa. Miejscowi
robotę by mieli na kolei, a i naczelnika, i całą świtę, ktoś
musiałby obsłużyć i nakarmić. A tak, to pociąg zagwizdal, zadymił i
pojechał do inszego świata...

pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Warsaw--Vienna_Railway_--_timetable_1850.gif

[matylda1001]

>Dużo później musieli wybudować przystanek<

Doczytałam. Okazuje sie, że naprawde dużo póżniej, bo dopiero w...
1946 roku.