Smocze imperium (8)

[sorel.lina]

Poprzednie wątki z wycieczki pod następującymi linkami:

forum.gazeta.pl/forum/w,92813,168211545,168211545,Smocze_imperium_1_.html?so=2

forum.gazeta.pl/forum/w,92813,168282071,168282071,Smocze_imperium_2_.html?t=1563130425

forum.gazeta.pl/forum/w,92813,168395486,168395486,Smocze_imperium_3_.html
forum.gazeta.pl/forum/w,92813,168427457,168427457,Smocze_imperium_4_.html
forum.gazeta.pl/forum/w,92813,168501883,168501883,Smocze_imperium_5_.html
forum.gazeta.pl/forum/w,92813,168530954,168530954,Smocze_imperium_6_chinskie_apogeum.html
forum.gazeta.pl/forum/w,92813,168544841,168544841,Smocze_imperium_7_.html

Paryż Wschodu, Perła Azji, Ladacznica Orientu?

[wscieklyuklad]

To największe z chińskich miast budzi szczególne emocje. Po odwiedzinach Pekinu i kolejnych - nie tak przecież wcale małych miast (każde z nich liczyło wielokrotność mieszkańców Warszawy), wydawało się, że nie jest nas w stanie zbyt wiele zaskoczyć.
A jednak było zupełnie inaczej.

"Wyplute" przez Jangcy, zatłoczone do obłędu - znalazło tu (lub nie) lokum już ponad 25mln. osób! Zajmują często maleńkie "klitki" gdyż miejsca nie ma tu zbyt wiele - rosną zatem wieżowce, tyle że wzwyż a nie wszerz, stąd metraż mieszkań jest dramatycznie mały.
Jest tu jeden z największych portów morskich świata.
Jest tu jedna z największych giełd finansowych świata.
I są tu wreszcie jedne z największych drapaczy chmur wzniesionych w połozonej naprzeciw starówki i po drugiej stronie rzeki dzielnicy Pudong.

Już sama nazwa liczącego blisko 1000 lat miasta jest niejednoznaczna. Chińskie znaki jakimi się ją zapisuje winno się tłumaczyć jako "Na morzu". Ma to jednak niewiele wspólnego z faktami, gdyż wszystko pomieszczono na suchym lądzie, toteż Chińczycy skłaniają się jednak ku nazwie "Najdalszy zasięg morza" czy też "Naprzód w morze".
Uwzględniając tak często poetyckie lub symboliczne nazwy wielu miejsc, można się skłonić, ku tej ostatniej z wersji.

Architektura z kolei uprawnia do miana Paryża Wschodu, czy Perły (Królowej) Azji - nadanych przez obcokrajowców.
A trzecia z nich - ujęta w tytule wątku? nazwano je w latach powojennego upadku (lata 20-20 XX w.)
Ladacznicą Orientu stała się nie bezzasadnie. Zamęt wewnętrzny odbił się także na tym mieście. Powodem byłą nasilona przestępczość oraz prostytucja.
Choć wieś w tym miejscu istniała już w czasach dynastii Song, za datę założenia przyjmuje się rok 1553 gdy miasto otoczono murami. W 1732 roku tu przeniesiono główne urzędy celne.
Wspomniane uprzedni wojny opiumowe nie ominęły miasta, które popadło w brytyjską okupację. W 1842 na mocy traktatu w Nankinie otwarto tutejszy port dla zagranicznych statków.
Powstańcy Taiping opanowali je dewastując szereg budynków, oszczędzili jednak dzielnice cudzoziemskie. Chińczykom zresztą nie wolno się było w nich osiedlać. Przepisy zmieniono w połowie XIX wieku a w 1863 roku ostatecznie zlikwidowano sektor brytyjski i amerykański.
Rozwój lokalnego przemysłu miasto zawdzięcza Japończykom, którzy stawiają tu po zwycięskiej wojnie z Chinami pierwsze fabryki.
Miasto bogaciło się, tak, że szybko stało sie największym centrum finansowym Dalekiego Wschodu.
Japończycy dążyli jednak do całkowitego zajęcia miasta, toteż pod pretekstem stłumienia rzekomego powstania antyjapońskiego uderzyła od strony morza.
Prowokację przeprowadzono wykorzystując, bojkot japońskich produktów przez lokalnych mieszkańców w reakcji na zajęcie przez Japonię Mandżurii. Japoński garnizon upozorował wówczas atak na buddyjskich mnichów - podpisanie rozejmu i uratowanie przed pogromem miasto zawdzięcza zachodnim kapitalistom z wielkich mocarstw. W 1932 Japonii nie opłacało się jeszcze zadzierać z możnymi tego świata.
Japonia jednak nie zrezygnowała z podboju. W latach 1937-45 osiągnęła swoje. Wojska obu stron stoczyły tu krwawe boje takzażarte i tak krwawe, iż walki o miasto nazwano talingradem nad Jangcy". Zginęło wówczas 20 tys. Chińczyków. Miasto podbito dopuszczając jednak możliwość osiedlania się tam uciekinierów z Europy w tym Żydów (O ZGROZO! - przecież zewsząd ich przepędzano, bo jak twierdzą debile "mają w sobie to coś)
Oszczędzono je w czasie rewolucji kulturalnej, lecz zamknięcie go dla obcych kapitałów w latach 1980-91 spowolniło jego rozwój.
Rozwój nabrał tempa dopiero po wprowadzeniu ulg podatkowych dla obcego kapitału.
Każdy może tu przybyć na maksymalnie sześciodniowy pobyt bez chińskiej wizy!

Witajcie w mieście, o którym Czang Kaj -Szek powiedział kiedyś: "Powstanie lub upadek Szanghaju oznaczają narodziny lub śmierć całego narodu".
Miasto najbardziej z chińskich kosmopolityczne.
Istna dżungla ze szkła i metalu.
Znajdziesz tu parki rekreacyjne i centra handlowe. Pożywisz się w światowej klasy restauracjach
i zabawisz w dziesiątkach klubów tanecznych.
A jeśli masz ochotę - pomodlisz się w jezuickiej katedrze św. Ignacego zwanej chińskim Watykanem.
Zatem zajrzyjmy na ulice tej cudownej metropolii...

[wscieklyuklad]

Powód regresu lat 80-90? Mao uznał miasto za "symbol kolonialnego upokorzenia i nowotwór burżuazyjnego imperializmu".
U kresu pogardy liczyło ledwie 8 lnm mieszkańców, z których 60% poruszało się rowerami, a reszta autobusami lub taksówkami (było ich 40tys) Po ulicach poruszało się 300.000 aut głównie rządowych i firmowych. Tych faktycznie prywatnych było 1o-krotnie mniej.

[sorel.lina]

W Szanghaju mieliśmy spędzić 3 doby - mało jak na to miasto, ale zawsze coś. Trzeba przyznać, że hotel, w którym się zatrzymaliśmy prezentował iście szanghajski blichtr













Pokoje wygodne, na łóżku... jedwabne (oczywiście!) poduszki Można dobrze się wyspać...



... a przed snem napić się chińskiej (oczywiście!) herbaty

[sorel.lina]

Na początek nocny Szanghaj, widziane z perspektywy rzeki Huangpu nabrzeża tonące w światłach futurystyczne Pudong i starsze - modernistyczne (początek XX wieku) - Bund.

Zapraszamy na wycieczkę statkiem po wijącej się przez Szanghaj Huangpu.

• Szanghaj nocą 2

• Szanghaj nocą 4

• Szanghaj nocą 3

[wscieklyuklad]

A z dostaniem się na statek wieczorny (właściwie już nocny, gdyż była 21.30) nie jest lekko. Tysiące oczekujących do kasy biletowej, przepychanki już w kolejce do przejścia bramki i wreszcie nieopisana dzicz gnająca na złamanie karku, by zająć najdogodniejsze miejsca na statku.
To ludzie zwłaszcza w średnim wieku, słabo znający język angielski (w odróżnieniu od młodych - ci uczą się tego języka obowiązkowo już w jednym z 930 tutejszych przedszkoli, 1200 szkół podstawowych i 850 gimnazjach). Prawdę mówiąc odnosiło się wrażenie, iż nawet kłócąc się w tym zamieszaniu między sobą, nie bardzo się rozumieli. I nic dziwnego, jako że turystów z całych Chin jest tu mnóstwo, a szanghajski jest jednym z 250 dialektów używanych w kraju (jest to dialekt WU (!!!) ) - ponoć jedynie połowa rodaków rozumie treść wypowiedzi.
Podobne sceny można obserwować również na każdej praktycznie z 369 stacji metra liczącego łącznie 644 km długości!
Zrezygnowaliśmy natomiast z podróży Shanghai Maglev łączącym centrum z lotniskiem. Całość wybudowano w... 2.5 roku kosztem... 2 mld euro. Pociąg w 2 min. osiąga prędkość 431km/h (w testach osiągnięto 501 km/h!) A, że cała trasa ma ledwie 30.5 km. więc podróż w obie strony trwa... 15min! Przy tej prędkości nie widać praktycznie nic za oknem pojazdu, więc przejażdżka miałaby wyłącznie charakter doznania "estetycznego".
Pociąg "magnetyczny" skonstruowano w... Niemczech. Ci jednak nie chcieli inwestować w ten typ transportu (vide koszty poniesione przez Chińczyków na tak krótkim odcinku) i sprzedali koncesję.

[sorel.lina]

Szanghajskie Pudong w świetle dnia. Śmiała, futurystyczna architektura wywołuje zawrót głowy.

• Szanghaj, Pudong

[sorel.lina]

[sorel.lina]

[sorel.lina]

Wieże Pudongu













Drapacze chmur otulone zielenią...





... i... smogiem, eufemistecznie zwanym mgiełką

[sorel.lina]

Ślimaczki mają dobrą radę dla kierowców: śpiesz się powoli!

[wscieklyuklad]

Sorell ujęła Pudong w pigułce, choć prawda jest taka, ze moglibyśmy tu przybliżyć blisko 500 fotografii tego miejsca, które wykonaliśmy. Migawka aparatu aż prosi się o "cyknięcie".
Uczucie niewyobrażalnego przytłoczenia. Trudno ująć całość obiektu i całość uszeregowanych wieżowców - stąd zaczerpnąłem z Wiki wykonana z dala fotografię.
Szklane domy -marzenie Żeromskiego tu jakże "uwieżowione".
Liczyliśmy piętra "liliputów wzniesionych przed tymi olbrzymami. Najniższy - zdać by się mogło lilipuci, liczył... 35 pięter a sięgał do 1/5 wysokości tego w tle.



Najbardziej symboliczny i najbardziej znany jest oczywiście "Otwieracz" -to z górnej poprzeczki ogląda się panoramę miasta. W dniu naszych odwiedzin smog był jak diabli, więc i wrażenia takie sobie.

Na pierwszym planie pierwszej fotografii widać Jin Mao Tower - drugi w Chinach a piąty na świecie pod względem wysokości dachu a siódmy pod względem szczytu iglicy budynek.

Zaprojektowany z uwzględnieniem cyfry 8 - symbolu szczęścia

Otwarty w 1998 roku ma 88 pięter, jadąca z szybkością 9.1m/sek winda dociera tu w... 45 sekund, czyli tyle ile my wjeżdżam swoją na 9 piętro!
Tam też znajduje się taras widokowy dla 1000 osób!
Budynek ma 16 segmentów (2x8), każdy kolejny jest o 1/8 krótszy niż 16-piętrowa (2x8) podstawa
Główny rdzeń budynku ma kształt ośmiokąta i otoczony jest 8 wysokimi kolumnami z kompozytów oraz 8 stalowymi kolumnami zewnętrznymi.
Zestaw ośmiu dwupiętrowych kratownic łączy kolumny je z rdzeniem co ma zapewnić odporność na tornado mknące z szybkością 200 km/h (przewidywany odchył szczytu wieżowca przy tej prędkości to 75cm!! - bez konsekwecji) oraz trzęsienie ziemi o sile 7 stopni.

Jest tu najwyżej nad powierzchnią ziemi położony hotel liczący 555 pokoi.
Koszt dzienny utrzymania budynku to jedyne... 121 tys dolarów.

z kolei Otwieracz ma 101 pieter i liczy 492,3 metra wysokości.
Jego kształt na szczycie miał być okrągły i mieścić "Diabelski młyn". Na wieść o tym doszło do... protestów społecznych - Chińczykom taki kształt kojarzył się z... flagą japońską.
W efekcie zwieńczono budynek "trapezem" o średnicy 50 metrów.

Wieża telewizyjna (kule!) zwana jest Perłą Orientu - jest najwyższą w Azji i piątą pod względem wysokości (68 m) wieżą na świecie.Po obu jej stronach poprowadzono mosty - z dala tworzy to widok, który określono mianem "dwóch smoków bawiących się piłką" Są tu sklepy, restauracje (w tym obrotowa-czas pełnego obrotu wynosi godzinę) i oczywiście hotel. Na najwyższym z tarasów widokowych rozciąga się panorama o promieniu.. STU kilometrów! Najniższa z kul ma 55 metrów średnicy, najwyższa (11-ta) -14 metrów.
Fundamenty wieży sięgają 18 m. poniżej poziomu morza. Wieża stoi bowiem nad brzegiem morza i na jego poziomie!

I wreszcie ten Najbardziej Gigantyczny - Shanghai Tower (na foci po prawej) - ma 632 metry wysokości i składa się z 9 pierścieni. Skonstruowany tak, by zapewnić ochronę przed huraganem, a zarazem, by... zbierać deszczówkę! Tą drogą napędza się turbiny produkujące prąd! Łączna powierzchnia użytkowa to 220 tys. m. kwadratowych.
Autorzy tej notki podają, iż w 2016 roku taka powierzchnia dla całego Szczecina wyniosła 156 tys. m.kw.!

[sorel.lina]

Pudong nie jest bynajmniej betonowo-szklaną pustynią - przeciwnie tonie w zieleni!



Chińczycy wielką wagę przywiązują do harmonii z naturą. Podziwu godna jest ich dbałość o każde drzewko, każdy krzew, każdy skrawek zieleni w mieście.



Nawet w takim molochu jak Szanghaj trudno o ulicę bez drzew, krzewów lub kwiatów

[sorel.lina]

Pu-dong -" Wschodnia Pu" - jest jak wskazuje jej nazwa dzielnicą położoną na wschodnim brzegu rzeki Pu. Huang Pu ("Żółta Pu") nie należy mylić z Żółtą Rzeką (Huang He) na północy kraju. Huang Pu należy bowiem do zlewiska drugiej wielkiej rzeki Chin - Jangcy.

Naprzeciw Pu-dong, na drugim brzegu Huang Pu, leży tzw. Bund. Popularna nazwa tej partii miasta nie jest chińska: jest słowem anglo-indyjskim oznaczającym nabrzeże. Skąd się wzięła?
Otóż po I wojnie opiumowej (1846) port w Szanghaju otwarto dla cudzoziemców, a na obszarze dzisiejszego Bundu powstała osada brytyjska, która na przełomie XIX i XX wieku zrobiła karierę jako główne centrum finansowe Azji Wschodniej.
Za czasów Mao oczywiście podupadła, ale dziś odrodzona Bund - po chińsku Waitan - znów mieści siedziby wielkie instytucji finansowych, centra handlowe i luksusowe hotele.

Nie mieliśmy odpowiedniego sprzętu, żeby sfotografować panoramę nabrzeża Bundu (długość
1,5 km!), dlatego posłużę się zdjęciami z netu, zanim przejdę do bardziej wycinkowych, naszych.

Bund w dzień



Bund nocą

[sorel.lina]

Postawiłam moją spuchniętą w kostce stopę na nabrzeżu Bund

[sorel.lina]

Bulwar nadrzeczny Bundu





To miejsce Bundu zwane jest Bulwarem Zakochanych, bo młode pary lubią przychodzić właśnie tutaj, by patrząc na przeciwległe futurystyczne Pudong, oddać się marzeniom o swojej szczęśliwej przyszłości



Takie widoki rozpościerają się z nabrzeża



Po prawej, za "kulą ziemską" - wspomniany wyżej przez Wu "Otwieracz"

[sorel.lina]

Kolonialna architektura dzielnicy

















Sławny Peace Hotel ( oczywiście! ). Niestety, zdjęcie z komórki źle wyszło - poruszone

[sorel.lina]

Jak wszędzie, tak i tu, w Bundzie nie może brakować kwiatów i zieleni

[wscieklyuklad]

Parę słów o hotelu przywołanym przez Sorell. Jest to najbardziej ekskluzywny „pięciogwiazdkowiec” w mieście, zbudowany w stylu Art deco. Fundator zaznaczył, źe żaden budynek w okolicy hotelu nie może być wyższy niż tenże i faktycznie jeśli przyjrzycie się innym fotografiom to okaże się, iż są to ledwie kilkupiętrowce.
Hotel jest zarezerwowany wyłącznie dla jego gości, a „wtargnięcie”do wnętrza innych osób.grozi wyproszeniem przez hotelową ochronę. Nam zezwolono na krótki pobyt w hallu, byśmy mogli obejrzeć piękno wnętrz.
Hotel to ulubione miejsce elit. Do dziś odbywają się tu widowiska kabaretowe nawiązujące do tradycji paryskiej ( info szczególnie dla Zorro!)

[sorel.lina]

Nanjing Street ( Nanjing Dong Lu) - podobno największa na świecie arteria handlowa: 2 kilometry zajęte przez 600 słynnych firm, które otworzyły to swoje sklepy. Jest też mnóstwo salonów piękności, barów i kawiarń do późnej nocy pełnych klientów.

Spacerkiem (albo kolejką, czy inny wehikułem) po Nanjing Street, inaczej Ulicy Nankińskiej

[sorel.lina]

W aptece na Nanjing Street. Czasami to konieczne, choć ceny powalają! Kilkucentymetrowy korzeń żeńszenia na przykład kosztuje w przeliczeniu... 50 złotych!









Kto by pomyślał, że te śliczne pudełeczka zawierają leki!

[wscieklyuklad]

Sorell na jednej z fotografii Bundu przywołała niezwykle ważny budynek Szanghaju.
Widoczna kopuła wieńczy dach Banku HSBC (Hong Kong Shanghai Banking Corporation)
Sąsiednie budynki też pełniły niegdyś rolę banków. Skarbiec HSBC oraz sejfy tychże banków zgromadziły tuż przed wojną światową... blisko połowę światowego kapitału finansowego!

[wscieklyuklad]

Tu ten bank w całości - z przyczyn już wspomnianych przez Sorell - z netu (nawet tu jest częściowo "ucięty".

[wscieklyuklad]

W tym dniu propagowałem zdecydowanie ideologię LGBT! I o dziwo, nikt mnie nie poturbował?
A powód tej Niebywałej Antychrześcijańskiej, Antywolskiej i Antyludzkiej wręcz prowokacji?
Ulica Nanjing Street kończy się Placem Ludowym, którego fragment jest wyłączony jako Rynek Małżeństw. To tu właśnie rodziny przynoszą fotografie swych pociech z wydrukowanymi CV i zamieniając się w swatów wymieniają oferty małżeńskie. Pisaliśmy już o tym poprzednio.

[wscieklyuklad]

wscieklyuklad napisał:

> Parę słów o hotelu przywołanym przez Sorell. Jest to najbardziej ekskluzywny „p
> ięciogwiazdkowiec” w mieście, zbudowany w stylu Art deco.

Zapomniałem wspomnieć, iż w czasach Mao hotel został zdemolowany jako przybytek burżuazji.
Na szczęście przywrócono mu styl a na wierzchołku ponownie umieszczono zieloną piramidę.
(zdjęcie z netu by ukazać widok nocny tej piramidy)

[wscieklyuklad]

A skoro jesteśmy przy zwyrodnialcach seksualnych, przypomnę raz jeszcze czasy, gdy w latach 20-30 tych ub. wieku szerzył się bandytyzm i prostytucja.
O skali tej ostatniej niech świadczy następująca statystyka: w Szanghaju jedna prostytutka przypadała na 30 mieszkańców Pekinu. W analogicznym przedziale czasu w Paryżu było to 1:400!
Austriacka pisarka Vicky Baum tak pisała o tych czasach " Szanghaj jest niebem zbudowanym na piekle. W burzliwym i bogatym w przemiany momencie, dandysi przeplatają się tu z rabami, a wśród nieletnich prostytutek, krążą brodzący w luksusie zamorscy barbarzyńcy oraz łotry spod ciemnej gwiazdy".
Edgar Snow - amerykański korespondent (wielbiciel Mao!), tak opisuje Szanghaj w 1937 roku:
"Żegnaj lśniące miasto przepychu, żegnaj pompatyczna fasado żyjąca pod jednym dachem z hordami głodujących. Żegnajcie eleganccy Chińczycy w opancerzonych limuzynach, gangsterzy i oprawcy, ekskluzywne kluby, sale opiumowe, huczne libacje (szampan lał się strumieniami, a kawior był głównym daniem - przyp.moje) sklepowe witryny z jedwabiem i perłami. Żegnajcie białę transatlantyki białe transatlantyki zacumowane na Huang Pu i amerykańscy oraz japońscy okupanci Żegnaj w najwyższym stopnie niegodziwe i najbardziej kolorowe miasto Orientu. Wszystko się już skończyło..."

Tak było.
A dziś?
Zbudowano STO TYSIĘCY budynków o wysokości powyżej 30 pięter!

Miał rację szkocki poeta Keith, który napisał kiedyś: "To miasto ma coś z szaleństwa , pochłania a zarazem odpycha cię przy pierwszej okazji. Wykorzystuje i podcina skrzydła, opróżnia z tego, co twoje nie szczędząc przy tym gorzkiej alienacji. Zostawię cię bez żadnych skrupułów, rozglądając się za kimś innym, którego duszę można spałaszować lub utopić w nurtach Huang Puna oczach obojętnych turystów pozujących na Bundzie do rytualnych zdjęć. I nie na tle historycznych budowli, ale drapaczy chmur po drugiej stronie rzeki"...
(za Jackiem Pałkiewiczem)

[wscieklyuklad]

Hotel Peace wciąż mnie intryguje.
Kto wie, może dlatego, iż jego fundatorem był sir Victor Sassoon, potomek... bagdadzkich Żydów!(jakoś go nie wygnali - wręcz przeciwnie uznawano, za niekoronowanego króla Szanghaju i spełniono wolę odnośnie wysokości sąsiednich budynków)
To tu zainstalowano pierwsze w Azji windy!

I tu jednym z gości był Yueh-Sheng zwany szanghajskim Al Capone. Capo Towarzystwa Zielonego Dragona. Miał ksywkę "Wielkie Uszy". Wzbogaciwszy się na grach hazardowych przejął interesy mafii -
zyski czerpał z typowej działalności - gł. prostytucji (vide poprzednie posty) i handel opium. Naturalnie trzymał w garści skorumpowaną policję. Po przejęciu miasta przez siły Mao, zwiał do Hong Kongu gdzie zmarł w dwa lata później w wieku zaledwie 64 lat.
Jako mafioso winien być wzorcem dla pisonów. Nie tylko z racji "profesji".
Dlaczego zatem? Ano dlatego, iż wspomógł nacjonalistów w masakrze ponad 5000 komunistów w roku 1927.
Nie na wiele się to - jak widać - zdało...

[sorel.lina]

Bund, Pudong oszałamiające rozmachem, nowoczesnością, światowością...
Ale jest też inny Szanghaj, o wiele bardziej chiński, jeśli tak można powiedzieć.
Stare, tradycyjne domy... wąskie, gwarne uliczki pełne sklepów, sklepików, straganów, barw i zapachów, rozgadanego, różnojęzycznego tłumu. Jeśli lubisz spokój, powinieneś z daleka omijać to miejsce. Jeśli jednak chcesz poczuć atmosferę dawnych Chin, musisz tu przyjść.

Stare Miasto, zwane też z angielska China Town. Trochę to śmieszne, boć przecie stare chińskie miasto w Chinach nie może być nie chińskie. No, ale zachodni turyści wiedzą swoje.

[sorel.lina]

[sorel.lina]

Czerwone rybki mają przynosić szczęście. Dlaczego? Pewnie dlatego, że są czerwone



Słoń podobno też szczęście przynosi, pod warunkiem, że pogłaska się go po trąbie.



Żółw zapewnia wytrwałość i długowieczność



... a lew daje siłę. Lwią oczywiście.

[sorel.lina]

[sorel.lina]

[sorel.lina]

[sorel.lina]

Trochę wody dla ochłody...





I opuszczamy to klimatyczne miejsce

[sorel.lina]

• Szanghaj, Świątynia Nefrytowego Buddy

Ora et labora czyli...

[wscieklyuklad]

niech Opatrzność czuwa nad nami.

Świątynia Nefrytowego Buddy była ostatnim z miejsc jakie odwiedziliśmy przed powrotem na pekińskie lotnisko.
Zbudowano ją dopiero w 1882r. gdy mnich Huigen z Birmy przywiózł tu dwa posagi Buddy.
W trakcie rewolucji Xinhai (1911/12) gdy ostatecznie obalono dynastie Qing i proklamowano Republikę Chińską, świątynia została zniszczona, jednak mnichom udało się ukryć figury Buddy.
W kilka lat później świątynię odbudowano, jednak rewolucja kulturalna stawiła pod znakiem zapytania zgodę na dalszą działalność tego miejsca. "Rewolucjoniści" niszczyli bowiem miejsca kultu religijnego, zatem i "Nefrytowy Budda" stanął w obliczu likwidacji.
Świątynię uratował sprytny manewr mnichów. Oto powiesili na drzwiach... portrety Ojca Narodu - żaden z żołnierzy nie ośmielił się ich zerwać, a było to warunkiem wejścia na teren obiektu.
Jak się za chwilę przekonacie - Świątynia wielce przypomina inne obiekty w stylu tradycyjnej architektury chińskiej - odbudowując ją po zniszczeniach dochowano zasad praktykowanych w czasach dynastii Song.
Dwa najważniejsze z nich to Pawilon Leżącego Buddy oraz Wieża Nefrytowego Buddy gdzie przechowuje się ponad 7 tys. zwojów z sutrami. Kolejne budynki pełne są rzeźb i obrazów.
Jedna z figur Buddy - ozdobiona szmaragdem i agatem, przedstawia go w pozycji siedzącej (ma wysokość 190 cm i waży 205kg!), druga zaś (ledwie 96-cio cm), leży na prawym boku. Obie figury pokryto białym nefrytem - stąd nazwa obiektu.

[wscieklyuklad]

Zwiedzanie Świątyni jest możliwe jedynie po pieszym się do niej dostaniu. Ewentualnością (i tak było w naszym przypadku) jest podwiezienie autobusem, który odjechał po wysadzeniu nas pod samymi drzwiami.
Powód?




U wejścia powitała nas grupa wolontariuszy z... Australii. Była to grupa ekologów, która dawała każdemu z wchodzących szklaną butelkę z lodowatą wodą mineralną - propagowali unikanie butelek z plastiku! Akurat woda spadła nam z nieba, niczym manna Izraelitom!

[wscieklyuklad]

Świątynia - jak się wkrótce okazało - nie jest tu jedynie miejscem modlitwy dla niej samej.
Do budynków z posągiem Buddy ustawiają się długie kolejki, co już samo w sobie świadczy o tym, iż miejsce to jest dla Chińczyków czymś szczególnym.
I faktycznie!
Pielgrzymują oni do Świątyni... dwa razy w miesiącu.
Pierwszy termin to początek miesiąca.
Modlą się wtedy do Buddy... by nie stracili pracy.
Drugi termin to połowa miesiąca.
Modlą się wtedy do Buddy... by otrzymali na czas wypłatę.

Ale gdy byliśmy tam na początku maja - pojawił się dodatkowy powód olbrzymich kolejek.
Matury!
Pisaliśmy już wcześniej o olbrzymiej konkurencji przy naborze do szkół różnych poziomów - zwłaszcza na wyższe uczelnie. Wyniki matur decydują o przyjęciu na dany kierunek.
Wobec ograniczonej liczby miejsc, wielu młodych ludzi nie ma szansy na dalszą naukę. Wielu przypłaca to samobójczą śmiercią.
W okresie matur przybywają tu zatem całe rodziny - z babciami i dziadkami włącznie, by wypraszać u Buddy "dar zdania".
Spójrzcie sami na kolejkę jaką utworzyli.
Osobny rytuał ukazuje film - mnisi (a jest ich tu 70-ciu) błogosławią młodzież przystępującą do egzaminów. Na podwórzu palą się trociczki przebłagalne - kotły buchaają ogniem!

wejście do obiektu



"modlitewna" kolejka rodzin

[wscieklyuklad]

wspomniani wolontariusze w bramie wejściowej

[wscieklyuklad]

w tle nowoczesność pełną gębą!

[wscieklyuklad]

zwróćcie uwagę na "przodka" bonzai!



tu ceremonia błogosławieństwa uczniów. Zwróćcie tym razem uwagę, jak wspaniale korelowała moja LGBT-owska koszulka z tutejszą "dekoracją"

[wscieklyuklad]

wyższa ranga!



a tu student przybył modlić się o zaliczenie egzaminów.
Honor nakazuje, by w przypadku wsparcia ze strony Buddy, uhonorować go przyniesieniem tu kwiatów- najczęściej lilii.

[wscieklyuklad]

kolejny posąg Buddy



lampiony z życzeniami zdanych egzaminów - cóż i tutaj komercja też nie chowa się po kątach.

[wscieklyuklad]

można też nabyć "świecę wotywną"




również taką - trzymana w modlitewnie złożonych dłoniach, niesie ogień ku Buddzie



uwaga na odzież!

[wscieklyuklad]

kolejna kolejka proszących o łaski



a wszystko naturalnie otoczone zielenią





ten leżący olbrzym to nie wspomniany oryginał, ale replika - dostarczona przez mnichów z Singapuru. Ma 4 metry!

[wscieklyuklad]

lepiej z nimi nie zadzierać!



modlący się uczniowie





Jest!

[wscieklyuklad]

Temu po prawej chyba niezbyt podoba się brzdąkanie



obok kwiatów na ołtarzu składane są liczne owoce



sufit "kapliczki"



Pytanie dla Dunajca: którą rękę byś obciął jako obrazoburczą?



Podpowiem!

[wscieklyuklad]

I mamy pierwszy oryginał. A przed nim kwiatki, owoce, świeczki, a nawet opróznione już butelki wolontariuszy!



żeby nie było, że żyłują na lilie!



temu też nie żłowali

[wscieklyuklad]

Nie ma tu Ściany Płaczu. Siedząc wygodnie przy stolikach, można od ręki napisać prośbę

[wscieklyuklad]

I wreszcie clou programu.



nie wolno tu fotografować (vie tablica!)
Ale przecież w ciągu ostatnich czterech lat mafia nas czegoś nauczyła, tzn,. że łamanie prawa jest jak najbardziej z nim zgodne!
Cyknięcie opłaciłem surową burą nadzorczyni (stała tyłem, więc wykorzystałem okazję, ale usłyszała trzask migawki. Ale mam za to fotografię Nefrytowego Buddy!

[wscieklyuklad]

Szczególne miejsce. Świadczące nie tylko o głębokiej religijności, lecz takze o codziennych ludzkich obawach. Nauka, praca i wynagrodzenie za nią.
Któż z nas nie uznaje tych spraw za życiowo ważne?
Nie ma tu jednak miejsca na bluźnierstwo - nie są to prośby, po których spełnieniu zapomina się powiedzieć słowo "dziękuję".
Jak widać na ołtarzykach przed posągami Buddy, wielu z nich otrzymało łaskę wsparcia. Przywiędłe już tulipany przyniesiono zapewne kilka dni temu - pewnie jednak ktoś otrzymał wypłatę. Lilie w pąkach to ni chybi prośba o trwałość etatu.
Nie ma tu naszego katabasiego napuszenia i histerycznych homilii i zachowań. Nie ma połajanek i grożenia palcem.
Jest serdeczność mnichów, którzy poświęcają uwagę i błogosławią KAŻDEGO proszącego o to.
Może to jedno ze źródeł trwałej i autentycznej wiary?
Bez kretyńskich napisów na koszulkach "Bóg, honor ojczyzna" tych, którzy kopią słabszych na ulicy, przeklinają, plują, obrzucają kamieniami, moczem - też w imię Boga.

Budda trzyma w dłoni swastykę z typowym układem ramion.
Nad sobą ma narzędzie, którym mógłby zrobić komuś krzywdę.
Ale ani swastyka ani tasak nie kojarzą się tu ze złem.
Uniesiemy nastrój tego miejsca. Obawy setek ludzi cierpliwie i bez krzyków/przepychanek czekających na swoją kolej.
Uniesiemy słodki zapach trociczek i ciepło buchających kotłów wiary...

Ale cyrk!

[sorel.lina]

Nie bardzo chciałam pójść na to widowisko - nie przepadam za tego rodzaju sztuką. Jednak w końcu się zdecydowałam i nie żałuję: wyszłam oczarowana!

[sorel.lina]

To tutaj wspaniali chińscy artyści akrobaci dają pokazy swojej sztuki. Niesamowite umiejętności! I piękne plastycznie widowisko.

[sorel.lina]

Niestety tylko jeden filmik udało się zrobić. Ukradkiem, bo był zakaz filmowania. Ale, co tam!

Te migające, kolorowe światełka - to motocykle! Jeździło ich wewnątrz kuli 7!!!

• Chiny, akrobaci

Instytut Rozwoju Szanghaju

[sorel.lina]

Ostatni dzień w Szanghaju i... Szanghaj w miniaturze.

[sorel.lina]

[sorel.lina]

[sorel.lina]

• Instytut Rozwoju Szanghaju

• Instytut Rozwoju Szanghaju, makieta miasta

[sorel.lina]

• Instytut Rozwoju Szanghaju, makiety

[sorel.lina]

• Szanghaj, wizualizacja

[sorel.lina]

• Szanghaj, wizualizacja

[sorel.lina]

• Szanghaj, wizualizacja

Muzeum Archeologiczne

[sorel.lina]

Na zakończenie - jak dla mnie: wisienka na torcie!
Muzeum Archelologii i Historii z mnóstwem eksponatów: porcelana, brązy, obrazy na jedwabiu, dawne ubrania i sprzęty, meble, ozdoby w ilości nie do ogarnięcia.



Egzotyczni goście



Poniżej brązowe dzwony.



Posłuchajcie tylko, jak brzmią!

• Szanghaj, Muzeum Archeologiczne

[sorel.lina]

Nie dam rady wkleić tu fotek wszystkich eksponatów, ale chociaż niektóre Wam pokażę

[sorel.lina]

Porcelanowe figurki

[sorel.lina]

[sorel.lina]

Wazon z porcelany typ "celadon", mój ulubiony

[sorel.lina]

Brązy z dynastii Shang i Zhou

[wscieklyuklad]

Instytut Rozwoju na makiecie, którą przybliżyła Sorell, nie umieściła jedynie tych obiektów, które są położone w miejscu kolumn nośnych. Wszystkie pozostałe budynki czy inne elementy infrastruktury są udokumentowane co do sztuki, w miejscu ich faktycznej lokalizacji w mieście i w identycznej skali. Każdy kolejny powstający w mieście obiekt jest na bieżąco uzupełniany, więc obawiam się, że przy tak olbrzymim rozmachu budowlanym wkrótce zabraknie miejsca na kolejne "puzzle".



Powyżej makieta katolickiej katedry św. Ignacego, o której już napomknąłem.
Wzniesiono ją na początku XX wieku w miejscu poprzedniej - zbudowanej przez jezuitów w 1608 roku na terenie, który podarował im... nawrócony urzędnik cesarski Xu Guangqi.
I ona nie oparła się wzmożeniu moralnemu rewolucji kulturalnej. Zdemolowano wówczas iglice wież, zerwano konstrukcję dachu. Kościół przemianowano na magazyn.
Nie oszczędzono także zaplecza katedry - spalono bibliotekę, drukarnię i wieżę ciśnień. Wandalom- patriotom (skąd my to znamy?), nie oparła się nawet szkoła i... sierociniec.

Chińczycy szanują jednak tradycję (do dziś nasz jezuita Boym, o którym już poprzednio pisałem, jest uważany za ważną postać w historii Chin.
Katedrę i część zaplecza odbudowano więc w latach 80-tych.
A na dowód, iż nawet odmienne religie i kultury mogą współistnieć a nawet się uzupełniać, w scenie zmartwychwstania Jezusa umieszczono... feniksa!

Ot żółta zaraza.
Nasze katabasy i bóghonorojczyźniacy, zapewne zdemolowaliby ów mitologiczny i obrazoburczy symbol pogaństwa.
Albo przynajmniej potępili w uroczystej homilii.

[wscieklyuklad]

sorel.lina napisała:

> To tutaj wspaniali chińscy artyści akrobaci dają pokazy swojej sztuki. Niesamow
> ite umiejętności! I piękne plastycznie widowisko.

Faktycznie, ten 45 min. spektakl wieczorny był niezwykły a popis motocyklistów - jedyny w świecie. Tom Cruise obejrzawszy go, włączył podobną scenę do jednej z "Mission imposible".
Większość występów odbywała się z akompaniamentem chińskiej muzyki co wzmacniało wrażenie.
Jeden z artystów udowodnił, że Chińczycy potrafią wspaniale władać nie tylko kończynami, ale i... głową!
Olbrzymia, porcelanowa (??) waza zdawała się być ptasim piórkiem i nie posiadać niezbędnego dla utrzymania pozycji środka ciężkości. Podrzucana do góry siłą mięśni karku, opadała w różnych ustawieniach na ciemieniu akrobaty.

[wscieklyuklad]

I tak nasza podróż dobiegła końca...
12 jakże intensywnie spędzonych dni.
Obejrzeliśmy północno-wschodnie Chiny, zabierając niezapomniane obrazy i wrażenia.
Jedyną wadą jest - wynikający z reguły państwa policyjnego (to jeszcze przed nami za następnej kadencji mafii), nadzór nad obywatelem. Nękające kontrole nie tylko lotniskowe, ale i "peronowe" mogą zniechęcić do ponownego tu przybycia, choć bogatsi w doświadczenia z pewnością nie zabierzemy ze sobą dezodorantów pojemniejszych bardziej, niż 100 ml.
Kraj, który zaznał tylu zakrętów historycznych - w tym barbarzyństwo okresu kulturalnej rewolucji, czci swą historię , którą - w odróżnieniu naszych matołów (historyków z wykształcenia jak niejakie witek czy matołuszek, że o bezdennym w tej i nie tylko tej dziedzinie ratlerku nie wspomnę!) - zna doskonale i czci z podziwu godnym szacunkiem - bez faszystowskich wrzasków i palonych rac, bez bicia myślących inaczej.
Ten naród jest faktycznie jak feniks odradzający się z popiołu - symbolika ta w scenie zmartwychwstania jest kwintesencja tego przekazu.
Zmartwychwstały (i spopielały) Jezus odrodzi się, by powrócić na Ziemię w pełnej chwale.
Wyznawcy wszelkich religii jakich napotkamy w Chinach uznają to za aksjomat a nie obrazoburstwo.
Szacunek i dbałość do/o innych widać tu choćby w adaptacji budowli.
W podziemiach szanghajskiego 600-metrowca, zbudowano parking, który może pomieścić... 10 tysięcy jednośladów. I nie dlatego tylko, ze przed laty stanowiły one podstawowy środek lokomocji, lecz po to, by zachęcić do korzystania z tego środka lokomocji w celu ograniczenia smogu (widać go doskonale w oddali na fotografii pokazującej rzekę i budowle po obu jej stronach).
Gdyby jeszcze przestrzegali omijania obiektywu fotografika - byłoby wręcz idealnie.

[wscieklyuklad]

Pora już kończyć opowieść.
Ale, że historia świata lubi się - niezależnie od nacji i kraju - powtarzać, słów kila w nawiązaniu do wolskiej rzeczywistśsci.

Wielka Proletariacka Rewolucja Kulturalna...

Pod tym szczytnym jakże hasłem, Ojciec Narodu (mający wszak swój portret i Mauzoleum) zainicjował w 1966 r. demolkę, której wyłącznym celem była... eliminacja przeciwników politycznych i wcielenie w życie własnych koncepcji politycznych - maoizmu (skąd my to znamy?)

Trwała ledwie 3 lata (u nas już czwarty przed kolejnym czteroleciem) choc faktycznie kres jej położono w chwili aresztowania bandy czworga (w 10 lat po wszczęciu - "rewolty" - to zarazem optymistyczny akcent w naszych rozważaniach o rządach mafii).

U podłoża wydarzeń leżała klęska głodu z przełomu lat 50/60 -tych (w wyniku dewastacji kraju wywołanej decyzjami Kompartii i jej wodzusia), która odsunęła Mao na tor boczny.
Jego "dobra zmiana" wpędziła kraj w ruinę.
Do władzy doszli Deng Xiaoping i Chen Yun - umiarkowani pragmatycy, którzy szybko zaczęli wyprowadzać kraj z zapaści. W błyskawicznym tempie rozwijał się przemysł lekki, rolnictwo, wzrósł eksport i podaż wewnętrzna. Kolejna pięciolatka (od 1966 roku własnie) zakładała dalszy rozwój rolnictwa i przemysłu - tym razem ciężkiego.
Ojciec Narodu uznał te cele za... drogę do przywrócenia kapitalizmu!
Na nieszczęście miał poparcie armii, w której szef propagował rewolucyjny zapał.
Stworzono nawet zmilitaryzowaną brygadę rolniczą prezentując rzekomo rewelacyjne wyniki w uprawie ziemi (ichniejsza TVPiS)
W rzeczywistości zasilano ją nieustannie górą pieniędzy i maszyn rolniczych, a na potrzeby dokumentowania "osiągnięć" sprowadzano nawet zboże z innych rejonów, by pokazać wypełnione po brzegi spichlerze.
W ramach kontrofensywy w 1964 ukazała się Czerwona Książeczka z wyborem pism - wytycznych zbaffffcccccy dla narodu.
Żona Mao - w ramach wstępu do Rewolucji Kulturalnej - zaatakowała... operę pekińską!
W jej obronie stanął burmistrz miasta.
Za ostateczny pretekst do ataku uznano artykuł krytykujący jedną ze sztuk autorstwa WU(!!!) Hana - uznano ją za bezpośredni choć zakamuflowany atak na Mao (faktycznie krytyka dotyczyła zwierzchnika autora sztuki).
Burmistrz - nieskutecznie - próbował zablokować druk artykułu. Pojawił sie nie tylko w prasie ale i na murach miasta (tzw dazibao).
Rozpoczęła się walka z zakamuflowaną opcją niemiecką - pardon - z zakamuflowanymi w szeregach partii (i nie tylko) burżuazyjnymi działaczami antysocjalistycznymi.
Zdymisjonowano burmistrza Pekinu, a z armii pozbyto się wszystkich potencjalnych przeciwników jej szefa (skąd my to znamy?).
Powstaje Czerwona Gwardia rekrutująca się ze studentów (u nas z szerokoszyjnych łysoli-faszystów) i młodych robotników, głoszące potrzebę przejęcia władzy na uczelniach (gowiniątko!), w wojsku (tosiekmgłahelwybuchzamach) i partii.
Próby mediacji z nimi ze strony Liu Shaqi'ego spełzły na niczym a on sam zostaje wyrzucony z partii. Jego miejsce zajmuje... szef wojska. Zwołane nowe plenum zakłada tworzenie wiejskich komun.
Zgromadzonych na Placu Tiananmen 10 MILIONÓW czerwonogwardzistów, wita sam Mao.
Ci odwzajemniają się okrzykiem (jakoś z niewiadomych przyczyn nie implementowanym jeszcze na wolskim gruncie) "Wan sui czyli Dziesięć tysięcy lat!" Tak witano cesarzy!
Mao taktownie milczał.

Nie będę tu szczegółowo opisywał rozwoju wypadków.
Ale o kilku rzeczach warto wspomnieć.
Zaczęło się od propagandowych ulotek (net szachermachera i rosyjskich trolli) oraz sporządzania list kontrrewolucjonistów oraz tworzenia sztuk o propagandowej treści.
W końcu doszło do wychwytywania "wrogów ludu" torturowania ich i rabowania ich domów.
W ramach walki z tzw. czterema starymi rzeczami" niszczono wszelkie "burżuazyjne sprzęty" jak drogie meble, książki, eleganckie ubrania, płyty gramofonowe a nawet... szachy!
Zabroniono śpiewania dzieciom kołysanek. Zabroniono puszczania latawców. Wstrzymano uroczystości weselne i pogrzebowe. Kobietom nie wolno było nosić długich włosów.
Rabowano muzea, niszczono zabytki i dzieła sztuki.
Prześladowano intelektualistów (skąd my to znamy?), a uczniów zachęcano do szykanowania nauczycieli (sposób ich traktowania przez pisonią mafię doprowadził do demolki szkolnictwa i nauczycielskich strajków).
Peng Dehuai musiał klęczeć na pekińskim stadionie przed 40 tysiącami żołnierzy, a żona Liu Shaqui okrzyknięta "burżuazyjną paniusią" musiała chodzić w worku i naszyjniku z piłeczek pingpongowych...
Wydawano tylko książki autorstwa batiuszki Stalina i Enwera Hodży.
Operę pekińską zastąpiono operą rewolucyjną.
Wdzierano się do urzędów, a robotnicy musieli bronić swych miejsc pracy przed dewastacją.
Jeśli "wróg ludu" miał szczęście i uniknął śmierci, to - w ramach reedukacji - zsyłano go do wiejskiej komuny (Deng Xiaoping rąbał tam drzewo, a jego syn - wyrzucony przez okno przez czerwonogwardzistów już do końca życia był kaleką).
3 mln działaczy partyjnych zesłano w celu reedukacji do tzw. "szkół 7 maja".
Dalszy rozwój wydarzeń dostępny na Wiki.
W każdym razie Mao zorientował się, iż skala terroru poszła za daleko. Armia rozbiła kampusy hunwejbinów, a jej oddziały rozwiązano.
14 mln "czerwonych bojowników" zesłano do pracy na wsi.

Czy historia - jak wyżej - nie powtarza się aby w naszym kraju?
Czy mafia nie ma wyłącznego celu wzburzenia "mas ludowych" (czytaj faszystów i ciemnoty) i skierowania gniewu przeciw inteligencji i społecznym elitom?
Czy atakowanie każdego myślącego odmiennie a uznawanie za zwyrodnialca/zboczeńca nie jest analogią do działań hunwejbinów?
Czy zawłaszczanie historii i prezentowanie jej na swoją modłę nie jest próbą przejęcia państwa na wyłączność?

A przecież opera pekińska przetrwała i ma się dobrze.
A przecież szacunek do historii jest podstawą światopoglądu Chińczyków.
A przecież tolerancja dla innych jest rozpoznawalna na każdym kroku.

Wartości cywilizacyjne są bowiem niezbywalne.
One tkwią w każdym z nas - także i w ludziach po drugiej stronie barykady.
Tyle, że dali się oni ogłupić prymitywną i populistyczną propagandą tych, których jedynym celem jest zaprowadzenie dyktatury i utrzymanie jej za wszelką cenę i jak najdłużej.

Ale przyjdzie kres tej bandy, jak i ta "Czworga" miała doświadczyć.
Naszym celem jest pielęgnacja rzeczywistego dorobku cywilizacyjnego, który kiedyś na nowo trzeba będzie odtworzyć.

Siłę (i optymizm) czerpmy z doświadczeń Chińczyków.

Kończymy naszą opowieść tym właśnie optymistycznym akcentem.
Na kilka dni przed kolejną wyprawą w dalekie strony.
Opowiemy Wam o tym już za miesiąc!

PS. Ujęliśmy opowieść w szczęśliwą dla Chińczyków liczbę 8 wątków Smoczego Imperium.
Ten ostatni wpis jest 72-gim
72 = 8 x 9!
Zbliżyliśmy się do boskiej cyfry!
Ot czego nauczyła nas mitologia i historia tego wspaniałego kraju!

[dunajec1]

Zostawic tylko te ktore sa w srodku zlozone w "jedynie susznej pozycji".A ten polamany krzyzyk to ja widziec nie musze, no!

[sorel.lina]

Jeszcze chwila wspomnień. Chiny. Były bardzo obce, stały się bliskie. Zobaczyć, poczuć, posmakować, to więcej niż przeczytać dziesiątki książek. To więcej niż posmakować ich kuchni w wydaniu europejskim, jakiej pełno w każdym większym mieście. Ta kuchnia niby taka sama , jak ta serwowana w naszych miastach, jednak smakuje zupełnie inaczej TAM, w tamtejszej scenerii, klimacie, wśród tamtejszych ludzi. Ta atmosfera nieudolnie odtwarzana w europejskich i amerykańskich „China Towns”....
Zobaczyć, usłyszeć, poczuć...
To więcej niż usłyszeć lub przeczytać o tamtejszej atmosferze, tamtejszej kolorystyce pokrytej specyficzną tylko dla tego kraju mgiełką.

I wola, by dowiedzieć się czegoś więcej i więcej... wrócić tam jeśli nie fizycznie, to chociaż myślą. Zrozumieć ile się da. Poznać tyle, ile się da przez te kilkanaście dni obecności TAM.

I marzenia o następnych podróżach ... jeszcze dalszych...