Nadeszła wiesień

[reptar]

Słownik Doroszewskiego podaje, że "wiesień" to dawna nazwa wiosny. Ładne.
Tylko wyobrażam sobie, że równoczesne używanie nazw "wiesień" (na wiosnę)
i "jesień" (na jesień) musiało być nieco niepraktyczne. Jak więc mówiono
wtedy na jesień? I skąd to niesamowite podobieństwo - wiesień / jesień?

[randybvain]

Takiego słowa nie ma i nie było w języku polskim! Doroszewski, Rosjanin
urodzony w Moskwie, w swoim słowniku ma mnóstwo rutenizmów, o których żaden
Polak z Wielkopolski i Małopolski nigdy nie słyszał. Pora spalić ten jego
pseudosłownik gwary kresowopolskiej, lansowanej od wielu lat, jako język polski.

[hajota]

randybvain napisał:

> Takiego słowa nie ma i nie było w języku polskim! Doroszewski, Rosjanin
> urodzony w Moskwie, w swoim słowniku ma mnóstwo rutenizmów, o których żaden
> Polak z Wielkopolski i Małopolski nigdy nie słyszał. Pora spalić ten jego
> pseudosłownik gwary kresowopolskiej, lansowanej od wielu lat, jako język
polski

Żart czy prowokacja? Słownik Karłowicza, Kryńskiego i Niedźwiedzkiego z pocz.
XX wieku podaje wiesień, jako formę przestarzałą.

[randybvain]

Karłowicz urodzony na Litwie. O pozostałych słownikach nie wiem. Miarodajne
byłoby potwierdzenie obecności w Bandtkiem. Inaczej może to być jakas gwarowa
tudzież poetycka forma słowa wiosna/wiesna.

[zbigniew_]

>Doroszewski, Rosjanin
> urodzony w Moskwie,
Nie każdy urodzony w Moskwie to Rosjanin. Z tego co mi wiadomo, Doroszewski
pochodził z szacownej polskiej rodziny szlacheckiej. Poza tym walczył w wojnie
Polsko-radzieckiej po stronie polskiej.
Nie wydaje mi się także ustawianie jako kryterium "polskości" odpowiedzi
twierdzącej na pytanie "Czy dany wyraz jest znany w Wielkopolsce?"

luuuu

[jottka]

dzie, czy wyście zgłupieli?

jaki sens ma polemika z twierdzeniem, że tylko polak na zapewne aryjskich
papierach ma prawo słownik układać i polszczyzną sie zajmować? no to słownik
lindego też wywalić, żeby nam umysłu nie zanieczyścił

[randybvain]

Chodzi mi o otoczenie, w którym człowiek dorasta i które kształtuje jego
słownictwo. Stąd język polski w ustach człowieka ze Wschodu będzie zupełnie
inny od Wielkopolanina - zarówno fonetycznie (inne wersje zmiękczania
spółgłosek), jak i składniowo czy słownikowo. A myślicie skąd wzięły się takie
rozbieżności jak w wyrazie "czerstwy", który w Wielkopolsce znaczył: dobry i
swieży, a ze Wschodu przyszło znaczenie: stary i zeschły? Nasi najwybitniejsi
autorzy pochodzili ze Wschodu (Mickiewicz, Sienkiewicz, Słowacki) i im
zawdzieczamy wplecenie do polszczyzny mnóstwa rutenizmów. Swoje zrobiła pózniej
i rusyfikacja. A jeśli chodzi o Doroszewskiego, to czy ktoś zaprzeczy, że jako
autor słownika kierował się swoim poczuciem językowym?
A co do kryterium polskości: jezeli nie jest nim obecność wyrazu w Wielkopolsce
(i Małopolsce, jako najbardziej rdzennych terytoriach polskich), to czy owym
kryterium ma być obecność słowa li tylko za Bugiem?
I nie chodzi mi o jakieś urzedowe aryjskie stwierdzenie, czy ktos jest
Polakiem, czy nie, chodzi o środowisko, w którym się wychowuje człowiek i od
którego przejmuje słownictwo i zwyczaje językowe.

[zbigniew_]

Istnieje w polszczyźnie takie pojecie jak regionalizm. Wyraz, który jest
kwalifikowany jako regionalizm ma prawo obywatelstwa w całej polsczyźnie nawet
w wersji oficjalnej. Tak jak pyra, gzik (gzika) z Wielkopolski czy kutia, bliny
ze wschodu. Zarzut obcych wpływów ze wschodu mozna bez trudu rozciagnac na
Wielkopolske i Małopolskę jako poddane wpływom germanizacji lub Austrii.
Dosć ciekawa jest teoria wskazujacą Małopolskę i Wielkopolskę jako najbardziej
rdzenne tereny polskie. Co to znaczy? Że w ich nazwie popbrzmiewa słowo Polska?
A co z Mazowszem, Śląskiem, Pomorzem? I jakim cudem na terenach"mało rdzennych"
wychowali sie najwybitniesi, jak piszesz, polscy autorzy? Zdaje się kolego, że
walnąłeś kula w płot i brniesz dalej w zaparte.

[randybvain]

Zgadzam się z pierwszą czescią twego postu. A jeśli chodzi o "najbardziej
rdzenne terytoria polskie" to oznacza, że tam były ośrodki tworzenia się
państwowości polskiej: Państwo Wiślan i Państwo Polan. W związku z tym dialekty
staropolskiego stamtąd się wywodzące były lepiej propagowane, bo to w
Gnieźnie/Poznaniu i Krakowie znajdowało się wyedukowane duchowieństwo, które
przepisywało manuskrypty. Dlategoteż język staropolski ma cechy wielkopolskie i
małopolskie, a nie na przykład mazowieckie czy śląskie lub pomorskie.
To, co mnie razi, to narzucanie "regionalizmu" jako słowa ogólnopolskiego,
jeśli jest to regionalizm z terytorium skażonego wpływami sąsiadów, zarówno na
Wschodzie jaki i na Zachodzie. Tak na przykład stało się ze słowem pułk, który
zgodnie z polską reguła wokalizacji sonantu brzmi pełk, a pułk pochodzi od
rosyjskiego połk>półk>pułk. Nie razi mnie tymczasem nazywanie twarogu białym
serem, chociaż jest to też regionalizm, ale normalnie polski. Nie razi mnie
wymawianie ł kresowego zamiast û, bo takie było w staropolskim, ani odróżnianie
ch i h w mowie. Ale razi wmawianie mi wyrażnie obcego słownictwa jako polskie.

[emka_1]

znakomita teoria - najpierw państwo, potem język.
tylko jak oni tę państwowość tworzyli? na migi?
wyedukowane duchowieństwo w większości było napływowe, jakim prawem rdzennie
polskie manuskrypty przepisywało?
przy okazji podaj rok, albo chociaz wiek, od którego tę rdzenność mamy liczyć.
oczywiście wpływy czeskiego nie istniały, ani później łaciny,
węgierskiego,włoskiego,tureckiego itd. jedynie wredne rusycyzmy przywleczone ze
wschodu.
przy okazji kolego zapominasz, ze wielkość polski jako rzeczpospolitej obojga
narodów ma swoje korzenie także na wschodzie. twoje rdzenne polskie przodki
mogły jogajły na stolec w krakowie nie sadzać

[gatta13]

Może josna? )

[kicior99]

lima i ziato?