od kilku krańcowo zajęci.
Przeglądamy naszą płytotekę i wywalamy do śmieci wszystkie CD z utworami przedstawicieli Cywilizacji Śmierci.
Oczywiście nie robimy tego w ciszy. W tle płyną słodkie słowa Hymnu do ratlerków.
Przyznam, że ciężko mi się rozstawać z "Ciemną stroną Księżyca", "Psychodelicznym śniadaniem Alana" wisienką w "Atomowym sercu matki".