Zranione dziecko - do eksperta.

[elkaewa32]

Synek ma 3,5 roku. Jego ojciec zaczął wyjeżdżać za granicę 2,5 roku
temu. Teraz zjechał na początku maja i po jednym dniu zniknął (ma
problem z alkoholem) po 2 tygodniach zabrał swoje rzeczy i wrócił do
matki. (nałóg zniszczył nasz związek około pół roku temu, ale dla
małego byłam w stanie mieszkać razem) Jednak trzeźwy chciał się z
małym widywać, wiedząc jak mały jest za nim nie oponowałam.
Odwiedzał go codziennie, zabierał na spacery, plac zabaw itd. nawet
chodziliśmy razem. Od poniedziałku (3 dni) nie pokazuje się znowu bo
pije. Małemu powiedziałam, że wyjechał. Synek jest w rozsypce.
Codziennie rano nie chce mnie puścić, żebym poszła do pracy. Dziś
przed snem zaczął strasznie płakać i wyłkał mi, że chce nie chce
jechać na wakacje tylko chce mieć tatę i mamę. Proszę powiedzieć jak
mam synkowi pomóc. Nie potrafię znieść jego cierpienia. Na dzień
dzisiejszy nie widzę szans, żeby jego ojciec wyrwał się z nałogu.
Jak chronić moje dziecko? Czy zerwać całkiem kontakty z ojcem?
Pozdrawiam.
------------------
"Każdy nowo poznany człowiek wie coś, czego my jeszcze nie
wiemy."

[all.those.yesterdays]

YYYyyyyyyyyy

I Ty z nim mieszkasz?

widzę, że chcesz, żeby Twój synek za 20 lat chodził na terapię dla
Dorosłych Dzieci Alkoholików.

Odciąć się od ojca pijaka, a dziecku tłumaczyć ile się da i jak się
da, że ojciec jest chory i nie mozna go widywac. Wyprowadzić się od
niego natychmiast.

Poczytaj o uzależnieniach... facet może wyrwie sie z nalogu jak
poczuje ze wszystko stracił. na razie organizujesz mu zycie tak, ze
sobie wygodnie pije i jest bezkarny.

Dziecko będzie miało kiedyś spore problemy ze sobą i pretensje do
Ciebie, że tkwiłaś w takim "związku". dziecko ma 3,5 roku i niewiele
rozumie, a Ty jestes dorosła i chyba wiesz jakie zagrożenia dla
Ciebie i dziecka wiąza się z zyciem z alkoholikiem, zwłaszcza pod
jednym dachem.

Nie roztkliwiaj sie nad dzieckiem, że chce mamy i taty, bo dziecko
nie rozumie, jaki problem ma ojciec. szykujesz dziecku patologiczną
relację, która sie odbije na jego zdrowiu psychicznym na 100 procent.
Zycze dużo siły i odwagi.

ps/ wlasnie dla dziecka nie powinnaś pozwalać na kontakt z ojcem
alkoholikiem.

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Rozumiem jak trudno patrzeć na rozpacz małego dziecka i jego dopominanie się o
rzeczy podstawowe i mu należne. Rozpacz jest tym większa, że dziecko nie jest w
stanie ani jej zracjonalizować ani też realnie wpłynąć na zmianę swojej sytuacji.
Zarówno sytuacja porwanych kontaktów dziecka z ojcem alkoholikiem, jak i
wyeliminowanie ojca z życia dziecka będzie dalszym źródłem cierpienia i
niezadowolenia synka i każda z nich może mieć wpływ na jego dorosłe życie.
Różne mogą być jedynie tego konsekwencje i stopień ich nasilenia.
Dlatego, jako dorosła osoba i dojrzały rodzić musi Pani, niestety, mierzyć się z
tą sytuacją, szczególnie, że będzie ja Pani miała na codzień.
Z dwóch rozwiązań lepsze jest utrzymywanie kontaktów ojca z dzieckiem, ale
postawienie mu twardych warunków. Wyznaczyć konkretne dni kontaktu oraz
obowiązek trzeźwości. W razie złamania trzeźwości wtedy nie dopuszczać w tym
dniu do kontaktu.
Wtedy i Pani i dziecko będziecie mieć kontrolę nad wizytami , co ustabilizuje
oczekiwania dziecka i nada jego kontaktom z ojcem przewidywalny rytm oraz
ułatwi także rozmowę z dzieckiem w razie kłopotów.
Niestety, nie może Pani w tej chwili dać dziecku to czego ono najbardziej
potrzebuje. I dziecko, ale przede i Pani musicie sie z tym pogodzić.
Nawet najbardziej kochanemu dziecku nie zawsze da się stworzyć idealny świat.
Agnieszka Iwaszkiewicz
Dziecku raczej mówiłabym o chorobie taty ( bo taka jest prawda )

[elkaewa32]

Dziękuję Pani Agnieszko. Pozdrawiam.

------------------
"Każdy nowo poznany człowiek wie coś, czego my jeszcze nie wiemy."

[alienor]

To, co jeszcze rzuca się w oczy w tej sytuacji, to to, że wyprowadzenie się męża i to, że "wyjeżdża" niespodziewanie i synek nie wie, kiedy go znowu zobaczy, uświadomiło dziecku, że może stracić Was oboje, że tak, jak znika z jego zycia tata, tak możesz zniknąć i Ty. Stąd lęk przed Twoimi wyjściami do pracy i płakanie, że chce mieć "tatę i mamę". Może warto, żebyście też rozmawiali o tym, że Ty go nigdy nie opuścisz i że nie zostanie sam?