samotnosc

[abyss0]

Samotnosc jest straszna. Mam dwadziesciapare lat, niewielu znajomych,nie mam
kobiety. Paradoksem jest ze bardzo zle sie czuje wsrod ludzi a jednoczesnie
tak mi ich brakuje. Zycie to dla mnie ciagla walka o akceptacje,lek przed
odrzuceniem.Kazdy kontakt z drugim czlowiekiem jest tym przesycony.Zarowno
kontakt z kims zupelnie obcym (np sprzedawca w sklepie) jaki i z dobrym
kumplem. Chcialbym miec kogos z kim moglbym po prostu byc.

[gloom]

Abyss, nie chce Ci truc, bo to niezdrowe. Ale - jakkolwiek zaszargany to sad o
czlowieku - trzeba najpierw zaakceptowac siebie. A potem umiec czekac.
Dwadziescia pare lat (cokolwiek jest to pare) to na osi czasu punkt blizszy
poczatku niz konca. A samotnosc JEST straszna. Pamietaj, ze na poczatek masz
zawsze te druga osobe - Siebie. Mnie ta swiadomosc w jasniejszych czasach
pomaga. W ciemniejszych - trzyma przy zyciu. Pozdrawiam cieplo,
Michal

[looserka]

Właściwie, to nic ująć nic dodać, do tego, co napisał Gloom.
Najpierw naucz się być sam ze sobą, zaakceptuj to. Wówczas nie będziesz juz tak
panicznie bał się odrzucenia przez drugiego człowieka.
Samotność bywa piekłem, bywa wybawieniem. Tak czy inaczej, niemożliwe jest
wyeliminowanie jej z życia raz na zawsze.

[nie_chce_sie_logowac]

Nie mogę Ci pomóc (bo nie mogę i sobie), ale chcę, żebyś wiedział, że nie
jesteś sam z tym problemem. W zasadzie mógłbym się podpisać pod Twoim postem i
kłamstwem wtedy byłby tylko wiek (ja mam 32).

[mskaiq]

Mysle ze bez ludzi nie mozna zyc. Boisz sie odrzucenia a to bardzo silny lek,
nie mniej musisz probowac go przelamac. Nie trzeba wiele aby zyskac akceptacje,
czesto wystarczy usmiech i znajdziesz wiele osob ktore odpowiedza na niego.
Znajdziesz wielu ktorzy go zignoruja. Ci ktorzy ignoruja maja rowniez problem,
czasem jest to zly dzien, czasem boia sie usmiechnac tak jak Ty a czasem
uwazaja ze tak nie wypada.
Tylko Ty mozesz to zmienic, musisz odwazyc sie najpierw na usmiech a pozniej
zaczac mowic. Znajdziesz kogos latwiej niz myslisz. Inni ludzie maja podobny
problem, tez szukaja kogos.
Serdeczne pozdrowienia.

[aneta10ta]

Uśmiech najlepiej przykleić lub namalować zawodową pomadką. Jestem
wielozawodowcem. Kiedyś bez pudła rozpoznawałam akwizytorów po uśmiechu, gdy
tylko przekroczyli próg mojej siedziby. Nie było takiej mocy, któraby mogła
mnie zmusić do kupna towaru od _hamerykanina_. Natomiast na rzeczowe informacje
o oferowanym artykule reagowałam bardzo pozytywnie. Im akwizytor był
kompetentniejszy, tym bardziej lubiłam z nim współpracować. Kiedyś wydałam
trochę kasy na zakup całkowicie zbędnych mi przedmiotów, odpowiadając na prośbę
studenta-wypłocha: muszę TO sprzedać, bo nie zbiorę punktów na zaliczenie. Moja
aktualna psychia z rzadka wykonuje grymas pod tytułem <uśmiech>. Jest
człowiekiem, z zawodu lekarzem-psychiatrą. Najlepsza spośród tego, co dotąd
zaliczyłam. A było to i rozszczebiotane i uśmiechnięte i siempatyczne, że ...
Daje do myślenia?
Pozdrawiam
Aneta

[diana50]

Abyss, ja też uważałam podobnie jak Ty. Zaakceptowałam moją samotność, nawet
przyzwyczaiłam się do myśli, że już samotna pozostanę do końca. Wcale nie było
mi źle z tą świadomością. Cisza, spokój, zajmowanie się własnym hobby - to nie
jest beznadziejna perspektywa. Planowałam spędzać długie godziny w pracy (
obojętnie jaka by ona nie była). I choć mam 25 lat, przestałam nawet szukać
kogokolwiek. A wiesz, co się stało? Jakaś osoba burzy mi obecnie całą moją
koncepcję życia :) Może to tylko moje złudzenie, lecz niezwykle przyjemne,
trzeba przyznać.
Ty także możesz zupełnie niespodziewanie dostrzec drugiego człowieka na swoim
horyzoncie, czego Ci życzę z całego serca.

Musisz włożyć w siebie troche wysiłku, to, o czym

[gniadykon]

piszesz, to nie jest nieuniknione przekleństwo. Musisz iść na terapię grupową, zgłos się do psychologa. Myślę, że Twój problem da się rozwiązac w ten sposób. Trzymaj się.

[krz44]

To wszystko prawda, to co napisano wyżej. Musisz najpierw zaakceptowac siebie.
Najczęściej lęk przed ludźmi to lęk przed oceną. Tymczasem tak naprawdę to Ty
sam siebie nieustannie oceniasz i te oceny przerzucasz na innych. A przecież
wcale nie wiesz, jak jestes oceniany. Tak więc zacznij od odrzucenia niechęci
wobec siebie. Stań przed lustrem, spójrz na włąsne fotografie, przesłuchaj
nagrania swojego głosu i powiedz sobie: taki jestem, jak każdy inny facet,
przecież jako kumpel zaakceptowałbym kogoś takiego, bo dlaczego by nie?
Równocześnie wychodź w stronę ludzi. Nie bój sie rozmów. Tylko nie myśl o tym,
jak oni Cie oceniają. Bądź sobą. Jeśli ktoś Cię zignoruje, zignoruj go i Ty,
ale na pewno spotkasz ludzi życzliwych, a może nawet przyjaciół, a nawet -
czego Ci życzę - dziewczynę.

[aneta10ta]

Jak to łatwo powiedzieć...

[aneta10ta]

Zgadzam się. Warto posiadać swobodę bycia.

[zebraczka]

abyss0 napisał:

> Samotnosc jest straszna. Mam dwadziesciapare lat, niewielu znajomych,nie mam
> kobiety.

i zakończył

>Chcialbym miec kogos z kim moglbym po prostu byc.


wiesz abyss

przypuszczam, ze twoim problemem jest po prostu najpierw mieć aby potem dopiero
być
pewnie myślisz, że już jesteś?
a jak jesteś to masz potrzebę mieć
przede wszystkim mieć kobietę
wiesz co?
wydaje mi się, że wszyscy o tym marzą
a jak już mają, to...i tak nadal bywają samotni
może tylko nie przez 24 godziny na dobę
ale jak tu nie chcieć mieć?
przecież nie chcieć mieć to wbrew naturze człowieka
i jak się nie chce już nic mieć, nawet kobiety, to się popada w depresję i
trafia na to forum
głowa do góry Abyss0
jesli jeszcze chcesz mieć, to jeszcze nie jest z toba tak źle

[mskaiq]

Mozna uzywac usmiechu jako maske i grymas ale to nie jest usmiech. Mowie o
usmiechu ktory przechodzi bez wymuszenia a z sympati. Bardzo czesto wymieniam
usmiechy za nic ot tak nie znajac nawet drugiej osoby. Przynosi wiare w ludzi,
w bezinteresowna radosc i sympatie ktora ktos sie chce dzielic.

Moge patrzec na to inaczej, moge wzruszyc ramionami i powiedziec ze ktos suszy
zeby bez zadnego powodu. Tak to widzialem wiekszosc mojego zycia.
Serdeczne pozdrowienia.

[sylwek07]

Czy majac ludzi,osoby kolo siebie jestem samotny czy nie?nie jestem ale ta moja
samotnosc ma podloze emocjonalne ,chcialbym byc przytulony,zebym mogl
powiedziec komus cala prawde a nie tylko na psychoterapii..a jak wasza
samotnosc?

samotnosc jest dobra

[mikajanka]

moja samotnosc jest dobra. Chroni mnie, i nie pozwala nikomu wiecej mnie
skrzywdzic.Jestem dla siebie, dla moich bliskich, dla przyjaciol.Jestem sama w
tlumie.Juz nikt wiecej nie nakarmi mnie klamstwami. czlowiek kocha dotad,
dopoki mu sie to oplaca, dopoki nie zmieni sie uklad, dopoki nie pojawi sie nic
ciekawszego na horyzoncie. Pamiec jest krotka, szybko zapomina o tym,co zrobil
dla niego przyjaciel,idzie tam,gdzie mu lepiej.Samotnosc nie zdradza.Nie
wykorzystuje. Mam bardzo dobry kontakt z ludzmi w pracy, ale tych na studiach
trzymam na dystans. Mam przyjaciol. Uwielbiam patrzec na zakochane pary, na
szczesliwych ludzi, ciesze sie za nich.I wierze, ze milosc istnieje. Nie ma jej
tylko dla mnie.Czy dobrze mi z moja samotnoscia?nie, ale ona jedyna jest mi
wierna,milosc mnie zdradzila. Nie chce z nikim po prostu byc,chce byc dla
kogos, tak mocno, jak ten ktos dla mnie.
m.

[wedrowiec0]

mikajanka napisała:

> moja samotnosc jest dobra. Chroni mnie, i nie pozwala nikomu wiecej mnie
> skrzywdzic.

Twoja samotność jest po prostu lepsza od ewentualnego bólu, który mógłby
ponownie Ciebie dotknąć. Ale samotność nie jest dobra dla samej siebie-
czyli...samotności

[aneta10ta]

Samotność jako ucieczka przed bólem do wycofanie się z życia.

[sylwek07]

rozumiem Cie doskonale ale widze ze masz milosc bo jednak te ostatnie slowa
pokazuja ze jak ktos bedzie to wezmiesz ta milosc i nie bedziesz samotna ,,tego
Ci zycze :))

[aneta10ta]

Nie można czepić się miłości jak topielec deski.

[barbara04]

Droga Mikajanka
Bycie samotnym nie jest najgorszym rozwiązaniem. Lecz jeśli wciąż nosisz w
sobie żal, nie znajdziesz wewnętrznego spokoju. Nie wierzę, że z radością
patrzysz na zakochane pary, skrzywdzeni nigdy tak nie patrzą.
Do własnej samotności trzeba się przyzwyczaić, trzeba ją zaakceptować, a nawet
polubić.
A powiedzenie, że czas leczy rany nie jest całkowicie pozbawione sensu.
Napisałaś, że samotność nie zdradza. Owszem, ale jest też bezpieczną kryjówką
przed światem. "Jak będę sama/sam i silna/silny, to nikt mnie nie zrani". To
częste myślenie u ludzi zagubionych, skrzywdzonych. Zasadza się ono na pojęciu
obronnej omnipotencji ( "nie potrzebuję niczyjej pomocy" ). Niestety jest to
pozorne wyjście, prowadzi do odsuwania się od innych, od ogółu społeczeństwa. A
maskowane pozytywnymi uczuciami wzrasta jedynie w siłę.
Uczucie bólu trzeba przeżyć, aby się od niego uwolnić i nigdy nie zamykać się w
swojej samotni na innych ludzi.
Pozdrawiam Cię serdecznie,
b.

[aneta10ta]

barbara04 napisała:

> nigdy nie [należy] zamykać się w
>
> swojej samotni na innych ludzi.
Muszę zaprzeczyć. Samotność stanowi często świadomy wybór sposobu życia
niezwiązany zupełnie z poczuciem krzywdy doznanej od innych ludzi i
nieumiejętnością jego zniwelowania. Samotny nie stanowi synonimu nieszczęśliwi.
Nie wszyscy chcą żyć na łonie społeczeństwa. Mają po temu różniste, swoje
powody.
Aneta
> b.

[aneta10ta]

Rób tak dalej, a za parę lat będziesz jak stara wyschnięta i pożółkła cytryna.
Nie przeżyłaś nic pozytywnego, co warto by zabrać ze sobą na życie? Sporząź
taki rachunek, ale nie ulegając pokusie robienia za ofiarę.
Aneta

Hej, witam wszystkich!!

[mikajanka]

Ale nabroiłam, nie sądziłam, że swoim postem narobię takiego
zamieszania.Postaram się teraz na wszystklo odpowiedzieć.
Przede wszystkim dziękuję za odzew, brakowało mi tego, powaznie:)
Wędrowiec,
tak, moja samotność jest rodzajem ucieczki, może fałszywą/ złudną ochroną, ale
ma też dobre strony, jeśli nauczę się z nią żyć, życie dla kogoś będzie troszkę
łatwiejsze.
Aneto,
tak, uciekam, ale z życia się nie wycofuję. Żyję nim w miarę możliwości -
kształtuję swoje życie zawodowe bardzo intensywnie, uczestniczę w żyuciu
towarzyskim [fakt, tylko i wyłacznie wśród swoich przyjaciół lub starych
znajomych, z nikim nowyum, czy obcym], próbuje rozwijac swoje hobby.Ja po
prostu unikam tej prywatnej części swojego życia, ale nie sądzę, żeby to od
razu oznaczało wycofanie sie całkowite.
Sylwku,
Mam wielkie serce, które potrafi bardzo mocno kochać, ono ma tylko problemy z
otworzeniem się na to kochanie.Jest zmęczone, ile razy można próbować?po co?
jeśli z góry wiem, jak to bedzie wyglądac?
Pewnie, że wezmę,a przynajmniej mam nadzieję.
Barbaro,
Uwierz, patrze na zakochane pary i cieszę się ich szczęściem.Dlaczego? bo ja
też miałam swoje pięć minut, poznałam uczucie, poznałąm miłość i przyjaźń i
wiem, jaki to skarb, dlatego ciesze się, że ten ktoś też to poznał. Poza ym
daje mi to wiarę, że mimo iż moje pięc minut się skończyło, to uczucie,
jakiekolwiek by nie było, wciąż istnieje, po prostu trafiło do kogoś innego.
Przyjemnie jest stracić głowe, prawda? Dlatego staram się polubić swoją
samotność.Okazała się silniejsza ode mnie i nie potrafię jej zwalczyć, dlatego
postanowiłam urzyć innej broni, zamiast ją niszczyć, polubię ją. Przez to
polubię siebie. Jesli mi się to uda i nauczę się z nią żyć, spędzać zimowe
wieczory, zabierać z sobą na jesienne spacery, wtedy tylko o krok do pełnego
uwolnienia się od niej.Taki mam plan i nadzieję, być może błędne, ale jakoś
musze sobie radzić.Mam absorbującą pracę, żyję w szybkim tempie i w dużym
napięciu, ale są momenty, kiedy zwalniam, a wtedy dociera do mnie, że kiedy
wracam późno do domu nie ma nikogo, kto czekałby z kubkiem ciepłej kawy i
porozmawiał ze mną. Czeka tylko pluszowy miś i stary pies, który kiedyś był
przybłędą. Na zamykanie się na społeczeństwo - nie potrafię znaleźć sensownej
odpowiedzi.Nie wiem, może nie chcę tego zauwazyć,moze nie chcę tak nazwać,
pewnie masz rację.Nie zamykam się, ja tylko nie pozwalam się nikomu za blisko
podejść.
Aneto,
Własnie o to chodzi, nie chcę być starą i pożółkłą cytryną, do tego kwasną.
Stara będę kiedyś na pewno, ale chciałabym w tą starość wnieść ze sobą trochę
słodyczy.I tak, zachowałam tą słodycz z przeszłości, wiele dobrych, pięknych
wspomnień, niestety okazałam się miernotą w temnacie życia prywatnego. O niebo
łatwiej wywalczyć kontrakt niż uwierzyć i zaufać słowom, które stracą na
wazności jak temu komuś przestanie się opłacać mnie "kochać".

Uff,ale się rozpisałam, ale nie chciałam zostawić nikogo bez odpowiedzi.
Może obrałam złą taktykę, ale dopóki coś robię, walczę.Gdy przestanę
walczyć,wtedy dopiero bedzie koniec.

Pozdrawiam was wszystkich, ciepło.
Miłego dnia.
m.

[ty.ja]

mikajanka napisała:

> Uwierz, patrze na zakochane pary i cieszę się ich szczęściem.Dlaczego? bo ja
> też miałam swoje pięć minut, poznałam uczucie, poznałąm miłość i przyjaźń i
> wiem, jaki to skarb, dlatego ciesze się, że ten ktoś też to poznał. Poza ym
> daje mi to wiarę, że mimo iż moje pięc minut się skończyło, to uczucie,
> jakiekolwiek by nie było, wciąż istnieje, po prostu trafiło do kogoś innego.
> Przyjemnie jest stracić głowe, prawda? Dlatego staram się polubić swoją
> samotność.Okazała się silniejsza ode mnie i nie potrafię jej zwalczyć,
dlatego
> postanowiłam urzyć innej broni, zamiast ją niszczyć, polubię ją. Przez to
> polubię siebie. Jesli mi się to uda i nauczę się z nią żyć, spędzać zimowe
> wieczory, zabierać z sobą na jesienne spacery, wtedy tylko o krok do pełnego
> uwolnienia się od niej.Taki mam plan i nadzieję, być może błędne, ale jakoś
> musze sobie radzić.

to nie jest MOIM zdaniem błędne założenie
ja w swojej samotności odnalazłam drogę do siebie i...do ciebie :)))
stąd mój obecny nick

> Pozdrawiam was wszystkich, ciepło.
> Miłego dnia.
> m.
>

i ja również

[mikajanka]

> to nie jest MOIM zdaniem błędne założenie
> ja w swojej samotności odnalazłam drogę do siebie i...do ciebie :)))
> stąd mój obecny nick
>
> > Pozdrawiam was wszystkich, ciepło.
> > Miłego dnia.
> > m.
> >
>
> i ja również

Ty.ja...
Jeśli znalazłaś drogę do siebie...rozglądaj się uważnie i słuchaj siebie. Jeśli
odgadniesz swoje potrzeby, nakreślisz to, co chciałabyś ossiągnąć, mieć,
odniesiesz sukces. Myślę, że wyposażona w te wszystkie informacje łatwiej
będzie pogodzić się z "tym kimś" kogo niesie dla Ciebie przyszłość.

M.
ps. A jaki był poprzedni nick? ze spytam z ciekawości:)

[ty.ja]

mikajanka napisała:

> ps. A jaki był poprzedni nick? ze spytam z ciekawości:)
>
>
>

to nieważne jaki
tak samo jak nieważne "co(kogo) mi jutro przyniesie"
ważne zeby to jutro nie odebrało mi siebie :)

czyli
ja.ty
ty.ja

[mikajanka]

ty.ja napisała:
> to nieważne jaki
> tak samo jak nieważne "co(kogo) mi jutro przyniesie"
> ważne zeby to jutro nie odebrało mi siebie :)
>
> czyli
> ja.ty
> ty.ja

Dla mnie bomba!
Tak trzymaj!

Pozdrawiam
M.

[sylwek07]

Sylwku,
Mam wielkie serce, które potrafi bardzo mocno kochać, ono ma tylko problemy z
otworzeniem się na to kochanie.Jest zmęczone, ile razy można próbować?po co?
jeśli z góry wiem, jak to bedzie wyglądac?
Pewnie, że wezmę,a przynajmniej mam nadzieję.
------------------------------------------------------------------------------
a dziekuje za odpowiedz i widze ze podbnie myslisz i odczuwasz tak jak ja,ja
tez podbnie mysle i mowie :((..no ale pozostaje nadzieja i wiara ze przyjdzie
ten dzien wspanialy :)))

[mikajanka]

sylwek07 napisał:

> a dziekuje za odpowiedz i widze ze podbnie myslisz i odczuwasz tak jak ja,ja
> tez podbnie mysle i mowie :((..no ale pozostaje nadzieja i wiara ze przyjdzie
> ten dzien wspanialy :)))

Sylwku, to nie tylko nadzieja. Zawsze przychodzi, właśnie wtedy, kiedy się jej
nie spodziewasz, kiedy przestajesz czekać.Niech nie będzie głównym celem w
życiu, a jego cudownym urozmaiceniem.Celem bądź Ty a ona dodatkiem do Ciebie.

Wiem, wiem, łatwo jest gadać i dawać rady innym, a samemu perzyć się jak czarny
kot.

M.

[mskaiq]

Zbudowalas swiat ktory nazywasz samotnoscia, tyle ze to nie jest samotnosc.
Kiedy jestes w pracy, nie jestes samotna, wokol Ciebie sa ludzie, kiedy jestes
z ludzmi ktorym ufasz nie jestes samotna.
Mysle ze piszesz o tym ze nie ma w Twoim zyciu kogos z kim moglabys je spedzic.
Tutaj zamknelas sie szczelnie. To bardzo normalne, wiele osob szuka partnera w
taki sposob aby z nim byc ale nie kochac bo milosc moze zranic.
To nie milosc rani, to pochodzi od tego co przyczepia sie do niej, zwykle to
strach. Milosci nie mozna sie bac, nigdy nie jest przeciwko nam. Zwroc uwage ze
te 5 minut o ktorym piszesz to byla milosc, cos pieknego i niezwyklego. Reszta
nie ma nic wspolnego z miloscia, jest wiele negatywnych odczuc ktore
zablokowaly wiare w to ze mozna wierzyc ludziom.
Serdeczne pozdrowienia.

moja samotnosc jest dobra. Chroni mnie, i nie pozwala nikomu wiecej mnie
skrzywdzic.Jestem dla siebie, dla moich bliskich, dla przyjaciol.Jestem sama w
tlumie.Juz nikt wiecej nie nakarmi mnie klamstwami. czlowiek kocha dotad,
dopoki mu sie to oplaca, dopoki nie zmieni sie uklad, dopoki nie pojawi sie nic
ciekawszego na horyzoncie. Pamiec jest krotka, szybko zapomina o tym,co zrobil
dla niego przyjaciel,idzie tam,gdzie mu lepiej.Samotnosc nie zdradza.Nie
wykorzystuje. Mam bardzo dobry kontakt z ludzmi w pracy, ale tych na studiach
trzymam na dystans. Mam przyjaciol. Uwielbiam patrzec na zakochane pary, na
szczesliwych ludzi, ciesze sie za nich.I wierze, ze milosc istnieje. Nie ma jej
tylko dla mnie.Czy dobrze mi z moja samotnoscia?nie, ale ona jedyna jest mi
wierna,milosc mnie zdradzila. Nie chce z nikim po prostu byc,chce byc dla
kogos, tak mocno, jak ten ktos dla mnie.
m.

Mskaiq....

[mikajanka]

mskaiq napisał:

> Zbudowalas swiat ktory nazywasz samotnoscia, tyle ze to nie jest samotnosc.
> Kiedy jestes w pracy, nie jestes samotna, wokol Ciebie sa ludzie, kiedy
jestes
> z ludzmi ktorym ufasz nie jestes samotna.
> Mysle ze piszesz o tym ze nie ma w Twoim zyciu kogos z kim moglabys je
spedzic.
>
> Tutaj zamknelas sie szczelnie. To bardzo normalne, wiele osob szuka partnera
w
> taki sposob aby z nim byc ale nie kochac bo milosc moze zranic.
> To nie milosc rani, to pochodzi od tego co przyczepia sie do niej, zwykle to
> strach. Milosci nie mozna sie bac, nigdy nie jest przeciwko nam. Zwroc uwage
ze
>
> te 5 minut o ktorym piszesz to byla milosc, cos pieknego i niezwyklego.
Reszta
> nie ma nic wspolnego z miloscia, jest wiele negatywnych odczuc ktore
> zablokowaly wiare w to ze mozna wierzyc ludziom.
> Serdeczne pozdrowienia.
>
Nie, milosc mnie nie zranila, zrobil to czlowiek, ktoremu ja ofiarowalam,
siebie, przyjazn,pomoc.Ciesze sie,ze jej doswiadczylam i chetnie znowu ja
przyjme, ale jest to jednoznaczne z przyjeciem drugiego czlowieka. Mam zasypiac
ze swiadomoscia, ze jestem dla niego wazna dotad, dopoki mu sie nie odmieni?
nie wiem. To tchorzostwo z mojej strony. Ale w pracy im tez nie ufam, ale wiem,
ze nie sa w stanie zrobic mi krzywdy, bo jak?dlatego tam jestem bezpieczna.
Wsrod moich przyjaciol tez. robi sie ze mnie potwor tyllko dla nieznajomych.
Tak, czasem, gdy zwalniam tempo robi sie smutno, kiedy dociera do mnie, ze po
calym zwariowanym dniu nikt nie czeka, taki tylko moj, taki tylko dla mnie. Ale
z drugiej strony to moj swiadomy wybor. Tak bezpieczniej.

Pozdrawiam
m.

[jeremiad]

po prostu byc, ech czasami jest tak straszliwie trudno po prostu byc, jesli nie
mozna podzielic saie z kims mna kim ci zalewzy wlasnym bolem, bo slowa nie moga
przejsc ci przez gardlo...

abyss0 napisał:

> Samotnosc jest straszna. Mam dwadziesciapare lat, niewielu znajomych,nie mam
> kobiety. Paradoksem jest ze bardzo zle sie czuje wsrod ludzi a jednoczesnie
> tak mi ich brakuje. Zycie to dla mnie ciagla walka o akceptacje,lek przed
> odrzuceniem.Kazdy kontakt z drugim czlowiekiem jest tym przesycony.Zarowno
> kontakt z kims zupelnie obcym (np sprzedawca w sklepie) jaki i z dobrym
> kumplem. Chcialbym miec kogos z kim moglbym po prostu byc.