Do mojego męża

[evelka30]

...zrób to, znikaj. Nie każdego warto ratować.
Życzę Pani szczęścia w życiu, tak szczerze.

Do mojego męża

[tomekdabrowski57]

ten facet to jakiś pajac,pracoholik-czy on ma lustro w
domu,szantażysta, ale może była kasa i to było wygodne.
a ty droga panno nie przetarłas wczesniej oczu,nic z intuicji, z kąt
ty się wziełas
stań mocniej na nogi a on jak chce skakać to okno otwarte
fajnie że wyscig szczurów jest taki zabawny ,a wszyscy jestesmy tacy
inteligentni.

Do mojego męża

[greenyounger]

Moja pierwsza reakcja na ten list - zamurowało mnie - a potem
zwyczajnie poryczałam się, prawie wszystko co opisujesz jest mi
doskonale znane. Nie zdawałam sobie sprawy jak to wygląda z boku -
bo wtedy widać lepiej z jakim tyranem się żyje te ...naście lat.
Ciągła krytyka, wyzwiska,wyzywanie dzieci od bachorów - te delikatne
wyzwiska to w zasadzie codzienność. Nie mówię są i lepsze dni -
kiedy po prostu " kochany mąż" nie odzywa się, zamyka w pokoju i do
późna ogląda TV. Wtedy chociaż jest cisza, mogę nawet po pracy
odpocząć - obejrzeć coś w TV lub poczytać, a dzieci nie słyszą
ciągłych narzekań zmęczonego tatusia. Nikt nie wpada wtedy do ich
pokoi z narzekaniem na brud panujący w domu, bałagan i syf ( nasz
dom jest codziennie odkurzany ).
O wspólnym omawianiu problemów nie wspomnę, bo nie istnieje. Bo albo
coś wymyślam, albo mąż jest zmęczony pracą i nie ma głowy do
dupereli.
Generalnie mam dość - to chyba nie sposób na życie - w domu gdzie
słyszysz, że nie powinnam zakładać rodziny, mieć dzieci, że nie
radzę sobie sama z problemami itp.

Generalnie wniosek jeden mi sie nasuwa - jest nas więcej - dużych
małych dziewczynek - nieumiejących dokonać zdawałoby się prostego
wyboru- uciec daleko i zacząć z dziećmi normalnie żyć.

Pozdrawiam z nadzieją na lepsze jutro.....