Uksrzydleni Diabli -ostrzeżenie! Twór własny;)

tulka Re: Uksrzydleni Diabli -ostrzeżenie! Twór własny; 18.11.02, 21:41

No ładnie, Szprotko :-)
Zwłaszcza pierwsza część mi się podoba... Masz więcej?

Pozdrawiam :-)
Tulka

szprota1 Mam:) 18.11.02, 22:06

Ale będę wrzucać po troszku, żeby nie zaspamowac własnego forum i zeby lepiej się czytało.
Cieszę się, że ci się podoba, Tuleczko:)))

aric Re: Uksrzydleni Diabli -ostrzeżenie! Twór własny; 19.11.02, 09:03

Jak kiedyś powiedziałem Tulce, nie rozumiem poezji, podobnie jak nie rozumiem
malarstwa. Dlaczego Uskrzydleni Diabli? A swoją drogą, pierwsza część bardzo mi
sie spodobała jako proza, bardzo zgrabnie dobrane słowa opisu.:)

szprota1 Re: Uksrzydleni Diabli -ostrzeżenie! Twór własny;) 20.11.02, 14:11

Uskrzydleni Diabli to tytuł większej całosci, którą tu wrzucam po kawałku, a jednocześnie tytuł wiersza, który jest jakby kulminacją całej historii, która się przez te wiersze opowiada. (tnx za pozytywną ocenę)

zamek Re: Uksrzydleni Diabli -ostrzeżenie! Twór własny; 19.11.02, 10:31

Hmmmm, Talenta Uskrzydlone Jak Diabli Masz Frateresso :)))
Czapkuję! i pozdrawiam :)
WMZ

szprota1 Witam Mistrza w Rezerwacie:) 20.11.02, 14:15

i zapraszam jak najczęściej, niekoniecznie do czapkowania.

aard Szapeł ba! 20.11.02, 11:51

jestem pod wrażeniem i popieram Cię - wrzucaj dalej, ale stopniowo. Poezję
trzeba w sobie przetrawić, a nie nie pożreć kilkudaniową porcję na raz.
(I)
WaitLong&Greet

szprota1 zaraz się zaczerwienię/nt 20.11.02, 14:13
- aric To wtedy będzie.... 21.11.02, 10:25
  
  Szprota w pomidorach.:)))))))))))

yavorius To jest mniam, mniam. Moje wypocinki: 21.11.02, 20:50

www2.gazeta.pl/forum/794674,30353,794652.html?f=63&w=1896307&a=1896307
www2.gazeta.pl/forum/794674,30353,794652.html?f=63&w=1851168&a=1851168

pijaw ................................... 22.11.02, 22:46

No, leżę i ledwo dycham tak mnie powaliło...
Mi, w przeciwieństwie do Szanownych poprzedników blizsza jest część druga...

Nawet nie wiesz jak trafiłaś we wspomnienia, które się juz zatarły...

Poleżę jeszcze trochę, dobrze??

................................................................................
................................................................................
.....

Pijaw_.............

szprota1 Uskrzydleni Diabli -ostrzeżenie! Twór własny;) 25.11.02, 01:49

***
nie, nie mnie pokochasz
ty po prostu będziesz o mnie myślał
pomylisz twarze w lustrze
ulegniesz niejasnym
przyjemnym skojarzeniom
i mimochodem sięgniesz
po pożyczoną mi kiedyś książkę
nie będziesz miał
przetęsknionych białych nocy
lecz doznasz na mój widok
nieokreślonej ulgi
i pod nagłym impulsem
ugryziesz się w język

*
Stanęła w progu, przemoknięta, z dziwnie błyszczącymi oczami.
- Jesteś pewna? ? zapytałem. Była punktualnie.
- Nie ? odparła miękko i oddała pocałunek.
Potem długo uśmiechała się ze zrozumieniem, gdy do niej mówiłem. Znałem ten uśmiech. Bywało, że mnie drażnił. Przecież to niemożliwe, żeby rozumiała wszystkich. Zwłaszcza mnie. Sam siebie nie potrafię czasem pojąć. Widziałem w tym uśmiechu uwodzicielski trick. Nigdy nie myślałem, że kiedyś mi go zabraknie.
Boleśnie była do Tamtej podobna. Tylko dużo brzydsza.
Była przewidywalna.
Dlatego rano w oczach zamiast błagania o jeszcze miała tylko strach, zamknęła się na długo w łazience i nie oddawała już pocałunków.
Nie winiła mnie. Wiedziała, po co do mnie przyszła. Znała już smak zdrady, żądzę niepokoju i chęć ucieczki.
Mogłem tylko nauczyć ją lepiej kłamać.
Teraz przyglądała mi się milcząco. Powinna była już dawno wyjść, a ona odwlekała tę chwilę.
Jakby liczyła na to, że tak jak wczoraj wyciągnę do niej rękę i powiem: zostań.
Czekałem, aż zapyta.
Nie pytała. Nie uśmiechała się. Patrzyła.
Więc to ja zapytałem, czując niesmak, bo role nie miały się odwrócić: - I co teraz?
Wzruszyła ramionami.
Dokładnie tak samo, jakbym wzruszył ja w odpowiedzi na takie pytanie.
- Przewidziałaś to? ? odgadłem.
Skinęła głową.
- Jasnowidzisz? ? spytałem.
- Rzadko.
- Więc co było przedwczoraj? Co będzie pojutrze?
Nie odpowiedziała od razu.
- To już takie odległe ? rzekła wreszcie.
I wyszła.
Wyjrzałem za nią. Pozbyła się ruchów uciekinierki. Odprowadzałem wzrokiem jej drobną, niezręczną sylwetkę i wtedy dostrzegłem znajomy szczegół.
Przyczepioną do torebki malutką maskotkę Różowej Pantery.
Dokładnie taką samą jak Tamtej.

***
zrób to ? błagały mnie twoje oczy
zrobiłem
a one napełniły się strachem
chodź tu do mnie
nie ma przedwczoraj
to takie odległe
na kolanach przed tobą
wyciągam zapraszająco ręce
nie możesz nie podać mi swoich
obiecuję
nie zrobię ci krzywdy
już nigdy
jeśli podasz mi ręce
przestaniesz być
wylęknioną dziewczynką
nie uciekaj
nauczę cię
wysysać zaufanie do ostatniej kropli
rozgryźć wrzód obmierzłej naiwności
już przecież wiesz jak
mieć niewinne oczy
i kłamać do upadłego

aard dobre wibracje 28.11.02, 12:45

I'm having the good vibrations
You've given mi excitation...

Doczekałem się Szprotko i dziękuję. A jak uznasz, że nadszedł już właściwy
moment, by...
Zresztą sama wiesz najlepiej.
- szprota1 No ciut szybciej niż poprzednio: siup! 30.11.02, 19:51
  
  ***
  byliśmy na skraju
  w kafelkach odbijała się nasza niemoc
  *
  Kochał się ze mną jak kot. Inaczej: pozwalał się dotykać jak kot, bo tam nie było ani grama miłości, ani nuty miłości, ani włoska miłości, w moim przypadku była to żądza, o której spełnieniu marzyłam od lat i do cna wykorzystałam okazję, by ją zrealizować; z jego zaś strony była to rozpaczliwa, dławiąca chęć zapełnienia pustki po Tamtej.
  Szybko odkryłam, jak i gdzie go całować, by mruczał z zadowolenia. Leżał na wznak poddając się moim pieszczotom, wydawałoby się, bezbronnie wystawiony na mój dotyk, a mimo to bałam się, że zobaczę w jego oczach do obrzydliwości znajomą maskę Wilde?owskiego szyderstwa i bezbrzeżnej pogardy.
  Oczy miał przymknięte.
  Czasem, leniwie, od niechcenia dotykał mnie, nie po to, by odwzajemnić, ale po to, by pokazać, jak pieścić jego.
  Jak kot.
  Nie był ze mną. Był sam, a ja byłam mu jakąś anonimową istotą, dzięki której choć raz mógł się spuścić nie do sedesu, a w gorące, wilgotne gardło.
  Nie wiem, czy to mu robiło jakąkolwiek różnicę.
  Czułam się jak dobra dziwka.
  - maginiak I ja trafiona! 31.07.03, 10:23
    
    Zadaję sobie tylko pytanie: Dlaczego tak późno??
    Szprotko, pod wrażeniem jestem ogromnym, tym bardziej jeszcze że z zaskoczenia
    zaatakowana...
    - szprota1 Czemu tak późno...? 01.08.03, 10:21
      
      Ach, nie wiem - tak jakoś wyszło...?
      Cieszę się, że się podoba.
      Ponawiam jednakowoż pytanie: robimy salon poetycki?
      - maginiak Otóż ja.. 01.08.03, 12:05
        
        ze smutkiem stwierdzić muszę, że ja się na salony poetyckie nie nadaję, bo mi
        talentu tak zwanego zbrakło. Jednakowoż pomysł Twój Szprotko bardzo dobrym mi
        się zdaje, co, nie kłamiąc, z egoistycznych pobudek stwierdzam, do chłonięcia
        twórczości własnej Szprotki oraz jej podobnie uskrzydlonych szacownych kolegów
        i koleżanek gotując się w przedbiegach już.
- szprota1 Ostro poszło...no to jeszcze jedna porcyjka 30.11.02, 19:54
  
  USKRZYDLENI DIABLI
  
  Boisz się trzymać mnie za rękę
  Kiedy stoimy na skraju przepaści
  Tęsknota ściąga głową w dół
  
  Dla mnie raz miałaś niebieską sukienkę
  Bo nic innego nie mogłaś dać mi
  Skąd miałaś znać późniejszy ból
  
  Udawaliśmy że nie szukamy się wcale
  Że nie znamy zdrady pokusy
  Za dużo nam było obietnic i słów
  
  A jesteśmy od siebie najdalej
  Gdy oddziela nas szyba autobusu
  Każdego z nas jest wtedy pół
  
  Uskrzydleni diabli nie potrzebują motocykli
  Budzą się nocą wraz z niepokojem
  Do smrodu pawia, do chłodu murów przywykli
  On nieufny, ona nieśmiała, wątpiący oboje
  
  Suną bezszelestnie skrzydłom swym nie wierząc
  Lekkimi zakosami, upici, z zimna drżący
  Zasypiają nad ranem na jednym płaszczu leżąc
  On nieufny, ona nieśmiała, oboje wątpiący
  
  Teraz już
  Ja nie wydepczę pod oknem żadnej ścieżki
  Nie zapamiętam ani jednej rysy na chodniku
  Nie złowię bez tchu na zasłonie twego cienia
  
  - minął poranny wstyd, nie musisz już tęsknić
  Piechotą do domu, miastem, w noc daleko
  Pójdziemy już razem bez chwili zwątpienia
  
  Trzymam cię mocno w ramionach
  Gdy wiatr rozwiewa ci poły płaszcza
  Beze mnie runiesz
  I utoniesz?
  
  ***
  giniemy w świetle dnia
  jaskrawym wstydzie
  nieprzyzwoicie nowego poranka
  i bólu przeładowanej wstrętem do siebie głowy
  znamy dobrze
  powolną świetlistą agonię
  garniemy się do mroku
  obłąkanej konajączki
  rezonansu mocnych kroków
  w uśpionym mieście
  - szprota1 A tak odkurzyłam coby kulturniej było 12.03.03, 16:45
    
    ***
    przespaliśmy część naszej miłości
    a sny
    nie chciały nas słuchać
    i swatały nas z sobą co noc
    obudziliśmy się
    brzydsi i grubsi
    mając za złe lustru
    że nie chce nas pamiętać
    ze szkolnych dyskotek
    
    ***
    przyznaj się
    jeszcze nie jesteś pewien
    czy o mnie marzyć
    czy wolisz mnie mieć
    przecież widzisz
    w moich oczach
    żądzę niepokoju i chęć ucieczki
    skąd wiesz jak spędzam noce bez ciebie?
    skąd wiesz dokąd ucieknę
    i w czyim progu stanę jutro rano?
    trzymaj mnie mocno w ramionach
    gdy wiatr rozwiewa mi poły płaszcza
    bez ciebie runę
    i utonę
    
    ***
    niemrawo
    przesuwam stopy
    po ścieżce
    gdybym tak mogła
    nie wrócić
    cicho bez żalu zamknąć za sobą drzwi
    wymknąć się po kryjomu
    z ubezwłasnowolnienia
    zimna
    terroru przedmiotów
    - szprota1 Nowa porcja, bo coś mnie wzięło ostatnio 17.04.03, 17:33
      
      Otworzyłam oczy.
      A więc jednak żyję.
      Niestety.
      Łzy już od dobrych paru chwil ciekły po moich opuchniętych policzkach.
      Płakałam przez sen, a teraz, gdy się obudziłam, nie widziałam powodu, by
      przestać.
      Przynajmniej zamglił się widok znienawidzonych pęknięć na suficie.
      Nie pamiętam czasów, gdy zasypiałam bez nadziei, że się już nie obudzę.
      Nawet wychodząc na balkon mocno trzymam się poręczy, bo letnią nocą tak łatwo
      uwierzyć, że umie się latać.
      Nie potrafiłam zrobić tego raz a dobrze. Kusiły mnie odłamki szkła, z lubością
      wodziłam palcami po ostrzach noży, fascynował mnie widok małych okrągłych
      tabletek. Prowadziłam idiotyczny flirt nie mogąc się zdecydować na pójście na
      całość.
      To przez komputery. W nich nie ma rzeczy nieodwracalnych. Zawsze można wcisnąć
      Esc.
      Chyba że jest awaria systemu.
      Więc ja wolałam na raty. Zapijałam tę obmierzłą, tłustą, pryszczatą kretynkę w
      sobie samej i czasem udawało mi się nie pamiętać, jak bardzo nią się stawałam
      po alkoholu.
      Zasypiałam ciężko, bez pamięci, że mam się obudzić, bez świadomości, że z
      trzeźwością przychodzi nienawiść do siebie.
      Ale zawsze się budziłam.
      Niestety.
      
      ***
      za spoconymi plecami czai się mrok
      wytrzeszczam oczy w dalekie światło
      coraz wolniej porusza się wahadło
      coraz bliżej równy miarowy krok
      nie ma takiego blasku co rozjaśniłby noc
      meble złowróżbnie wyciągają cienie
      zaraz to się stanie, już tego nie zmienię
      za chwilę nadejdzie nieproszony gość
      
      ***
      tyka we mnie bomba
      nie śpię po nocach nasłuchując cichych kroków
      lgnę do pełnych kieliszków i mocnych papierosów
      z satysfakcją obserwuję comiesięczną krew
      tęsknie wyglądam balkonem na dziesiątym piętrze
      tego nie można robić samemu
      nie w taką noc
      każdy uwierzy że może latać
      
      ***
      za dnia jestem senny, chowam twarz w zasłonie
      za dnia bezsilna wściekłość ciągle we mnie płonie
      za dnia czerw zwątpienia moje ciało toczy
      a zapita bezsenność mgli oślepłe oczy
      
      nocą błoniaste skrzydła z płaszcza kieszeni
      mroźny wiatr w nie łapię i ścigam się z cieniem
      wreszcie jestem sobą i nie muszę się wstydzić
      otwieram czujne oczy, by jak najlepiej widzieć
      
      lecz gdy zamykam oczy, nie widać w nich lęku
      więc może lepiej już się nie budzić
      przestanę rozumieć, przestanę się łudzić
      zasnę jak po piwie, leciutko, bez jęku
      
      w snach dużo lepiej śpiewam, lubię wschody słońca
      w snach nie tłukę luster, wreszcie ufam sobie
      w snach znam swoje miejsce i wiem co tutaj robię
      więc niech zasnę wreszcie i śnię je do końca
      
      ***
      eksplozja dźwięków w mojej głowie
      czy wiesz jak wyczerpuje całodzienny płacz
      gdy unieruchomiona przez nieposłuszne
      przerażone ciało
      mogę tylko kontemplować
      ślady paznokci na własnych policzkach
      patrzeć jak w nieskończoność wydłużają się odległości
      kulić się pod naporem ścian
      dusić się we własnym smrodzie
      hodowlanego zwierzęcia
      bojącego się zagryźć właścicieli
      ***
      Potem przestałam jeść.
      Byłam gruba. Obleśnie, obrzydliwie napompowana tłuszczem i celulitem,
      obrośnięta ohydnymi fałdami i nawisami nieposłusznego, brzydkiego ciała.
      Jedzenie zaczęło mieć smak zjełczałego smalcu albo zapleśniałych warzyw. Może
      pomogłyby przyprawy, ale cieszył mnie brak apetytu. Wreszcie mogłam zmusić
      ciało do takiego wyglądu, na jaki zawsze miałam nadzieję.
      Kiedyś obejrzałam zdjęcia sprzed paru lat i okazało się, że już zdarzyło mi
      się taki wygląd osiągnąć. Przegapiłam to. Wtedy też myślałam, że jestem za
      gruba.
      Straszyli mnie wówczas anoreksją, pamiętam. Jak dziecko Piaskowym Dziadkiem.
      Za bardzo lubię jeść, żeby mi to kiedykolwiek groziło - śmiałam się.
      (Może nawet wtedy umiałam się ładnie śmiać?)
      Nie lubię już jeść. Mam wrażenie, że każdy kęs odkłada się kolejną fałdą na
      udach czy biodrach. Poza tym wszystko śmierdzi wymiocinami.
      Jedząc mam wrażenie, że połykam potwora, który rozrasta się we mnie tkanką
      tłuszczową.
      
      ***
      nie mogłam zasnąć tamtej nocy
      co chwila zrywały się do lotu
      trzepocące skrzydła moich powiek
      
      ***
      tutaj się nie śpi
      liczy się pęknięcia na suficie
      odgradza uszy od szelestu opatrunków
      a za to wsłuchuje w ogłupiały organizm
      nasiąkający zimnem szpitalnych ścian
      i daleki klekot zwiastujących nowy dzień
      termometrów
      tutaj się czujnie wytrzeszcza oczy
      we fragmenty własnego ciała
      obce jak odcisk palca gipsowego
      tutaj się nie śni
      bo w snach wszyscy są kulawi
      
      ***
      jak opowiedzieć o spowszedniałej bezsenności
      i poszarpanych mglistych godzinach
      wilki w klatce bólu
      wodzą przerażonymi oczami
      za zielonym kitlem
      milcząco podporządkowują się
      tajemnym rytuałom zastrzyków i kroplówek
      noc jest do płaczu
      w nocy wreszcie sami z sobą
      bez zawodowej życzliwości
      i nienawistnych wprawnych gestów pielęgniarek
      ciało wydłuża się w kilometry
      wytęsknione światło spoza drzwi
      aby do zimnego świtu
      
      ***
      na skraju mego gniewu
      gęste cuchnące mgły
      tam drzemią demony
      i wciąż błądzisz ty
      może kiedyś puścisz moją rękę i pofruniesz
      może kiedyś uwierzysz, że masz świat u stóp
      ale teraz trzymam cię mocno, bo runiesz
      (tęsknota ściąga głową w dół)
      pijane ślepe dziecko
      zapijające wstyd
      zbyt przerażone, by umrzeć
      zbyt bezradne, by żyć
      może kiedyś sama stwierdzisz, że jesteś już gotowa
      może kiedyś lęk wyskoczy przed tobą na bruk
      ale teraz, gdy mnie nie ma, jest cię połowa
      i nie chcesz się budzić z pijanego snu
      
      ***
      przegryzanie pępowiny jednak trochę boli
      skąd zresztą miała wiedzieć że będzie tyle krwi
      przestanie wreszcie śmierdzieć i wyjdzie ze swej roli
      maskotki, co nad kominkiem przestała już tkwić
      
      *
      Miała w sobie drażniącą, podniecającą ufność i bierność małej dziewczynki,
      która niczego nie podejrzewając wsiada do samochodu pedofila.
      Tylko że mała dziewczynka po zatrzaśnięciu drzwiczek nie uśmiechnęłaby się
      porozumiewawczo
      *
      Kiedy byłam małą dziewczynką, siedemnastolatek sadzał mnie na kolanach przodem
      do siebie, rozpinał i kazał się głaskać. Kierował moje dłonie. Zaczynałam od
      jasnej gładkiej z brązowymi guziczkami sutek, by schodząc w dół zainteresować
      się na dłużej pomarszczoną krzywizną brzucha. Granicą, poniżej której nie
      pozwalał mi się dotykać, był tajemniczy obszar pod pępkiem naznaczony kreską
      czarnego owłosienia.
      Byłam z siebie dumna, gdy wzdychał z rozkoszą.
      
      ***
      Muszę go z siebie wyrzygać
      Muszę puścić pawia
      Do ostatniej kropli, do ostatniej kropli
      Jaką we mnie zostawił
      
      Mała dziewczynka w samochodzie pedofila
      Wsiada ufnie i biernie - wzbiera nagle żądza
      Zatrzaskuje drzwiczki, mija dłuższa chwila
      Uśmiecha się naiwnie. Uśmiecha się znacząco.
      
      Klękam nagle przed nią, wyciągam ręce do niej
      “Chodź, malutka, i pokaż, na co ciebie stać”
      Spokojnie podaje mi spocone lekko dłonie
      “Decyduj za mnie, prowadź, nie będę się już bać”
      
      Ktoś kiedyś jej powiedział o wytrawnym smaku zdrady
      Ktoś kiedyś sadzał ją u siebie na kolanach
      Ktoś kiedyś nauczył ją jak mieć niewinne oczy
      I jak mimo to do upadłego kłamać
      
      Przewraca mnie na plecy i nadaje rytm
      Dopóki cały świat nie będzie wielkim palem
      Jej oddech śmierdzi piżmem, szepcze: “Jesteś mój”
      Więc zdzieram ją z siebie jak dmuchaną lalę
      
      Kogo chciałaś uwieść, żałosna smarkulo?
      Ty już teraz wiesz, że wszystko z tobą mogę
      Nie żałuję, że nie chce mi się nawet podnieść ręki
      Czujesz, jak w twoje oczy wchodzi zimna trwoga?
      Muszę ją z siebie zmyć,
      Muszę zedrzeć skórę
      Muszę zedrzeć z siebie
      Jej dziwkarską naturę

neochuan Przepraszam, że się wcinam, ale... 09.05.03, 14:19

...znalazłem bardzo ładne rymy z remanentu, czyli wczesny huan lat 13 i 3/4:

CZĘSTOCHOWA BAJNAJT

Gdy pełźnie noc
Czai się nic
W niczym zanika
Jasność chodnika
(Negatyw lampy płynie gdzieś w mrok)

Psa echo szczeka
Na cień człowieka
Lecz w krawężnikach
Cisza chodnika
(Niczym nieznany w nawiasach x)

Płynąc zaś przetnie
Betonu kostki
I wysmukleje
Gdzieś poza wszystkim

O, czarne serce
Pustego miasta
Dwa psy zawyły
Bije dwunasta

aard Pochwała wieczorów miejskich 09.05.03, 15:44

bodaj Baczyńskiego się przypomina. Posłuchajcie w wersji Turnaua z
albumu "Naprawdę nie dzieje się nic" (pierwszy)
- neochuan Re: Pochwała wieczorów miejskich 09.05.03, 15:54
  
  Też Często Chowa?
- maginiak Zupełnie nie na temat ale... 01.08.03, 12:11
  
  ja w Częstochowie na Baczyńskiego mieszkałam:)))))
szprota1 Ależ wcinaj się Neochułanie, wcinaj 15.05.03, 13:18

Wszelkie wcinania są mniamniuśne i mile widziane...

neochuan Na motywach drogiego Toma W.: 15.05.03, 15:39

Wszystkie,
Wszystkie te piękne panie
Wszystkie, jak jeden mąż
Pragnęły słodkich perfum
Z róż, ale róże nigdy
Nie urosły i nie rozkwitły
I wszystkie pragnęły nowych sukni
Lecz żadna nie miała ani kłębka wełny
Bo owce się utopiły w zatoce...
Piły w zatoce...

szprota1 Pomysł: 30.07.03, 17:03

Założymy salon poetycki?
Poeci i inni literaci z łaski Świataczej publikowaliby się tu i Na Pewnej
Zaprzyjaźnionej Stronie, a z czasem mieliby szansę na wieczorek autorski i
obecność w jakiejś antologii. Ewentualnie osobny tomik.
Co wy na to? To JEST realne!

aard To by zainteresowało Maćka 18.08.03, 10:05

Tego od magdy, co byli u mnie na imprezce. Dam mu znać.

szprota1 Podbijam ten wątek 03.10.03, 14:55

Choć widzę, że pomysł zaintresowania nie wzbudził. Trudno.
W każdym: we wtorek, 7 października jest kolejne zderzenie z poezją w Zapiecku.
Start klasycznie 20.00, wsiem prigłaszajem. A MZtka będzie wówczas rozmawiać z
Pewnym Ważnym Człowiekiem(*) nt rozkręcenia tego pomysłu (publikacji i
wieczorków autorskich).
--
(*) czyli Wojtkiem Kądziela, autorem tomiku "Poezje żebrane"

edzioszka Re: Podbijam ten wątek 03.10.03, 18:28

skąd wiesz, iż nie wzbudził? pobudził moje zainteresowanie ;)
- szprota1 W takim razie 09.10.03, 13:02
  
  Podrzuć swoje teksty via mail, ta sama zresztą prośba do wszystkich, którzy
  chcą swoje rzeczy wyjąć z szuflady - i kombinujemy pierwszy wieczorek.:)))))

finneznam Zachmutnie zasmycony... 09.10.03, 15:00

..podziękuję kołokonotatką z Dworca Bytomskiego, 26 stycznia 1991, otóż zaraz odjeżdża pociąg hei w Heimat a ja właśnie
głupio najgorsze że tak głupio straciłem powody żeby do Bytomia wracać kiedy się da bezpośrednim trzecia rano z minutami
a pamiętam ten awrukiskweruk nastrój rozstrój mandoliny a najsmutniejsze że roznosicielkę nastrojów widziałem po latach
na ulicy chyba pięciu w Katowicach i choć nic nie zmieniliśmy, nie poznała czy nie chciała czy ja wiem do czego lepiej przyznać
się w zeznaniu upadkowym. W każdym razie po Bytomiu były mocowanki z absolutem, parę czarnych ubrań, parę jasnych grobów,
zabaw tyleż głupich co pamiętnych a potem juz tylko to tylko ja a jeśli mam rzucić byle jakąś puentę to proszę bardzo nie jeździć
na kolonie bo wszędzie się można zresztą było minęło:

Ostatni raz: wchodzę w cień tablicy z rozkładającymi się rozkładami jazd: Rozjaśniam się:
To papieros: Pali: Palce: Lizać: skupione na Maldororze do czytania podczas jazdy o będę ja
cię czytał i będę czytał długo: czy to jakiś płacz do wewnątrz: mam za sobą: Ani ten przed sobą:
Nie pomaga na koniec nie tylko papierosa nie pali się przede sobą mam jeszcze: kwadrans

----------
A zapatrzyłem się w przeszłosć aż tu trzecia tym razem po południu i spóźniłem się na powrotny :(

szprota Ostatnia porcja 02.12.03, 15:15

*
Zdrada wcale nie ma wytrawnego smaku. Zdrada ma słony, lekko gryzący smak
spermy wystrzelonej prosto w usta.
*
Była pierwszą kochanką, która mój orgazm szczytowała razem ze mną.

JEJ ŚWIATŁO

Machinalnie zamykam okno, gdy wiatr się wzmaga
I nie wiedząc, co czynię, mówię: “Paskudna noc”
Zaszywam się pod kocem, bezpieczny i nagi
Nie przeczuwając, że wkrótce nadejdzie Dziki Gon

Pozwól mi stanąć zmokniętą w twoim progu
Poczęstuj herbatą w kolorowym kubku
Oświetl moje samotne, zakazane trwogi
Wycisz moje uszy z bezdomności smutku

“Jak fascynująco krwawiłeś”, mówiła mi tamta
Tęsknota była o krok, a tak się jej boję
Ale odepchnęła mnie po ostatnim pocałunku
Na progu ciemnego, pustego już pokoju

Pozwól mi się wyrwać spod twojego cienia
Dość mam tego mroku, zostaw moje skrzydła
Daj mi spacerować po krawędzi płomienia
Twoja charyzma już mi obrzydła

Stało się jednak
Spakowała się już
Przestało nią pachnieć
Poznałem ten ból
Tylko jeszcze jej ciepło w ścianach
Na półkach po płytach kurz
I nie umiem wyrzucić jej listów
I pod stopami mam tylko muł

Nie jest mi dobrze i nigdy nie będzie
Błagam, potłuczcie wszystkie lustra
To właśnie ja intruzem jestem wszędzie
To w moich piersiach zieje pustka

Czego tak się boję
Czego tak mi brak
Nic nie potrzebuję
I lubię być sam
Krew na oczach prześcieradłem
Tylko skąd to ciepło ścian
Może jednak tęskniła za światłem
Choć jej światłem byłem ja. (Miałem być ja)

***
starcy i koty odchodzą jesienią
gdy wieczny mrok spowija nagą ziemię
wybuchają dla nich liściaste kurhany
deszcz rozmazuje się na szybie zielonym brokatem
(lekarstwo ma wtedy smak lodowatej łyżeczki)
gdy cały świat przesiąka smrodem palonych liści
i wszystko pulsuje gęstą mgłą
najbezpieczniej jest w wannie
wypełnionej po brzegi
karminową cieczą
(może obudzę się w niej
zadziwiona twoją miłością
której nie udało mi się zabić)

neochuan komputer dla poety... 27.02.04, 18:32

... a właściwie klawiatura powinna zawierać klawisze takie jak n.p.:

-poszum wichru w mrozach lutowych kikutów karkonoszy
-dudnienie przypływu u wybrzeży falochronów
-szept (w słońcu) liści w szeleście wrześniowych brzóz
-ciszę listopadowych szronów o poranku na pustej hali
-upojenie nocą gdy kwitną malwy (niech będą i morwy :)
oraz żadnego escape, end
zaś
-home oznaczałby tykanie starego zegara

neochuan komputer dla poety - uzupełnienie 29.02.04, 16:52

backspace - umożliwia podróż w czasoprzestrzeni, patrz książki S.Lema
- aard Re: komputer dla poety - przepiękne! 01.03.04, 10:59
  
  ctrl+g - zachwyt

neochuan 10% wspomnień 09.03.04, 15:57

w 90% zaś jesteśmy wodą
tylko dlaczego jeszcze przed świtem
wanna po brzegi
pełna jest krwi?
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~
bzybzy
jest czerniną pamięci
gzywzy
brak amnezją i

bo nawet brak
JEST

beeeeeeeeeeee
gieeeeeeez
...................................

huann Re: Uksrzydleni Diabli -ostrzeżenie! Twór własny; 09.03.05, 14:51

ratujmy, bo inaczej folklor huculski stanie się furmankami powożonymi przez
bałagułów hieratyczną emfazą nieprzyjazną naturze kina i statyką bliższą
ekspozycji muzealnej niż wizualnej swobodzie, którą oddycha film huculski.

szprota e 09.03.05, 15:12

czy ja wiem, czy warto...?
- huann Re: e 09.03.05, 15:14
  
  no to usuń wszystek wątek, a folklor huculski stał się furmankami powożonymi
  przez bałagułów hieratyczną emfazą nieprzyjazną naturze kina i statyką bliższą
  ekspozycji muzealnej niż wizualnej swobodzie, którą oddycha film huculski :P
  - szprota e 09.03.05, 15:30
    
    nie warto...
    - aard jakto?! 09.03.05, 16:30
      
      JAKTO??!!
huann Re: Uksrzydleni Diabli -ostrzeżenie! Twór własny; 08.03.06, 02:43

huann napisała:

> ratujmy, bo inaczej folklor huculski stanie się furmankami powożonymi przez
> bałagułów hieratyczną emfazą nieprzyjazną naturze kina i statyką bliższą
> ekspozycji muzealnej niż wizualnej swobodzie, którą oddycha film huculski.

po roku znów ratuję. może za rok znów uratuję. może dwa.
- moostank Odskrzydlony diabeł - uwaga 11.03.06, 01:07
  - moostank Odskrzydlony diabeł - uwaga 11.03.06, 01:30
    
    cześć, poznajesz?
    pani mnie nie pamięta...
    to było gdzieś tak nad ranem
    przytomności w każdym razie w tym nie było za wiele
    za wszelką cenę dorabiam do tego filozofię...
    ...dorabiałem...
    na zielono ubrany wychudły impertynent w oficerkach
    ustawiał w szeregu i wydawał komendę: DO CIERPIENIA...
    ...dorabiałem? nadal dorabiam!
    łudzę się, że że te czarne poły dawno odpadły
    że już naprawdę nie potrzebuję motocykla
    jednak
    wciąż ten zawszony zgred ma się gdzie schować
    i żeruje pod drugim dnem
    warto i nie warto
    było i niema
    przestrzeń i radość
    biało-bura kotka słysząc mantrę
    przychodzi i kładzie się na kolanach
    i rozpoczyna swój taniec z rozkoszą
    idealnie egoistyczna
    nie ma wyboru: cierpi...
    - moostank przepraszam 11.03.06, 01:34
      
      przepraszam że spbie pozwoliłem
      przepraszam że niechcący wcisnąłem enter za pierwszym razem
      przepraszam że przepraszam...
      ależ co wódz?!?!

cassani co to jest ksrzydlo? 09.03.06, 15:15

czy to co diabeł ma tam gdzie?

czlowiek.paroovka A macie coś o uskrzydlonych parówkach? 03.03.07, 12:40

V2!!!

Najnowsze z forum Rezerwat Utopia

Zaloguj się