Wdowa

[nina.st2]

powiecie że jestem okropna....ale ja pięć lat po śmierci męża wciąż
obwiniam go za pewne rzeczy...nie mogę wybaczyc pewnych
słów...pamięctam złe chwile...

[samela_0]

Nikt nie powie,że jesteś okropna,tylko Ty wiesz za jakie rzeczy
możesz go obwiniać i co czułaś będąc a nim. Nikt nie powie,że
kazdego zmarłego trzeba wielbic ,wychwalać i uznawaś za swietego
jeżeli taki nie był. Człowiek całe życie pracuje na to ile ludzi
przyjdzie na pogrzeb i jak go będą wspominać. Nie obwiniaj sie za to.

[kasik2222]

oj, nie, nie powiemy tak. Nikt nie jest święty, ja tez pamiętam i
dobre i złe. Mój mąż nie był święty. I pomimo wszystko kochaliśmy
sie bardzo, miłość czyni cuda i jest silniejsza niż smierć i
kłótnie. A kłocą się prawie wszysscy, nawet o drobiazgi. Jesteśmy
tylko ludźmi, odrębnymi istotami, i każdy z nas jest inny. Nic sobie
nie wyrzucaj.

[binka19]

nikt nie powiedział,ze w małżeństwie będzie kolorowo,to powie każda kobieta i
każdy mężczyzna... uważam jednak,ze powinnaś mu wybaczyć bo jego już nie ma a i
tobie będzie łatwiej i spokojniej się żyło...po co rozgryzać przeszłość...głowa
do góry, pomódl sie za jego duszyczkę a przede wszystkim wybacz...

[kasik2222]

tak, to prawda, najważniejszejest to żebyś umiała mu wybaczyć. Ja
swojemu mężowi wybaczyłam wszystko, co mnie złego od niego spotkało.
Wybaczyłam już w szpitalu, gdy patrzyłam jak cierpi i modliłam się
żeby przeżył. Mój mąż w znacznym stopniu przyczynił się do swojej
śmierci, choć zdaję sobie sprawę, że poprostu pewnych rzeczy nie
rozumiał i nie przewidział. Ja Go przede wszystkim obwiniam o tą
bezsensowną śmierć, o to że mógł żyć, a nie żyje, mógł byc ze mną, a
nie jest, mógł wychowywać ze mną naszą córeczkę, ale już tego nie
zrobi. Ale wybaczenie przynosi ulgę, i świadomość, że mimo
wszystkich przeciwności, jakie świat postawił nam na naszej drodze,
ciągle kochamy. Miłość jest najważniejsza. Kasia

[atagao]

Nie jesteś okropna, jesteś sama...Obwiniasz faceta, bo złościsz sie na niego. Bo
zostawił Cię sama z tym wszystkim i najgorsze, co mogło nas spotkać, to przeżyć
i dać sobie radę :)
Pozdro :)