dlaczego??????????

[justynakm1]

ja wczoraj znow zalapalam dola, wylam i wylam, bo coraz wiecje mam
swiadomosci i coraz mniej umiem oklamywac sie,ze Kubus gdzies jest,
zywy. Tesknie, a ztej tesknoty moge na cmentarzu Jego zdjecie
pocalowac i powyc nad grobem!! dlaczego innym sie uklada??
dlaczego??? zdolowaly mnie wiesci o kolezanc,e ktorej nie lubie, bo
wszytko osiaga dzieki kombinowaniu. I co-wychodzi za maz, znow lata
po swiecie, pelen sukces??? w czym ja jestem gorsza, ze mi Bog
zabral Kubusia?? w czym??? co On zrobil, ze Bog skazal Go na takie
cierpienie???????? dlaczego ten swiat jest taki niesprawiedliwy, ze
dobrzy i pracowiie dostaja po tylku???
przepraszam Was za te zyciowe rozterki....ale nie mam sily
zyc...serio...
pozdrawiam

[dario5555]

Justyna jestes Wspaniala dziewczyna!!

i nie mysl tak ze jestes gorsza bo tak nie jest
Czemu Bog zabral nasze polowki bo tez je kocha i chce miec ich przy
sobie ja sobie nieraz tak to tlumacze tez przychodza mi takie mysli
dlaczego inni osiagaja cos bez problemu a ja za wszystkim musze
chodzic odwolywac sie pisac zamiast zajmowac sie tym co istotne

[gosiula74]

Justyna- mnie zajęło 9 m-cy zanim przyjęłam do wiadomości ,ze to co sie stało
jest nieodwracalne.Wcześniej myślałam ,ze moze mogę coś zrobić ,że jak będę
bardziej chciała ,to może Adam wróci.
Zachowywałam sie jak małe dziecko ,któremu trudno zrozumieć nieodwracalność śmierci.

Nadal jest zresztą tak,że czasami zatrzymuję się w jakimś momencie i myślę "
nie- to tylko sen ,to po prostu niemożliwe ,żeby jego nie było "

Patrzę na szczęsliwe rodziny i myśle podobnie jak Ty . Czym nasza córka
zasłuzyła na to ,żeby nie pamiętać ojca ,dla którego była wszystkim. Czym mój
syn zasłużył ,żeby ktoś odebrał mu człowieka ,który dbał o niego jak o własne
dziecko.
Dlaczego mój mąz ,który tak kochał życie i był dobrym człowiekiem musiał odejśc
przez czyjąś głupotę . Nad tym ,co ja takiego zrobiłam ,żeby tak cierpieć - to
juz nawet sie nie zastanawiam.

Cholera -Darku -dlaczego ten Bóg jest taki samolubny. Przeciez nasi bliscy są
tutaj potrzebni -nam ,bardziej niz jemu .

Nie umiem sobie tego wytłumaczyć .

[dakam751]

--/justyna/ ja tez cały czas myślałam , pytałam :"Dlaczego???Co my
takiego zrobiliśmy ,że Ktoś nas karze???Za co???Mój Mąż był naprawdę
cudownym człowiekiem.Kochającym ojcem.A ilu jest takich co tłucze
swoje żony ,dzieci , piją ,ćpają i żyją.Ilu jest takich , których
śmierć byłaby wybawieniem dla maltretowanej rodziny.Ja wiem ,że każdy
ma prawo do życia , ale jak się słucha co mówią ludzie , to chyba tak
właśnie jest , że umierają ludzie dobrzy , kochani.Rzadko się słyszy
,żeby umarł jakiś menel.Jak umrze to po 70 i wszyscy komentują :"Ano
całe życie pił to go w końcu wódka zabiła".Tylko ,że Mój mąż nie pił
, nie palił a zabił go rak.Też jest dla mnie to niezrozumiałe.Ale
naprawdę głęboko wierzę ,że wszystko co się dzieje prowadzi do
jakiegoś celu ,głębszego celu , którego na razie nie jesteśmy w
stanie zrozumieć.

Pozdrawiam serdecznie .
"...wiatru powiewem,
liści szelestem
Ktoś szepcze do ucha
Nie odszedłem...Jestem..."

[kasik2222]

do jakiego celu??? nie zrozumiem nigdy, czemu nasze dzieci są
półsierotami? czemu nie poznają swoich ojców czy matek? nie wierzę
juz w dobroć Boga, nie wierzę...

[dakam751]

--Nie wiem do jakiego celu , ale to wszystko musi przecież mieć jakiś
sens.A nie wierzę ,że sensem życia ludzkiego , cierpienia , radości
jest to ,żeby na koniec przysypali nas ziemią na
cmentarzu.Napisałam ,że nie wiem jaki to cel , ale wierzę ,że coś
musi być.Może jestem naiwna , ale wierzę.
"...wiatru powiewem,
liści szelestem
Ktoś szepcze do ucha
Nie odszedłem...Jestem..."

[angel259l]

Wcześniej, przed wypadkiem, nie byłam u komunii ok.3 lat ,chodziłam
do kościoła, byłam na pielgrzymce,ale moja wiara
przechodziła "anemie" ,po wypadku,jak szalona pobiegłam do spowiedzi
itp. bo jedyne o czym myślałam,było życie po śmierci..ale wydaje mi
się, ze to dziwne. Skoro Tomasz zmarł i niby jest u Boga ,powinien
być tam szczęśliwy,ale to niemożliwe,jak może być
szczęśliwy,przecież tam nie ma Nas, nie będzie mógł dotknąć swojego
dziecka, tak Jego pragnął..

[elka323]

Początkowo modliłam się w intencji męża , za dzieci , aby udało mi się jakoś je
wychowac i jakoś związac koniec z końcem.I co? Było coraz gorzej , coraz ciężej
przeżyc z miesiąca na miesiąc.Ludzie też dali mi popalic , a zwłaszcza ci , co
to ciągle się modlili i mówili o tym , jaki Bóg jest dobry.Aż wreszcie zaczęlam
myślec - to przecież ten "dobry" Bóg zabrał mi męża , ci swięci ludzie zatruli
mi życie , więc jak to jest?I przestałam się modlic , chodzic do kościoła.Jakoś
nie mogę uwierzyc w dobroc Boga , a czy w ogóle jest jakiś Bóg?A nawet jeśli
jest , to na pewno nie ten nam wmawiany dobry i sprawiedliwy , bo nie pozwoliłby
na tyle nieszczęścia i cierpienia.Przestałam życ złudzeniami , świat jest
okrutny , a my musimy byc silne i bardzo odporne.Na to trzeba czasu i nie można
życ złudzeniami.To bardzo trudne , ale jeśli nie liczy się na cuda i pomoc bożą
, to łatwiej jest sobie poradzic w życiu.Może to , co napisałam jest okrutne i
bezduszne , ale ja już dawno przestałam życ złudzeniami - jestem realistką aż do
bólu, wiem , że wszystko muszę wywalczyc sama , a gdy jest mi ciężko myślę o tym
, co osiągnęłam - i to bardzo pomaga.No , ale jestem sama już 6 lat , dostałam
niezłą szkołę od życia , a początki były podobne , więc rozumiem , jak jest
ciężko i że szuka się pociechy wszędzie.
Na pewno nie wszystkim się to spodoba , ale to jest mój sposób na życie.Mimo
wszystko lubię się śmiac i bawic , więc chyba wybrałam nie taką złą droge?

[dario5555]

Człowiek jest poszukiwaczem sensu nie wystarcza sam sobie. Wyrusza
na podbój przestworzy i podporządkowuje sobie ziemię, ale nie jest
w stanie zatrzymać umykającego życia i dlatego wie, że nie zależy
ono tylko od niego.
Stworzony do szczęścia, zawieszony między tym, co już było, a tym,
co dopiero ma nadejść, posuwa się po omacku w poszukiwaniu
ostatecznego horyzontu, który dałby odpowiedź na pytanie o sens
jego egzystencji, tak często naznaczonej cierpieniem. Bez wiary to
poszukiwanie jest tylko buntem i rezygnacją albo iluzorycznym carpe
diem, które wynosi się nierzadko do rangi etyki skończoności

[jucha32]

Chyba nikt nie jest wstanie odpowiedzieć na pytanie:dlaczego? Wszyscy je
zadajemy, ale nikt z Nas nie zna na nie odpowiedzi.
Ja sobie tłumaczę, że tak musiało być, że nie mieliśmy na to,żadnego wpływu. Nie
mogliśmy nic zrobić, aby stało się inaczej.
18 maja minie rok od wypadku.
Przyszła wiosna. Tylko co z tego? Wcale mnie nie cieszy. To symbol tego, że moje
życie się zmieniło i oczywiście nie na lepsze.
Właśnie - dlaczego innym wszystko przychodzi z łatwością, a ja muszę teraz
walczyć o każdy dzień.
Chce mi się wyć.

[angel259l]

Do niedawna wydawało mi się,że każde nieszczęście w życiu jest
rekompensowane..teraz myślę,że ludzie dzielą się na tych ,którzy są
szczęśliwi i na tych,którzy za to szczęście płacą... "Dlaczego"
pytanie zawarte w tym słowie, będzie towarzyszyło mi do końca ,
dlaczego: w tym aucie nie byłam razem z nim; Tomasz nigdy nie będzie
mógł spełnić tych wszystkich planów; dlaczego nic nie zrobiłam...

[irada]

Dawno nie pisałam ale często was czytam, dakam751 to nie jest tak że jak odchodzi ktoś kto np. nadużywa alkocholu to jest wybawienie dla rodziny, życie z moim mężem nie było łatwe był alkocholikiem, tak jakieś dwa miesiące od śmierci męża, może to dziwne co napiszę ale czułam wewnętrzny spokój ale im więcej czasu upływa od jego śmierci 20 miesięcy, tym bardziej mi go brakuje i co dziwne pamiętam tylko dobre chwile naszego życia. Na pytanie dlaczego, odpowiadam sobie że Bóg widział jego cierpienie bo nie było życie, postanowił mu ulżyć a mnie uznał za tą silniejszą i kazał zmagać się z tym podłym światem i wszyskimi problemami dnia codziennego, coraz częściej mi go brakuje. Agnieszka

[dakam751]

--/irada/ ja wiem ,że tak nie jest z każdym.Nie wszystkich mierzę
jedną miarką.Wiem ,że alkoholizm , to też choroba.Są różni ludzie.Ja
widziałam co się dzieje w rodzinie chrzestnej mojego brata.Wuja jest
alkoholikiem , ciocia znosiła biedę , bo niestety przy 5 dzieci ,on
wszystkie pieniądze przepijał,poniżanie , bicie.I na koniec to ona
umarła, a on żyje nadal.Ma gdzieś dzieci.Siedzi z menelami na skwerku
i pije.Przepraszam jeżeli odebrałaś to osobiście.Nie znam wszystkich
historii , opisałam tylko to co znam.Ja wiem ,że nie każdy alkoholik
jest zły.Uzależnić się jest łatwo , niestety wyleczyć z uzależnienia
trudno.Nie każdy jest silny,niektórych przerastają problemy ,
człowiek poddaje się i wtedy łatwo uciec w uzależnienie.Wiem sama po
sobie.Najłatwiej byłoby mi się poddać,brać garściami leki od
psychiatry, ale jakoś się staram .Sama nie wiem czy wytrzymam i jak
długo.Na razie pcham przed sobą te taczki obłędu.Może kiedyś będzie
łatwiej.Pozdrawiam.
"...wiatru powiewem,
liści szelestem
Ktoś szepcze do ucha
Nie odszedłem...Jestem..."

[dario5555]

Dlaczego? To pytanie dotyka każdego z nas i jak nas wdów i wdowców
dużo pozostaje bez satysfakcjonującej odpowiedzi. Nie wiadomo czy
siedzieć beczeć i w kółko powtarzać dlaczego czy pozostawić ów
pytanie i przejść do porządku dnia codziennego bo obok siedzi
dziecko które chce i potrzebuje miłości podobnie jak my pragniemy
miłości przytulenia wsparcia zwykłej rozmowy z kimś dorosłym jednak
jest bardzo często tak ze wydawało by się ze ludzie którzy są
naszymi znajomymi przyjaciółmi rodzina po prostu nas olewają
ciepłym moczem. Jest to zabawne bo oni czekają aż my wyjdziemy do
nich a nawet jeśli tak jest to nie potrafią nie umieją a niekiedy
nawet nie chcą z nami rozmawiać. DLACZEGO? Chyba ja osobiście
pomału i systematycznie coraz rzadziej zadaje to pytanie. Ponieważ
dochodzę do wniosku że skoro mam znać odpowiedź dlaczego to kiedyś
Bóg mi wytłumaczy a jeśli nie będzie to istotne i okaż się iż jest
ono banalne i nie wymagające odpowiedzi to nigdy nie poznam
odpowiedzi może mi nie będzie potrzebna ta odpowiedź dlaczego która
od dłuższego czasu powtarzam jak mantre. Wiem że pomimo dzieli nas
brama nieba to nie przestane nigdy kochać żony i z jej śmiercią
część mojego serca też umarła.

[justynakm1]

Dzieki za odpowiedzi. ja wiem, ze pytanie 'dlaczego?" bedzie mnie
dreczylo do końca życia, tak jak i Was. Dzis rano się obudziłam,
padał deszcz a ja się wrednie ucieszyłam, że niech pada bo wtedy nie
będę musiała ogladać tych szcześliwych rodzin.. ale znow wyszlo
slonce... pojechałam na cmentarz, tam mi jest najlepiej bo blisko
Kubusia. Zrobiłam Mu piękne bukieciki, umyłam pomnik, jak mi tam
wspaniale!! Jestem tam blisko Niego, moge jak kiedys zajmowac sie
NIm (tzn. grobem)...
Moze pomyslcicie, ze jestem szalona-a wg mnie to Kubus dal mi znak.
Poszlam na spacre po cmentarzu, ide ide, a tu "miau miau" - patrze,
siedzi sliczny kotek, zadbany dachowiec. Kocham zwierzaki wiec go
zawolalalm, a on taki pieszczoch, lasil sie, tulil, siedzial na
kolanach, nie chcial mnie zostawic.. I wierzcie lub nie-jestem
przekonana, ze Kubus przez tego kota mi swoje pieszczoty przeslala,
milosc, dotyk... bo wie, jak za tym tesknie, On byl strasznym
przytulancem :-) taki mały usmiech od losu :-))

[i_kozuch]

Cześć wszystkim ale wiesz z kotami to jest jakas dziwna sprawa.Ja juz mialam
jednego kota a któregoś dnia mi i syniwi było bardzo ciężko i pod bramą pojawił
sie mały kotek mój syn odrazu powiedzał że to kot od taty ścisneło mnie w gardle
nie chciała, go wźiąść ale dzecko tak nalegało ze mu uległam .Kociak jest z nami
i dzecko bardzo go lubi i teraz nie żałuje że go wziełam Pozdrawiam wszystkich
Iwona gg1346899

[kate371]

Może niektórym wyda się to brutalne co napiszę, ale: NIE MA SENSU ZADAWANIE
PYTANIA DLACZEGO? Dlatego, że nie ma na nie odpowiedzi. Kiedy ktoś pyta
dlaczego, ja odpowiadam: A DLACZEGO NIE TY? Jestem agnostyczką.
Pozdrawiam wszystkich ciepło.

[justynakm1]

a ja zawsze bede zadawala to pytanie, nawet jesli nie ma ono sensu,
nawet jesli nigdy nie uzyskam odpowiedzi... bo mnie nurtuja decyzje
Boga/losu, nurtuje mnie ten 'cel' jaki podobno ma odebranie
ukochanych osob.. pewnie dowiem sie za jakis czas - ale to pozytywny
scenariusz. Jak bede umierala to zerkne na swoje zycie i moze sie
dowiem???