samookaleczanie

[atropos]

co z tym zrobić? Mam koleżankę, która, gdy tylko cos nie pójdzie po jej
myśli , chwyta za zyletkę i tnie się po brzuchu, bo ta część ciała jest
zawsze osłonięta. Coś okropnego. Od 10 lat tuła sie po psychiatrach i nic to
nie daje. Współczuję jej, ale nie wiem jak pomóc.

[nina18]

Wydaje mi sie,ze jedyne co mozesz robic to byc przy niej i wspierac ja,reszta
powinni zajac sie lekarze.

[midm]

To trudna sprawa i rzeczywiscie raczej dla specjalistow, ale jesli widzisz np.
ze zdarzylo sie cos, co moze to pobudzic, to nie zostawiaj jej wtedy samej,
zajmijcie sie czyms, a jeszcze lepiej, jesli sie da (i wytrzymasz to - to moga
byc wielkie emocje), rozmawiaj o tym co sie dzieje w niej probujac wskazac co
mozna by zrobic, a jak nie to przy innej okazji opowiedz np. o tym jak Tobie
sie cos przytrafilo i jak sobie z tym poradzilas albo ktos inny. Niech ma w
glowie jakies wzorce, ktorym zaufa, ze sie sprawdzaja. Staraj sie tez z jednej
strony poprawic jej obraz siebie, a z drugiej strony strofowac nierealne
oczekiwania wobec siebie, poczucie winy itd. Tu to mozna nawet nawiazac do
tego, ze wszyscy jestesmy tylko ludzmi itp.

[atropos]

nie jest proste, zwłaszcza, że ona potakuje i zgadza się z tym wszystkim, bo
to ostatecznie prawdy stare jak świat, ale w oczach ma wyraz pod tytułem "to
się do mnie nie stosuje a mój czas jest policzony". (Koleżanka ma tendencje do
górnolotnych słów. Ludzie o niej mówią "ona jest dziwna")

[midm]

> "to
> się do mnie nie stosuje a mój czas jest policzony".
Niech poczyta troche o przezyciach osob, ktore tez sie kalecza.

[atropos]

gdzie można o tym przeczytac?

[midm]

Chociazby tu www.selfinjury.freeserve.co.uk/ i kilka innych stron, ktore
podaje na www.selfinjury.freeserve.co.uk/links.html. Pogrzeb jeszcze w
Internecie. (To nie jest cos czym ja sie jakos specjalnei interesuje.)

[midm]

Tu masz tez zgromadzonych troche linkow do innych stron: www.si-
am.info/links.html. Jest tego sporo.

[iwona.grobel]

Na podstawie tego opisu trudno wyrokować, ale nie wykluczone, że mamy tu do czynienia z zaburzeniami
osobowości. Przyjaciółka "od 10 lat tuła się po psychiatrach" - nie chciałabym tego komentować, ale z tego by
wynikało, że mamy do czynienia z poważnym, trudnym do leczenia przypadkiem. Chyba, że leczenie jest
niesystematyczne. Czy jest w to zaangażowany psychoterapeuta?